Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

ΒΡΗΚΑΜΕ ΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ "ΚΑΤΩ ΚΟΣΜΟΥ;" (6ο)

ΕΝΑ "ΑΘΑΝΑΤΟ" ΤΑΦΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ  ΜΕ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΔΕΙΝΟΚΡΑΤΗ   

ΠΩΣ ΣΩΘΗΚΕ ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ; 



Βλέποντας κάποιος την άριστη κατάσταση στην οποία βρίσκεται το Μνημείο σ' ό,τι αφορά τα δομικά του στοιχεία, εύλογα θα απορεί με ορισμένα πράγματα. Πώς είναι δυνατόν χωρίς καμία συντήρηση να διατηρείται σε αυτήν την φοβερή κατάσταση; Χωρίς καμία παραμόρφωση των τοιχοποιιών του ή καμία κατάρρευση κάποιου εσωτερικού τοίχου ή κάποιου τμήματος της τοξωτής οροφής; Αυτό, το οποίο συμβαίνει, είναι το εξής. Οι ανθρώπινες κατασκευές κινδυνεύουν από τις δυνάμεις που ασκεί η φύση πάνω τους. Οι επιφανειακές κατασκευές κινδυνεύουν από τους σεισμούς και από τους εαυτούς τους. Το πρώτο είναι κατανοητό και δεν χρειάζεται παραπάνω ανάλυση. Το δεύτερο απλά χρειάζεται μια περιγραφή. Όταν λέμε ότι οι κατασκευές κινδυνεύουν από τους εαυτούς τους, μιλάμε για το ίδιον βάρος τους ...Το δικό τους βάρος ...Αυτό το βάρος, το οποίο ο μηχανικός φρόντισε να μεταφέρει στα θεμέλια, για να το εξουδετερώσει.



Στη φύση, όμως, εκτός από τους σεισμούς ή το σαθρό τού εδάφους, που δημιουργεί καθιζήσεις, υπάρχει και το φοβερό και τρομερό νερό. Τι κάνει το νερό; Διαβρώνει το έδαφος. Με άπειρη "υπομονή" και κόκκο με τον κόκκο αλλάζει "γωνίες" στα θεμέλια και ξαφνικά το βάρος τού κτιρίου δεν βρίσκει στήριξη εκεί όπου προβλεπόταν από τα σχέδια να στηρίζεται και αναγκαστικά καταρρέει. Αυτό, δηλαδή, το οποίο αισθανόμαστε στην αμμουδιά, όταν η θάλασσα "τρώει" το μέρος που πατάμε και μας αναγκάζει να μετακινηθούμε. Αυτό συμβαίνει σε άλλες κλίμακες με τα κτίρια. Τα κτίρια, όμως, δεν μπορούν να μετακινηθούν, για να επαναφέρουν τις αρχικές συνθήκες ισορροπίας. Αναγκαστικά θα υποστούν ζημιές και στο όριο θα καταρρεύσουν. Το ίδιο το βάρος τού κτιρίου το "νικά" και η φύση ξαναπαίρνει αυτό που της "ανήκει" και απλά το είχε "δανειστεί" ο άνθρωπος. Το ανάλογο συμβαίνει και με τις θαμμένες κατασκευές, όπου οι δυνάμεις που ασκούνται στις εξωτερικές πλευρές τους προσπαθούν να νικήσουν τις δυνάμεις που τους αντιστέκονται και σε αυτόν τον "πόλεμο" έχουν συμμάχους ό,τι ο μηχανικός προσπάθησε να εξουδετερώσει.



Το Μνημείο της Αμφίπολης είναι σε άριστη κατάσταση και αυτό σημαίνει ότι οι "συμμαχίες" λειτούργησαν υπέρ του. Από τη στιγμή που δεν παραμορφώθηκαν ή δεν κατέρρευσαν οι πλευρικοί του τοίχοι, ήταν φυσικό να αντέξει και η οροφή του. Πώς έγινε αυτό, ενώ έχουν περάσει χιλιάδες χρόνια από τη θεμελίωσή του; ...Στην πραγματικότητα η εσωτερική "πλήρωση" του Μνημείου με καθαρή και κοσκινισμένη άμμο το έσωσε. Γιατί; ...Γιατί εξισορρόπησε τις δυνάμεις που ασκούνταν στα τοιχώματα του μνημείου από τις δύο πλευρές. Φυσιολογικά η διάβρωση του εδάφους από τα νερά, οι καθιζήσεις ή οι σεισμοί μέσα στα χιλιάδες χρόνια που αυτό ήταν θαμμένο λίγα μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης θα δημιουργούσαν στρεβλώσεις και παραμορφώσεις και οι γεωστατικές δυνάμεις, που ασκούνταν πάνω του, θα γκρέμιζαν τελικά την τοιχοποιία σε περίπτωση που υπήρχε κενό από την εσωτερική της πλευρά. Η άμμος στο εσωτερικό τού Μνημείου αυτό το φαινόμενο το απέτρεψε, εφόσον το έκανε να συμπεριφέρεται σαν ένα ομοιογενές και συμπαγές αντικείμενο.



Αυτό το προστάτευε, εφόσον, όπως και να άλλαζαν οι διευθύνσεις των εξωτερικών δυνάμεων και τα σημεία των εφαρμογών τους, το κτίριο "προσαρμοζόταν" στις αλλαγές. Οι δυνάμεις, οι οποίες ασκούνταν από την εξωτερική πλευρά των τοίχων, δεν έβρισκαν αντίσταση μόνον από την τοιχοποιία, ώστε σε κάποια στιγμή να την κατανικήσουν. Η τοιχοποιία "αντιστεκόταν" με τις δυνάμεις που της πρόσφερε το εσωτερικό της "φορτίο". Τα σημερινά έργα αντιστήριξης και υποστύλωσης που κάνουν εντός του μνημείου, αυτές τις δυνάμεις τής άμμου στην ουσία αντικαθιστούν, για να μην παρατηρηθεί ανατροπή της ισορροπίας και καταρρεύσει η κατασκευή. Το κοσκινισμένο τού χώματος ήταν ιδανικό, γιατί η εφαρμογή του στην τοιχοποιία ήταν απόλυτη ...Γιατί δεν είχε μέσα του μεγάλα αντικείμενα, ώστε να αφήνουν κενά στην επαφή τους με τα τοιχώματα και να λειτουργούν τα ίδια ως "μοχλοί" εις βάρος της τοιχοποιίας. Από τη στιγμή που άντεξε η τοιχοποιία με εσωτερική "βοήθεια", φυσικό ήταν να αντέξει και η οροφή και το αποτέλεσμα είναι αυτό το οποίο βλέπουμε και είναι θαυμαστό. 

