Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2016

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ & ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΑΤΖΗΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ


     ΔΥΟ  ΕΜΒΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΕΣ  ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ ΣΕ ΜΙΑ ΑΝΕΚΔΟΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΝ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ '70


Ο  Πρόεδρος του Πανσερραϊκού, ο βιομήχανος Ευάγγελος Χατζηαθανασιάδης και ο γνωστος φαρμακοποιός , ο πληθωρικός Γιώργος Χρηστίδης,  μόνιμος Πρόεδρος της ΕΠΣ Σερρών κατά την παρουσία τους σε Γενική Συνέλευση της Ε.Π.Ο.

Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2016

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 20-2-2016 (ΕΝΘΕΤΟ ΧΡΗΜΑ)

ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΧΕΠΕΥ : Ο ΠΡΩΤΟΣ "ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ" ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΟΡΑΣ 



ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΙΧΑΛΗ ΤΖΕΛΕΠΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΕΠΕΝΔΥΤΩΝ - ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΧΕΠΕΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΘΕΜΙΤΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΤΟΥ "ΣΥΝΕΓΓΥΗΤΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ"

 

ΠΡΟΣ:

ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΘΕΜΑ: Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία «ΣΥΝΕΓΓΥΗΤΙΚΌ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ»
Σύμφωνα με το άρθρο 63,του νόμου 2533/1997 σκοπός του «Συνεγγυητικού» είναι «η καταβολή αποζημιώσεων σε εντολείς σε περίπτωση διαπιστωμένης οριστικής ή μη αναστρέψιμης αδυναμίας Επιχείρηση Παροχής Επενδυτικών Υπηρεσιών (ΕΠΕΥ) να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από την παροχή καλυπτόμενων επενδυτικών υπηρεσιών και η υποστήριξη, με τον τρόπο αυτό, της σταθερότητας και αξιοπιστίας της λειτουργίας της αγοράς επενδυτικών υπηρεσιών».
Άρα σκοποί του νόμου είναι:
  • Η παροχή αποζημίωσης στους επενδυτές των ΕΠΕΥ για τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 63, του νόμου 2533/1997 και η οποία δεν δύναται να υπερβαίνει τα 30.000 Ευρώ ανά επενδυτή σύμφωνα με την ΑΥΕθνΟικ 14082/Β.809/4.4.2000  
  • Η υποστήριξη με αυτόν τον τρόπο της σταθερότητας και της αξιοπιστίας της αγοράς των επενδυτικών υπηρεσιών.
  • Η εξασφάλιση του χρηματιστηριακού θεσμού και του συνόλου των επενδυτών από χρηματιστηριακές συναλλαγές και άλλες επενδυτικές υπηρεσίες, όπως αυτές ορίζονται στο νόμο.
«Το Συνεγγυητικό τελεί υπό την εποπτεία της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς», όπως ορίζει η παράγραφος 1 του άρθρου 76 του νόμου 2533/1997.
Εκτός από την ανωτέρω διάταξη, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 68  του ίδιου νόμου:
«Ένα (1) μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου ορίζεται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς μεταξύ των προσώπων που τότε συμμετέχουν στο Διοικητικό Συμβούλιο της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς ή στο Διοικητικό Συμβούλιο του Χ.Α.Α., το οποίο και κατέχει αυτοδικαίως τη θέση του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνεγγυητικού»
.
Στο Συνεγγυητικό «συμμετέχουν» σήμερα ογδόντα τρία ( 83 ) Μέλη, τα οποία διακρίνονται σε τέσσερις (4) κατηγορίες: 
 α) ΠΙΣΤΩΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ μέλη του Χρηματιστηρίου Αθηνών
β) ΑΝΩΝΥΜΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ (ΑΕΠΕΥ) μέλη του Χρηματιστηρίου Αθηνών
γ) ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ (ΕΠΕΥ) μη μέλη του Χρηματιστηρίου Αθηνών και
δ) ΑΝΩΝΥΜΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΜΟΙΒΑΙΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ  (ΑΕΔΑΚ) μη μέλη του Χρηματιστηρίου Αθηνών και που έχουν αδειοδοτηθεί από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς για την παροχή ορισμένων επενδυτικών υπηρεσιών, όπως καθορίζει η παράγραφος 2 του άρθρου 4 του νόμου 3283/2004.
Ως γνωστόν με την απόφαση 1/383/17.02.2005 του ΔΣ της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς ανακλήθηκε η άδεια λειτουργίας της ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΧΕΠΕΥ και τέθηκε αυτή σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 1806/1988 λόγω οριστικής και μη αναστρέψιμης αδυναμίας εκπλήρωσης των υποχρεώσεών της λογω παρανομων πράξεων κακουργηματικού χαρακτήρα των στελεχών  της εν λόγω ΑΧΕΠΕΥ από τον Αύγουστο του 2003 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2005. Οι παράνομες πράξεις αφορούν την ρευστοποίηση των χαρτοφυλακίων περίπου 2.000 επενδυτών εν αγνοία τους και την υπεξαίρεση των χρημάτων της ρευστοποίησης με την χρήση πλαστών εγγράφων. Πρόκειται για το μεγαλύτερο ίσως σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου στην Ελλάδα με ζημία άνω των 40.000.000 ευρώ για τους επενδυτές
Ηδη ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων από την 02.02.2015 ξεκίνησε και βρίσκεται μεχρι σήμερα σε εξέλιξη η δίκη η οποία δεν είναι η μοναδική  με 45 κατηγορουμένους εξ αυτών και 900 μάρτυρες κατηγορίας (επενδυτές – θύματα της ΓΕΝΕΙΣ ΑΧΕΠΕΥ) για τα αδικήματα της απάτης,  της υπεξαίρεσης και της πλαστογραφίας
Στο Συνεγγυητικό Κεφάλαιο Εξασφάλισης Επενδυτικών Υπηρεσιών το οποίο σύμφωνα με το νόμο υποχρεούνταν να αποζημιώσει τους επενδυτές της ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΧΕΠΕΥ μέχρι του πόσου των 30.000 € αναγγέλθηκαν 1987 επενδυτές ως δικαιούχοι αποζημίωσης. Η διαδικασία αποζημίωσης των επενδυτών σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί σε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και μέχρι εντός του έτους 2006 το αργότερο. Παρά την ρητή υποχρέωση αυτή η ειδική εκκαθάριση μέχρι και σήμερα δεν έχει περατωθεί διότι το Συνεγγυητικό αρνείται να αποζημιώσει τους δικαιούχους επενδυτές τους οποίους ανάγκασε να εμπλακούν σε έναν ψυχοφθόρο και δαπανηρό δικαστικό αγώνα
 Ύστερα από μακροχρόνιο οκταετή δικαστικό αγώνα των θυμάτων - επενδυτών από διάφορα μέρη της Ελλάδος για 40 από αυτούς εκδόθηκε η τελεσίδικη δικαστική απόφαση 5497/2016 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών (Τμήμα 13ο ) όπου υποχρέωσε το  Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία «ΣΥΝΕΓΓΥΗΤΙΚΌ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ» να αποζημιώσει τους παραπάνω επενδυτές με τα αιτούμενα ποσά με τον νόμιμο τόκο (περίπου 1.200.000 ευρώ) από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την πλήρη και ολοσχερή εξόφληση.
Παρά την γνωστοποίηση της παραπάνω απόφασης στους νομικούς συμβούλους του Συνεγγυητικού την 18-01-2016 συνεχίζουν να κωφεύουν και να μην την εκτελούν.
ΕΠΕΙΔΗ  ο ρόλος και ο σκοπός του Συνεγγυητικού Κεφαλαίου είναι  η υποστήριξη της σταθερότητας και της αξιοπιστίας της αγοράς των επενδυτικών υπηρεσιών.
ΕΠΕΙΔΗ ο ρόλος και ο σκοπός του Συνεγγυητικού Κεφαλαίου είναι  η εξασφάλιση του χρηματιστηριακού θεσμού και του συνόλου των επενδυτών από χρηματιστηριακές συναλλαγές και άλλες επενδυτικές υπηρεσίες, όπως αυτές ορίζονται στο νόμο.
ΕΠΕΙΔΗ ο ρόλος και ο σκοπός του Συνεγγυητικού Κεφαλαίου είναι  η παροχή αποζημίωσης στους επενδυτές των ΕΠΕΥ για τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 63, του νόμου 2533/1997 και η οποία δεν δύναται να υπερβαίνει τα 30.000 Ευρώ ανά επενδυτή σύμφωνα με την ΑΥΕθνΟικ 14082/Β.809/4.4.2000 παρά ταύτα αρνείται ακόμη και σήμερα αναιτιολόγητα στις εκ του νόμου υποχρεώσεις του.

