Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Η ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ

 

 

Η σήμερα και στο μυαλό των που τα τελευταία επτά χρόνια δοκιμάζονται σκληρά από τα προδοτικά μνημόνια, έρχονται οι ένδοξες ημέρες και ιστορικές ημέρες της επανάστασης του 1821 και οι ήρωές της, με πρώτον απ’ όλους, ο .

Στις 20 Μαρτίου του 1834, δικάστηκαν ο και Δημήτρης Πλαπούτας …ως συνωμότες και η κατηγορία που αντιμετώπιζαν ήταν αυτή της εσχάτης προδοσίας!

Η πραγματική αιτία ήταν ότι οι Άγγλοι ήθελαν να “αποδομήσουν” τον Γέρο του Μοριά που που θεωρούνταν “ρωσόφιλος”. Βρήκαν εύκολα εγχώριους “υπερπατριώτες” και τον έστειλαν κατηγορούμενο, μαζί με τον Πλαπούτα!

Η απολογία του Κολοκοτρώνη όπως καταγράφεται από το ΓΕΣ και από το βιβλίο του ταξίαρχου Γεωργίου Καραμπατσόλη «Η δίκη των στρατηγών Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και Δημητρίου Πλαπούτα».

Η ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ορκίζομαι να είπω την αλήθεια και μόνη την αλήθεια εις ό,τι ερωτηθώ.
Ορκίζομαι. (Κάθονται όλοι στις θέσεις τους).
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πώς ονομάζεσαι;
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Από πού κατάγεσαι;
Από το Λιμποβίσι της Καρύταινας.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πόσων ετών είσαι;
Εξήντα τέσσερων.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τι επάγγελμα κάνεις;
Στρατιωτικός. Στρατιώτης ήμουνα. Κράταγα επί 49 χρόνια στο χέρι το ντουφέκι και πολεμούσα νύχτα μέρα για την πατρίδα. Πείνασα, δίψασα, δεν κοιμήθηκα μια ζωή. Είδα τους συγγενείς μου να πεθαίνουν, τ΄ αδέρφια μου να τυραννιούνται και τα παιδιά μου να ξεψυχάνε μπροστά μου. Μα δε δείλιασα. Πίστευα πως ο Θεός είχε βάλει την υπογραφή του για τη λευτεριά μας και πως δεν θα την έπαιρνε πίσω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τι απολογείσαι για την κατηγορία που σου αποδίδεται;
Τον απερασμένο Ιούλη διάηκα στην Τριπολιτσά για να στεφανώσω εν’ αντρόγενο. Από κεί τράβηξα, μαζί με τη νύφη μου, για το μοναστήρι της Άγια-Μονής. Την παραμονή της Παναγιάς ήρθε κι ο Ρώμας στην Καρύταινα όπου καθίσαμε κάνα δυο μέρες. Έπειτα ο Ρώμας έφυγε κι εγώ γύρισα στην Τριπολιτσά στις 18 τ’ Αυγούστου.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είχες προηγουμένως άλλες συναντήσεις με το Ρώμα;
Δεν είχα πριν καμία συνάντηση μαζί του. Τον αντάμωσα για πρώτη φορά στην Τριπολιτσά. Μακριές ομιλίες δεν είχαμε. Τρώγαμε όμως μαζί.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και τι λέγατε;
Τα συνηθισμένα όπου λένε οι άνθρωποι όταν τρώνε αντάμα ψωμί.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν είχες την περιέργεια να ρωτήσεις τον Ρώμα για τα όσα διέδιδε περί Αντιβασιλείας;
Καμία περιέργεια δεν έβαλα στο νου μου.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τον άλλον καιρό τι έκανες στην Τριπολιτσά;
Πάγαινα στο παζάρι. Σύναζα τους χωριάτες και τους μίλαγα επειδής ήτανε ερεθισμένοι από κείνους τους διαβόλους τα νόμιστρα. Τους έλεγα: «Βρε τσομπάνηδες, τι πλερώνατε τον καιρό της τουρκιάς και τι πλερώνετε τώρα; Δεν πλερώνετε τώρα λιγότερα απ’ τον καιρό της τουρκιάς;». Και τους τ’ απόδειχνα με παραδείγματα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τον πρίγκιπα Μπρέντ τον γνωρίζεις;
Ναι, τον γνωρίζω. Ήρθε μάλιστα στην Τριπολιτσά για να δη το Ρώμα. Σα μπατζανάκης του που είναι.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τι παράγγειλες μ’ αυτόν στο γιο σου το Γενναίο στ΄ Ανάπλι;
Τίποτα. Ούτε είχα και τίποτα να του παραγγείλω.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ποιοι άλλοι ήταν τότε στην Τριπολιτσά;