Η γνώση της επίδρασης που έχουν τα φυσικά φαινόμενα πάνω στην ύλη μπορεί να εξηγήσει και αυτά, τα οποία εκ πρώτης όψεως μπορεί να προκαλέσουν λανθασμένες εντυπώσεις. Έτσι, για παράδειγμα, πολλοί βιάστηκαν να βγάλουν το συμπέρασμα ότι ο τάφος είναι συλημένος και μάλιστα από ιερόσυλους που μισούσαν την αρχαία θρησκεία. Η "απόδειξη" για όλους εκείνους, οι οποίοι είχαν αυτήν την άποψη, ήταν το πρόσωπο της Καρυάτιδας που έλειπε, τα χέρια καί των δύο ή η μύτη της άλλης. Όλα αυτά δεν είναι αποτελέσματα ανθρώπινων επεμβάσεων. Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της λειτουργίας της φύσης. Αρκεί να ξέρεις πώς συμπεριφέρονται τα υλικά μέσα στη φύση και μπορείς να εξηγήσεις κι αυτά τα οποία εκ πρώτης όψεως φαίνονται ανεξήγητα. 

Όλα αυτά τα αντικείμενα στα οποία αναφερόμαστε είναι μαρμάρινα. Το μάρμαρο είναι ένα ιδιαίτερο υλικό. Έχει ειδικά χαρακτηριστικά. Είναι ένα υλικό, το οποίο έχει "μνήμη". Τι σημαίνει αυτό; Ότι δεν είναι όπως το σίδερο, το οποίο μπορείς να το σφυρηλατείς όσο θέλεις και όσες φορές θέλεις χωρίς αυτό να επηρεάζει την φυσική του "δομή". Το μάρμαρο είναι σαν το αλουμίνιο ...Έχει "μνήμη". Δεν λυγίζει, αλλά σπάει. Αν το χτυπήσεις πιο δυνατά απ’ όσο αντέχει, δημιουργεί ρωγμή, που είναι μόνιμη. Τα αγάλματα είναι κομμάτια μαρμάρων, τα οποία έχουν "πελεκηθεί". Αυτό σημαίνει ότι εκ των δεδομένων, μετά την καλλιτεχνική τους επεξεργασία, έχουν πάνω τους χιλιάδες ρωγμές, άσχετα αν αυτές δεν είναι ορατές με γυμνό μάτι. Οι πιο πολλές από αυτές τις "τριχοειδείς" ρωγμές, όπως είναι φυσικό, βρίσκονται στα σημεία όπου ο καλλιτέχνης αναγκάστηκε να "επιμείνει" πιο πολύ στη "βία", προκειμένου να δημιουργήσει το έργο του. 
,

Οι ρωγμές, δηλαδή, - οι πολλές στην περίπτωσή μας - δεν θα είναι στο σώμα τής Καρυάτιδας, αλλά στη μύτη της, η οποία απαιτεί λεπτοδουλειά ...Θα είναι στα πρόσθετα χέρια της, που έπρεπε σε ένα λεπτό κομμάτι μαρμάρου να χτυπηθούν πολλές φορές για να πάρουν το σχήμα τους. Την ώρα δηλαδή που υψώνεται ένα μαρμάρινο έργο τέχνης και φαίνεται τέλειο, έχει χιλιάδες ρωγμές πάνω του ...Χιλιάδες μικρές "κερκόπορτες" ..."Κερκόπορτες", τις οποίες μπορεί να μην τις βλέπει ο άνθρωπος, αλλά τις "βλέπει" το νερό. Το νερό, όμως, έχει κάποιες μοναδικές ιδιότητες επίσης: Όταν παγώνει, διογκώνεται. Όταν αυτό καταλαμβάνει τις ρωγμές και παγώνει, τις επιβαρύνει. Κάθε φορά που παγώνει, την μικρή ρωγμή την κάνει μεγαλύτερη. Κάθε φορά που παγώνει μια παλιά μεγάλη ρωγμή, δημιουργεί μια νέα μικρή. Μέσα στα χιλιάδες χρόνια αυτή η κατάσταση διαρκώς επιβαρύνεται. 
.

Πού βρίσκεται η Αμφίπολη; Στην έρημο της Αιγύπτου; Στα παράλια της Κρήτης; ...Όχι βέβαια ...Βρίσκεται στην Μακεδονία ...Βρίσκεται σε έναν χώρο, όπου ο χειμώνας είναι βαρύς ...Σε ένα χώρο, που, μέσα στα χιλιάδες χρόνια που βρίσκεται το Μνημείο λίγα μέτρα κάτω από την γη, κάποιες ρωγμές έχουν παγώσει και έχουν ξεπαγώσει εκατομμύρια φορές. Προφανώς το μάρμαρο της κεφαλής τής ανατολικής Καρυάτιδας ήταν πιο ταλαιπωρημένο και γι' αυτό δεν άντεξε. Αν η αρχαιολογική σκαπάνη δεν έβρισκε σήμερα τον τάφο και τον έβρισκε μερικούς αιώνες μετά πιθανότατα δεν θα έβρισκε εκτός από τα σώματα των Καρυάτιδων τίποτε άλλο. 

 Αυτήν την φυσική διαδικασία κάποια αρχαιολόγος περιέγραψε ως "γήρανση" των υλικών, η οποία όμως θεωρούμε πως δεν είναι ιδιαίτερα πετυχημένη. Δεν είναι πετυχημένη, γιατί η έννοια της "γήρανσης" αφορά τις ιδιότητες του ίδιου τού υλικού, το οποίο μπορεί να εκφυλίζεται μέσα στον χρόνο, ενώ εδώ μιλάμε για εξωτερική "βίαιη" επίθεση εναντίον τού υλικού.