Ερωτάσθε κ. Υπουργέ,
·        Ποιος είναι ο εποπτικός ρόλος και οι ευθύνες  της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς αλλά και των Εκκαθαριστών της ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΧΕΠΕΥ έναντι των θυμάτων επενδυτών , η οποία ανέχεται την διαιώνιση της εκκαθάρισης της ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΧΕΠΕΥ κατά παράβαση των διατάξεων των ν. 2533/1997 και του άρθρου 49 § 6 του ν. 2190/1920 εφόσον η διάρκεια της εκκαθάρισης έχει υπερβεί την πενταετία
·        Ποιες είναι οι ευθύνες των μελών του ΔΣ του Συνεγγυητικού του οποίου προϊσταται ο Πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς και των μελών της Επιτροπής αποζημιώσεως αυτού για τον εμπαιγμό και την ομηρία  των θυμάτων  επενδυτών της ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΧΕΠΕΥ σε μια εποχή μάλιστα άκρατης οικονομικής κρίσης.
·        Επιτελεί το Συνεγγυητικό Κεφάλαιο Εξασφάλισης Επενδυτικών Υπηρεσιών το θεσμικό του ρόλο που και εκ της επωνυμίας του προκύπτει σαφώς ότι είναι η προστασία των μικροεπενδυτών, η διασφάλιση της αξιοπιστίας της Χρηματαγοράς της χώρας με στόχο  την τόνωση της εμπιστοσύνης του επενδυτικού κοινού και την προσέλκυση επενδύσεων σε χρηματοπιστωτικά μέσα.
·        Σε ποιο ύψος ανέρχονται σήμερα οι καταθέσεις και τα διαθέσιμα του Συνεγγυητικού Κεφαλαίου, ποιες είναι ετήσιες εισπράξεις και οι πηγές εσόδων αυτού ;
·        Ποιες είναι οι Εγγυήσεις που παρέχει το Συνεγγυητικό ότι είναι σε θέση να διασφαλίζει στο διηνεκές την επάρκεια αυτού για την πλήρη αποζημίωση των επενδυτών.

