Κυριακή, 31 Μαΐου 2009

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Διαψεύδει ο Μητσοτάκης

«Άθλια» και «βλακώδη προβοκάτσια» χαρακτηρίζει, με δήλωσή του, ο επίτιμος πρόεδρος της ΝΔ Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, δημοσίευμα της εφημερίδας "Πρώτο Θέμα"περί διοχέτευσης από τη Siemens στη ΝΔ, 20 εκατ. μάρκων, μέσω της εταιρείας Mayo, την περίοδο 1990-1994.



Ειδικότερα, στη δήλωσή του ο κ. Μητσοτάκης αναφέρει τα εξής:


"Είναι προφανές ότι βρισκόμαστε προ αθλίας αλλά και βλακώδους προβοκάτσιας η οποία επιχειρεί μια εβδομάδα προ των εκλογών να επαναφέρει θέμα που από μηνών έχει απολύτως διευκρινιστεί. Η πληροφορία που αναφέρεται είναι εξ ολοκλήρου ανακριβής και κατασκευασμένη, αντιγράφει δε δημοσίευμα του περασμένου Δεκεμβρίου το οποίο απαντήθηκε πλήρως. Δηλώνω κατηγορηματικά ότι δεν διοχετεύτηκε ούτε ένα μάρκο από την Siemens μέσω της Mayo στα ταμεία της Νέας Δημοκρατίας και γενικότερα η Νέα Δημοκρατία ουδεμία ενίσχυση πήρε από την Siemens.


Άλλωστε είναι γνωστό σε όλους ότι οι σχέσεις τη Νέας Δημοκρατίας με την Siemens ήταν κακές. Η κυβέρνηση μας ανετράπη πρόωρα διότι αρνήθηκε να εγκρίνει σύμβαση του ΟΤΕ η οποία ενδιέφερε κατά το ήμισυ την Siemens και την Intracom. Δεν μπορώ να αποδείξω ότι η Siemens συνέργησε στην ανατροπή της Νέας Δημοκρατίας. Βέβαιο όμως είναι ότι ωφελήθηκε από την ανατροπή μας εξίσου με την Intracom του κ. Κόκκαλη δεδομένου ότι το ΠΑΣΟΚ έσπευσε να εγκρίνει την προμήθεια αμέσως μετά τις εκλογές του 1993 και μάλιστα με βελτιωμένους όρους."


.

Σάββατο, 30 Μαΐου 2009

ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΕΚΛΕΙΣΕ ΑΡΟΝ ΑΡΟΝ Η ΒΟΥΛΗ


ΑΦΟΥ ΕΙΧΑΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΕΙ ΤΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ "ΠΕΡΙ ΕΥΘΥΝΗΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ"
ΕΚ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΟΥΣ
Ο ΑΝΕΥΘΥΝΟΣ κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΖΗΤΟΥΣΕ ΤΗΝ ΣΥΣΤΑΣΗ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ SIEMENS , ΩΣΤΕ "ΝΑ ΦΘΑΣΕΙ ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ ΣΤΟ ΚΟΚΚΑΛΟ"








ΑΥΤΟΥΣ ΘΑ ΨΗΦΙΣΕΤΕ ;



Η ΕΛΛΑΣ ΤΩΝ ΓΡΑΙΚΥΛΩΝ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ - ΠΡΑΣΙΝΩΝ

"O αρχηγός" των Οικολόγων...


Το Κόμμα των Οικολόγων συνεχώς ανεβαίνει στις δημοσκοπήσεις.
Ο Πολίτης απογοητευμένος από τα Κόμματα της ρεμούλας και της
αρπαχτής προσπαθεί να τα εκδικηθεί.
Αυτός που ηγείται του ψηφοδελτίου και λέγεται Τρεμόπουλος στο παρελθόν
έχει υποστηρίξει με θέρμη ότι υπάρχουν μειονότητες στην Θράκη και
τον Κεμάλ Ατατούρκ ούτε λίγο ούτε πολύ τον κάνει ήρωα επειδή
γεννήθηκε στην Θεσ/νίκη ξεχνώντας τα υπόλοιπα της Μ.Ασίας.
Έχει εκφράσει για διάφορα ευαίσθητα θέματα ακραίες απόψεις
τις οποίες δεν θα διστάσει να τις συνεχίσει και στην Ευρωβουλή
και με την ψήφο πλέον του Ελληνικού Λαού.
Κινδυνεύουμε δηλαδή με τον κάποιον Τρεμόπουλο να βγάλουμε
μόνοι μας τα μάτια μας προς μεγάλη ευχαρίστηση των Σκοπιανών
και Τούρκων "γειτόνων και φίλων μας".
Θα αρκεστεί να μιλάει ο Οικολόγος αυτός για το περιβάλλον μόνον
ή θα πάρει ο κώλος του αέρα και θα το παίξει Πολιτικός ειδικός
επί των πάντων;
Δεν είχαν οι οικολόγοι άλλον να κατεβάσουν επικεφαλής;
Αυτόν και τον Καφετζόπουλο είχαν;
Θέλει προσοχή!
Αθηναίος