Ο Νικηταράς και Πλαπούτας που είχανε έρθει απ’ τα χωριά τους.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τι άκουσες περί μιας αναφοράς εναντίον της Αντιβασιλείας και των Βαυαρών;
Δεν άκουσα τίποτα ούτε και μου μίλησε ποτέ κανείς για καμία τέτοια ανα-φορά.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν άκουσες τίποτα;
Όχι.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Γνωρίζεις τους ληστές Κοντοβουνήσιο, Μπαλκανά και Καπογιάννη;
Τον Κοντοβουνήσιο τον γνωρίζω απ’ τον εμφύλιο πόλεμο. Ο Μπαλκανάς ήτανε γουρνοβοσκός. Τον κατάτρεχα. Δυο φορές μου ‘φυγε απ’ τα σίδερα. Τον Καπογιάννη δεν τον γνωρίζω.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τον γραμματικό του Κοντοβουνίσιου, Χρήστο Νικολάου, τον ξέρεις;
Ναι. Είν’ ένα ξόανο παιδαρέλι.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τον Αλωνιστιώτη τον γνωρίζεις;
Τον γνωρίζω, είναι μάλιστα και συγγενής μου.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ήξερες πως θα πήγαινε στη Λιβαδειά;
Όχι, δεν το ήξερα. Απ’ τον κόσμο το άκουσα πως πήγε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν τον είχες δει προηγουμένως;
Όχι.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (Δείχνοντάς το). Είναι αληθινό αυτό το γράμμα του Υπουργού των Εξωτερικών της Ρωσίας προς εσένα;
Ναι, είναι.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πώς πήρε αφορμή να σου γράψει ο Ρώσος υπουργός;
Ήταν απάντηση σ’ ένα δικό μου γράμμα. Πήρ’ αφορμή για να του γράψω από τούτο δω το περιστατικό: Άμα ήρθε ο Βασιλιάς μας, ο πρεσβευτής της Ρωσίας Ρούκμαν άφησε ένα γράμμα του στο περιβόλι μου συστήνοντάς με στους Ρώσους καπετάνιους του Αιγαίου. Γι’ αυτό έκαμα κι εγώ ένα ίδιο γράμμα συστήνοντας αυτόν και το ναύαρχό τους Ρίκορντ σε δικούς μας. Δε μου πέρασε η ιδέα πως αυτό βλάφτει είτε είν’ εμποδισμένο. Τόκαμα από λεπτότητα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τι άλλο έγραφες σ’ αυτό το γράμμα;
Τίποτις άλλο απ’ τη σύσταση. Όσο για το γράμμα που έλαβα έλεγε ν’ αγαπούμε το βασιλιά μας και τη θρησκεία μας. Άλλο δε θυμούμαι. Σ’ αυτό φαίνεται τι μου γράφει ο Ρώσος υπουργός, φανερώνοντας έτσι με ποιο πνεύμα τούγραψα κι εγώ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πότε έφυγες για τελευταία φορά από δω;
Δε θυμάμαι καλά. Θαρρώ στις αρχές του Ιούλη. Ήτανε η πρώτη φορά που ‘φυγα από όταν ήρθε ο βασιλιάς.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και γιατί έφυγες;
Η αιτία όπου μ’ έκανε ν’ αφήσω την εδώ ήσυχη ζωή μου είναι, πρώτο γιατί εγώ είμαι βουνίσιος και με πειράζει η ζέστη, δεύτερο για να στεφανώσω ένα αντρόγενο και τρίτο γιατί μούγραψε ο γιος μου ο Γενναίος μην αρρωστήσω και γι’ αυτό καθόμουνα στην Τριπολιτσά για τον καθαρό αέρα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και σ’ όσους ερχόντουσαν να σε ιδούν τι τους έλεγες;
Τους συμβούλευα, καθώς έκανα και στην Άγια-Μονή, όπου έβαλα λόγο γι’ αυτό.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έχεις άλλο τίποτα να πεις για όσα σε κατηγορούν;
Τούτω δω μονάχα. Μετά το φόνο του Κυβερνήτη η Πατρίδα ήτανε χωρισμένη στα δύο. Εγώ άμα έμαθα το διορισμό του Βασιλιά, έκαμα τη σημαία του και σύναξα κι όλους τους φίλους μου και κάμαμε μιαν αναφορά στη Βαυαρία φανερώνοντας την αφοσίωσή μας. Όταν ήρθ’ ο Βασιλιάς σκόρπισα τους ανθρώπους μου κι ησύχασα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τότε, γιατί αντενέργησες στο βασιλιά σου και στην Αντιβασιλεία.
Εγώ ν’ αντενεργήσω; Μα δε ξέρετε λοιπόν κι εσείς οι ίδιοι κι όλοι οι Έλληνες πόσο πάσκισα στον καιρό του σηκωμού ν’ αποχτήσει το έθνος κεφαλή και να μου λείψουν οι φροντίδες; Άμα ο Θεός μου ‘δωσε Βασιλέα, εγώ είπα σ’ όλους τους φίλους μου: «Τώρα είμ’ ευτυχισμένος. Θα κρεμάσω την κάπα μου στον κρεμανταλά και θα πλαγιάσω στην καλύβα μου ν’ αποθάνω ήσυχος κι ευχαριστημένος».