"ΤΑ ΣΠΛΑΧΝΑ" ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ

Ο ΤΑΦΟΣ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ - ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΤΙΑ ΕΝΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗ (ή ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΤΑΦΙΚΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ)



Είμαι στην ευχάριστη θέση να παρουσιάσω την εργασία  της πολύ καλής φίλης και  χρήστη του ιστολογίου virgi, η οποία χρησιμοποιώντας τις γνώσεις της σαν σχεδιάστρια και βασιζόμενη στα τεχνικά δεδομένα που έχουν ήδη δημοσιευθεί,  έκανε μια πρώτη προσπάθεια αποτύπωσης της δομής του τύμβου.
Με ευχάριστη έκπληξη παρατήρησα ότι αυτή η τεχνική προσέγγιση, που έγινε τελείως ανεξάρτητα από την υπόθεση που παρουσιάζει το παρόν ιστολόγιο, αβίαστα οδήγησε σε μια κάτοψη  που υλοποιεί σε απίστευτο βαθμό αυτό που έχει υποτεθεί νοητικά και με βάση τον ορθό λόγο.
Είμαι σίγουρος ότι και ανασκαφικά  η πραγματική δομή του τύμβου που θα προκύψει  θα επιβεβαιώνει τόσο την νοητική όσο και την σχεδιαστική προσέγγιση.
========

Η παρακάτω εργασία  έγινε με αφορμή τα προηγούμενα σχεδιαγράμματα που έλαβαν χώρα σε αυτό το Blog από τον Ζήνωνα και από μένα,καθώς και όσα γράφτηκαν εδώ και αλλού στο διαδίκτυο.

Θέλω να τονίσω ότι δεν πρόκειται για  «υπόθεση συνομωσίας» αλλά για απλή αποτύπωση.

Πάτησα λοιπόν πάνω στις σκιές και τα σχεδιαγράμματα των απεικονίσεων που βγήκαν στην δημοσιότητα των κυρίων Πολυμενάκου και Παπαθεοδώρου. Βεβαίως για τον δεύτερο δεν είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι αυτά που δημοσιεύθηκαν ισχύουν, αλλά αν ισχύουν;  … ποιος ξέρει…

Αυτό που έκανα λοιπόν είναι :

Πήρα την φωτογραφία του Ζήνωνα (Α1)



Και τη φωτογραφία από την μελέτη Πολυμενάκου (Α2) :

Την φωτογραφία που κυκλοφόρησε ως κομμάτι της μελέτης Παππαθεοδώρου (Α3) :
Κατόπιν έβαλα την Α2 πάνω στην Α1 και βγήκε η Α4 :


Κατόπιν έβαλα πάνω στην Α4 την Α3 και προέκυψε η Α5:




Εδώ παρατήρησα κάτι κοινό. Ότι οι περιοχές από την μελέτη Πολυμενάκου Η5  και Η2 συμπίπτουν με τα δύο φωτεινά τετράγωνα που διακρίνονται  μέσα στην μεγάλη σκιά που υποτίθεται ότι οριοθετεί στο περίπου την περιοχή των ενδεχόμενων κτισμάτων, στην «μελέτη  Παππαθεοδώρου».

Στο σχεδιαστικό μου πρόγραμμα έβαλα όλες τις πληροφορίες που έχουμε μέχρι σήμερα από διαστάσεις.  Αρχικά σχεδίασα λοιπόν τον τύμβο και το υπάρχον εύρημα της ανασκαφής.

Στο σχέδιο μου πρόσθεσα από πάνω  την Α5.

Άρχισα να σχεδιάζω γεωμετρικά τα ακαθόριστα  σχήματα  και τα ένωσα με αρχικό μου σχέδιο, οπότε και προέκυψαν τα παρακάτω  κατά σειρα :

Α6-Α7-Α8-Α9




και τα  τρισδιάστατα  Α10-Α11



Εννοείται  ότι η κορυφή είναι ο Βορράς.

Τι παρατήρησα σχεδιάζοντας:

1)      Το ισοσκελές τρίγωνο που σχηματίζεται στην κορυφή του σχεδίου από τα Η1-Η2-Η5

2)      Γενικά ο σχεδιασμός  δίνει την αίσθηση  ότι έχει επηρεαστεί απο  την μεγάλη πυραμίδα στην Γκίζα.


    

3)   Κατά την σχεδίαση προέκυπτε αβίαστα το «μέτρο» του Δεινοκράτη σε διάφορες κλίμακες! 

4)  Ο χώρος L2, που σημειώνεται με ερωτηματικό (?)  που χαρακτηρίστηκε από το άρθρο του κ.Πολυμενάκου ως "μια εικόνα ενός ιδιαίτερα διαταραγμένου υλικού" παρουσιάζει ενδιαφέρον και πολύ πιθανόν  να αποτελεί μέρος του ευρύτερου συγκροτήματος με το οποίο και να συνδέεται.



Αυτό το σχήμα προέκυψε από μια εργασία που σκοπό είχε την περιέργεια μου  για το τι μπορεί να προκύπτει    από τα σχήματα της σεισμικής  τομογραφίας

Δεν υποκαθιστά  σε καμία περίπτωση την ανασκαφή. 

Είναι αποκύημα καθαρά σχεδιαστικό  με βάση κάποια σχήματα που   τροφοδότησαν  την φαντασία μου  και την έμπνευση ως σχεδιάστριας.

Πιθανόν  να μην ισχύει  ολικά η εν μέρει η και να σημαίνει κάτι. Αλλά αυτό το σχήμα βγήκε!

Ευχαριστώ τον Εμπεδότιμο  για την φιλοξενία και την εμπιστοσύνη.

Virgidesign


ΕΝ ΣΕΡΡΑΙΣ , ΕΝ ΕΤΕΙ 1965

ΑΠΟΨΗ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΕΛΕΘΕΡΙΑΣ ΜΕ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ "ΒΑΛΚΑΝΙΑ" 



Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

ΒΡΗΚΑΜΕ ΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ "ΚΑΤΩ ΚΟΣΜΟΥ;" (5ο)

ΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑ "ΕΘΑΨΕ" ΕΝΑ ΜΝΗΜΕΙΟ ;
Ο ΦΟΒΟΣ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ ; 


ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΑΒΙΑΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΤΑΦΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΣΥΛΗΤΟ

Από εδώ και πέρα, όμως, αρχίζουν άλλα μυστήρια. Για κάποιον λόγο κάτι πολύ σημαντικό άλλαξε και οι ίδιοι οι Μακεδόνες αποφάσισαν να το "θάψουν". Αυτό, το οποίο λίγες ημέρες πριν το θεωρούσαν κορυφαίο κεφάλαιό τους, αποφάσισαν να το "εξαφανίσουν" από προσώπου Γης