Μιχάλης Τρεμόπουλος: «Να τιμηθεί ο Κεμάλ Ατατούρκ
γιατί είναι παιδί της πόλης»! (10/2/2007)



Ειλικρινά δεν έχουμε κάποιο σχόλιο για την είδηση που διαβάσαμε στην χθεσινή Ελευθεροτυπία. Ο επικεφαλής των… οικολόγων Μιχάλης Τρεμόπουλος πρότεινετην απόδοση τιμών στον Κεμάλ Ατατούρκ από τον δήμο Θεσσαλονίκης.

Ίσως να σκέφτεται ο λαμπρός αυτός πατριώτης ότι η διάπραξη
γενοκτονιών
συνιστά οικολογική πράξη διότι η ύπαρξη Ελλήνων επιβαρύνει τον πλανήτη (από οικολογικής άποψης, βεβαίως βεβαίως).

Είναι αξιοσημείωτη η πρόταση
του οικολόγου κυρίου Τρεμόπουλου και εμείς αδημονούμε να τον δούμε δήμαρχο της συμπρωτεύουσας για να
υλοποιήσει την εμπνευσμένη
πρότασή του.


Παραθέτουμε και το σχετικό άρθρο της Ελευθεροτυπίας αναμένοντας τα σχόλιά σας.
adiavroxoi.blogspot.com/2007/02/blog-post_10.html - 37k -

ΟΙ ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ , ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ - ΠΡΑΣΙΝΟΙ


Πεμπτη, 28 Μαϊου 2009 18:46
«Τσακστούς»* Τρεμόπουλε
savvidis
-
«Τσακστούς»* θα έλεγε τον Μιχάλη Τρεμόπουλο, σε βαριά δαρνακιώτικα, ο Εμμανουήλ Παππάς, εάν ζούσε και άκουγε τα όσα δήλωσε από τη γενέτειρα του Σέρρες, ο επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου των Οικολόγων – Πρασίνων.

«Οι έμποροι του πατριωτισμού ξαναχτύπησαν, Αντί να καλούμαι εγώ να αποδείξω πως δεν είμαι εξωγήινος, ας αποδείξουν αυτοί ποιόν ακριβώς εξυπηρετούν. Γιατί ένα από τα δύο συμβαίνει. Ή είναι άσχετοι με την ιστορία ή προσπαθούν απλά να μειώσουν τη δυναμική που αναπτύσσεται γύρω από τους Οικολόγους – Πράσινους στην ελληνική κοινωνία (…) Οι ντόπιοι θρακομακεδόνες, γνωρίζουν πολύ καλά ότι όχι μόνο η Θεσσαλονίκη, αλλά ολόκληρη η βόρεια Ελλάδα, έγινε ελληνική το 1913» δήλωσε μεταξύ άλλων από τις Σέρρες ο κ.Τρεμόπουλος, χωρίς όμως να μας εξηγήσει τι στο καλό ήταν αυτοί οι ντόπιοι «θρακομακεδόνες», όπως τους αποκάλεσε. Έλληνες, Βούλγαροι, Τούρκοι κλπ ; Κάτι πρέπει να ήταν … Η αοριστία του κ.Τρεμόπουλου, μόνο νερό ρίχνει στο μύλο της προπαγάνδας της ΠΓΔΜ και στο φιλοσκοπιανό «Ουράνιο Τόξο», που δεν βλέπουν ούτε έναν Έλληνα στη Μακεδονία πριν το 1913. .

Θυμίζω στον επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου των Οικολόγων – Πρασίνων, πως ντόπιος Μακεδόνας, ήταν και ο ήρωας Εμμανουήλ Παππάς, αρχιστράτηγος των μακεδονικών επαναστατικών δυνάμεων κατά την ελληνική επανάσταση του 1821.

Ο Σερραίος αρχιστράτηγος, έμπορος στο επάγγελμα, διέθεσε την τεράστια περιουσία τους, την οικογένεια του και τέλος τη ζωή του, στον αγώνα της ελληνικής εθνεγερσίας. Όπως δεκάδες άλλοι ντόπιοι, ελληνόφωνοι, σλαβόφωνοι, βλαχόφωνοι.

Τότε που το ελληνικό κράτος ήταν ανύπαρκτο, αλλά οι Έλληνες από την Κρήτη μέχρι τον Δούναβη και από το Ιόνιο μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα, υπαρκτοί, είτε μιλούσαν ελληνικά, είτε όχι.