Αυτά είπε ο Γέρος και κάθισε στον πάγκο του, ενώ στην αίθουσα απλώθηκε βαθιά σιωπή και αγωνία.

Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

ΕΛΕΝΗ ΣΚΟΥΡΑ Η ΠΡΩΤΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΒΟΥΛΕΥΤΙΣ

Ελένη Σκούρα! H πρώτη ελληνίδα βουλευτής, που έφερε αμηχανία στους … συναδέλφους της, για την… προσφώνησή της!


Η Ελένη Σκούρα, που έφυγε από τη ζωή πριν από 20 χρόνια, ήταν μια δυναμική Ελληνίδα, με μεγάλη κοινωνική προσφορά. Συνέδεσε το όνομά της με την ιστορική εκλογή της πρώτης γυναίκας στο βουλευτικό αξίωμα το 1953, όταν κατοχυρώθηκε νομικά από τον Παπάγο, το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι των γυναικών. 
 
Η Ελένη Παπαχρήστου - Σκούρα γεννήθηκε στο Βόλο το 1896 και όταν τέλειωσε το Γυμνάσιο η οικογένεια της εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου παντρεύτηκε τον δικηγόρο Δημήτριο Σκούρα. Ανέπτυξε πλούσια εθνική δράση σε συλλόγους, Σωματεία και τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, στον ελληνοϊταλικό πόλεμο.*
 
Στην κατοχή συνελήφθη από τους Γερμανούς μαζί με τον σύζυγο και τον αδελφό της Απόστολο Παπαχρήστου και φυλακίστηκαν για την αντιστασιακή τους δράση.
 