Αθήνα 17-02-2016
     Ο ΕΡΩΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2016

ΚΩΦΕΥΕΙ ΤΟ ΣΥΝΕΓΓΥΗΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΓΕΝΕΣΙΣ

Δικαστική απόφαση βόμβα 1,2 εκατ. ευρώ στα θεμέλια του Συνεγγυητικού Κεφαλαίου για χρηματιστηριακό κανόνι 

 

 
Σαράντα επενδυτές κέρδισαν αγωγή κατά του Συνεγγυητικού που δεν έχει εκτελέσει τη δικαστική απόφαση - Εκκρεμούν δικαστικές προσφυγές 100 και πλέον άλλων επενδυτών για το σκάνδαλο της Γένεσις Χρηματιστηριακή 
Μια τελεσίδικη απόφαση βόμβα για το κανόνι που έριξε το 2005 η ΓΕΝΕΣΙΣ Χρηματιστηριακή έρχεται να ταράξει το Συνεγγυητικό Κεφάλαιο Εξασφάλισης των Επενδυτικών Υπηρεσιών.
 
Η απόφαση αυτή υποχρεώνει το Συνεγγυητικό Κεφάλαιο του οποίου Προεδρεύει ο εκάστοτε Πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς να καταβάλει σε 40 επενδυτές ποσό ύψους 1,2 εκατ. ευρώ συμπεριλαμβανόμενων των τόκων.

Οι επενδυτές αυτοί είχαν προσφύγει εναντίον του Συνεγγυητικού Κεφαλαίου το 2008 με δικηγόρο των εκ Θεσσαλονίκης προερχόμενο Γιώργο Παλάζη και δικαιώθηκαν με την τελεσίδικη απόφαση 5497/2016 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Παρά το γεγονός ότι η απόφαση γνωστοποιήθηκε όπως ισχυρίζεται η πλευρά των νομικών των επενδυτών στους νομικούς συμβούλους του Συνεγγυητικού την 18-01-2016 δεν υπάρχει καμία απολύτως αντίδραση ούτε και καταβολή των αιτούμενων ποσών. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι επενδυτές είχαν προσφύγει καθώς το Συνεγγυητικό είχε αρνηθεί να τους αποζημιώσει παρ ότι όπως ισχυρίστηκαν και έκαναν δεκτό τα δικαστήρια απέδειξαν την πλαστότητα των εγγραφών από τα βιβλία και στοιχεία της χρηματιστηριακής εταιρίας ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΧΕΠΕΥ.
Από την εν λόγω εταιρία είχε αφαιρεθεί η άδεια στις 8 Φεβρουαρίου 2005 (από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς) καθώς προέκυψε από τότε δημοσίευμα του υπογράφοντος ότι προέβαινε σε πωλήσεις τίτλων πελατών της χωρίς προηγούμενη εντολή τους, αφού σε μεταγενέστερες ημερομηνίες από την ημερομηνία πώλησης πίστωνε τους λογαριασμούς των πελατών αυτών με την αξία μερισμάτων των μετοχών που είχαν ήδη πωληθεί.
 Συγκεκριμένα επενδυτής είχε ζητήσει την πώληση των μετοχών ΕΤΕ που κατείχε και η ΑΧΕ καθυστέρησε μια ημέρα να το πράξει προφασιζόμενη τεχνικό πρόβλημα. Στη συνέχεια τον ενημέρωσε ότι προχώρησε κανονικά στην πώληση και του έστειλε μάλιστα και το σχετικό πινάκιο. Ο επενδυτής πήγε στο Αποθετήριο και ζήτησε αντίγραφο κινήσεων και αποδείχτηκε ότι οι μετοχές είχαν πωληθεί σε προγενέστερο χρόνο, αγοράστηκαν την ημέρα που έδωσε ο επενδυτής εντολή πώλησης και την επόμενη πωλήθηκαν. Ουσιαστικά αποδείχτηκε από τη δημοσίευμα ότι η εταιρία είχε βάλει χέρι στα λεφτά των πελατών πράγμα που διαπίστωσαν με καθυστέρηση και οι ελεγκτές από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς οι οποίοι είχαν πάει στην εταιρία στις 7 Φεβρουαρίου δεν είχαν βρει τίποτα και άρχισαν να ανακαλύπτουν την απάτη στις 8 Φεβρουαρίου το πρωί που είδε το φως της δημοσιότητας ο τρόπος που είχε στηθεί η κομπίνα.

Επισημαίνεται ότι ήδη έχουν δικαιωθεί άλλοι επενδυτές για ποσά 150 χιλιάδων Ευρώ σε πρώτο βαθμό ενώ αναμένεται η εκδίκαση και προσφυγής άλλων 100 επενδυτών κατά του Συνεγγυητικού. 
Συνολικά πάντως είχαν αναγγελθεί εμπρόθεσμα μετά το κανόνι της Γένεσις Χρηματιστηριακή περί τους 2000 επενδυτές από τους οποίους τουλάχιστον 400 δεν αποζημιώθηκαν.

(πρώτη ενημέρωση 17 Φεβρουαρίου 2016, 00:36)

Νίκος Καρούτζος
www.bankingnews.gr

Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2016

ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΦΕΡΝΕΙ ΔΙΠΛΟ GREXIT

50



Φόβοι τραπεζικού ντόμινο
  
Οι ελληνικές τράπεζες, στη δίνη ενός ευρύτερου προβλήματος του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού κλάδου, δεν είναι δυνατόν να θεωρηθούν υγιείς – ενώ τυχόν κατάρρευση κάποιας, δεν θα μπορούσε να αφομοιωθεί από την οικονομία μας