Τότε που οι «Μακεδόνες» του κ.Τρεμόπουλου, ήταν ανύπαρκτοι, και όσοι μιλούσαν το λεγόμενο ιδίωμα, προσδιορίζονταν εθνικά είτε ως Έλληνες, είτε ως Βούλγαροι. Τίποτε άλλο.

Και προκειμένου να μη μου κολλήσουν τη ρετσινιά του εθνικιστή, δηλώνω πως σέβομαι απόλυτα το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού κάθε ανθρώπου. Θέλει να νιώθει Έλληνας καλώς, θέλει να νιώθει Βούλγαρος σεβαστό. «Μακεδόνας» με καταγωγή από τον Μέγα Αλέξανδρο και τον Βουκεφάλα, δεν μπορεί να λέγεται.

Ως χώρα, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε σε εθνικό «αυτόευνουχισμό», επειδή ορισμένοι δεν θέλουν να λέγονται Έλληνες και επειδή κάποιοι άλλοι προσπαθούν να αποδείξουν την προοδευτικότητά τους, βγάζοντας χολή για κάθε τι ελληνικό.

* Παράτα μας

----
Ο Παναγιώτης Σαββίδης είναι αρχισυντάκτης του infoserres.gr


O ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ ΤΟΛΜΗΣΕ ... ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΣΦΥΡΙΖΟΥΝ ΑΔΙΑΦΟΡΑ


ΝΤΑΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΖΟΥΡΝΑΔΕΣ: Τόπε και τόκανε.....Μπράβο του


ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ με ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

αυτή είναι η απάντηση


στην ανόητη αντιπαράθεση των φωστήρων του δικομματισμού


Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009

H ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ ...

Πανοραμική άποψη της Βασιλεύουσας την εποχή που ήταν πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας


Η πολιορκία

Η Κωνσταντινούπολη και τα τείχη του Θεοδόσιου

Στις 7 Απριλίου κηρύχθηκε επίσημα η πολιορκία από τον Μωάμεθ Β' και στις 12 κατέφθασε ο τουρκικός στόλος από την Καλλίπολη. Ήταν ο πρώτος πραγματικά αξιόμαχος στόλος που είχαν αποκτήσει οι Οθωμανοί. Κατά την έναρξη της πολιορκίας ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας πήρε θέση κοντά στην πύλη του Αγίου Ρωμανού, απέναντι από τον σουλτάνο. Στο πλευρό του είχε τον Ιουστινιάνη. Το μεγάλο τουρκικό κανόνι είχε τοποθετηθεί ακριβώς μπροστά και για τον λόγο αυτό οι Βυζαντινοί τοποθέτησαν μεγάλο μέρος του στρατού σε αυτό το μέρος των τειχών.

Στις 12 Απριλίου ξεκίνησε ο βομβαρδισμός με τα κανόνια, που κράτησε σχεδόν αδιάκοπα σε όλο το διάστημα της πολιορκίας. Οι Βυζαντινοί δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τα δικά τους κανόνια, που άλλωστε ήταν πολύ κατώτερα από τα τουρκικά, τα οποία είχαν τοποθετήσει πάνω στα τείχη για να βάλλουν εναντίον των πολιορκητών, αλλά γρήγορα διαπίστωσαν ότι κάθε βολή τους προκαλούσε ρωγμές στα ίδια τα τείχη. Ωστόσο η άμυνα τις πρώτες βδομάδες διεξάγονταν με επιτυχία. Στις 18 Απριλίου αποκρούστηκε με επιτυχία η πρώτη συντονισμένη τουρκική έφοδος και το ηθικό των Βυζαντινών αναπτερώθηκε.

Στις 20 Απριλίου σημειώθηκε ένα αναπάντεχα ευχάριστο γεγονός για τους πολιορκημένους: τρία γενουατικά πλοία και ένα βυζαντινό, μετά από νικηφόρα σύγκρουση με αριθμητικά υπέρτερο τουρκικό στόλο, ήλθαν να ενισχύσουν τους Βυζαντινούς. Ο σουλτάνος είχε τόσο αναστατωθεί από την ναυμαχία αυτή που προχώρησε έφιππος στην θάλασσα. Το γεγονός αυτό ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντικό για την ψυχολογία των πολιορκημένων, οι οποίοι πίστευαν ότι η ευνοϊκή έκβαση της πολιορκίας ήταν πλέον ορατή[5].

Τμήμα των Θεοδοσιανών τειχών, με διπλή στοίχιση και πυργίσκους, όπως διασώζονται σήμερα.