Το Νοέμβρη του 1952 ο Παπάγος θριάμβευσε στις εκλογές με 55% και 240 βουλευτές. Αν και ψηφίστηκε νόμος επτά μήνες πρίν, που έδινε το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες, εν τούτοις δεν ψήφισαν επειδή δεν είχαν συνταχθεί εκλογικοί κατάλογοι. Το Δεκέμβρη του 1952 πεθαίνει ο συναγερμικός βουλευτής Θεσσαλονίκης Β. Μπακονίκας και προκηρύσσεται αναπληρωματική εκλογή στις 18-1-1953. Τότε ψήφισαν και έθεσαν υποψηφιότητες για πρώτη φορά γυναίκες, που έλαβαν: Ελένη Σκούρα(Συναγερμού) 47.121 ψήφους, Ιωάννης Πασαλίδης 43.144, Βιργινία Ζάννα (ΕΠΕΚ-Φιλελεύθεροι) 24.244, Απόστολος Αηδονάς 10.559, Αντ. Ανωγειανάκης 6.017, Δημ Θεοχαρίδης (Λαϊκού) 2.565, Σταυρούλα Κωστοπούλου 2.494, Μερόπη Βασιλικού 1949, Αγγελική Τσάκωνα 1535.
Η εκλογή της Σκούρα προκάλεσε αμηχανία στον πρόεδρο της Βουλής Ιωάννη Μακρόπουλο, και τους εκπροσώπους των κομμάτων για το πώς θα την προσφωνούν! Στην ορκωμοσία της όλοι οι βουλευτές όρθιοι από το πρωτόγνωρο γεγονός την χειροκρότησαν θερμά. Ακολούθησε η προσφώνηση του Μακρόπουλου : «… εκφράζω την βαθείαν χαράν του Σώματος διότι υποδεχόμεθα εν τω εθνικώ τούτω συνεδρίω την πρώτην βουλευτίδα των Ελλήνων». Πήρε μετά το λόγο η Σκούρα, ευχαρίστησε τον Παπάγο που την υπέδειξε ως υποψηφία, χειροκροτήθηκε από όλους και μετά ζήτησε το λόγο ο βουλευτής Γ. Πλατής: « Είπατε προηγουμένως κ. πρόεδρε την λέξιν «βουλευτίδα». Ερωτώ, καθιερούται πλέον ο όρος αυτός δια τας γυναίκας αντιπροσώπους;» Μακρόπουλος (Πρόεδρος Βουλής): «Μετεχειρίσθην τον όρο του τύπου του γλωσσικού «βουλευτίς βουλευτίδος», είναι ο δοκιμώτερος. Δεν ανήκει εις εμέ ή την Βουλήν να καθιερώση τον γλωσσικόν όρον. Είναι έργον των λογίων, των λογοτεχνών και της Ακαδημίας Αθηνών αλλά και του γλωσσοπλάστου λαού». Γερ. Βασιλάτος (βουλευτής) : «Η ισότης επιβάλλει να λέγεται βουλευτίς!» Άλλος βουλευτής: «Ο υπουργός της Παιδείας να μας λύσει την διαφοράν». Εμμ. Μπακλατζής ( βουλευτής): «Κύριε πρόεδρε χαιρετίζομεν την είσοδον εν τω κοινοβουλίω της πρώτης Ελληνίδος βουλευτίδος». Γεώργιος Μόδης ( βουλευτής): «Και ημείς χαιρετίζομεν την είσοδον της πρώτης ελληνίδος βουλευτίδος». Ο Παν. Κανελλόπουλος ( υπ. Εθν. Αμύνης) μίλησε για «συνάδελφο», ενώ από την αριστερά μίλησαν για «βουλευτίνα». Πολύ αργότερα καθιερώθηκε ο όρος «η βουλευτής».
 
Η Σκούρα ήταν δραστήρια στη Βουλή, αγόρευε κι έφερνε τροπολογίες. Μία αφορούσε τους Χωροφύλακες που τους απαγόρευαν να παντρευτούν αν δεν συμπλήρωναν το 45ο έτος! Είχαν δημιουργηθεί τότε κοινωνικά δράματα, με εξωσυζυγικές σχέσεις, κρυφούς γάμους, ή παραιτήσεις για να παντρευτούν. Με την τροπολογία ζητούσε την κατάργηση της απάνθρωπης διάταξης και ο υπουργός Εσωτερικών Παυσανίας Λυκουρέζος ( πατέρας του Αλέξανδρου) την δέχτηκε αμέσως! 
 
Με την κατάργηση του ορίου ηλικίας στους γάμους, η Σκούρα θεωρήθηκε ευεργέτης των χωροφυλάκων! Όταν επι δικτατορίας ένας χωροφύλακας πήγε σπίτι της να τη συλλάβει, μόλις της είδε, την αναγνώρισε και της είπε: « Κυρία Σκούρα, δυστυχώς ήρθα να σε συλλάβω αλλα δεν μπορώ να το κάνω! φύγε, κρύψου! Εγώ θα πω στην υπηρε.σία οτι δεν σε βρήκα…». Η Σκούρα ευχαρίστησε θερμά τον χωροφύλακα, ντύθηκε, πήρε μερικά πράγματα και τράβηξε στο Αστυνομικό Τμήμα να παραδοθεί…

,
Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
akontogiannidis@yahoo.gr


Η Ελένη Σκουρα ανέπτυξε πλουσιότατη κοινωφελή και πατριωτική δράση κατα την περίοδο του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου ως πρόεδρος της Στέγης της Φαλαγγιτίσσης και της Φανέλλας του Στρατιώτου, ιδίως δε κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο και εν συνεχεία την Κατοχή, Το καλοκαίρι του 1942 συνελήφθη από τους Γερμανούς κατακτητές και φυλακίσθηκε μετά του συζύγου της και του αδελφού της Απόστολου Παπαχρήστου.