Έθαψαν μόνοι τους τον "θησαυρό" τους. Αυτό είναι δεδομένο ότι συνέβη ...Το "έθαψαν" το μνημείο - καί από μέσα καί από έξω—, ώστε να τον κάνουν απολύτως "αόρατο" και απροσπέλαστο στους πάντες. Γιατί μπορεί να το έκαναν αυτό; Γιατί μπορεί κάποιος να επιχειρήσει να θάψει τον "θησαυρό" του; ...Για να μην του τον πάρουν. Για να τον προστατεύσει με την πονηριά σε μια εποχή που δεν μπορεί να τον υπερασπιστεί με τη δύναμη.
Πότε οι Μακεδόνες βρέθηκαν στην απόλυτη αδυναμία να προστατεύσουν το "κεφάλαιό" τους; ...Όταν έχασαν τον πόλεμο με τους Ρωμαίους. Όταν οι Ρωμαίοι μπήκαν μέσα στη Μακεδονία και άρπαζαν ό,τι πολύτιμο έβρισκαν. Αυτό έγινε όταν χάθηκε η μάχη των Κυνός Κεφαλών (197 π.Χ.). Το θάψιμο του Μαυσωλείου, δηλαδή, πιθανότατα να έγινε εκατό χρόνια μετά την ανέγερσή του. Πιθανότατα για έναν αιώνα να λειτουργούσε το Μαυσωλείο ως επισκέψιμο μνημείο. Μετά την ήττα από τους Ρωμαίους το Μνημείο αυτό απλά "χάθηκε" από το πρόσωπο της Γης. Χάθηκε, γιατί αυτή ήταν η μόνη επιλογή που είχαν οι Μακεδόνες, εφόσον ήθελαν να προστατεύσουν το "κεφάλαιό" τους. 
Υπό αυτό το πρίσμα βλέπουμε πως όλα αλλάζουν. Δεν είναι έτσι όπως τα νομίζαμε μέχρι τώρα. Αυτό σημαίνει ότι και ο Λέοντας τής Αμφίπολης, ο οποίος βρέθηκε σπασμένος κάπου στις λάσπες των λιμναζόντων νερών του Στρυμόνα, δεν είναι αποτέλεσμα της βαρβαρότητας των Ρωμαίων, όπως πίστευαν κάποιοι μέχρι τώρα. Επιλογή των Μακεδόνων ήταν να τον σπάσουν και να τον θάψουν μέσα στις λάσπες, προκειμένου να μην "αποκαλύπτει" την ακριβή θέση τού Μνημείου, του οποίου αποτελούσε λειτουργικό μέρος.
Από εκεί και πέρα επιλογή τους ήταν να το θάψουν εξ’ ολοκλήρου ...Ολόκληρο το μνημείο, μαζί με τον εντυπωσιακό μαρμάρινο περίβολό του. Το Μνημείο το έθαψαν εξωτερικά, ώστε να μην το εντοπίσουν οι Ρωμαίοι και το έθαψαν και εσωτερικά, ώστε να το προστατεύσουν από τους "ποντικούς" τής τυμβωρυχίας. Το μνημείο, δηλαδή, ετάφη με δύο διαφορετικούς τρόπους, για να εξυπηρετήσει δύο διαφορετικούς σκοπούς ...Για να αποτρέψει την απειλή από δύο διαφορετικούς εχθρούς, οι οποίοι είχαν διαφορετικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους. Το εξωτερικό θάψιμο εύκολα γίνεται αντιληπτό για τον στόχο του. Το πιο έξυπνο έχει να κάνει με το "εσωτερικό" θάψιμο. Είναι έξυπνο, γιατί στην κυριολεξία "κλειδώνει" τον τάφο από τον οποιονδήποτε δεν έχει την ισχύ ή την εξουσία να τον γκρεμίσει, προκειμένου να τον "ανοίξει". 
Είναι βέβαιο ότι υπάρχει τέτοιο "θάψιμο-γέμισμα". Βλέποντας κάποιος τα χώματα που βγάζουν οι αρχαιολόγοι από τον τάφο, είναι φανερό πως είναι πολύ "καθαρά", για να προέρχονται από τυχαίες πλημμύρες τού ποταμού ή εξαιτίας καταιγίδων. Το χώμα, το οποίο βγαίνει από το μνημείο, είναι καθαρό και σχεδόν κοσκινισμένο. Αν ήταν "φερτά" από πλημμύρες, θα περιείχε μέσα του κι άλλα πράγματα. Πέτρες, χαλίκια, κορμούς ή οστά μεγάλων ζώων, που κουβαλάνε τα ποτάμια όταν πλημμυρίζουν. Επιπλέον, αν αυτά τα χώματα προέρχονταν από βίαιη εισβολή φερτών υλικών σε κενούς χώρους, θα είχαν γκρεμίσει εσωτερικά τον τάφο, πέραν του γεγονότος ότι θα υπήρχαν μεγάλα κενά σε τυχαίες θέσεις.
Η φύση δεν έχει φτυάρια. Όταν υπάρχουν "φερτά", τα οποία απειλούν έναν χώρο διαμερισματοποιημένο στα πρώτα διαμερίσματα, αυτά τα "φερτά" θα περισσεύουν και θα σπρώχνουν τα τοιχώματα μέχρι καταστροφής και στα τελευταία διαμερίσματα δεν θα φτάνουν καν. Η εικόνα δηλαδή σε μια τέτοια περίπτωση είναι προβλέψιμη. Εκεί όπου υπάρχει το πρόβλημα της διάβρωσης θα έχουμε καταστροφή και εκεί όπου δεν υπάρχει πρόβλημα δεν θα έχουμε καθόλου "φερτά". Αυτό δεν συμβαίνει στο συγκεκριμένο μνημείο. Το χώμα είναι ομοιογενές και έχει καλύψει ομοιόμορφα όλα τα κενά. Είναι ντροπή και μόνον που εμφανίστηκε Ελληνίδα αρχαιολόγος στην τηλεόραση με λόγο καφενείου και - με μια εγκληματική άγνοια, που δεν αρμόζει στη θέση της - "ενημέρωσε" το κοινό ότι ο "τάφος" από "κάπου μπάζει". Το μόνο που "μπάζει" σε αυτήν την περίπτωση είναι το μυαλό της.
Την επιβεβαίωση ότι έγινε οργανωμένο "μπάζωμα" του μνημείου με χώμα την επιβεβαιώνουν και τα "ανοίγματα", τα οποία βρέθηκαν ψηλά στις αίθουσες. Αυτά δεν είναι ανοίγματα από τα οποία θα μπορούσαν να μπουν τυμβωρύχοι. Από τέτοια ανοίγματα οι τυμβωρύχοι μπαίνουν σε μνημεία ή τάφους, τα οποία έχουν κενά διαμερίσματα μέσα τους. Στην περίπτωση αυτήν αυτό δεν συμβαίνει, εφόσον τα πάντα τα είχαν γεμίσει με χώμα. Πρέπει να βγάζεις χώμα για να "προχωράς" και αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο για τους ιδιώτες τυμβωρύχους. Προφανώς αυτά είναι τα ανοίγματα μέσα από τα οποία οι εργάτες γέμιζαν με χώμα το κάθε "διαμέρισμα" που σφράγιζαν. Πώς θα μπορούσε ο τυμβωρύχος, ο οποίος βαδίζει στα "τυφλά", να συνεχίσει το σκάψιμο ακόμα κι αν έβρισκε το άνοιγμα; Φορτηγά ολόκληρα με χώμα κουβαλάνε σήμερα και ακόμα δεν έχουν φτάσει στο εσωτερικό τού Μνημείου. Τυχαίοι δηλαδή τυμβωρύχοι δεν θα μπορούσαν ποτέ να ανοίξουν ένα τέτοιο μνημείο, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί και μάλιστα σε μια περιοχή, που, λόγω της εύφορης γης της, ήταν πάντα κατοικημένη. 