Στις 22 Απριλίου, ο στόλος των Τούρκων ύστερα από επιχείρηση της προηγούμενης νύχτας, κατάφερε να διεισδύσει εντός του Κεράτιου κόλπου. Για τον σκοπό είχε κατασκευαστεί στην κοιλάδα μεταξύ των λόγγων, ένα είδος ξύλινης εξέδρας, επάνω από την οποία σύρθηκαν- με τη βοήθεια πλήθους ανθρώπων που ήταν στη διάθεση του Μωάμεθ β'- τα οθωμανικά πλοία, που είχαν τοποθετηθεί πάνω σε τροχούς. Για να μη γίνει αντιληπτό το εγχείρημα, τα κανόνια βομβάρδιζαν ακατάπαυστα το χερσαίο τείχος. Ο στόλος των Βυζαντινών και των Ιταλών συμμάχων τους, που στάθμευε εντός του Κεράτιου κόλπου, βρέθηκε ανάμεσα σε δύο πυρά και η κατάσταση της πόλης έγινε κρίσιμη. Τότε οργανώθηκε σχέδιο για να πυρποληθεί ο τουρκικός στόλος με υγρό πυρ την επόμενη νύχτα, όμως το σχέδιο προδόθηκε και έτσι δεν πραγματοποιήθηκε. Επιπλέον, η άμυνα της πόλης εξασθενούσε, καθώς έπρεπε να τοποθετηθούν δυνάμεις στο τείχος του Κερατίου που ως τότε δεν είχε ανάγκη από ιδιαίτερη περιφρούρηση.

Στο μεταξύ στη βυζαντινή πρωτεύουσα είχε γίνει ιδιαίτερα αισθητή η έλλειψη τροφίμων. Οι πολεμιστές είχαν αρχίζει να κουράζονται με τις αλλεπάλληλες εχθρικές επιθέσεις. Επίσης Βενετοί και Γενουάτες διαπληκτίζονταν κατηγορώντας οι πρώτοι τους δεύτερους για συνεργασία με τον εχθρό. Υπήρχαν φήμες ότι οι Γενουάτες του Γαλατά, ο οποίος έμεινε ανέγγιχτος από τους Τούρκους σε όλο το διάστημα της πολιορκίας, βοηθούσαν τον σουλτάνο. Επίσης πολλοί Βυζαντινοί αλλά και ξένοι συμβούλευαν τον Αυτοκράτορα να διαφύγει, όμως ο Κωνσταντίνος με θάρρος και αξιοπρέπεια απέρριπτε την ταπεινωτική αυτή λύση.

Ο συνεχής βομβαρδισμός της πόλης, που δεν διακόπηκε για αρκετές βδομάδες καθόλου, εξάντλησε εντελώς τον πληθυσμό, άντρες, γυναίκες παιδιά, ιερείς, μοναχοί προσπαθούσαν να αποκαταστήσουν τις πολυάριθμες ρωγμές του τείχους. Η πολιορκία είχε ήδη διαρκέσει πενήντα μέρες. Ταυτόχρονα στο οθωμανικό στρατόπεδο επικρατούσαν φήμες, πιθανόν ψεύτικες, για την πιθανή άφιξη πολυάριθμου χριστιανικού στόλου από τη Δύση, κάτι που ανάγκασε τον Μωάμεθ να εντείνει την προσπάθεια για κατάληψη της πόλης.

Στις 21 Μαΐου, ο σουλτάνος έστειλε πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη. Ζητούσε την παράδοση της πόλης με την υπόσχεση να επιτρέψει στον Αυτοκράτορα και σε όσους το επιθυμούσαν να φύγουν με τα υπάρχοντά τους. Επίσης, θα αναγνώριζε τον Κωνσταντίνο ως ηγεμόνα της Πελοποννήσου. Τέλος, εγγυόταν για την ασφάλεια του πληθυσμού που θα παρέμενε στην πόλη. Οι αντιπροτάσεις του Κωνσταντίνου διαπνέονταν από πνεύμα αξιοπρέπειας και αποφασιστικότητας. Δέχονταν να πληρώσει υψηλότερους φόρους υποτέλειας και να παραμείνουν στα χέρια των Τούρκων όλα τα κάστρα και τα εδάφη που είχαν στο μεταξύ κατακτήσει. Για την Κωνσταντινούπολη όμως δήλωσε:

"Το δε την πόλιν σοι δούναι, ουτ' εμόν εστιν ουτ' άλλου των κατοικούντων εν ταύτη κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα ζωής ημών."

Η τελική επίθεση

Ύστερα από την αποτυχημένη προσέγγιση, ο Μωάμεθ Β' κάλεσε πολεμικό συμβούλιο και κατόπιν έβγαλε λόγο προς τους στρατιώτες του, ζητώντας του θάρρος και σταθερότητα. Τόνισε ότι υπάρχουν τρεις προϋποθέσεις για έναν επιτυχή πόλεμο: η επιθυμία (για τη νίκη), η ντροπή (για την ήττα) και η υπακοή στους ηγέτες. Επίσης δήλωσε με όρκο πως ο ίδιος ήθελε μόνο τα τείχη και τα οικοδομήματα της πόλης και πως αφήνει στο στρατό του όλα τα άλλα. Υπογράμμισε πως υπάρχουν θησαυροί μέσα στα κτήρια και κυρίως στις εκκλησίες και πως θα επωφεληθούν από τον εξανδραποδισμό των κατοίκων, ανάμεσά τους υπήρχαν πολλές νέες γυναίκες. Τέλος διέταξε νηστεία και προσευχή. Η επίθεση ορίστηκε για την νύχτα της 29ης Μαΐου[6].