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΤΑΘΜΟΣ ΕΠΙΦΕΡΕΙ ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ

   ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ - ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΧΡΕΩΝ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΩΝ



Κανείς δανειολήπτης δεν οφείλει τίποτα και σε καμιά τράπεζα, αναφέρει η τελεσίδικη και αμετάκλητη απόφαση σταθμός, 2343/2016 του Πρωτοδικείου Αθηνών, που βγάζει τους δανειολήπτες από τον «βούρκο» του χρέους!


Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

OXI , ΟΛΟΙ ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ κ. ΤΣΑΚΑΛΩΤΟ




Όποιος πολίτης, αξιωματούχος, δανειστής, Έλληνας ή ξένος κάτοικος πιστεύει ότι η χώρα θα βγει από την περιπέτεια που έχει μπλέξει με τους διεθνείς πιστωτές και τις ελληνικές κυβερνήσεις κάνει ένα τεράστιο λάθος. Δεν έχει υπολογίσει τη βούληση και την ικανότητα. Οι δηλώσεις του Ευ. Τσακαλώτου, του Έλληνα κυβερνητικού εκπροσώπου, της Κριστίν Λαγκάρντ και της Άγγελα Μέρκελ είναι αποκαλυπτικές αυτής της αλήθειας.


Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

ΕΠΕΣΕ Η ΑΥΛΑΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΣΥΜΕΩΝΙΔΗ

ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΥ 
"ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ"


Εκλεισε χθες οριστικά ο κύκλος μιας "γλυκιάς ιστορίας" με τον θανατο του 87χρονου Κωνσταντίωου Συμεωνίδη ιδιοκτήτη του Ζαχαροπλαστείου "ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ" που λειτουργησε στην οδό Περιστερη Κωστοπούλου επι σειρα ετών και προσεφερε στους Σερραίους αξεπεραστες γευσεις σε σταθερή ποιότητα που ακόμη νοσταλγουμε. 



Ο εκλιπων και η επιχειρησή του ηταν ενα κομματι της ιστορίας αυτής της πολης που αξιζει να θυμούνται οι Σερραίοι. 
Θερμα συλλυπητηρια στους οικείους του

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

ΤΙΣ ΠΤΑΕΙ ;

Ποιος φταίει για τo «σκάνδαλο» της ΑΕΠΙ
Οι ευθύνες για την περίπτωση της ΑΕΠΙ, η Πολιτεία που «ξύπνησε» από το λήθαργο και οι 3 σταθμοί στην ιστορία της προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας στη χώρα μας που διαμόρφωσαν το νοσηρό σημερινό περιβάλλον.



Όπως συμβαίνει κάθε φορά που τεκμηριωμένες αποκαλύψεις βλέπουν το φως της δημοσιότητας, έτσι και στην περίπτωση της ΑΕΠΙ, μετά τη δημοσίευση του πορίσματος του διαχειριστικού ελέγχου, πολλοί πέφτουν από τα σύννεφα, άλλοι προσπαθούν μέσα στην αντάρα να ανακαλύψουν τον τροχό, κάποιοι φωνάζουν (δικαίως, εν προκειμένω) "εμείς τα λέγαμε αλλά κανείς δε μας άκουγε", η δε Πολιτεία ξαφνικά ξυπνά από το λήθαργο και ψάχνει, υποτίθεται, να βρει εσπευσμένα το "φταίχτη". 