«Για να επιτύχει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ, η Ελλάδα χρειάζεται μέτρα 4-5% του ΑΕΠ, σύμφωνα με το ΔΝΤ – άρα από 7 δις € έως σχεδόν 9 δις €. Οι συντάξεις πρέπει να μειωθούν σε μεγάλο βαθμό, αφού είναι στα επίπεδα της Γερμανίας που όμως διαθέτει το διπλό πλούτο – με κριτήριο τους μισθούς, οι οποίοι είναι διπλάσιοι.
Για την κάλυψη του κενού στο ασφαλιστικό σύστημα απαιτείται η μεταφορά του 10% του ΑΕΠ, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι μόλις 2,5% – κάτι που είναι αδύνατον να συνεχιστεί, αφού δεν είναι βιώσιμο (πηγή). Επί πλέον, είναι απολύτως απαραίτητη η αναδιάρθρωση του χρέους, επειδή διαφορετικά δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί.
Η Ελλάδα ευρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο ενός διπλού GREXIT (πηγή), η πολιτική αστάθεια έχει φτάσει στο ζενίθ, ενώ όλες σχεδόν οι κοινωνικές ομάδες αντιδρούν – γεγονός που θεωρείται ως ο ορισμός της χρεοκοπίας.
Από την άλλη πλευρά οι ελληνικές τράπεζες, στη δίνη ενός ευρύτερου, τεράστιου προβλήματος του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού κλάδου, δεν είναι δυνατόν να θεωρηθούν υγιείς, παρά την πρόσφατη νέα κεφαλαιοποίηση τουςμε μία τουλάχιστον από τις τέσσερις μεγάλες να απειλείται με χρεοκοπία, μέσα στους επόμενους λίγους μήνες.
Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα συνοδευόταν προφανώς από ένα τραπεζικό ντόμινο, αδύνατο να αφομοιωθεί από την ελληνική οικονομία – ειδικά όταν εγκαταλείπεται από τις ξένες και εγχώριες επιχειρήσεις, τους επενδυτές, καθώς επίσης από το ποιοτικό έμψυχο δυναμικό της».
.
Αυτές είναι σε γενικές γραμμές οι βασικές οικονομικές ειδήσεις και προβλέψεις που αφορούν την Ελλάδα – με κυριότερη ίσως το πιθανολογούμενο εκ μέρους μας κραχ στον τραπεζικό της τομέα, το οποίο θα αποτελούσε ασφαλώς τη χαριστική βολή. Εάν κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις συνεχίσει να αναζητάει κανείς λύσεις αλλού, εκτός από την συντεταγμένη χρεοκοπία (άρθρο), τότε είναι απλά αιθεροβάμων – ενώ χάνει πολύτιμο χρόνο, χωρίς να έχει αυτήν την πολυτέλεια η οικονομία μας. Ακόμη χειρότερα, εάν αναλώνουμε τις λιγοστές δυνάμεις μας στην αναζήτηση των ενόχων της τραγωδίας, χωρίς να επικεντρωνόμαστε στο παρόν και στο μέλλον, καθώς επίσης εάν πιστεύουμε πως τα σημερινά αδιέξοδα οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στους Έλληνες, οπότε δίκαια τιμωρούνται, θα βιώσουμε τρομακτικές καταστάσεις – τις οποίες δεν μπορούμε καν να φανταστούμε σήμερα.

Για να τεκμηριώσουμε πως η Ελλάδα είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, ότι δεν είναι δηλαδή η μοναδική που αντιμετωπίζει τέτοια οικονομικά αδιέξοδα, αρκεί ίσως μία μικρή αναφορά μας στις Η.Π.Α. – οι οποίες προφανώς είχαν και έχουν πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες, ενώ δεν κατηγορούνται για διαφθορά, για διαπλοκή, για εντελώς ανίκανες κυβερνήσεις, για φοροφυγάδες Πολίτες κοκ.

Ειδικότερα, το 2001 το δημόσιο χρέος των Η.Π.Α. ήταν στα 5 τρις $ – το 2009 είχε φτάσει στα 10 τρις $, ενώ σήμερα υπερβαίνει τα 19 τρις $. Της Ελλάδας το 2001 ήταν 151,9 δις €, ενώ το 2009 έφτασε στα 299,7 δις € – άρα διπλασιάστηκε όπως το αμερικανικό μεταξύ των ετών 2001 και 2009, χωρίς όμως να διπλασιαστεί ξανά από το 2009 έως σήμερα, όπως συνέβη στις Η.Π.Α., ακόμη και αν δεν είχε μεσολαβήσει το PSI.

Οι οικονομολόγοι προβλέπουν ότι, το έλλειμμα του προϋπολογισμού των Η.Π.Α. το 2016 θα φτάσει στα 544 δις $, αυξημένο κατά 105 δις $ σε σχέση με το 2015. Από το 2022 και μετά δε, θα υπερβαίνει συνεχώς το 1 τρις $ ετήσια – γεγονός που σημαίνει πως το 2026 το δημόσιο χρέος της υπερδύναμης θα φτάσει στα 30 τρις $, ως αποτέλεσμα των ετησίων ελλειμμάτων.

Ως αιτία των ελλειμμάτων θεωρούν τη διαφορά μεταξύ εσόδων και δαπανών του κράτους – υπολογίζοντας πως το 2026 τα έσοδα θα είναι μεν 49,5% υψηλότερα από το 2016 (στα 5,035 τρις $ από 3,376 τρις $ το 2016), αλλά οι δαπάνες θα είναι μεγαλύτερες – κατά 63%, στα 6,401 τρις $, από 3,919 τρις $ το 2016.

