Σάββατο, 30 Ιουνίου 2007

ΣΕΜΝΑ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ


Η κορύφωση του σκανδάλου των Ομολόγων πραγματοποιείται με νέο σκάνδαλο , την απόφαση του "βασικού ενόχου" της λεϊλασίας και διασπάθησης του Δημοσίου χρήματος, του αρμόδιου υπουργού Εθνικής Οικομομίας κ. Γιώργου Αλογοσκούφη.
Τρία εκατομμύρια πεντακόσιες χιλιλαδες ευρώ θα αναλάβει να χορηγήσει το Ελληνικό Δημόσιο ως έκτακτη επιχορήγηση στα Ασφαίστικά Ταμεία που συμμετείχαν στην αγορά του Ομολόγου των διακοσίων ογδόντα εκατομμυρίων ευρώ, μετά την άρνηση της JPMORGAN να καταβάλει στα Ταμεία τους τόκους της περιόδου αγοράς του Ομόλογου απο τα Ταμεία μέχρι σήμερα।
Σε μία χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην οποία ο βασικός μισθός του εργαζόμενου δεν ξεπερνά τα επτακόσια € μηνιαίως , οι συντάξεις υπολοίπονται κατα πενήντα πέντε τοις εκατό των συντάξεων των χωρών της ευρωζώνης , καλούνται οι πολίτες της να πληρώσουν εξ' ιδίων τις αλχημίες της πολιτικής τους ηγεσίας.
Σε μία ύποπτη συναλλαγή μεταξύ κυβέρνησης και ιδιωτικών τραπεζικών και επενδυτικών εταιρειών από την οποία οι αετονύχηδες αποκόμισαν μίζες σαράντα εκατομμυρίων ευρώ και για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της διαπλοκής αρκεί να αναφερεθεί στην ισοτιμία σε δραχμές, ήτοι δεκατρία δισεεκατομμύρια δραχμές και πλέον , εμπεριέχεται η φιλοσοφία της Κυβέρνησης Καραμανλή για τον τρόπο διαχείρισης του Δημοσίου χρήματος.
Από τον τρόπο που αντέδρασε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, όταν επί ενενήντα ημέρες κάλυπτε τον εκλεκτό του εξ Κικλίς Υπουργό κ. Τσιτουρίδη που εν τέλει αναγκάστηκε να αποπέμψει , όταν ανέχεται ο κ. Καραμανλής την απόφαση του έτερου πρωτοκλασσάτου υπυργού του κ. Αλογοσκούφη ενώ επίκειται άσκηση ποινικών διώξεων σε μέλη και στελέχη της κυβερνητικής παράσταξης για την λεϊλασία των αποθεματικών των Ταμείων και συνηγορεί να φορτωθούν την ζημία οι απλοί έλληνες πολίτες , γίνεται πλέον σαφές πως αντιλαμβάνεται η κυβερνητική παράταξη και ο κ. Καραμανλής την επανίδρυση του κράτους.
Ας κατανοήσει ο Ελληνικός Λαός την έκταση της διαπλοκής , ας γίνει αντιληπτό ότι η ελληνική οικονομία μπορεί μπήκε στην επιτήρηση με αποτέλεσμα να μην υπάρχει δυνατότητα παροχών στους έλληνες πολίτες , όμως υπάρχουν στο κράτος χρήματα προκειμένου να καλύτει ελαφρά τη καρδία ... τα κλεμμένα των Ταμείων για λογαριασμό των μεσαζόντων με βτους οποίους κάνει δουλιές η κυνβένηση Καραμανλή.
Οι "νταβατζήδες" του Μπαϊραχτάρη έφυγαν , οι γαλάζιοι κουμπάροι έχουν τον λόγο.
Τελικά η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει ...

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2007

ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ , ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ-


Στο ράφι του 2007 τα «θα» του 2004
«E» 22/6



ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
- Εκλογές το Μάρτιο βλέπει ο Μεϊμαράκης «E» Online 22:39
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Χ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ - Κ. ΤΣΑΧΑΚΗΣ - ΧΡ. ΚΟΛΩΝΑΣ - ΑΛ. ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ - ΝΙΚΟΛ. ΤΡΙΓΚΑ - ΚΑΤ. ΚΟΚΚΑΛΙΑΡΗ - Μ. ΛΙΛΙΟΠΟΥΛΟΥ - ΣΤ. ΜΑΛΑΓΚΟΝΙΑΡΗΣ - ΔΗΜ. ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΟΣ - ΣΠ. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ - Π. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Υποσχέθηκε τα πάνα στους πάντες και -με κύριο... κόλπο την απογραφή- απέφυγε να υλοποιήσει τις πλέον βασικές δεσμεύσεις της.
Η αναξιοπιστία, όπως δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις, αποτελεί πλέον βασικό γνώρισμα της κυβέρνησης Καραμανλή, η οποία λίγο πριν από τις επερχόμενες εκλογές επιχειρεί να «μηδενίσει τον χρόνο» και να εξαγγείλει τα... ίδια που εξήγγειλε και το 2004! Αφού κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ για «παροχολογία», αφού απηύθυνε συνεχή ερωτήματα «πού θα βρεθούν τα λεφτά για να κάνει πράξη τις υποσχέσεις του», η κυβέρνηση, με επικεφαλής το οικονομικό επιτελείο ή και τον ίδιο τον πρωθυπουργό, προχωρά σε καθημερινή παροχολογία, χωρίς πλέον (και μπροστά στον εκλογικό κίνδυνο) να νοιάζεται για το «πού θα βρεθούν τα λεφτά». Αλλωστε η Νέα Δημοκρατία δύσκολα μπορεί να κρύψει ότι διαθέτει «κρυφή ατζέντα», την οποία και θα εφαρμόσει αν κερδίσει τις εκλογές, ενώ είναι χαρακτηριστικό πως τα περισσότερα μέτρα που εξαγγέλλονται δεν νομοθετούνται και ως εκ τούτου δεν είναι παρά απλές υποσχέσεις.
Το «Εθνος» παρουσιάζει σήμερα ποιες ήταν, αλλά και τι απέγιναν οι βασικές προεκλογικές δεσμεύσεις της Νέας Δημοκρατίας. Είναι δε χαρακτηριστικό πως σε πολλές περιπτώσεις αντί για τα φιλολαϊκά μέτρα που είχε υποσχεθεί, η κυβέρνηση Καραμανλή έκανε ακριβώς τα αντίθετα (π.χ. εξήγγειλε μείωση ΦΠΑ και προχώρησε σε... αύξηση!), ενισχύοντας τους πλουσιότερους και ζημιώνοντας τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα.
var nColorScheme=1;
var nFontSize=12;
var initialBack=document.all.arttext.style.backgroundColor;
var initialFor=document.all.arttext.style.color;
TI ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΑΝ ΣΤΟΥΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣ - ΤΙ ΠΕΤΥΧΑΝ
i) Βελτίωση του αγροτικού εισδήματος , πέτυχαν μείωση 17% στην τριετία 2004- 2007
ii) Δια στόματος πρωθυπουτργού Καραμανλή (29.01.2004) μέιωση τιμών σε καύσιμα και ηλεκτρικό ρεύμα, πέτυχαν αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης πετρελαίων και ηλεκτρικού ρεύματος.
iii)Μείωση ΦΠΑ στα αγροτικά μηχανήματα στο 8% , πέτυχαν αύξηση στο 19%
iv) Δια στόματος Καραμανλή οριστική ρύθμιση στα πανωτόκια (Λάρισα03.03.2004), πέρτυχαν πυροτέχνημα χωρίς αντίκρυσμα για το σ΄λυνολο των αγροτών
v) Yπόσχεση Κααραμανλή για αυτοπρόσωπη παρουσία στιος διαπραγματεύσεις στρις Βρυξέλες , μόνο σε μία Σύνοδο Κορυφής με θέμα τον ΚΑΠ παρέστη
vi) ισχυρά κίνητρα για την κτηνοτροφία, δημιούργησαν το καρτέλ του γάλακτος με τους κουμπάρους και την υπόθεση ΜΕΒΓΑΛ
vii) εξασφάλιση των τιμών των αργοτικών προϊόντων, πέτυχαν μείωση όλων των τιμών (γάλα, καπνός, βαμβάκι , ζάχαρη κα)

ΩΡΕΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ



Κάλπηκος «θυμός» για τα Σκόπια" src="http://media.feed.gr/filesystem/images/20070610/engine/assets_LARGE_t_420_102788_type11205.jpg" border=0>
ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
- Ενιαία στάση προκρίνει η κοινή γνώμη «E» Online 11:48
- Συνάντηση Μπερνς-Μπακογιάννη «E» Online 13:31
ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ nmeletis@pegasus.gr
Με πιστόλι, το οποίο όμως είναι στραμμένο εναντίον αυτού που το κρατά, μοιάζουν οι επιλογές οι οποίες έχουν απομείνει στην ελληνική εξωτερική πολιτική στο θέμα των Σκοπίων. Επειτα από δεκαέξι χρόνια μύθων και παλινωδιών η ώρα της αλήθειας πλησιάζει και η κυβέρνηση, έχοντας να αντιμετωπίσει και μια δύσκολη εκλογική μάχη, δείχνει να κινείται χωρίς στρατηγική και στόχο.
Η διαδικασία για την ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ αναμένεται να ολοκληρωθεί στη Σύνοδο Κορυφής του Βουκουρεστίου στις 2-4 Απριλίου 2008, αλλά η Αθήνα στέλνει ακόμη συγκεχυμένα μηνύματα τα οποία απλώς δυσχεραίνουν τους χειρισμούς της.
Σήμερα στην Αθήνα αναμένεται με αγωνία ο τρόπος με τον οποίο θα εκφράσει την υποστήριξή του στην ευρωατλαντική προσέγγιση της Αλβανίας, Κροατίας και της πΓΔΜ ο πρόεδρος Μπους μετά τη συνάντησή του με τους ηγέτες των τριών χωρών στα Τίρανα. Η δήλωση του προέδρου Μ. Τσερβενκόφσκι ότι η χώρα του μπορεί να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ ως FYROM, δηλώνει μεν το αυτονόητο, αλλά φέρνει σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση την ελληνική κυβέρνηση.
Διπλή ονομασίαΗ Ελλάδα θα καταθέσει το ένα όπλο που διαθέτει έναντι των Σκοπίων (το άλλο παραμένει αφοπλισμένο μέχρι τη στιγμή που θα κριθεί η ένταξή της στην Ε.Ε.) αποδεχόμενη την καθιέρωση πλέον της διπλής ονομασίας, όπου τα Σκόπια θα ονομάζονται από την Ελλάδα και ορισμένους διεθνείς οργανισμούς ως FYROM και όλες οι άλλες χώρες και διεθνείς οργανισμοί θα αναγνωρίζουν τη «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Σε ένα τέτοιο κλίμα δεν θα υπάρχει καμιά εγγύηση ότι τα ίδια τα Σκόπια δεν θα προσφύγουν και στη Γ.Σ. του ΟΗΕ ζητώντας πλέον την αναγνώριση με το συνταγματικό όνομά τους. Η συναίνεση όμως στην ένταξη των Σκοπίων ως FYROM σε διεθνείς οργανισμούς επιβάλλεται από το άρθρο 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας. Την υποχρέωση μάλιστα αυτή η κυβέρνηση είχε δεσμευθεί ότι θα τη σεβασθεί, με δήλωση του τότε υπουργού Εξωτερικών Π. Μολυβιάτη.
«Εάν συνεχισθεί η αδιαλλαξία της άλλης πλευράς και δεν υπάρξει συμφωνία, διατηρούμε στο ακέραιο το δικαίωμά μας να μην επιτρέψουμε την ένταξη της χώρας αυτής σε διεθνείς οργανισμούς και βεβαίως στην Ε.Ε., με άλλο όνομα πέραν του Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας - FΥRΟΜ», δήλωνε ο κ. Μολυβιάτης, ενημερώνοντας την Επιτροπή Εξωτερικών και Αμυνας της Βουλής (23/11/05). Αυτή η επιλογή η οποία «αγόραζε» ακόμη λίγο χρόνο, δεν είχε προβλέψει όμως την εμπλοκή και πάλι του Σκοπιανού στην προεκλογική αντιπαράθεση και του κόστους που θα έχει για τον κ. Καραμανλή η πανηγυρική ένταξη της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Η κυβέρνηση θα καταστεί όμηρος των διαθέσεων όχι μόνο της σκοπιανής ηγεσίας αλλά και του κ. Νίμιτς, καθώς η πρόταση την οποία θα παρουσιάσει, μπορεί να δώσει τη χαριστική βολή στην ελληνική πολιτική.
Στροφή... στα λόγιαΤις τελευταίες ημέρες υπάρχει μια σαφής διαφοροποίηση της ρητορικής της Αθήνας, που επιχειρούσε να ανεβάσει τους τόνους ώστε να διαμορφωθεί το κατάλληλο «κλίμα» για τις συνομιλίες που είχε χθες βράδυ με την κ. Μπακογιαννη και θα συνεχίσει αύριο με τον κ. Καραμανλή ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών Ν. Μπερνς. Οι δηλώσεις του κ. Κουμουτσάκου την Πέμπτη ότι η Ενδιάμεση Συμφωνία παραβιάζεται από τη σκοπιανή πλευρά και ότι τα κριτήρια ένταξης στο ΝΑΤΟ (για ύπαρξη κράτους δικαίου, λειτουργίας της δημοκρατίας κ.λπ.) δεν εκπληρούνται από τα Σκόπια και η σαφής εγκατάλειψη των θέσεων που είχαν διατυπωθεί από τον κ. Μολυβιάτη, επισημοποίησε τη στροφή στην πολιτική της κυβέρνησης.
Ο κ. Καραμανλής δεν αποκλείεται να επιχειρήσει να «φοβίσει» τον Αμερικανό υφυπουργό, προειδοποιώντας τον ότι είναι αποφασισμένος να καταγγείλει την Ενδιάμεση Συμφωνία (την οποία, σύμφωνα με το ελληνικό ΥΠΕΞ, παραβιάζουν ήδη τα Σκόπια) και να μπλοκάρει την ένταξη της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και τη συνέχιση της ευρωπαϊκής πορείας της, εάν δεν πεισθεί η σκοπιανή ηγεσία να συμβάλει στην επίτευξη οριστικής αμοιβαία αποδεκτής λύσης. Μια τέτοια παρέμβαση του κ. Καραμανλή θα απευθύνεται και προς τον κ. Νίμιτς ώστε η πρότασή του να μην κρύβει εκπλήξεις αλλά να αφήνει περιθώρια στην Ελλάδα για να την αποδεχθεί.
Ο κ. Καραμανλής θέλει επίσης να εξασφαλίσει ότι η πρόταση Νίμιτς δεν θα έρθει πριν από τις εκλογές και φαίνεται ότι ήδη ο Αμερικανός μεσολαβητής έχει δεσμευθεί ότι δεν θα κινηθεί πριν από το τέλος του χρόνου.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΜΠΕΡΝΣΣυμφωνούμε σε όλα με τον Καραμανλή
Το Σκοπιανό και η εκκρεμότητα της ονομασίας, σε συνδυασμό με την επιθυμία της γειτονικής χώρας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, θα είναι τελικά το πρώτο θέμα στην ατζέντα των συνομιλιών που θα έχει στην Αθήνα ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών Νίκολας Μπερνς με τον Κώστα Καραμανλή και την Ντόρα Μπακογιάννη. Λίγο πριν από την αναχώρησή του για την ελληνική πρωτεύουσα, ο κ. Μπερνς παραχώρησε συνέντευξη σε ανταποκριτές ελληνικών εφημερίδων. Απαντώντας σε ερώτησή μας, αναφορικά με την ονομασία που θα χρησιμοποιήσει το γειτονικό κρατίδιο, ο κ. Μπερνς υποστήριξε ότι τα Σκόπια και η Αλβανία πρέπει να προχωρήσουν σε μεγάλες μεταρρυθμίσεις, πριν η Ουάσιγκτον ανακοινώσει την υποστήριξή της στην ένταξη των δύο χωρών στο ΝΑΤΟ. Είπε σχετικά:
«Πηγαίνω στην Ελλάδα για να ακούσω την άποψη της κυβέρνησης. Θα τους ακούσω πολύ προσεκτικά. Το ΝΑΤΟ δεν έχει λάβει ακόμα καμία απόφαση για την ένταξη της Μακεδονίας. Η απόφαση θα ληφθεί τον Απρίλιο ή τον Μάιο. Εχουμε ακόμα πολύ χρόνο μέχρι τότε. Οποιαδήποτε απόφαση για το όνομα θα ληφθεί από το ΝΑΤΟ και την χώρα που θα υποβάλει αίτηση. Υποστηρίζουμε την ένταξη της Κροατίας, επειδή πιστεύουμε ότι καλύπτει τις προϋποθέσεις. Αλλά δεν έχουμε ακόμα ανακοινώσει την υποστήριξή μας για την ένταξη της Αλβανίας και Μακεδονίας. Πιστεύουμε ότι και οι δύο χώρες έχουν ανάγκη περαιτέρω μεταρρυθμίσεων».
Ομως, σύμφωνα με πληροφορίες σοβαρής διπλωματικής πηγής, κατά την σημερινή του επίσκεψη στα Τίρανα, ο πρόεδρος Μπους θα ανακοινώσει ιδιωτικά στους προέδρους της Αλβανίας και των Σκοπίων, την απόφαση των ΗΠΑ να υποστηριχθεί η ένταξη τους στο ΝΑΤΟ.
Ο κ. Μπερνς δήλωσε ότι από την ανάληψη των καθηκόντων του σκεφτόταν να επισκεφθεί την Ελλάδα. «Το τελευταίο διάστημα», τόνισε, «είχα συζητήσεις με ανώτερους αξιωματούχους και αποφασίσαμε ότι έχουμε να συζητήσουμε πολλά θέματα, όπως το Κοσσυφοπέδιο. Επιθυμώ να γνωρίζω τη θέση του πρωθυπουργού Καραμανλή και της υπουργού Εξωτερικών. Θέλω να συζητήσουμε για το Αφγανιστάν, όπου οι στρατιώτες μας υπηρετούν μαζί. Επίσης θα συζητήσουμε τις διμερείς μας σχέσεις και το Κυπριακό, που παραμένει στις προτεραιότητες μας».
Ο Αμερικανός υφυπουργός υποστήριξε ότι οι σχέσεις της Ελλάδας και των ΗΠΑ είναι εξαιρετικές και πρόσθεσε: «Δεν θυμάμαι ποτέ να ήταν καλύτερες οι σχέσεις μας.».
Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ο κ. Μπερνς διευκρίνισε ότι τρέφει μεγάλη εκτίμηση για τον Κώστα Σημίτη, για τον οποίο πιστεύει ότι «έκανε τη μεγάλη θετική διαφορά για την Ελλάδα». Πρόσθεσε: «Εχω μεγάλη εκτίμηση και στον Γιώργο Παπανδρέου. Δεν έχω οτιδήποτε εναντίον της προηγούμενης κυβέρνησης. Οταν ήμουν πρέσβης (στην Αθήνα) το ΝΑΤΟ είχε επιτεθεί στο Κοσσυφοπέδιο. Υπήρχε διαφορά απόψεων μεταξύ της Ελλάδας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Τώρα, οι κυβερνήσεις μας βλέπουν με το ίδιο μάτι όλα σχεδόν τα μεγάλα θέματα και εργαζόμαστε πολύ καλά μαζί».
ΜΙΧΑΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ


Ιωάννης Μεταξάς , o Eθνικός Κυβερνήτης

απο ΤΑ ΝΕΑ

Ιωάννης Μεταξάς: με το «όχι» μπόρεσε να εκφράσει και τον λαό Στρατιωτικός και πολιτικός, πρωθυπουργός της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου, παρά την κεφαλονίτικη καταγωγή της οικογενείας του και τις κατοπινές σχέσεις με το νησί της Κεφαλονιάς, γεννήθηκε στην Ιθάκη το 1871. Αποφοιτά από τη Σχολή των Ευελπίδων με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού του Μηχανικού (1885-1890) και συμμετέχει στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897. Από το 1899 έως το 1903 συμπληρώνει τις σπουδές του στην Πολεμική Ακαδημία του Βερολίνου και μετά την επιστροφή του προάγεται σε λοχαγό (1906) και υπηρετεί στο Σώμα των Γενικών Επιτελών μέχρι την κατάργησή του από την Επανάσταση του 1909. Υπασπιστής του Ελευθέριου Βενιζέλου, ως υπουργού των Στρατιωτικών την περίοδο 1910-1912. Στις παραμονές των Βαλκανικών Πολέμων διαπραγματεύεται και υπογράφει στη Σόφια, ως στρατιωτικός πληρεξούσιος της Ελλάδας, τη στρατιωτική σύμβαση με τη Βουλγαρία. Επιτελικός αξιωματικός στους πολέμους αυτούς συμμετέχει ταυτόχρονα και σε διαπραγματεύσεις με τον βαθμό του ταγματάρχη για την ειρήνη με την Τουρκία με τον Ε. Βενιζέλο στο Λονδίνο, αλλά και στην υπογραφή της στρατιωτικής σύμβασης με τη Σερβία. Αντισυνταγματάρχης αμέσως μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, αναλαμβάνει αρχηγός του Γενικού Επιτελείου το 1915. Παραιτείται λίγους μήνες αργότερα, επειδή διαφωνεί με τη συμμετοχή της Ελλάδας στις επιχειρήσεις των Δαρδανελλίων κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, αν και την άνοιξη του 1914 είχε συμβουλεύσει την κυβέρνηση να επιχειρήσει αιφνιδιαστική απόβαση στη Χερσόνησο της Καλλίπολης με στόχο την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης.
Η παραίτηση Μεταξά επηρεάζει τον Κωνσταντίνο, ο οποίος παραμένει έκτοτε αμετακίνητος στην πολιτική της ουδετερότητας στον πόλεμο αυτό, με αποτέλεσμα τη σύγκρουση με τον Βενιζέλο και την εμπλοκή της χώρας στον εθνικό διχασμό. Επανέρχεται στο Γενικό Επιτελείο το φθινόπωρο του 1915 μετά τη γενική επιστράτευση που κηρύσσεται ως αντίδραση σε αντίστοιχη ενέργεια της Βουλγαρίας. Προάγεται σε συνταγματάρχη το 1916. Τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου ο Κωνσταντίνος αποπέμπει το Γενικό Επιτελείο του, συμπεριλαμβανομένου και του Μεταξά, σε μια προσπάθεια να κατευνάσει τους συμμάχους. Στο κλίμα πολιτικής έντασης που επικρατεί, ο Μεταξάς δεν αποκλείει την πιθανότητα φυσικής εξόντωσης του Βενιζέλου, όπως επιθυμεί ο στρατιωτικός ακόλουθος της γερμανικής πρεσβείας Falkenhausen, με τον οποίο βρίσκεται σε συνεχή στενή επαφή από την αρχή του πολέμου. Στην όξυνση του πολιτικού κλίματος ο Μεταξάς συμβάλλει τα μέγιστα, ως ένας από τους βασικούς οργανωτές των Επιστράτων, των παραστρατιωτικών τρομοκρατικών οργανώσεων φανατικών βασιλικών. Το αποκορύφωμα αυτής της τρομοκρατίας εναντίον των βενιζελικών εκδηλώνεται στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 1916. Η επιτροπή που ερευνά αργότερα τα γεγονότα αυτά επιβεβαιώνει, μεταξύ των αξιοποίνων πράξεων, 35 φόνους και εκατοντάδες περιπτώσεις λεηλασίας. Το 1919 ο Μεταξάς καταδικάζεται ερήμην εις θάνατον για τον ρόλο του στα Νοεμβριανά, ενώ οι συγκατηγορούμενοί του αθωώνονται. Αποστρατεύεται το 1917 και εξορίζεται μαζί με άλλους τριάντα, περίπου, πολιτικούς στην Κορσική.
Επανέρχεται στην Ελλάδα τον Νοέμβριο του 1920, όταν νικούν οι αντιβενιζελικοί στις εκλογές. Την άνοιξη του 1921 αρνείται να αναλάβει την αρχηγία του Στρατού στη Μ. Ασία, επειδή, όπως δηλώνει, δεν υπάρχει καμία προοπτική τελικής νίκης. Τον ίδιο χρόνο ιδρύει το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων. Αντίθετος προς την πολιτική της επαναστατικής κυβέρνησης, συνεργάζεται με το αντεπαναστατικό κίνημα των στρατηγών Γ. Λεοναρδόπουλου και Π. Γαργαλίδη τον Οκτώβριο του 1923. Μετά την αποτυχία του, δραπετεύει από την Πάτρα στην Ιταλία. Ο Μεταξάς αντιδρά θετικά σε προσέγγιση του Παπαναστασίου και διαπραγματεύεται την αναγνώριση εκ των υστέρων ενός δημοψηφίσματος για το καθεστώς, με αντάλλαγμα την αμνήστευσή του για τη συμμετοχή του στο κίνημα αυτό. Πραγματικά μετά τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος τον Απρίλιο του 1924, ο Μεταξάς δηλώνει ότι θα πολιτευθεί στα πλαίσια του αβασίλευτου πολιτεύματος. Στη διάρκεια της δικτατορίας του Θ. Πάγκαλου, οι σχέσεις του με τον δικτάτορα παρουσιάζουν διακυμάνσεις. Ο Μεταξάς είναι αναμφισβήτητα θετικά διακείμενος απέναντι στα αυταρχικά καθεστώτα. Την περίοδο αυτή η δικτατορία του Μουσολίνι παρακολουθείται με ενδιαφέρον από πολλούς επίδοξους μιμητές της και όχι μόνον. Είναι όμως υποχρεωμένος από την πολιτική συγκυρία να τηρεί ισορροπίες. Συμμετέχει με τους πολιτικούς αρχηγούς, πλην του Θ. Σοφούλη, σε σειρά συσκέψεων που συγκαλεί ο Πάγκαλος τον Νοέμβριο του 1925 για τη διενέργεια αδιάβλητων εκλογών. Ο Μεταξάς και ορισμένοι αρχηγοί υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση Πάγκαλου πρέπει να διατηρήσει μέχρι τις εκλογές τα εξαιρετικά δικαιώματα με τα οποία έχει αυτοπεριβληθεί. Οι συσκέψεις δεν καταλήγουν πουθενά. Ο Μεταξάς συμφωνεί να προταθεί ο καθηγητής Δεμερτζής ως κοινός υποψήφιος των πολιτικών κομμάτων στις προεδρικές εκλογές που προκηρύσσει ο Πάγκαλος για τον Απρίλιο του 1926. Συμμετέχει και στην προεκλογική εκστρατεία. Ο Μεταξάς συλλαμβάνεται από το δικτατορικό καθεστώς δύο ημέρες πριν καταλυθεί από πραξικόπημα του Κονδύλη. Ο Πάγκαλος αποκαλύπτει στην απολογία του, ότι στη διάρκεια της δικτατορίας του βρισκόταν σε διαρκή επαφή και μυστική συνεργασία με τον Μεταξά.