 Φταίει, όμως, περισσότερο για την κατάσταση ο δακτειλοδεικτούμενος, εν προκειμένω η ΑΕΠΙ, ή εκείνος που διαμόρφωσε το περιβάλλον που εξέθρεψε το φαινόμενο; Στις γραμμές αυτού του άρθρου θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε εν περιλήψει τα τρία κομβικά σημεία στην εξέλιξη της ιστορίας που πολλοί πλέον ονομάζουν "σκάνδαλο ΑΕΠΙ". Σημεία που ταυτόχρονα αποτελούν και ισάριθμες χαμένες ευκαιρίες να μπει η απαιτούμενη τάξη στην αγορά των πνευματικών δικαιωμάτων από την πλευρά της Πολιτείας, ώστε να μη φτάσουμε ακριβώς στην κατάσταση που βιώνουμε σήμερα. 

Πρώτος και καθοριστικότερος όλων σταθμός στην πορεία διαμόρφωσης του νοσηρού σημερινού περιβάλλοντος υπήρξε αναμφίβολα η ψήφιση του Ν. 2121/1993 περί προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας. Σημειωτέον ότι ο νόμος είναι εναρμονισμένος με το πνεύμα των Διεθνών Συνθηκών για την πνευματική ιδιοκτησία όταν μεροληπτεί ομολογημένα υπέρ των δημιουργών έναντι των χρηστών προστατευόμενης μουσικής, δίνοντας στους δημιουργούς και λοιπούς δικαιούχους πνευματικών δικαιωμάτων, αλλά και σε εκείνους που διαχειρίζονται συλλογικά τα δικαιώματα αυτά (τους επονομαζόμενους Οργανισμούς Συλλογικής Διαχείρισης ή "ΟΣΔ", όπως ήταν η ΑΕΠΙ), σημαντικότατα προνόμια, τόσο δικονομικά όσο και ουσιαστικά.Και βεβαίως, το αν μια εταιρία με ετήσιο κύκλο εργασιών δεκάδων εκατομμυρίων, όπως ήταν η ΑΕΠΙ, βρίσκεται σε δυσμενέστερη θέση από την ιδιοκτήτη ενός καφενείου στα ορεινά χωριά της Πίνδου ή ενός ραδιοσταθμού στο Φυλάκιο Έβρου και χρήζει αυξημένης προστασίας από το νόμο, είναι μια συζήτηση που πρέπει αναμφίβολα να γίνει, αλλά δεν είναι το κυρίαρχο ζήτημα. 

Διότι, το χειρότερο είναι πως στην ανισορροπία αυτήν ο νομοθέτης ξεπέρασε κάθε όριο λογικής: στη χώρα μας, η δημόσια εκτέλεση (π.χ. στο καφενείο) ή ραδιοφωνική μετάδοση ΕΝΟΣ τραγουδιού χωρίς άδεια τιμωρείται αυστηρότερα από την ανθρωποκτονία από αμέλεια, την κατάρτιση ένοπλης ομάδας, την τοκογλυφία, την πλαστογραφία, την απάτη, την αποδοχή και διάθεση προϊόντων εγκλήματος, την κλοπή, την υπεξαίρεση και τα περισσότερα πλημμελήματα του κοινού ποινικού δικαίου, η δε επανάληψή της συνιστά κακούργημα.Μάλιστα, αν καταδικαστεί κάποιος για μη αδειοδοτημένη δημόσια εκτέλεση, η εξαγορά της ποινής ορίζεται στο δεκαπλάσιο από ό,τι σε οποιαδήποτε παράβαση του Ποινικού Κώδικα. 

Με απλά λόγια, ένας μεθυσμένος οδηγός που έχει προκαλέσει θανατηφόρο δυστύχημα θα κληθεί να πληρώσει 10 φορές μικρότερο ποσό για την εξαγορά της – κατά πάσα πιθανότητα μικρότερης – ποινής του από εκείνον που εκτελεί ή μεταδίδει ΕΝΑ τραγούδι χωρίς άδεια. Δεύτερος "σταθμός" (αν μπορεί να ονομαστεί έτσι μια παράλειψη) ήταν η χαμένη ευκαιρία δεκαετιών να τεθεί ένα όριο στο ποσό που η ΑΕΠΙ παρακρατούσε ως διαχειριστικά έξοδα και αμοιβή της από τα δικαιώματα που εισέπραττε, μειώνοντας αντίστοιχα τα ποσά που απέδιδε στους δημιουργούς. Στην έγκριση λειτουργίας που της χορηγήθηκε το 1997 (ΦΕΚ Β' 939) τέθηκε από τον αρμόδιο Υπουργό, Ευάγγελο Βενιζέλο, μια εντελώς αόριστη υποχρέωση "να προσκομίσει στοιχεία από τα οποία να προκύπτει μείωση των εξόδων διαχείρισης".Η εταιρία προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας και, όπως ήταν φυσικό, δικαιώθηκε: ο συγκεκριμένος όρος κρίθηκε ανενεργός ως αόριστος (ΣτΕ 950/2000). 