Ο λόγος τώρα αυτής της διαστρέβλωσης θεωρείται πως είναι το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης – οι δαπάνες για το οποίο το 1966 αντιστοιχούσαν στο 2,6% του ΑΕΠ, ενώ το 2016 σχεδόν διπλασιάστηκαν, στο 4,9% του ΑΕΠ. Ειδικά στον τομέα της δημόσιας υγείας, οι δαπάνες από 0,1% του ΑΕΠ το 1966 εκτοξεύθηκαν στο 5,6% το 2016 – ενώ συνολικά το κόστος του κοινωνικού κράτους αυξήθηκε από 4,5% του ΑΕΠ το 1966, στο 13,3% το 2016 (πηγή).
.
Περαιτέρω, χωρίς να επεκταθούμε σε περιττές λεπτομέρειες και χωρίς να αναζητήσουμε τις πραγματικές αιτίες, λόγω των οποίων οι Η.Π.Α. βρίσκονται στη σημερινή θέση, από τα παραπάνω διαπιστώνεται πως η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει διαφορετικά προβλήματα – ενώ τα οικονομικά της μεγέθη ασφαλώς δεν απειλούν τον πλανήτη, όπως συμβαίνει με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Κυρίως όμως ότι, εάν το ΔΝΤ διέθετε πράγματι μία αποτελεσματική συνταγή για την αντιμετώπιση αυτών των αδιεξόδων, θα την είχε εφαρμόσει ήδη στην πατρίδα του – η οποία μπορεί μεν να μην χρεοκοπήσει, επειδή διαθέτει το δολάριο, έχοντας τη δυνατότητα να εξυπηρετεί τις υποχρεώσεις της απλά και μόνο τυπώνοντας χρήματα, αλλά δεν θα αποφύγει την πληθωριστική κατάρρευση που είναι ουσιαστικά μία άλλου είδους πτώχευση.
 
Στα πλαίσια αυτά, συνεχίζουμε να έχουμε την άποψη πως η μοναδική μας λύση (όπως και των Η.Π.Α., της Ιαπωνίας, της Ιταλίας, της Πορτογαλίας κοκ.) είναι η στάση πληρωμών, με στόχο τη διαπραγμάτευση της ονομαστικής διαγραφής του χρέους – πριν ακόμη εκραγεί το τραπεζικό μας σύστημα, προκαλώντας ανυπολόγιστες καταστροφές στην οικονομία μας.
 
Η εφαρμογή μέτρων που δεν οδηγούν πουθενά, καθώς επίσης το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας για να εξυπηρετείται το τέρας του χρέους, εις βάρος των μελλοντικών προοπτικών της χώρας που συνεχώς επιδεινώνονται, ασφαλώς δεν είναι η λύση – ενώ πρέπει άμεσα να ανακτήσουμε την εθνική μας ανεξαρτησία, με κάθε θυσία. Οι προβλέψεις πάντως της Κομισιόν για την οικονομία μας δεν θεωρούνται ως οι καλύτερες – αν και ενδεχομένως είναι αισιόδοξες.

Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2016

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ






Τι θα μπορούσαμε να διδαχθούμε από την εποχή που ανήλθε σχετικά δημοκρατικά στην εξουσία ένας δικτατορας. Πάρα πολλά, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, οι οποίες δεν εθελοτυφλούν

.
«Φαίνεται πως πρέπει κανείς να κλονιστεί πρώτα από την ομοιότητα που υπάρχει ανάμεσα στην πλατωνική θεωρία της δικαιοσύνης, καθώς επίσης στη θεωρία και πρακτική του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, για να μπορέσει να αισθανθεί πόσο επιτακτική είναι η ερμηνεία αυτών των θεμάτων» (K. Popper).
.

Ανάλυση

Ο τίτλος θα μπορούσε εύλογα να θεωρηθεί ως «προβοκατόρικος», ειδικά σε μία εποχή ανόδου των ακροδεξιών οργανώσεων στην Ελλάδα και στην Ευρώπη – πολλοί από τους ηγέτες και τα στελέχη των οποίων είναι αναμφίβολα ναρκισσιστές και ψυχοπαθείς, ασκώντας ως εκ τούτου μία περίεργη, βαθειά γοητεία στα πλήθη.

Αντίστοιχα «προβοκατόρικη» ακούγεται και η μελέτη δύο Ελβετών οικονομολόγων («Εθνική οδός προς το Χίτλερ»), οι οποίοι ερεύνησαν εάν μία κυβέρνηση μπορεί να κατακτήσει τις «καρδιές των Πολιτών», με μαζικές δημόσιες επενδύσεις σε έργα υποδομής – έτσι ώστε να αυξήσει σημαντικά τα εκλογικά της αποτελέσματα και να καταλάβει με γοργά βήματα την εξουσία.

Οι οικονομολόγοι βρήκαν ένα σχεδόν τέλειο «ερευνητικό πεδίο» στο παράδειγμα της Γερμανίας, κατά τη διάρκεια του 1930 – όπου ο Χίτλερ κατάφερε να υφαρπάξει την εξουσία, με «συνοπτικές» δημοκρατικές διαδικασίες.

Ειδικότερα ο Χίτλερ, αμέσως μετά την εκλογή του στο αξίωμα του καγκελαρίου στα τέλη Ιανουαρίου του 1933, ξεκίνησε ένα γιγαντιαίο εγχείρημα – σκοπός του οποίου ήταν να ενώσει ολόκληρη τη Γερμανία, κατασκευάζοντας ένα δίκτυο εθνικών οδών. Έντεκα μόλις ημέρες λοιπόν μετά την ανάληψη της εξουσίας εκ μέρους του, ανακοίνωσε πως ήθελε να «μηχανοποιήσει» τη Γερμανία – εγκαινιάζοντας το Σεπτέμβρη του 1933 τον πρώτο αυτοκινητόδρομο.