Γιατί το έκαναν αυτό οι Μακεδόνες; ...Για τον φόβο των Ρωμαίων. Γιατί όμως φοβούνταν τους Ρωμαίους; ...
  
Για τον εξής απλό λόγο. Η Ρώμη είχε μπει στον ανταγωνισμό των ελληνιστικών βασιλείων ως τέτοιο βασίλειο και η ίδια. Η ελληνική θρησκεία της και ο βαθύς εξελληνισμός της επέτρεπαν σε αυτήν να συμμετάσχει σε αυτό το "παιχνίδι". Η μόνη ιδιομορφία της σε σχέση με τα υπόλοιπα ελληνιστικά βασίλεια είχε σχέση με την "φορά" ανάπτυξής της και όχι με την πολιτιστική της ταυτότητα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι, ενώ ήταν ένα "φυσιολογικό" ελληνιστικό βασίλειο, δεν είχε δημιουργηθεί με τον "φυσιολογικό" τρόπο. Ενώ τα υπόλοιπα ελληνιστικά βασίλεια κατά πρώτον πήραν "χώρο" και μετά επέλεξαν την "πρωτεύουσά" τους με βάση τα συμφέροντά τους, η Ρώμη έκανε το αντίθετο ...Η Ρώμη διέθετε "πρωτεύουσα" πριν καν αποκτήσει χώρο αυτοκρατορικής επαρχίας...
...Ήταν από μόνη της δηλαδή μια "Αλεξάνδρεια", χωρίς να έχει "Αίγυπτο" ή μια "Βαβυλώνα", χωρίς να έχει "Μεσοποταμία". Η Ρώμη, δηλαδή, υπήρχε ως "βασίλειο", είτε αν όλα ήταν δικά της είτε αν δεν ήταν δικό της τίποτε πέρα από τους επτά λόφους της. Αυτό το χαρακτηριστικό της τής έδινε μια μόνιμη επεκτατική "φόρτιση" και αυτό το χαρακτηριστικό της είτε θα την "απογείωνε" είτε θα την κατέστρεφε. Ποιοτικά όμως η Ρώμη ήταν ένα γνήσιο ελληνιστικό βασίλειο ...Το είχε επιλέξει η ίδια να είναι. Η θρησκεία της ήταν η ελληνική. Η γλώσσα της - όπως και σε όλα τα ελληνιστικά βασίλεια - ήταν διπλή: Ελληνικά για την άρχουσα τάξη και βαρβαρικά για τους υπόλοιπους.
Απλά για την Ρώμη τα "βαρβαρικά" ήταν τα λατινικά, όπως για την Αλεξάνδρεια τα "βαρβαρικά" ήταν τα αιγυπτιακά και για την Βαβυλώνα τα περσικά. Σε όλα τα άλλα λειτουργούσαν με τον ίδιο απολύτως τρόπο. Η άρχουσα τάξη είχε την δική της ελληνική παιδεία και ελληνική γλώσσα για να συνεννοείται σε ολόκληρη την "λεκάνη" της Μεσογείου. Ο Αλέξανδρος ήταν επισήμως ο δέκατος τρίτος θεός της. Ο βασιλιάς της ήταν αρχιερέας τής θρησκείας της και άρα και αρχιερέας τού Αλεξάνδρου.
Απλά πράγματα ...Μια πόλη από μόνη της δεν μπορεί να φτιάξει μια αυτοκρατορία και η Ρώμη ήταν απλά μια πόλη. Μια πόλη μπορεί να διαχειριστεί μια αυτοκρατορία και η Ρώμη αυτό διεκδικούσε. Διεκδικούσε την διαχείριση της ελληνικής αυτοκρατορίας ως μία από τις "επαρχίες" της. Η Ρώμη είχε "αυτοπροσκαλεσθεί" στο μεγάλο "παιχνίδι" για την κοσμοκρατορία. Αυτό ήταν το όλο θέμα. Η αυτοκρατορία συνδέεται με το πολιτισμικό μοντέλο και η αυτοκρατορία τής Ρώμης ήταν ελληνική. Η διαχείριση και η διοίκηση ήταν ρωμαϊκή. 

Λάθος είναι ο όρος "ρωμαϊκή αυτοκρατορία". Δεν υπήρξε ποτέ τέτοια αυτοκρατορία. Το ελάχιστο είναι "ελληνορωμαϊκή", που επίσης βολεύει την Ρώμη, εφόσον φέρει τον "διαχειριστή" στο "ύψος" τού "ιδιοκτήτη".
Γιατί αυτά τα οποία λέμε είναι σημαντικά και πώς συνδέονται με την υπόθεσή μας; ...Γιατί με την νίκη τους οι Ρωμαίοι στην Μακεδονία θα επεδίωκαν όχι απλά να την κατακτήσουν ως ξένοι, αλλά να την "κληρονομήσουν" ως όμοιοι ...Να την "καταπιούν" ως επαρχία. Νικώντας τον πιο "ασθενή" των ελληνιστικών βασιλείων, έθεταν υποψηφιότητα για να μπουν επικεφαλής της αυτοκρατορίας. Πως θα γινόταν αυτό; 

...Αρπάζοντας το ιερό "Relic" της ...Αρπάζοντας το "κεφάλαιό" της και μεταφέροντάς το στη Ρώμη ...Αρπάζοντας το λείψανο ή την στάχτη τού γιου τού Θεού τους. 