Στις 28 Μαΐου, συντελέστηκε μεγάλη ακολουθία στην Αγία Σοφία, η τελευταία χριστιανική ακολουθία που πραγματοποιήθηκε στην περίφημη εκκλησία της πόλης, την οποία παρακολούθησε πλήθος αξιωματούχων και πιστών. Ο Κωνσταντίνος ΙΑ' σε λόγο προς τον λαό του, όπως τον διασώζει ο Γ. Φραντζής, τον προέτρεψε να αντισταθεί γενναία, λέγοντας ότι οι Τούρκοι «υποστηρίζονται από όπλα, ιππικό, πυροβολικό και την αριθμητική τους υπεροχή, εμείς όμως στηριζόμεθα πρώτα στον Θεό και Σωτήρα μας και κατόπιν στα χέρια μας και στην δύναμή μας που μας έχει χαρίσει ο ίδιος ο Θεός». Ο Κωνσταντίνος ολοκλήρωσε την ομιλία του ως εξής: «Γνωρίσατε λοιπόν τούτο: Εάν ειλικρινά υπακούσετε ό,τι σας διέταξα, ελπίζω ότι, με τη βοήθεια του Θεού, θα αποφύγουμε τη δίκαιη τιμωρία Του, που κρέμεται επάνω μας»[7].

Την Τρίτη το βράδυ, 29 Μαΐου, μεταξύ 01.00 και 02.00, εκδηλώθηκε γενική τουρκική επίθεση. Μόλις δόθηκε το σύνθημα η πόλη υπέστη συνδυασμένη επίθεση από τρεις πλευρές συγχρόνως. Οι Βυζαντινοί κατάφεραν να αποκόψουν τις υπόγειες σήραγγες απ' όπου οι Τούρκοι προσπάθησαν να περάσουν κάτω από τα τείχη. Παρόλο που στις επιθέσεις ήταν περισσότεροι αριθμητικά, οι Βυζαντινοί τους απώθησαν αρκετές φορές προκαλώντας τους τρομερές απώλειες. Οι δύο πρώτες επιθέσεις αποκρούστηκαν. Όμως ο Μωάμεθ Β' οργάνωσε πολύ προσεκτικά την τρίτη και τελευταία επίθεση. Με ιδιαίτερη επιμονή οι Τούρκοι επιτέθηκαν κατά του μέρους των τειχών το οποίο ήταν κοντά στην πύλη του Αγίου Ρωμανού (Πέμπτον), όπου πολεμούσε και ο ίδιος ο Αυτοκράτορας. Ένας από τους κύριους υπερασπιστές της πόλης, ο Γενουάτης Ιουστινιάνη, τραυματίστηκε σοβαρά και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον αγώνα. Αυτή η απώλεια υπήρξε ανεπανόρθωτη για τους Βυζαντινούς. Στα τείχη δημιουργούνταν συνεχώς ρήγματα και ο Αυτοκράτορας, πολεμώντας ως απλός στρατιώτης, έπεσε στην μάχη. Δεν υπάρχουν ακριβείς πληροφορίες για τον θάνατο του και για τον λόγο αυτό ο θάνατός του έγινε γρήγορα θέμα ενός θρύλου που έχει συσκοτίσει την ιστορική πραγματικότητα. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, οι Τούρκοι δεν κατάφεραν να σπάσουν τη γραμμή άμυνας των τειχών παρά μόνο όταν από εσωτερική προδοσία μπήκαν από την Κερκόπορτα και περικύκλωσαν τους αμυνόμενους.

Οι Λεηλασίες

Η πολιορκία κράτησε περίπου 3 μήνες και τελικά ο σημαντικά ισχυρότερος Μωάμεθ κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη την Τρίτη, 29 Μαΐου 1453 (αποφράς ημέρα). Μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου οι Τούρκοι όρμησαν μέσα στην πόλη, αρχίζοντας μαζικές λεηλασίες. Ένα μεγάλο πλήθος πολιτών κατέφυγε στην Αγία Σοφία, ελπίζοντας να βρει εκεί ασφάλεια. Αλλά οι Τούρκοι διέρρηξαν την κεντρική πύλη και όρμησαν μέσα στην εκκλησία όπου έσφαξαν του πλήθος, χωρίς διάκριση φύλλου και ηλικίας. Την ημέρα της πτώσης της Κωνσταντινούπολης, ή πιθανόν την επόμενη, ο Σουλτάνος εισήλθε επίσημα στην πόλη και πήγε στην Αγία Σοφία, όπου και προσευχήθηκε. Κατόπιν ο Πορθητής εγκαταστάθηκε στα αυτοκρατορικά ανάκτορα των Βλαχερνών.