Στις εκλογές του Νοεμβρίου 1926 οι Ελευθερόφρονες του Μεταξά κερδίζουν 51 έδρες. Στην οικουμενική κυβέρνηση, υπό τον Αλέξανδρο Ζαΐμη, ο Μεταξάς αναλαμβάνει το υπουργείο Συγκοινωνιών. Στην περίοδο της υπουργίας του ο Μεταξάς επιχειρεί να πετύχει την έγκριση της Βουλής για δύο συμβάσεις οι οποίες προκαλούν εντονότατες πολιτικές παρεμβάσεις και αντιδράσεις. Η πρώτη αφορά το προνόμιο παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος και την εκμετάλλευση αστικών συγκοινωνιακών μέσων στην Αθήνα από την εταιρεία Ρower and Τraction Co. Η δεύτερη, την κατασκευή μεγάλου οδικού δικτύου 2.600 χλμ. από την εταιρεία Π.Γ. Μακρής & Σία, η οποία αντιπροσωπεύει στην Ελλάδα την εταιρεία Σελλ, με κυριότερο χρηματοδότη του έργου την Τράπεζα Χάμπρο, η οποία είναι ο μεγαλύτερος δανειστής του Ελληνικού Δημοσίου. Και οι δύο συμβάσεις είναι αγγλικών συμφερόντων. Η αγγλική κυβέρνηση καθιστά σαφές ότι η έγκριση της σύμβασης Ρower είναι προϋπόθεση για τη δανειοδότηση του Ελληνικού Δημοσίου από την αγγλική χρηματαγορά. Οι διαφωνίες που προκύπτουν με βάση τη σύμβαση οδοποιίας, στην έγκριση της οποίας αντιτίθεται ο Παπαναστασίου, δείχνουν τα προβλήματα συνεργασίας που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση Ζαΐμη, η οποία και παραιτείται. Στη νέα κυβέρνηση συνασπισμού, στην οποία δεν συμμετέχει ο Παπαναστασίου, ο Μεταξάς παραμένει υπουργός Συγκοινωνιών και η σύμβαση ανατίθεται τελικά στον οίκο Μακρή.
Η επικύρωση που επιτυγχάνει ο Μεταξάς και για τις δύο συμβάσεις οπωσδήποτε καταγράφεται ως θετικό στοιχείο στο σύντομο βιογραφικό του που τηρεί και ανελλιπώς ενημερώνει το Foreign Οffice, όπως άλλωστε και για όλες τις προσωπικότητες που το ενδιαφέρουν σε κάθε χώρα. Ο Μεταξάς θα δείξει την ίδια ευαισθησία στην εξυπηρέτηση αγγλικών οικονομικών συμφερόντων και μετά την κήρυξη της δικτατορίας στις 4 Αυγούστου 1936.
Στις εκλογές του 1928, όταν επανέρχεται θριαμβευτικά ο Βενιζέλος στην πολιτική, το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων εκλέγει έναν βουλευτή, όχι όμως τον Ι. Μεταξά. Απογοητευμένος δηλώνει ότι παραιτείται της πολιτικής. Εκλέγεται όμως στη Βουλή στις εκλογές του 1932 μαζί με δύο οπαδούς του και αναλαμβάνει υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση που σχηματίζει τότε ο Κ. Τσαλδάρης. Στις εκλογές του 1933 ο Μεταξάς εκλέγει έξι βουλευτές και συμμετέχει στην κυβέρνηση Τσαλδάρη μέσω του οπαδού του Θ. Τουρκοβασίλη. Ταυτόχρονα κατηγορεί τον Ε. Βενιζέλο ως ηθικό αυτουργό και συνεργό τού πραξικοπήματος που επιχείρησε ο Ν. Πλαστήρας αμέσως μετά τις εκλογές του Μαρτίου 1933. Η ένταση που προκαλεί η σχετική συζήτηση στη Βουλή συνεχίζεται, όταν ο Βενιζέλος κατηγορεί τον Μεταξά ότι ίσως έχει ποινικές ευθύνες για τη δολοφονική απόπειρα εναντίον του. Η έντονη αντιπαράθεση των δύο πολιτικών και η πολιτική οξύτητα διατηρείται με την αρθρογραφία τους στον Τύπο της εποχής για τα αίτια του εθνικού διχασμού. Μετά την καταστολή του κινήματος του 1935, ο Μεταξάς και ο Ι. Ράλλης, ο μετέπειτα κατοχικός πρωθυπουργός και συνεργάτης των Γερμανών, ζητούν με οχλοκρατικές διαδηλώσεις τη θανατική ποινή για τους πρωταίτιους αξιωματικούς και την παραίτηση της κυβέρνησης. Ηγείται της μερίδας των αδιάλλακτων αντιβενιζελικών και βασιλοφρόνων, ανακινεί πρώτος το πολιτειακό ζήτημα και διαδραματίζει ενεργό ρόλο στην παλινόρθωση της μοναρχίας.
Στις εκλογές του Ιανουαρίου 1936, δύο μήνες μετά το νόθο δημοψήφισμα που επαναφέρει τη μοναρχία στην Ελλάδα, το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων κερδίζει 7 έδρες (το 3,94% των ψήφων). Στη Βουλή η αντιβενιζελική παράταξη έχει 143 έδρες, η βενιζελική 142 και το ΚΚΕ 15. Ο Γεώργιος Β' όμως αναθέτει στον Μεταξά το υπουργείο των Στρατιωτικών, ύστερα από προηγούμενη συνεννόηση μαζί του και με τη συγκατάθεση των βενιζελικών. Το Μάρτιο του 1936 ο Μεταξάς αναλαμβάνει και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Τον Απρίλιο, αμέσως μετά τον θάνατο του πρωθυπουργού Κ. Δεμερτζή, ο Γεώργιος Β' διορίζει και ορκίζει τον Μεταξά πρόεδρο της κυβέρνησης χωρίς να συμβουλευθεί κανέναν από τους πολιτικούς αρχηγούς ούτε τον πρόεδρο της Βουλής. Ο Μεταξάς αναλαμβάνει και το υπουργείο Εξωτερικών. Η Βουλή περιβάλλει την κυβέρνηση Μεταξά με την εμπιστοσύνη της, με 240 ψήφους υπέρ, 16 κατά (το Παλλαϊκό Μέτωπο του ΚΚΕ και ο Γ. Παπανδρέου) και 4 αποχές.