ΜΗΠΩΣ ΟΜΩΣ ΘΑ ΑΡΠΑΖΑΝ ΤΟ ΛΕΙΨΑΝΟ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ  ; 
Με αυτόν τον τρόπο θα "μετέφεραν" στη Ρώμη την "κληρονομιά" τής Μακεδονίας και άρα η Ρώμη θα έμπαινε στο "δίπολο" με την Αλεξάνδρεια, που εκείνη την εποχή είχε γίνει το κέντρο του Κόσμου. Με τον τρόπο αυτόν η Ρώμη θα εξάλειφε το μοναδικό της μειονέκτημα σε σχέση με τις άλλες επαρχίες, που ήταν η απουσία ιερής "προίκας". Δεν συνδεόταν με πολλές καταστάσεις ή σημαίνοντα πρόσωπα της ελληνικής αυτοκρατορίας και αυτό ήταν μειονέκτημα. Ήταν δηλαδή ζωτικό για τους Ρωμαίους να βρουν το μυθικό "Relic", το οποίο έδινε δύναμη στη Μακεδονία και στην Αμφίπολή της ...Ό,τι έκαναν δηλαδή αιώνες μετά οι Βενετοί με το λείψανο του Ευαγγελιστή Μάρκου, το οποίο το άρπαξαν μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.
Εφόσον όμως ήταν ζωτικό για τους Ρωμαίους να το πάρουν, θα ήταν επίσης ζωτικό για τους Μακεδόνες να μην το επιτρέψουν. Από τη στιγμή λοιπόν που οι Μακεδόνες δεν είχαν τη δύναμη να το προστατεύσουν με τα όπλα, το μόνο που τους απέμενε ήταν να το προστατεύσουν θάβοντάς το. Η εικόνα που βλέπουμε σήμερα στις ανασκαφές μάς δείχνει ότι ο τάφος είναι ασύλητος. Γιατί; ...Γιατί με τα χώματα που βγάζουν σημαίνει ότι ιδιώτης τυμβωρύχος δεν μπόρεσε να το ανοίξει και ταυτόχρονα δεν τον ανακάλυψαν οι Ρωμαίοι. Αν οι Ρωμαίοι τον εντόπιζαν, θα τον κατέστρεφαν, προκειμένου να αρπάξουν αυτό το οποίο περιείχε, εφόσον αυτό τους ενδιέφερε. 

Για τους Ρωμαίους ήταν ζωτικής σημασίας η αρπαγή τού "λειψάνου" στη Ρώμη. Με την ισχύ τους δεν είχαν το πρόβλημα των τυμβωρύχων να κάνουν εκτεταμένες επεμβάσεις. Αυτό σημαίνει πως δεν θα έκαναν τις "χειρουργικές" ανασκαφικές κινήσεις για να τον "ανοίξουν". Θα γκρέμιζαν τον έναν μετά τον άλλο εσωτερικό τοίχο, μέχρι να φτάσουν στον "πυρήνα" τού τάφου. Θα "πακέταραν" όλα τα ευρήματα και θα τα έστελναν στη Ρώμη.

 Άρα, από τη στιγμή που υπάρχει το Μνημείο ατόφιο, σημαίνει ότι δεν το βρήκαν οι Ρωμαίοι. Από τη στιγμή που το μνημείο αυτό είναι γεμάτο με άμμο, σημαίνει ότι δεν το βρήκαν ούτε οι τυμβωρύχοι. 

Άρα, ...το μνημείο είναι ασύλητο. 

 Ασύλητο, βέβαια, δεν σημαίνει και πλήρες. Σημαίνει πως μέσα του έχει ό,τι επέλεξαν να αφήσουν οι Μακεδόνες. Αν δηλαδή ήταν απόλυτα βέβαιοι για την ασφάλεια της επιλογής τους, θα τοποθέτησαν μέσα του και περισσότερα πράγματα απ’ όσα αρχικά είχε. Αν δεν συνέβαινε αυτό, θα αφαιρούσαν. Κανείς δεν μπορεί να το ξέρει αυτό μέχρι να ανοίξει το μνημείο. 
"Μα...", θα πει κάποιος, "...εφόσον η Ρώμη είχε τέτοια εμμονή γι' αυτό το Relic, γιατί δεν επέμεινε μέχρι να το ανακαλύψει;". Επέμεινε μέχρι ένα σημείο σε έναν χώρο όπου κανένας δεν την βοηθούσε με καμία πληροφορία. Όμως, με το πέρασμα του χρόνου η Ρώμη ισχυροποιήθηκε και "κοιτούσε" πλέον αλλού ..."Κοιτούσε" στο "Άγιο Δισκοπότηρο" της αυτοκρατορίας ..."Κοιτούσε" ν' αρπάξει το λείψανο τού ίδιου του Αυτοκράτορα από την Αίγυπτο ...Κοιτούσε τον ίδιο τον "Κέκροπα". Γι' αυτόν τον λόγο άρεσε στον ιδρυτή της ελληνορωμαϊκής αυτοκρατορίας Αύγουστο η "παρέα" των Καρυάτιδων. Αυτό το κατάφερε σε χρόνο τον οποίον υποθέτουμε, αλλά δεν ξέρουμε. Απλά, από τη στιγμή εκείνη ο τάφος του Αλέξανδρου του 4ου έγινε ήσσονος σημασίας και δεν ενδιέφερε πλέον τη Ρώμη ...Δεν μπορούσε να απειλήσει τα "πρωτεία" της ο ασήμαντος ανήλικος γιος, όταν ο Αυτοκράτορας της Ρώμης ήταν αρχιερέας τού ίδιου τού Θεανθρώπου ...Του 13ου Θεού της Ρώμης. Ο "Κέκροπας" είχε περάσει πλέον στην Αιώνια Πόλη. 

 ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ : 

Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2014

ΒΡΗΚΑΜΕ ΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ "ΚΑΤΩ ΚΟΣΜΟΥ;" (4ο)

ΑΜΦΙΠΟΛΗ : Η "ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ" ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ. 



Από τη στιγμή που ο Κάσσανδρος "καθάρισε" τον ανταγωνισμό, ήταν έτοιμος να "χτίσει" τη δική του Μακεδονία ...Τη Μακεδονία της Νέας τότε Εποχής ...Την ισχυρή Μακεδονία, η οποία δεν θα είχε σχέση με την παλιά ασθενική Μακεδονία. Έτσι κι αλλιώς δεν τον συνέφερε να ταυτιστεί με την παλιά πρωτεύουσα της Μακεδονίας. Δεν τον "σήκωνε" η Μακεδονία της Πέλλας, ειδικά μετά τη βαρβαρότητα που επέδειξε εις βάρος της Ολυμπιάδας.