Αντί, όμως, το Υπουργείο να επανέλθει με αναζήτηση συγκριτικών δεδομένων από το εξωτερικό, εκπόνηση μελέτης και εκ νέου επιβολή περιορισμού ως προς το ύψος των εξόδων διαχείρισης, απολύτως εύλογου και επαρκώς τεκμηριωμένου, το θέμα "ξεχάστηκε" και έκτοτε δεν ασχολήθηκε κανείς. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η εταιρία χρέωνε όσα ήθελε και τα διένεμε όπως νόμιζε, χωρίς κανέναν απολύτως έλεγχο. Τρίτος "σταθμός" ήταν και πάλι μια παράλειψη: η εγκληματική ολιγωρία όλων των Υπουργών Πολιτισμού από το 1993 που ψηφίστηκε ο νόμος μέχρι και το 2015 να συντάξουν το (προβλεπόμενο από τον ίδιο νόμο) Προεδρικό Διάταγμα για τον καθορισμό της διαδικασίας επιβολής προστίμων και το ύψος τους σε περίπτωση παράβασης της νομοθεσίας από κάποιον ΟΣΔ.

 Έτσι, χωρίς ποινολόγιο και, κυρίως, χωρίς καθορισμένη διαδικασία, κάθε διοικητικό πρόστιμο που θα επέβαλλε ο εκάστοτε Υπουργός, ακόμη και σε περίπτωση επανειλημμένων και σοβαρών παραβάσεων, θα ελεγχόταν αυτομάτως ως μη νόμιμο.Εν τέλει, μετά από 22 χρόνια αδιαφορίας, εκδόθηκε επιτέλους το ΠΔ 42/2015, διατάχθηκε διαχειριστικός έλεγχος στην Α.Ε.Π.Ι. και της επεβλήθη το μοναδικό μέχρι σήμερα πρόστιμο (για μη επίδειξη των βιβλίων της στους ορκωτούς ελεγκτές). Η ελληνική Πολιτεία, λοιπόν, έδωσε ένα ανήκουστο υπερόπλο στο χέρι μιας Ανώνυμης Εταιρίας, την ποινική προστασία των εισπράξεών της (και μάλιστα με εξοντωτικές επαπειλούμενες ποινές), στη συνέχεια παρέλειψε επί εικοσαετία να θέσει τους κανόνες χρηστής διαχείρισης και ταυτόχρονα υπονόμευσε κάθε δυνατότητα αποτελεσματικού ελέγχου, τόσο στο στάδιο της επιβολής και είσπραξης όσο και στο στάδιο της διανομής των εισπραττόμενων δικαιωμάτων. 

Το κατά πόσο η ιδιοκτησία και η διοίκηση της ΑΕΠΙ εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση αυτή εντός του νομίμου πλαισίου, ερευνάται πλέον από τον Εισαγγελέα.Το ποιός φταίει, ωστόσο, για το γεγονός ότι τα πράγματα έφτασαν ως εδώ, είναι σαφές και αναντίρρητο: κάθε Υπουργός Πολιτισμού από το 1993 μέχρι σήμερα, πλην ίσως του Νίκου Ξυδάκη. * 

 *Ο Κωνσταντίνος Παρίσσης είναι Δικηγόρος και Οικονομολόγος με ειδίκευση σε θέματα διοίκησης και επιχειρηματικότητας

YΠΕΡ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ : Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ

Προσωπικα στοιχεία

Translation

Free Translation

Αναγνώστες

AddThis

Share |

0 SAVAS

0 SAVAS
Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ

TO NAYΑΓΙΟ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

TO NAYΑΓΙΟ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

VAS VAS .. 0 SAVAS

VAS VAS .. 0 SAVAS
ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Blogs in Serras

Serres Blogs

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