Βάσει των ομόφωνων πληροφοριών των πηγών, η λεηλασία της πόλης κράτησε, όπως είχε υποσχεθεί ο Μωάμεθ στους στρατιώτες του, τρεις μέρες και τρεις νύκτες, με τον περιορισμό να μην καταστρέψουν κανένα κτίριο. Ο άμαχος πληθυσμός της Κωνσταντινούπολης θανατωνόταν χωρίς διάκριση. Οι εκκλησίες με επικεφαλής την Αγία Σοφία, καθώς και τα μοναστήρια, με όλο τους τον πλούτο, λεηλατήθηκαν και βεβηλώθηκαν, ενώ οι ιδιωτικές περιουσίες έγιναν αντικείμενο αρπαγής και λαφυραγωγίας. Κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών χάθηκαν αναρίθμητοι πολιτιστικοί θησαυροί. Πολύτιμα βιβλία κάηκαν, κομματιάστηκαν ή πουλήθηκαν σε εξευτελιστικές τιμές[8]. Ο ιστορικός Κριτόβουλος, που ανήκε στο οθωμανικό στρατόπεδο, αναφέρει ότι δεν υπήρξε στοιχειώδης οίκτος κατά τις λεηλασίες και η πόλη ερημώθηκε ολοσκαιρώς.

Επακόλουθα της Άλωσης

Η Ορθόδοξη Βυζαντινή Αυτοκρατορία έπαψε πια να υφίσταται και στη θέση της ιδρύθηκε και αναπτύχθηκε η Μωαμεθανική Οθωμανική Αυτοκρατορία, της οποίας η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε από την Αδριανούπολη στην Κωνσταντινούπολη που ονομάστηκε από τους Τούρκους Ισταμπούλ[9] (από τη φράση εις την πόλιν) και παρέμεινε έδρα του κράτους ως την οριστική κατάλυσή του το 1922.

Το 1456 ο Μωάμεθ Β' απέσπασε από τους Φράγκους την Αθήνα και λίγο αργότερα υπέταξε όλες τις ελληνικές περιοχές, όπως και την Πελοπόννησο. Ο Παρθενώνας, που τότε ήταν εκκλησία της Θεοτόκου, μετατράπηκε με διαταγή του ίδιου σε τζαμί. Το 1461, η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας περιήλθε στην εξουσία των Οθωμανών. Την ίδια χρονιά καταλήγθηκαν και τα τελευταία υπολλείμματα του Δεσποτάτου της Ηπείρου.

Η Πύλη του Χαρίσιου από την οποία μπήκε στην Κωνσταντινούπολη ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής όπως είναι σήμερα. Υπάρχει στα δεξιά μαρμάρινη επιγραφή που υπενθυμίζει το γεγονός.

Η πτώση της Κωνσταντινούπολης σηματοδότησε την έναρξη της Τουρκοκρατίας στην Ελλάδα.

Θρύλοι και παραδόσεις

Ο τρόπος που θυσιάστηκε ο τελευταίος Αυτοκράτορας, καθώς και ότι δεν διασώθηκαν πληροφορίες για τις τελευταίες στιγμές του στο πεδίο της μάχης, αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για ποικίλους θρύλους με κυριότερο αυτόν του «μαρμαρωμένου βασιλιά»[10] που περιμένει την στιγμή να ανακτήσει την Πόλη και την Αυτοκρατορία του.

Μια λαϊκή, χριστιανική παράδοση, αναφέρει ότι τη στιγμή που διέρρηξαν οι Τούρκοι την πύλη της Αγίας Σοφίας τελούνταν θεία λειτουργία και ο ιερέας τη στιγμή που είδε τους μουσουλμάνους να ορμούν στο πλήθος των πιστών, εισήλθε και εξαφανίσθηκε μέσα στον τοίχο, πίσω από το Άγιο Βήμα, που άνοιξε μπροστά του κατά τρόπο μαγικό. Λέγονταν ότι όταν η Κωνσταντινούπολη θα επανέλθει στα χέρια των Χριστιανών, ο ιερέας θα βγει από τον τοίχο για να συνεχίσει την λειτουργία.

Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα, ο Αμερικάνος ιστορικός Ε. Α. Γκρόσβενορ αναφέρει ότι στην συνοικία Αμπού Βέφα στην Κωνσταντινούπολη, υπήρχε ένας χαμηλός ανώνυμος τάφος τον οποίο οι Έλληνες της πόλης τιμούσαν ως τάφο του Κωνσταντίνου και τον χρησιμοποιούσαν κρυφά ως τόπο προσευχής. Όμως η Οθωμανική Κυβέρνηση επενέβη εκείνη την εποχή επιβάλλοντας ποινές και ερημώνοντας το μέρος[11].


Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ




ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΣΗΜΕΡΑ
ΝΑ ΘΥΜΩΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ










Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων

Πεντακόσια πενήντα έξι χρόνια πέρασαν από την αποφράδα εκείνη ημέρα της 29ης Μαϊου 1453. Τότε που ακούστηκε η κραυγή "Εάλω η Πόλις" καί η Βασιλεύουσα, η Πόλη των Αγίων, των Αυτοκρατόρων και των θρύλων, πέρασε υπό την κατοχή του Οθωμανού δυνάστη. Ετσι άρχισε η Τουρκοκρατία. Το Γένος απεβίωσε, αλλά η Κωνσταντινούπολις και η Αγιά Σοφιά παραμένουν σε ξένα χέρια. Σήμερα τιμούμε τους πεσόντες κατά την πολιορκία και κατά την Άλωση, διαβάζουμε τους θρήνους και τους θρύλους, συγκινούμεθα και διδασκόμεθα. Διότι αυτή είναι η αξία της ιστορικής μνήμης. Να αποτελεί μάθημα ες αεί για τις νεώτερες και τις απερχόμενες γενιές.

1) Πρέπει να θυμόμαστε την Άλωση για να αποτίουμε ένα διαρκή και μεγάλο φόρο τιμής στο Βυζαντινό κράτος, την Ρωμανία όπως την αναφέρουν τα κείμενα της εποχής, το εκχριστιανισθέν Ρωμαϊκό κράτος του Ελληνικού Έθνους, όπως το χαρακτηρίζει ο νεώτερος βυζαντινολόγος Διονύσιος Ζακυνθηνός. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη Νέα Ρώμη άντεξε επί 11 αιώνες. Μετά την Άλωση από τους Σταυροφόρους το 1204 η εδαφική της έκταση και το σφρίγος της περιορίσθηκαν σημαντικά.Παρέμεινε όμως καθ' όλην την διάρκεια του βίου της το κράτος στο οποίο πραγματοποιήθηκε η επιτυχής και δημιουργική συνάντηση Χριστιανισμού και Ελληνισμού. Η Ελληνορθόδοξη παράδοση υπήρξε το αποτέλεσμα αυτής της συναντήσεως και το Βυζάντιο την διέδωσε με ειρηνικό τρόπο στους γειτονικούς λαούς. Αυτήν την ιεραποστολική δράση των Βυζαντινών προγόνων μας καταδεικνύουν και μαρτυρούν οι πολιτισμοί των σημερινών λαών της Ανατολικής Ευρώπης. Ο Ρώσος Πατριάρχης Αλέξιος παραδέχθηκε, όταν βρέθηκε το 1992 στην Αθήνα, ότι η Ρωσία είναι πνευματικό τέκνο του Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού του Βυζαντίου. Ο Ρουμάνος Ιστορικός και πολιτικός του 20ου αιώνος Νικολάϊ Γιόργκα χαρακτήρισε την Μολδοβλαχία μετά την Άλωση ως "το Βυζάντιο μετά το Βυζάντιο". Και το κυριλλικό ελληνογενές αλφάβητο που χρησιμοποιούν πολλοί σλαβικοί λαοί αποτελεί έμπρακτη επιβεβαίωση της ακτινοβολίας του Βυζαντινού πολιτισμού. Αυτόν, λοιπόν, τον πολιτισμό πρέπει να διδάσκουμε και να διδασκόμαστε εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες.