Ο «υπουργός προπαγάνδας» της ναζιστικής κυβέρνησης, στον οποίο χρεώνεται ουσιαστικά το διεισδυτικό πολιτικό μανιφέστο της, ο Goebbels, φρόντισε να ξεκινήσουν οι κατασκευές ταυτόχρονα, σε 22 διαφορετικές περιοχές της χώρας – θέλοντας να αποδείξει πως η κυβέρνηση σέβεται και τηρεί απόλυτα τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, σε αντίθεση με όλες τις προηγούμενες.
.
Τα αποτελέσματα αυτών των ενεργειών συμπεραίνονται από τις ψήφους υπέρ του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος (NSDAP), από το Μάρτιο του 1933 έως τον Αύγουστο του 1934, τα οποία είχαν ως εξής:

(α)  Στις 5 Μαρτίου του 1933 διεξήχθησαν οι τελευταίες σχετικά ελεύθερες εκλογές στη Γερμανία – όπου το ναζιστικό κόμμα έλαβε το 44% των ψήφων.
(β)  Στις 12 Νοεμβρίου του 1933 ακολούθησαν οι επόμενες εκλογές, όπου όμως το ναζιστικό κόμμα ήταν το μοναδικό που επιτρεπόταν να λάβει μέρος. Στα εκλογικά τμήματα επικράτησε ο μαζικός εκφοβισμός των εκλογέων, από τα στελέχη της SA – με αποτέλεσμα το ναζιστικό κόμμα να λάβει το 90% των ψήφων.
(γ)  Στις 19 Αυγούστου του 1934 τελικά, λίγο μετά το θάνατο του προέδρου του τρίτου Ράιχ κ. Hindenburg, διενεργήθηκε ένα δημοψήφισμα – με την πρόταση της ανάθεσης στο Χίτλερ τόσο της θέσης του καγκελάριου, όσο και αυτής του προέδρου. Το 89,9% των Πολιτών ψήφισε υπέρ και ο Χίτλερ «εφοδιάστηκε» με την απόλυτη εξουσία στη χώρα.
.
Ακριβώς μέσα σε αυτό το «χρονικό παράθυρο», μεταξύ του Μαρτίου του 1933, καθώς επίσης του Αυγούστου του 1934, ξεκίνησε η κατασκευή του δικτύου των εθνικών οδών – όπου έως τα μέσα του 1934 υπήρχαν ήδη εργοτάξια και τμήματα δρόμων υπό κατασκευή, σε 131 κοινότητες της χώρας.
Προφανώς δε η υπερβολικά υψηλή ανεργία που υπήρχε τότε, η οποία ήταν ο βασικότερος ίσως παράγοντας εκλογής του Χίτλερ, άρχισε να υποχωρεί – επειδή οι θέσεις εργασίας στις κατασκευές αυξάνονταν. Το δίκτυο των εθνικών οδών το 1934 ήταν το παρακάτω, με βάση μία εικόνα από τη μελέτη των οικονομολόγων:
.
Το δίκτυο των εθνικών οδών το 1934

Το δίκτυο των εθνικών οδών το 1934: Οι σκούρες γραμμές δείχνουν τα τμήματα των εθνικών οδών, τα οποία ήταν ήδη το 1934 υπό κατασκευή – οι λευκές γραμμές αυτά που προγραμματίζονταν και είχαν ψηφιστεί. Οι διακεκομμένες γραμμές αναφέρονται στους δρόμους που σχεδιάζονταν, αλλά δεν είχαν ακόμη εγκριθεί.
.
Συνεχίζοντας, οι οικονομολόγοι ερεύνησαν εάν υπήρχε μία απ’ ευθείας σχέση μεταξύ των κατασκευών των εθνικών οδών και της αποδοχής του ναζιστικού κόμματος από την πλειοψηφία των πολιτών. Για να εξάγουν ασφαλή συμπεράσματα, κατέγραψαν την εξέλιξη των αρνητικών ψήφων εναντίον του Χίτλερ, κατά τη διάρκεια του χρονικού διαστήματος που οι κατασκευές ήταν στο αποκορύφωμα τους (Νοέμβριος 1933 και Αύγουστος 1934).

Τα αποτελέσματα της ανάλυσης τους είναι εκπληκτικά ολοκάθαρα: στις κοινότητες, στις οποίες οι κατασκευές ήταν ήδη σε λειτουργία ή εντός του εγκεκριμένου σχεδίου, το ναζιστικό κόμμα κατέγραφε μία σημαντική αύξηση των εκλογέων υπέρ του – σε αντίθεση με τις υπόλοιπες, όπου επικρατούσαν οι αρνητικές απόψεις. Σε εκείνες τις κοινότητες δε που δεν θα συμμετείχαν καθόλου στην κατασκευή του δικτύου, η αλλαγή των ψήφων ήταν ελάχιστη – ήταν δηλαδή ουδέτερες.

Έργα υποδομής και ανάπτυξη

Με μία πρώτη ματιά, όλα αυτά δεν φαίνονται καθόλου περίεργα – αφού, σύμφωνα με την ευρέως επικρατούσα άποψη, οι κατασκευές εθνικών οδών οδηγούν στην οικονομική ανάπτυξη μίας χώρας.