Η δική του Μακεδονία θα είχε πρωτεύουσά της την Αμφίπολη. Η δική του Μακεδονία μαζί με τη Θράκη τού Λυσίμαχου, που "συναντιόνταν" στην Αμφίπολη ...Νέος βασιλέας, νέα Πρωτεύουσα. Θα έκανε ό,τι έκαναν και οι υπόλοιποι διάδοχοι στρατηγοί τού Αλεξάνδρου. Η Αμφίπολη του Κασσάνδρου θα μπορούσε να μπει σε έναν ανταγωνισμό με την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου για το ποιος έχει την πρωτοκαθεδρία στον ελληνικό κόσμο με βάση την αξία του Relic που η κάθε μία διατηρούσε υπό την κατοχή της...

...Έναν ανταγωνισμό, όπως αυτόν της Ρώμης με την Νέα Ρώμη, όπου η Ρώμη πάντα θεωρούσε πως έχει το πλεονέκτημα, γιατί είχε το "λείψανο" του "δικαιούχου" Πέτρου, και ο Πέτρος ήταν ο πρώτος επίσκοπος της Ρώμης. Αιώνες δηλαδή πριν το "δίδυμο" Ρώμης-Νέας Ρώμης κάποιοι προσπάθησαν να στήσουν ένα δίδυμο Αλεξάνδρειας-Αμφίπολης. Γι' αυτόν τον λόγο απέναντι στο "Σήμα" της Αλεξάνδρειας, που εκείνη την εποχή χτιζόταν, έβαλε το Μνημείο της Αμφίπολης, που κι αυτή φιλοδοξούσε να χτιστεί ανάλογα γύρω από το δικό της "Σήμα". Η Αμφίπολη προβλεπόταν να είναι η πρωτεύουσα της Μακεδονίας τής Νέας Εποχής ... 
Της εποχής μετά την ασιατική κατάκτηση και τον θάνατο του Αλεξάνδρου.

Η Αμφίπολη είχε όλες τις προδιαγραφές να γίνει η νέα πρωτεύουσα της νέας Μακεδονίας. Γιατί; ...Γιατί "συνέδεε" τη Μακεδονία με τον υπόλοιπο ελληνισμό ...Συνέδεε τη Μακεδονία τόσο με την Αθήνα όσο και με τη Σπάρτη. Η Αμφίπολη ήταν για αιώνες το πολύτιμο "πετράδι" τής Μακεδονίας ...Το μήλον της έριδος για όλες της μεγάλες δυνάμεις του ελληνισμού. Για "χάρη" της, στην περίφημη μάχη τής Αμφίπολης, είχαν σκοτωθεί ταυτόχρονα οι δύο μονομάχοι στρατηγοί ...Ο Σπαρτιάτης Βρασίδας και ο Αθηναίος Κλέωνας. Εξαιτίας της ο στρατηγός Θουκυδίδης εξορίστηκε από την Αθήνα και έγινε στη συνέχεια ιστορικός. Στη "μάχη" των Ελλήνων για την κατάκτηση της πόλης θα επικρατούσαν τελικά οι Μακεδόνες και αυτός ήταν ένας συμβολισμός χρήσιμος για την επιλογή της νέας Πρωτεύουσας.

Η Αμφίπολη ήταν η πλέον διάσημη πόλη της Μακεδονίας και το καλύτερο ήταν πως δεν είχε σχέση με την "παλιά" Μακεδονία του Φιλίππου. Διατηρούσε "σχέση" μόνον με τον Αλέξανδρο, εξαιτίας του γιου του ...Εξαιτίας τού "λείψανου" εκείνου, το οποίο βρισκόταν εκεί, για να υπενθυμίζει στους πάντες τα "πρωτεία" τής Μακεδονίας. Ως πόλη είχε προδιαγραφές να γίνει Πρωτεύουσα, εφόσον ήταν χτισμένη σε ένα πλούσιο δέλτα ενός μεγάλου ποταμού της Μακεδονίας και θεωρητικά "έμοιαζε" με την μεγάλη ανταγωνίστριά της από την "απέναντι" μεριά τής Μεσογείου ...Μια ανταγωνίστρια, η οποία εκείνη τη στιγμή υπολειπόταν, εφόσον στην κυριολεξία ήταν ένα υπό ανέγερση κενό "οικόπεδο". Η Αμφίπολη διέθετε πλούσια γη και επιπλέον ήταν γνωστή και για τα μεταλλεία χρυσού ...Ήταν ο διάσημος "ναύσταθμος" της Μακεδονίας και ο τόπος απ’ όπου απέπλευσε ο στόλος τού Αλεξάνδρου για τη μεγάλη κατάκτηση.

Είχε δηλαδή όλα τα φυσικά - αλλά και "συμβολικά" - πλεονεκτήματα που απαιτούσε η Πρωτεύουσα μιας Μακεδονίας, η οποία θα "δήλωνε" την νέα ταυτότητά της στην νέα μετά Αλέξανδρο εποχή. Η Αμφίπολη προετοιμαζόταν για έναν τόσο μεγάλο ρόλο ακόμα και πριν από τον θάνατο του Αλεξάνδρου. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Αμφίπολη βρίσκεται "απέναντι" από το όρος Άθω ...Απέναντι από το σημερινό Άγιο Όρος. Δεσπόζει σε ένα σημείο, το οποίο έχει θέα ολόκληρο τον Στρυμονικό κόλπο. Γιατί αυτό είναι σημαντικό; ...Γιατί εκεί ακριβώς, απέναντι από την Αμφίπολη, ο αρχιτέκτων Δεινοκράτης πρότεινε στον Αλέξανδρο να του φτιάξουν το ΜΕΓΑ μνημείο για την αυτοκρατορία του ...
Να μετατρέψουν ολόκληρο το βουνό σε ένα γλυπτό τού Αλεξάνδρου.