Στις 4 Αυγούστου 1936 ο Μεταξάς επικαλείται «κινδύνους διασαλεύσεως της τάξεως» στο εσωτερικό και τη διεθνή κατάσταση και καταλύει το συνταγματικό πολίτευμα. Εγκαθιδρύει δικτατορία με τη συγκατάθεση του Γεωργίου Β', ο οποίος διαλύει τη Βουλή χωρίς να προκηρύξει εκλογές και αναστέλλει πολλά άρθρα του Συντάγματος, ιδίως τα αναφερόμενα στις ατομικές ελευθερίες. Τον Σεπτέμβριο του 1935 ο Ε. Βενιζέλος είχε πει για τον Μεταξά ότι είναι θετικός και με πραγματική αξία, αλλά δεν έχει κανένα αντικειμενικό σκοπό εκτός από την επιθυμία του να κυβερνήσει με κάθε τρόπο και με οιοδήποτε μέσο. Το καλοκαίρι του 1936 ο Μεταξάς γνωρίζει πολύ καλά ότι παρ' όλη την πολυσχιδή δραστηριότητά του, δεν έχει κατορθώσει να αποκτήσει αξιόλογα ερείσματα ούτε στο λαό ούτε στις Ένοπλες Δυνάμεις, οι οποίες μετά τις εκκαθαρίσεις του 1935 πρόσκεινται στον Γεώργιο Β'. Στα τέλη Φεβρουαρίου 1936 γράφει στο ημερολόγιό του για τις διαθέσεις του Γεωργίου Β': «Διστακτικός. Αλλά άγεται προς λύσιν μου». Στην περίπτωση της επιβολής της δικτατορίας ίσως και να γνωρίζει ότι ουσιαστικά είναι «σκεύος επιλογής» του Γεωργίου Β'. Αντί ο Μεταξάς να επιλέγει τη λύση, στην πραγματικότητα επιλέγεται για να την προωθήσει. Το γεγονός είναι ότι ηγείται πλέον ενός καθεστώτος, την αναγκαιότητα του οποίου διακηρύσσει από καιρό, χωρίς όμως να είναι και ο μόνος. Η ανάγκη της επιβολής δικτατορίας συζητείται ήδη έντονα από την άνοιξη του 1934 και η προσφυγή σ' αυτήν οφείλεται στην αδυναμία της αστικής τάξης να δώσει λύση, όπως άλλωστε έχει συμβεί και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Εξάλλου το ενδεχόμενο ενός ευρωπαϊκού πολέμου απαιτεί την ύπαρξη ομοιογενούς στρατού και πολιτικής σταθερότητας, σύμφωνα με τα μηνύματα που παίρνει ο Γεώργιος Β' από το εξωτερικό.
Με βάση τα δεδομένα αυτά η γερμανοφιλία του Μεταξά στη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, με την οποία παραδοσιακά πιστώνεται ακόμη και σήμερα, έχει χάσει προ πολλού την όποια σημασία της. Η μεταστροφή του προς την Αγγλία εντάσσεται, όπως έχει ήδη επισημανθεί, στο γενικότερο πλαίσιο της μεταστροφής τής αντιβενιζελικής παράταξης προς την Αγγλία και τη Γαλλία. Η παράταξη αυτή θεωρεί πλέον ότι οι δύο αυτές δυνάμεις και ιδίως η Αγγλία μπορούν να εξασφαλίσουν την εξωτερική ασφάλεια και την εσωτερική σταθερότητα της χώρας. Αντίθετα οι βενιζελικοί απομακρύνονται από αυτή την πάγια θέση τους. Αυτό δείχνει και η χωρίς αποτέλεσμα πρόταση του Μεταξά τον Ιούνιο του 1938 για σύναψη συμμαχίας με την Αγγλία, στην οποία θα επανέλθει αμέσως μετά τη Συμφωνία του Μονάχου, όταν η Τσεχοσλοβακία διαμελίζεται για να κατευναστεί προσωρινά η επεκτατική διάθεση του Χίτλερ.
Το καθεστώς, πέραν της ιδεολογικής συνάφειας με τη φασιστική Ιταλία και τη ναζιστική Γερμανία, προσπαθεί να μιμηθεί και να αντιγράψει τα καθεστώτα αυτά σ' όλες τις εκφάνσεις τους: προπαγάνδα, οργάνωση της νεολαίας, θέσπιση αστυνομικού κράτους. Η δικτατορία επαίρεται για τη δημιουργία του «Τρίτου Ελληνικού Πολιτισμού», χωρίς να έχει φυσικά να επιδείξει τίποτα το συγκεκριμένο. Οι σκοποί της Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας, όπως τους ορίζει ο Μεταξάς, είναι «Βασιλεύς! Πατρίς! Θρησκεία! Αναγέννησις της Ελλάδος και καθεστώς της 4ης Αυγούστου». Η συντονισμένη προσπάθεια εξάπλωσης της ΕΟΝ αντί του ιδεολογικού θριάμβου του καθεστώτος ενέχει για τον ίδιο τον Μεταξά μάλλον το στοιχείο της απελπισίας, έναντι του πανδαμάτορος χρόνου, και επιπλέον υπογραμμίζει την έλλειψη ερεισμάτων που διακρίνει τη δικτατορία του. Η εργατική νομοθεσία που προωθεί έχει στόχο την ύφεση των κοινωνικών αντιθέσεων, ενώ η θέσπιση του ΙΚΑ το 1937 βασίζεται σε νομοσχέδια των προηγουμένων κυβερνήσεων και η ασφάλιση αρχίζει να εφαρμόζεται σταδιακά λόγω έλλειψης πόρων.
Το καθεστώς επιδίδεται με σκληρότητα στην καταστολή και στην αστυνόμευση των αντιφρονούντων, ιδιαίτερα των κομμουνιστών, με βασανιστήρια, φυλακίσεις και εξορίες. Η Αγγλία γνωρίζει άριστα αυτές τις δραστηριότητες τύπου Gestapo, όπως τονίζεται σε σχετικό μνημόνιο. Η πολιτική της όμως δεν εστιάζεται στην ανατροπή του καθεστώτος, αν και το ενδεχόμενο αυτό εξετάζεται και απορρίπτεται, αλλά στην ενίσχυσή του με την απάλειψη εκείνων των χαρακτηριστικών που το καθιστούν αντιδημοτικό και κατά συνέπεια ευάλωτο. Μετά την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μεταξάς προσπαθεί να κρατήσει την Ελλάδα ουδέτερη, γεγονός που τη συγκεκριμένη περίοδο συμφέρει και την Αγγλία. Η αρνητική του απάντηση στο ιταλικό τελεσίγραφο εκτός από προσωπική του επιλογή είναι και αποτέλεσμα της σταθερής του προσήλωσης στην Αγγλία, όπως έχει αποδείξει με τη στάση του σε ολόκληρη τουλάχιστον την περίοδο της 4ης Αυγούστου. Ταυτόχρονα, όμως, εκφράζει και τη θέληση του ελληνικού λαού στο θέμα αυτό. Ο Γ. Σεφέρης θα γράψει έναν χρόνο αργότερα. «Όταν ήρθε η 28η, δεν μπόρεσε να ιδεί ότι τότε μόνο, και όχι στις εορτές του Σταδίου, ολόκληρος ο λαός ήταν μαζί του, μαζί με την απάντηση που έδωσε στον Grazzi την αυγή. Δεν μπόρεσε να καταλάβει ότι η ημέρα εκείνη δεν επικύρωνε αλλά καταργούσε την 4η Αυγούστου». (Χειρόγραφο Σεπτ. '41).
Η μικρή βοήθεια που προσφέρουν οι Άγγλοι για να αντιμετωπιστεί η γερμανική επίθεση που αναμένεται, οδηγεί τον Μεταξά στην απόφαση να απορρίψει την προσφορά αυτή. Επαναλαμβάνει, όμως, ότι θα αντισταθεί κατά των Γερμανών. Οι εγγενείς αδυναμίες ενός προσωποπαγούς ολοκληρωτικού καθεστώτος υπογραμμίζονται ακόμα περισσότερο από το γεγονός ότι ο θάνατος του Μεταξά (29 Ιανουαρίου 1941) επέρχεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο του πολέμου.
* Ο Προκόπης Παπαστράτης είναι επίκουρος καθηγητής της Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.