Εν τούτοις, ένας Γερμανός ιστορικός της οικονομίας, ο κ. A. Ritschl, απέδειξε με έρευνα του το 1998 ότι, οι κατασκευές των εθνικών οδών επηρέασαν ελάχιστα την ανάπτυξη στη Γερμανία – ενώ στο ζενίθ τους απασχολούνταν μόλις 125.000 άτομα. Εκτός αυτού, η επίδραση των κατασκευών στην παραγωγικότητα της γερμανικής οικονομίας ήταν σχεδόν αμελητέα – τουλάχιστον κατά τα πρώτα χρόνια.
Έτσι λοιπόν οι οικονομολόγοι τεκμηριώνουν ότι, η αύξηση της δημοφιλίας του ναζιστικού κόμματος δεν οφειλόταν στους «σκληρούς οικονομικούς παράγοντες», στα οικονομικά αποτελέσματα δηλαδή λόγω της κατασκευής των εθνικών οδών – αλλά στα «αισιόδοξα σήματα» που εξέπεμπαν.
Τα πολυάριθμα εργοτάξια στη χώρα έδιναν την εντύπωση στους εκλογείς ότι, μετά από πολλά χρόνια ύφεσης και πολιτικού αποκλεισμού, είχε ανέλθει επιτέλους στην εξουσία ένα κόμμα, το οποίο εργαζόταν για το καλό του λαού του και τηρούσε τις υποσχέσεις του.
.

Τα διδάγματα

Τι μαθήματα όμως θα μπορούσαμε να πάρουμε σήμερα από την εποχή που ανήλθε στην εξουσία ένας άκρως ψυχοπαθής δικτάτορας, ένας «κατά συρροή» εγκληματίας, όπως ο Χίτλερ;
Απλούστατα, στο παράδειγμα των Η.Π.Α. το 2008/09, όταν η παγκόσμια οικονομία βυθίστηκε στην ύφεση, ο τότε νέος πρόεδρος κ. Obama είχε την ιστορικά σχεδόν μοναδική ευκαιρία να δαπανήσει τεράστια ποσά – για να τεθεί σε λειτουργία ένα «γιγαντιαίο» πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Στόχος ήταν η αναθέρμανση της αμερικανικής οικονομίας – αφού το Κογκρέσο έδωσε την έγκριση του για τη δαπάνη του απίστευτου ποσού των 787 δις $.
Ο πρόεδρος όμως, αντί να δαπανήσει τα χρήματα εκεί που έπρεπε και είχε ανάγκη η χώρα του, καθώς επίσης εκεί που τα θετικά αποτελέσματα για την κυβέρνηση του θα ήταν τα μεγαλύτερα δυνατά, στα δημόσια έργα υποδομής συγκεκριμένα, προτίμησε να τα χαρίσει – να τα δωρίσει ουσιαστικά στους τερατώδεις ομίλους που χρηματοδότησαν την προεκλογική του εκστρατεία, καθώς επίσης να τα δαπανήσει σε κάθε είδους «αφανείς» δραστηριότητες, οι οποίες δεν έγιναν καθόλου αντιληπτές από τους πολίτες.
Ως εκ τούτου, παρέμειναν τα αεροδρόμια, οι γέφυρες, οι εθνικές οδοί, οι σιδηροδρομικές γραμμές κοκ. στις Η.Π.Α. σε άθλια κατάσταση – απογοητεύοντας το σύνολο εκείνων των αμερικανών, οι οποίοι είναι υγιώς σκεπτόμενοι και ενδιαφέρονται πραγματικά για τη χώρα τους (αν και τα αποτελέσματα στις εκλογές δεν είναι καθόλου αντιπροσωπευτικά, λόγω της τεράστιας αποχής που διαπιστώνεται στη χώρα).
Στο σύνδεσμο που παραθέτουμε (το πρόγραμμα κινήτρων ανάπτυξης των Η.Π.Α.), με πηγή τους «New York Times», φαίνεται αναλυτικά πού δαπανήθηκαν τα 787 δις $ από την κυβέρνηση των Η.Π.Α. – γεγονός που ίσως κοστίσει στη υπερδύναμη την παγκόσμια ηγεμονία, την οποία διεκδικεί πλέον με αξιώσεις η Ρωσία, σε συνεργασία με τις υπόλοιπες αναπτυσσόμενες οικονομίες (BRICS).
Αντίθετα με τις Η.Π.Α., το «καθεστώς» της Κίνας έχει πάρει τα μαθήματα του από την ιστορία και το Χίτλερ – αφού τα χρήματα που δαπάνησε για δημόσιες επενδύσεις, ύψους συνολικά 600 δις $, κατευθύνθηκαν σε εμφανή έργα, όπως στην κατασκευή σιδηροδρομικών γραμμών υψηλής ταχύτητας, σε αεροδρόμια κλπ.
Αυτό σημαίνει πως τα μέλη του κόμματος κάνουν καλύτερα τη δουλειά τους, γνωρίζοντας πώς εντυπωσιάζεται και πώς ωφελείται ολόκληρος ο λαός – σε αντίθεση με την κυβέρνηση των Η.Π.Α., η οποία υπηρετεί αποκλειστικά και μόνο την άρχουσα τάξη.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στη Γερμανία στην οποία οι δρόμοι, τα σχολεία και οι υπόλοιπες κρατικές υποδομές παραμένουν σε μία αξιοθρήνητη κατάσταση – παρά το ότι η οικονομική κατάσταση της χώρας είναι πολύ καλή, αφού τρέφεται όσο καμία άλλη από την ευρωπαϊκή κρίση χρέους.
.