ΕΝ ΣΕΡΡΑΙΣ 1958 -1960



   Η Πλατεία Ελευθερίας και η Εθνική Τράπεζα της Ελλαδος τότε

Το οικόπεδο επί της οδού Αντιστάσεως σήμερα, ιδιοκτησία της Ιερας Μητροπόλεως Σερρών και Νιγρίτης , χρησιμοποιούνταν ως υπαίθριο parking αυτοκινήτων

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

ΒΡΗΚΑΜΕ ΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ "ΚΑΤΩ ΚΟΣΜΟΥ ;" (3ο)

ΤΟ ΜΑΥΣΩΛΕΙΟ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ΤΟΥ
 

Αυτό, το οποίο βλέπουμε σήμερα σαν τάφο, δεν χτίστηκε ως τάφος ...Δεν χτίστηκε για να ταφεί, αλλά χτίστηκε για να επιδειχθεί ...Με χρήματα του μακεδονικού κράτους και με εντολές του Κασσάνδρου χτίστηκε ως Μαυσωλείο ...Μαυσωλείο, το οποίο φιλοξενούσε σίγουρα τον Αλέξανδρο τον 4ο και την Ρωξάνη και ίσως και την Ολυμπιάδα - αν ο Κάσσανδρος είχε "σώσει" κάτι από το λείψανό της μετά τον βάρβαρο λιθοβολισμό της - ...Μαυσωλείο, το οποίο μπορεί να προβλεπόταν να φιλοξενήσει και τον ίδιο τον Κάσσανδρο μετά τον θάνατό του ...Μαυσωλείο, το οποίο στην ολοκληρωμένη μορφή του "φιλοξενούσε" τον "γενάρχη" τού βασιλείου και τον πρώτο διάδοχο και θεμελιωτή του ...Μαυσωλείο όμοιο στη λογική με αυτό του Λένιν στη σοβιετική Ρωσία ή του Ναπολέοντα στην αστική Γαλλία ...Μνημείο επισκέψιμο, το οποίο να προκαλούσε τον θαυμασμό των επισκεπτών του ...Μνημείο, το οποίο πιστοποιούσε τα "πρωτεία" τής πόλης ...Μνημείο, το οποίο "μαρτυρούσε" την ταυτότητα της πόλης ...Μνημείο, το οποίο έδινε λάμψη στην πόλη που το φιλοξενούσε. 

Όλη η "αρχιτεκτονική" του αυτό "μαρτυρά". Δεν είναι επιφανειακό μνημείο, αλλά "ημιβυθισμένο", ώστε να συμβολίζει την "κάθοδο" προς τον Κάτω Κόσμο ...Ένα "πέρασμα" από τον Άνω στον Κάτω Κόσμο. Στην πορεία προς το εσωτερικό του συνδέει όλα τα στοιχεία, τα οποία "οδηγούν" τον επισκέπτη στο επιθυμητό συμπέρασμα μέσα από μια κλιμάκωση εικόνων και άρα και συναισθημάτων. Για να εντυπωσιάζει ανθρώπους και όχι θεούς - που δεν εντυπωσιάζονται από τέτοια πράγματα - έχει φτιαχτεί το υπέροχο αυτό μνημείο. Το μνημείο θα είχε για την Αμφίπολη τη σημασία που είχε για την Αθήνα η Ακρόπολή της. Όλα θα γίνονται γύρω από αυτό. Η ίδια η πολεοδομική ανάπτυξη της πόλης θα γινόταν γύρω από αυτό. Απλά, επειδή μιλάμε για πανίσχυρο αυτοκρατορικό κέντρο, δεν θα γινόταν σε θωρακισμένη θέση, όπως η Ακρόπολη των Αθηνών, αλλά σε ένα απλά ορατό σημείο ...Σε έναν λόφο. Δεν υπήρχε εχθρός, ο οποίος να απειλούσε - εκείνη την εποχή τουλάχιστον - την πανίσχυρη Μακεδονία.

Οι συμβολισμοί, όμως, ήταν εμφανείς μέσα στο Μαυσωλείο. Η ταύτιση της Μακεδονίας με τον ελληνισμό - και ειδικά την Αθήνα - ήταν επιλογή τού ίδιου του Αλεξάνδρου ...Επιλογή τού ίδιου του Στρατηγού Αυτοκράτορα. Άρα η Πρωτεύουσα της Μακεδονίας, για να "επιδεικνύει" αυτήν τη σχέση, θα είχε μια ανάλογη με την Αθήνα λογική στη "θεμελίωσή" της. Θα είχε και αυτήν τον ιδρυτή "Κέκροπά" της. Από τη στιγμή που δεν ήταν δυνατόν να έχει η Μακεδονία στα "σπλάχνα" της τον Αλέξανδρο, η δεύτερη καλύτερη επιλογή ήταν ο γιος του ... 

ΑΥΤΗ Η ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΣΦΑΛΗΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΒΛΗΤΗ

Ο φυσικός γιος τού Θεανθρώπου ...και άρα ο Αλέξανδρος ο 4ος θα γινόταν ο "Κέκροπας" της νέας Πρωτεύουσας. Αυτός θα ήταν ο πρώτος βασιλιάς τής Νέας Μακεδονίας. Με αυθεντικό αίμα από τον ίδιο τον αυτοκράτορα πατέρα του. Αυτός θα κοιτούσε από "ψηλά" την Αμφίπολη και θα την "προστάτευε". 

  Αυτός ο "Κέκροπας", όμως, θα έπρεπε να είναι επίσης "φιδόμορφος" βασιλιάς. Γιατί; ...Γιατί αυτό προβλέπουν οι ταυτίσεις και οι συμβολισμοί. Ήταν "φιδόμορφος" όμως ο Αλέξανδρος ο 4ος; ...Βεβαίως και ήταν, γιατί ήταν γιος του Αλεξάνδρου ...Γιατί ήταν εγγονός της Ολυμπιάδας. Γιατί την είχαν κατηγορήσει την Ολυμπιάδα, όταν ήταν νέα και περίμενε να γεννήσει τον Αλέξανδρο; ...Για την περίεργη αγάπη της για τα φίδια ...Τόσο περίεργη και τόσο μεγάλη, που κάποιοι έλεγαν ότι με αυτά κοιμόταν, εφόσον τα αντιλαμβάνονταν σαν μια μεταμόρφωση του Δία. Αυτό, που περιγράφει ο πίνακας του Ρομάνο. Ως "Κέκροπας", δηλαδή, ο Αλέξανδρος ο 4ος είχε την "φιδίσια" καταγωγή.

 Τι έλλειπε στον συμβολισμό; ...Οι Καρυάτιδες, για να τον "συντροφεύουν" στο αιώνιο "ταξίδι" του ...  Οι Καρυάτιδες, οι οποίες θα τον "προστάτευαν" σε αυτό το "ταξίδι". 
                   Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ  

Προφανώς ο αρθρογράφος αγνοεί  το ότι :


YΠΕΡ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ : Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ

Προσωπικα στοιχεία

Translation

Free Translation

Αναγνώστες

AddThis

Share |

0 SAVAS

0 SAVAS
Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ

TO NAYΑΓΙΟ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

TO NAYΑΓΙΟ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

VAS VAS .. 0 SAVAS

VAS VAS .. 0 SAVAS
ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Blogs in Serras

Serres Blogs

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