To obtain more information on the Metaxas project, send us an e-mail.
If you wish to collaborate, either enter the "Contribute" section or send us an e-mail. You'll receive instructions on how to follow.


Buy at Pelekys Books this brand new book about Metaxas, Greek fascism and Fascist Greece (1936-1941).
Compra en Libros Pelekys.com este nuevo libro sobre Metaxas, el fascismo griego y la Grecia fascista (1936-1941)


ETHNIKO.NET
KUNSTKAMPF
VOLKGEIST PROJECT
GRIECHENLAND ERWACHE
HRYSI AVGI
LOGXI.COM
MEANDROS.NET
METOPO.GR
SYMMAXIA.GR
LAOS.GR
PELEKYS.COM
HELLENIC EMPIRE
HELLENIC NATIONALIST
PATRIOTISMOS
KYNAIGEIROS
ENOTITA
ANTIBARO
E-GRAMMES
KRYPHOSCHOLIO
RETHIMNO

Want to link us? Click here!









THE METAXAS PROJECT - Some Rights Reserved Contact: metaxas.project@gmail.com

ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΜΕΤΑΞΑ


Πώς είδαν οι Αγγλοι την 4η Αυγούστου


* Στενή η σχέση Ανακτόρων - Βρετανίας και Μεταξά σε μια εποχή που τα σύννεφα του πολέμου πύκνωναν στην Ευρώπη
ΦΩΤΕΙΝΗ TOMAH
«Eπικειμένης γενικής στασιαστικής κινήσεως των κομμουνιστών της οποίας σοβαρά εκδήλωσις μετά ταραχών είχε οργανωθεί και προκηρυχθεί διά σήμερον, Κυβέρνησις τη εγκρίσει της A.M. του Βασιλέως, όπως προλάβη την αιματοχυσίαν και επιβάλη το κράτος του Νόμου, εκήρυξε χθες την εσπέραν τον Στρατιωτικόν Νόμον και διέλυσε την βουλήν (sic). Εκλογαί ανεβλήθησαν επ' αόριστον. Επικρατεί απόλυτος ησυχία. Κυβέρνησις τελείως Κυρία της καταστάσεως. Κοινή γνώμη επικροτεί γενικώς μέτρα κυβερνήσεως» (ΑΠ 15122, Τμήμα ΙΓ, φακ. K.Y. 1936, 51,1, 5 Αυγ. 1936).
Με την οδηγία αυτή που διεβιβάσθη «προς απάσας τας πρεσβείας και προξενεία» της χώρας στο εξωτερικό ανακοινώθηκε την επομένη της 4ης Αυγούστου το πραξικόπημα, επιβληθέν υπό του Ιωάννη Μεταξά.
H απέχθεια του ανδρός στον κοινοβουλευτισμό ήταν γνωστή. Σημειολογικά και μόνο στο συγκεκριμένο κείμενο επισημαίνονται η αναγραφή με μικρό εισαγωγικό γράμμα της λέξεως βουλή και με κεφαλαία των λέξεων Στρατιωτικός Νόμος και ο προσδιορισμός της κυβερνήσεως ως... Κυρίας (ενν. του ελέγχου των πραγμάτων).
H επιλογή του άρθρου να ασχοληθεί με τη βρετανική στάση απέναντι στο καθεστώς της 4ης Αυγούστου δεν έγινε παρά για να δείξει τη στενή σχέση Ανακτόρων - Βρετανίας και Μεταξά σε μια εποχή που τα σύννεφα του πολέμου πύκνωναν στην Ευρώπη και οι ισχυροί αναζητούσαν συμμάχους στη Βαλκανική.
Ο Ιωάννης Μεταξάς έχει καταχωρηθεί, παρά τα αισθήματα συμπάθειάς του στο πνεύμα και στην παιδεία της Γερμανίας (φοίτησε στη Στρατιωτική Ακαδημία του Βερολίνου), στους αγγλόφιλους πολιτικούς της χώρας. H επιλογή του να τεθεί στην τροχιά της M. Βρετανίας υπαγορευόταν πρωτίστως εξαιτίας των λόγων συγγένειας του Γεωργίου B' με τη βασιλική οικογένεια της Αγγλίας, αλλά και από την εκτίμησή του ότι, αν το Λονδίνο δεν εμπιστευόταν την πολιτική του, δεν θα δίσταζε να καταλύσει το αυταρχικό καθεστώς του.
Την τακτική των ισορροπιών, που εγκαινίασε προτού ακόμη προχωρήσει στην επιβολή της δικτατορίας, συνέχισε ολόκληρο το διάστημα κυριαρχίας της, ασχολούμενος μάλιστα προσωπικά με την εξωτερική πολιτική της χώρας. Αλλωστε και η ανεπίσημη επίσκεψη του Εδουάρδου H' και της μετέπειτα λαίδης Simpson στη χώρα μας για διακοπές με τη θαλαμηγό «Nahlin» δεν έγινε γιατί υπήρχε η ανησυχία στη γαλλική Ριβιέρα από το «Λαϊκό Μέτωπο» του Λ. Μπλουμ και στην Ισπανία λόγω εμφυλίου, αλλά γιατί υπήρχε απόφαση του Λονδίνου να στηρίξει ανοιχτά τον I. Μεταξά και τον βασιλιά Γεώργιο B´.
Τον Εδουάρδο ακολούθησε έναν μήνα αργότερα, στις 20 Σεπτεμβρίου, ο υπουργός Προπαγάνδας της Γερμανίας Γιόζεφ Γκαίμπελς. Ο ναζιστής υπουργός, που είχε συνομιλίες με τον Μεταξά και παρακάθησε σε επίσημο δείπνο που δόθηκε προς τιμήν του στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρεταννία», δεν συνάντησε τον βασιλιά, ο οποίος φρόντισε να λείπει με υπόδειξη του Μεταξά από την Αθήνα. H ικανοποίηση του Βερολίνου από την επίσκεψη διαφαίνεται σήμερα στα τηλεγραφήματα του τότε γερμανού πρεσβευτή στην Αθήνα T. Κορτ, ο οποίος έγραφε: «Το ταξίδι αυτό ενίσχυσε τις συμπάθειες των Ελλήνων για τη Γερμανία. H επίσκεψη Γκαίμπελς αναμένεται να έχει νέες πολιτικές επιπτώσεις στις σχέσεις των δύο χωρών». Πράγματι η κυβέρνηση Μεταξά προώθησε προς όφελος της χώρας τις σχέσεις της με το Γ' Ράιχ και σε οικονομικό επίπεδο (το μισό της ελληνικής παραγωγής, σε γεωργικά προϊόντα, απορροφήθηκε το 1938 από την αγορά της Γερμανίας).
Τι έγραφε ο βρετανικός Τύπος για το μεταξικό πραξικόπημα
Αρθρο του «Daily Worker», οργάνου του KK Αγγλίας, στις 27 Αυγούστου του 1936. O αρθρογράφος γράφει: «όχι μόνον το μέλλον της Μοναρχίας κρέμαται εκ της σημερινής αναστολής της συνταγματικής κυβερνήσεως αλλά και αι ελευθερίαι του λαού και αι εργατικαί και βιωτικαί των συνθήκαι». Στη φωτογραφία επάνω διακρίνονται έλληνες πολίτες στην εξορία. (Σιμόπουλος, ΑΠ 2254/ΣΤ/36)
H υποστήριξη των Αγγλων στο καθεστώς της 4ης Αυγούστου ήταν τόση, ώστε δεν δίστασαν, όπως προκύπτει από διπλωματικούς φακέλους του Foreign Office, να αντικαταστήσουν τον πρεσβευτή τους στην Αθήνα Sir Sidney Waterlow με τον Sir Charles Palairet, όταν ο πρώτος στα δύο κιόλας πρώτα χρόνια από την επιβολή του καθεστώτος πρόλαβε να έλθει σε σύγκρουση με τον Μεταξά.
Ο βρετανικός Τύπος αντικατοπτρίζει κάλλιον παντός άλλου την πολιτική αυτή από την αμέσως επομένη του πραξικοπήματος. Ακόμη και όταν χρειάστηκε να ασκηθεί κριτική για την κατάργηση του κοινοβουλευτισμού από έγκριτα φύλλα, η υποστήριξη στο πρόσωπο του βασιλιά Γεωργίου B', ως ρυθμιστή της πολιτικής σταθερότητας στη χώρα, ήταν σαφής.
5 Αυγούστου. H «Εσπερινή Σημαία» έγραφε με τίτλο «H σειρά της Ελλάδος» ότι «η εν Ισπανία σύγκρουσις μεταξύ Αριστερών και Δεξιάς ήτις εδημιούργησεν ήδη Ευρωπαϊκήν κρίσιν ευρίσκει σήμερον εν Ελλάδι νέαν εστίαν κινδύνου...» (πρεσβευτής X. Σιμόπουλος από Λονδίνο, ΑΠ 2044/ΣΤ/36).