Η Ελλάδα

Όσον αφορά τώρα την Ελλάδα, είναι μάλλον αυτονόητο το ότι, χωρίς την αύξηση των δημοσίων επενδύσεων, είναι πλέον εντελώς αδύνατη η επιστροφή της σε βιώσιμη ανάπτυξη – πόσο μάλλον η καταπολέμηση της ανεργίας, η αναβίωση του παραγωγικού της ιστού, η ισοσκέλιση των ισοζυγίων, καθώς επίσης η εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους.
Η αύξηση του δημοσίου χρέους ως προς το ΑΕΠ, παρά τις δύο διαγραφές και τις τεράστιες διευκολύνσεις (μείωση των επιτοκίων, επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής), τεκμηριώνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την τοποθέτηση μας – ενώ, μετά από έξι σχεδόν χρόνια ύφεσης, η κατάσταση της οικονομίας μας δεν είναι πλέον «ανατρέψιμη», χωρίς μεγάλες νομισματικές «επεμβάσεις», επιλεκτικό προστατευτισμό κλπ.
.
Ελλάδα – η εξέλιξη του δημόσιου χρέους, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ.
.
Το μάθημα δε που θα έπρεπε να πάρει η κυβέρνηση, επίσης οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις της Ελλάδας από τον Χίτλερ (αλλά και τα κόμματα της Γαλλίας, της Ισπανίας, της Αυστρίας, της Ολλανδίας κοκ.), αφορά την εκλογική άνοδο του στην εξουσία – η οποία ήταν το αποτέλεσμα της ανεργίας, του διεθνούς εξευτελισμού των Γερμανών, της αδυναμίας του κράτους τους τότε να ανταπεξέλθει με τα ελλείμματα ή με τα χρέη, της εξαθλίωσης μεγάλων μερίδων του πληθυσμού κοκ.
.

Επίλογος

Εάν δεν επικρατήσει ο φασισμός ή οποιοδήποτε ανάλογο αυταρχικό πολίτευμα, η εξέγερση των σκλάβων στον ευρωπαϊκό Νότο, ενδεχομένως και στο Βορά, είναι κάτι περισσότερο από προβλεπόμενη – ενώ ο συνήθης διάδοχος ανάλογων εξεγέρσεων είναι ο ολοκληρωτισμός, τα σκοτεινά σύννεφα του οποίου καλύπτουν ήδη τον ουρανό πολλών περιοχών του πλανήτη.
Το να αναζητούνται λοιπόν από την πολιτική και από τα ΜΜΕ οι αιτίες της ραγδαίας ανόδου της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα, του Εθνικού Μετώπου στη Γαλλία κοκ., είναι συνώνυμο με τον ορισμό της ανοησίας – αφού σημαίνει ότι, οι δήθεν «αναζητητές» της αλήθειας εθελοτυφλούν, αρνούμενοι να αποδεχθούν το αυτονόητο, το εντελώς φανερό, αυτό που είναι αδύνατον να κρυφτεί κάτω από τον ήλιο, όσο και αν το θέλουν.
.
Υστερόγραφο: Όσον αφορά τις ιδιωτικές επενδύσεις, συνήθως ακολουθούν τις δημόσιες, επειδή ενθαρρύνονται από αυτές – ενώ οι εγχώριες, ιδιαίτερα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, είναι κατά πολύ σημαντικότερες από τις ξένες, αφού δημιουργούν τις περισσότερες θέσεις εργασίας.
Οι ξένες επενδύσεις, ιδίως οι μεγάλες, είναι κυρίως κερδοσκοπικού χαρακτήρα, ενώ μειώνουν τη φορολογική βάση των κρατών – λόγω της εκτεταμένης φοροαποφυγής που τις διακρίνει. Ειδικά οι ιδιωτικοποιήσεις των δημοσίων κοινωφελών ή κερδοφόρων επιχειρήσεων, περιορίζουν σημαντικά τις θέσεις εργασίας (άρθρο), ενώ αυξάνουν δραματικά τις επιβαρύνσεις των εισοδηματικά ασθενέστερων ομάδων – όπως απέδειξε ο διπλασιασμός της τιμής του νερού στη Γαλλία, του ηλεκτρικού ρεύματος στη Γερμανία κλπ.

Σε κάθε περίπτωση, εάν δεν επενδύει το δημόσιο και δεν ακολουθεί το εγχώριο κεφάλαιο, οι ξένοι επενδυτές που δεν έχουν βραχυπρόθεσμους κερδοσκοπικούς στόχους «απέχουν» – όσο και αν επιχειρείται σκόπιμα να παραπλανηθούν  οι Πολίτες, από τις εκάστοτε κυβερνήσεις τους.

Οι βραχυπρόθεσμες δε τοποθετήσεις των ξένων αποτελούν συνήθως μία βραδυφλεγή βόμβα, στα θεμέλια των αδύναμων οικονομιών – οι οποίες καταρρέουν, όταν «μεταναστεύουν» μαζικά τα ξένα κεφάλαια. Η ασιατική κρίση, καθώς επίσης πολλές άλλες διεθνώς, έχουν τεκμηριώσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα παραπάνω συμπεράσματα μας.
.
Black-Strip

 
Ο κ. Βασίλης Βιλιάρδος είναι ένας σύγχρονος οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου – όπου και δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά για αρκετά χρόνια, με ιδιόκτητες επιχειρήσεις σε όλες τις πόλεις της Γερμανίας. Έχει  εκδώσει τρία βιβλία αναφορικά με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, ενώ έχει δημοσιεύσει πάνω από 2.500 αναλύσεις σε ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα, με κέντρο βάρους την εθνική και διεθνή μακροοικονομία, καθώς επίσης το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

YΠΕΡ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ : Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ

Προσωπικα στοιχεία

Translation

Free Translation

Αναγνώστες

AddThis

Share |

0 SAVAS

0 SAVAS
Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ

TO NAYΑΓΙΟ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

TO NAYΑΓΙΟ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

VAS VAS .. 0 SAVAS

VAS VAS .. 0 SAVAS
ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Blogs in Serras

Serres Blogs

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