10 Αυγούστου. H απογευματινή φιλελεύθερη «Star» απορρίπτει το πρόσχημα του κομμουνισμού για τον οποίο διαπιστώνει ότι είναι «ολιγωτέρα δύναμις εν Ελλάδι» και ζητεί από τον Γεώργιο «να επανέλθει εις την γενναιόφρονα εκείνην ορμήν ήτις τον ήγαγεν, άμα τη επανόδω του, εις την προκήρυξιν ελευθέρων εκλογών» (Σιμόπουλος, ΑΠ 2093/ΣΤ/36).
Την ίδια ημέρα η «Yorkshire Post» αναφέρεται στον «πολύ καλά οργανωμένο κομμουνισμό» και στο αδιέξοδο στο οποίο οδήγησε ο κομμουνισμός, σε «δύο ισοδύναμα αντίπαλα στρατόπεδα». Και καταλήγει: «Ο βασιλεύς παρέσχεν αρκετά δείγματα ορθής εκτιμήσεως των συμπαθειών του λαού του: η δικτατορία εμπνέεται υπό αγαθών διαθέσεων»... (ο.π.π.).
H «Glasgow Herald» χαρακτηρίζει «πραγματική τραγωδία, εάν το έργο της συνδιαλλαγής, το οποίον τόσον ευελπίστως ήρχισεν ο επανελθών Μονάρχης, απέβαινεν εις μάτην...» (ο.π.π.).
Στο ίδιο πνεύμα κινούνται τα δημοσιεύματα της «Western Mail» και «Western Daily Press» που καταλήγει «είναι δύσκολο να ειπή τις ποια άλλη διέξοδος απέμενε παρά δικτατορία υπό την μίαν ή την άλλην μορφήν...» (ο.π.π.).
14 Αυγούστου. Ο συντηρητικός «Scotsman» του Εδιμβούργου παραλληλίζει τα γεγονότα της Ισπανίας με την κατάσταση στην Ελλάδα και μιλάει για υπαρκτό κομμουνιστικό κίνδυνο. Το ίδιο και η «Northern Whig» με τίτλο «H απειλή του κομμουνισμού», επισημαίνοντας ότι «... η ερυθρά ζύμη προκαλεί επικινδύνους ζυμώσεις καθ' άπασαν την Ευρώπην» (Σιμόπουλος, ΑΠ2181/ΣΤ/36).
17 Αυγούστου. Σε εκτενές άρθρο της η «Belfast Telegraph» παρατηρεί ότι «... οι σύγχρονοι Ελληνες όπως και οι Αρχαίοι Αθηναίοι είναι εμφύτως άστατοι και επιρρεπείς εις νεωτερισμούς τόσον εν τη πολιτική ζωή όσον και αλλαχού» και καταλήγει ότι «η μεγάλη μοίρα του λαού θα δεχθεί ευαρέστως την αυταρχίαν εάν υπάρχει δι' αυτής ελπίς να εξασφαλίση την τάξιν και την εσωτερικήν του γαλήνην...» (Σιμόπουλος, ΑΠ 2183/ΣΤ/36).
27 Αυγούστου. H «Manchester Guardian» με τίτλο «Πλήρης ηρεμία επικρατεί» δημοσιεύει επιστολή που έλαβε από φίλο του ο Sir Arthur Crosfield και αναφέρει ότι «πάντες οι υγιώς σκεπτόμενοι επιδοκιμάζουν την επελθούσαν μεταβολήν» (Σιμόπουλος, ΑΠ 2249/ΣΤ/36).
8 Σεπτεμβρίου. H «English Review» γράφει ότι «... το πραξικόπημα της 4ης Αυγούστου δεν ήτο απροσδόκητον, θα χαιρετισθή δε υπό παντός φίλου της Ελλάδος και ότι ο βασιλεύς Γεώργιος κατέδειξεν διά μίαν ακόμη φοράν ότι είναι ηγέτης...» (Σιμόπουλος, ΑΠ 2351/ΣΤ/36).
14 Σεπτεμβρίου. Σε άρθρο της επιθεωρήσεως «The Spectator» ο φιλελεύθερος βουλευτής Robert Bernays συνοψίζοντας τις εντυπώσεις του από το ταξίδι του στην Ελλάδα γράφει ότι «το πρώτο πράγμα που κάμνει αμέσως εντύπωσιν εις τον επισκεπτόμενον την Ελλάδα είναι η αξία της Μοναρχίας ως θεσμού και η εμπιστοσύνη του λαού εις τον Βασιλέα...» (Σιμόπουλος, ΑΠ 2392/ΣΤ/36).
18 Σεπτεμβρίου. Ο «Scotsman» του Εδιμβούργου επανέρχεται και με ανάλυση που επιχειρεί για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα και τον «κομμουνιστικό κίνδυνο» καταλήγει στη θέση ότι «ούτε ο Στρατηγός Μεταξάς ούτε ο Βασιλεύς είναι αυταρχικοί δεσπόται. H αοριστία δε του κυβερνητικού προγράμματος ενισχύει την εντύπωσιν ότι αι προθέσεις της είναι αγαθαί». Και πιο κάτω «... Οι Ελληνες όμως, άκρατοι δημοκράται, ουδέποτε παρέχουν την συγκατάθεσίν των εν λευκώ. Πρέπει να αναμένουν διά να ιδούν...» ( Σιμόπουλος, ΑΠ 2427/ΣΤ/36).
H μηνιαία «National Review» με τίτλο «Ελληνική Δικτατορία» αποδίδει εύσημα στον Γεώργιο, «η έγκαιρος ενέργεια (του οποίου) και των συμβούλων του απεσόβησαν από την χώραν περίοδον αποσυνθέσεως και κομμουνισμού...» (Σιμόπουλος, ΑΠ 24/08/ΣΤ/36).
15 Οκτωβρίου. Ο «Scotsman» πληροφορεί ότι «ο στρατηγός Μεταξάς και οι συνεργάται του απολαύουν πλήρους υποστηρίξεως του βασιλέως, ηγεμόνος μετριοπαθών αντιλήψεων, βαθύτατα προσκειμένου εις τους βρετανικούς θεσμούς...» (Σιμόπουλος, ΑΠ 2688/ΣΤ/36).
30 Νοεμβρίου. «Για απάθεια του λαού» μιλάει το φύλλο της «Manchester Guardian» (Σιμόπουλος, ΑΠ 3065/ΣΤ/36).
14 Δεκεμβρίου. Με τίτλο «Πρόοδος εν Ελλάδι» η «English Review» αναφέρεται στον ρόλο του Γεωργίου που «... έσωσε διά του στρατηγού Μεταξά την χώραν του από της ολεθρίου τύχης ήτις κατατρύχει την Ισπανίαν...» (Σιμόπουλος, ΑΠ 3195/ΣΤ/36). Στο ίδιο πνεύμα ήταν και το άρθρο του Νοεμβρίου. «... Καθ' ον χρόνον οι πολιτικοί εδίσταζον, ο μονάρχης έδρα και διά της γοργής του ενεργείας απέτρεψεν αιματοχυσίαν επί ευρείας κλίμακας» (Σιμόπουλος, ΑΠ 2893/ΣΤ/36).
Στο μεταξύ οι εμπορικές σχέσεις της Γερμανίας με τα βαλκανικά κράτη και την Ελλάδα ήταν στο επίκεντρο του βρετανικού ενδιαφέροντος. H «Evening Post» σε άρθρο της στις 4 Σεπτεμβρίου 1936, αναφερόμενη στην επίσκεψη Γκαίμπελς, έγραφε: «Αντελήφθη η Γερμανία ότι τα Βαλκανικά κράτη προσέβλεπαν κατά νέον όλως τρόπον προς την Αγγλίαν, την Βρεττανικήν αυτοκρατορίαν και την Δυτικήν Ευρώπην και ότι εν τη διαγεννηθείση ελπίδι ότι η Μεγάλη Βρεττανία θα είναι φίλη των, αι κυβερνήσεις της Ελλάδος, της Τουρκίας, της Βουλγαρίας και της Γιουγκοσλαβίας ευρέθησαν πλησιέστεραι προς αλλήλας» (Σιμόπουλος, ΑΠ 2506/ΣΤ/36).
H απάντηση της Γερμανίας με αφορμή ομιλία του βρετανού ΥΠΕΞ στη Βουλή για τις αγγλογερμανικές σχέσεις και τους εξοπλισμούς της Γερμανίας έφθασε τον Νοέμβριο του ιδίου έτους με δημοσίευμα της «Berliner Βοrsen Zeitung» συνοψιζόμενη στη φράση «... ουδείς εν Γερμανία επιθυμεί να χρησιμοποιήση την φιλίαν της Αγγλίας στρεφομένην εναντίον τρίτου τινός και αντιστρόφως...».
Ο κόσμος όδευε ήδη στον B' Παγκόσμιο Πόλεμο, και το θέρετρο του πολέμου αυτού, η Ευρώπη και η Βαλκανική, υποχρέωνε τις κυβερνήσεις να λάβουν θέση ανάμεσα στα δύο αντίπαλα στρατόπεδα. H φιλοβρετανική πολιτική κατέτασσε την Ελλάδα στους Συμμάχους του πολέμου κατά του Αξονα ήδη από το 1936.
H κυρία Φωτεινή Τομαή είναι προϊσταμένη της υπηρεσίας Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του υπουργείου Εξωτερικών.
Το ΒΗΜΑ, 06/08/2006 , Σελ.: A14Κωδικός άρθρου: B14832A141

ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ , ρεεεεεεεεεεε

Τα λεφτά μας στα Ταμεία


ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΟΚΚΑΛΙΑΡΗkokkaliari@pegasus.gr
Τελεσίγραφο στην κυβέρνηση να επιστρέψει τα «κλεμμένα αποθεματικά» στέλνουν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, καθώς το θέμα των ομολόγων κυριαρχεί στις αυριανές εκδηλώσεις για την Πρωτομαγιά. «Τα λεφτά μας στα Ταμεία», είναι το κεντρικό σύνθημα των κινητοποιήσεων, ενώ μία ακόμη απεργία για το θέμα των ομολόγων θα πραγματοποιηθεί στις 15 Μαϊου.
Αύριο, οι δύο κορυφαίες συνδικαλιστικές οργανώσεις -χωρίς ωστόσο τη συμμετοχή της ΔΑΚΕ- πραγματοποιούν συγκέντρωση στις 11 το πρωί στο Πεδίον του Αρεως και στη συνέχεια θα ακολουθήσει πορεία στο υπουργείο Οικονομίας. Χωριστή συγκέντρωση στις 10.30 το πρωί στην πλατεία Συντάγματος πραγματοποιεί το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο (ΚΚΕ) και θα ακολουθήσει πορεία στην αμερικανική πρεσβεία.
Το συνδικαλιστικό κίνημα ζητεί την άμεση αντικατάσταση όλων των δομημένων ομολόγων με άλλα σταθερής απόδοσης και μάλιστα εντόκως. Στόχος είναι να καλυφθούν οι ζημιές των 24 ασφαλιστικών φορέων, που αγόρασαν ομόλογα υψηλού ρίσκου μέσα στην τελευταία διετία.
Με βάση τα πρώτα στοιχεία, οι απώλειες των Ταμείων από τη στροφή σε σύνθετα προϊόντα φτάνουν έως και το 30%. Είναι χαρακτηριστικό πως τα 13 Ταμεία που αγόρασαν δομημένα ομόλογα το καλοκαίρι του 2005 παρουσιάζουν αυτή τη στιγμή λογιστική απώλεια 75 εκατομμυρίων ευρώ (η αξία των ομολόγων ήταν 278 εκατομμύρια ευρώ).
Ενδεικτικό των διαστάσεων που έχει πάρει η υπόθεση είναι πως μόνο το ΤΑΞΥ έχει αγοράσει σύνθετα προϊόντα σχεδόν 150 εκατομμυρίων ευρώ, ποσοστό που αντιστοιχεί στο 38% της περιουσίας. Μάλιστα το συγκεκριμένο Ταμείο αγόραζε σε τιμές πάνω από το άρτιο, από 103 μέχρι και 105,5%.
Με βάση τα στοιχεία, τα Ταμεία που έχουν επενδύσει το μεγαλύτερο τμήμα της περιουσίας τους σε ομόλογα είναι τα εξής: ΤΕΑΥΦΕ (ποσοστό 64%), Ταμείο Υγείας Δικηγορών Επαρχίας (42%), ΕΤΑΤ (36%), ΤΣΕΥΠ (27%), ΤΣΠΕΑΘ (23%) και ΤΕΑΠΟΚΑ (23%).
Εκτός από τις κινητοποιήσεις, η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ σκοπεύουν να κινηθούν και δικαστικά για το καυτό θέμα των ομολόγων και για το θέμα αυτό την Παρασκευή έγινε σύσκεψη με νομικούς. Ηδη έχουν κάνει προσφυγή κατά της JP Morgan και κατά της North Asset Management LLP στην Ανεξάρτητη Εποπτική Χρηματιστηριακή Αρχή της Μεγάλης Βρετανίας για το θέμα των ομολόγων.
ΚοινοποίησηΗ ίδια προσφυγή θα κοινοποιηθεί και προς την αντίστοιχη Αρχή της Νέας Υόρκης, ενώ οι δύο οργανώσεις θα αναλάβουν πρόσθετες νομικές πρωτοβουλίες.
Παράλληλα οι εκπρόσωποι των εργαζομένων ετοιμάζουν προσφυγές και στα ελληνικά δικαστήρια, ενώ σε ανάλογες πρωτοβουλίες προσανατολίζονται και κάποια Ταμεία (ήδη κατατέθηκε μήνυση από το ΤΕΑΔΥ κατά της «Ακρόπολις»). Την αρχή έχει κάνει ο Σύλλογος Υπαλλήλων της Εμπορικής Τράπεζας, που κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά κατά παντός υπευθύνου με αφορμή την αγορά ομολόγων από το ΕΤΑΤ (τον ενιαίο φορέα τραπεζοϋπαλλήλων).

YΠΕΡ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ : Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ

Προσωπικα στοιχεία

Translation

Free Translation

Αναγνώστες

AddThis

Share |

0 SAVAS

0 SAVAS
Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ

TO NAYΑΓΙΟ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

TO NAYΑΓΙΟ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

VAS VAS .. 0 SAVAS

VAS VAS .. 0 SAVAS
ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Blogs in Serras

Serres Blogs

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