2) Πρέπει να θυμόμαστε την Άλωση, διότι μέσα από τις διηγήσεις των ιστορικών της εποχής ξετυλίγεται η Ελληνική Διάρκεια, η διαχρονική πορεία των αξιών του Ελληνισμού. Η συγκλονιστική ομιλία του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου στις 28 Μαϊου πριν από την τελική επίθεση των Οθωμανών μας διδάσκει γιατί αγωνιζόμαστε: Για την Πίστη, για την Πατρίδα, για τους συγγενείς μας. Προσθέτει και τον βασιλέα, διότι εκείνο ήταν το πολίτευμα της εποχής. Όμως το τρίπτυχο Πίστη, Πατρίδα, συγγενείς, που αναφέρει ο τελευταίος Αυτοκράτορας, μας συνδέει με τον όρκο των αρχαίων Αθηναίων εφήβων και με τον παιάνα των Σαλαμινομάχων, το "Ότε παίδες Ελλήνων" και φθάνει αυτή η Ελληνική Διάρκεια μέχρι την προκήρυξη του Αλεξάνδρου Υψηλάντη, που έγραφε τον Φεβρουάριο του 1821 "Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος", και μέχρι τά λόγια του Κολοκοτρώνη προς τους μαθητάς του πρώτου Γυμνασίου της Ελεύθερης πλέον Αθήνας: "Όταν πιάσαμε τ' άρματα είπαμε πρώτα υπέρ Πίστεως και ύστερα υπέρ Πατρίδος" . Αυτές είναι οι διαχρονικές αξίες του Ελληνισμού. Αυτός ο ηθικός δεσμός ενώνει τον Παλαιολόγο με τους Σαλαμινομάχους και με τον Κολοκοτρόνη και με το 1940. Μαχόμεθα για την Πίστη, την Πατρίδα, την Οικογένεια όσο κι αν κάποιοι μας χαρακτηρίζουν ....αναχρονιστικούς. Τιμώντας την μνήμη των προδρόμων και των μαρτύρων της Ελληνικής Διαρκειας εμείς γι' αυτά θα συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε!

3) Θυμώμαστε τα γεγονότα της εποχής πριν και γύρω από την άλωση, διότι μας διδάσκουν την πολύτιμη συμβολή της Ορθοδόξου εκκλησίας μας στην επιβίωση του Γένους μας. Λίγες δεκαετίες προ της αλώσεως είχαμε μία έντονη και αυταρχική παρέμβαση της τότε Πολιτείας προς την εκκλησία. Η αυτοκρατορική εξουσία πίστεψε -φευ!- ότι αν υπογράψουμε την υποταγή της Ορθοδοξίας στον Πάπα, θα έχουμε μεγάλη βοήθεια από την Δύση κατά των Οθωμανών. Το 1438 -39 στην Φερράρα και στην Φλωρεντία σύρθηκαν με πιέσεις και εξευτελισμούς οι εκκλησιαστικοί ηγέτες στην υπογραφή της ψευδοενώσεως των εκκλησιών. Ο Μάρκος ο Ευγενικός, Επίσκοπος Εφέσου, αρνήθηκε να υπογράψει και έσωσε την τιμή της εκκλησίας. Προσέξτε: Δεν αρνήθηκε να συζητήσει, διότι η Ορθοδοξία δεν αρνείται τον διάλογο. Αρνείται την υποταγή. Και από αυτούς που υπέγραψαν μία μεγάλη μορφή απέσυρε την υπογραφή της μόλις επέστεψε στην Κωνσταντινούπολη. Πρόκειται για τον Γεώργιο Σχολάριο, τον μετέπειτα Γεννάδιο, πρώτο Πατριάρχη μετά την Άλωση.

Ο λαός ακολούθησε τον Μάρκο και τον Σχολάριο. Οι ανθενωτικοί είχαν δίκαιο, διότι παρά την υπογραφή της ψευδοενώσεως τα καράβια του Πάπα δεν φάνηκαν ποτέ στην μαχόμενη Βασιλεύουσα. Ο Βρετανός ιστορικός Στήβεν Ράνσιμαν στο περισπούδαστο έργο του "Η Μεγάλη εκκλησία εν Αιχμαλωσία" δικαιώνει τους ανθενωτικούς λέγοντας ότι διάσωσαν την ενότητα της εκκλησίας και μόνον έτσι επεβίωσε ο Ελληνισμός. Και στο άλλο σπουδαίο έργο του, την "Άλωση της Κωνσταντινουπόλως" διαψεύδει όλους τους επικριτές της εκκλησίας και του μοναχισμού τονίζοντας ότι στα θαλάσσια τείχη της Βασιλεύουσας έναν από τους πύργους τον υπεράσπιζαν Έλληνες μοναχοί.

4) Θυμόμαστε την Άλωση , διότι η ιστορία μας διδάσκει ότι όταν οι λίγοι αποφασίσουν να αντισταθούν κατά των πολλών, μπορεί να ηττηθούν πρόσκαιρα, αλλά τελικά σε βάθος χρόνου κερδίζουν. Η αντίσταση στα τείχη της Βασιλεύουσας των 5000 χιλιάδων Ελλήνων και των 2000 ξένων συμμάχων τους έμεινε στις ψυχές των υποδούλων ως τίτλος τιμής και δέσμευση για νέους αγώνες. Η θυσία του Κωνσταντίνου Παλιολόγου στη πύλη του Ρωμανού έθεσε τις βάσεις για το 1821. Τα δεκάδες κινήματα των υποδούλων ετράφησαν από τους θρύλους του Μαρμαρωμένου Βασιλιά και της Κόκκινης Μηλιάς. Αν είχαν παραδοθεί την 29η Μαϊου 1453, δεν θα υπήρχε αντίσταση και εθνεγερσία. Η συνθηκολόγηση θα ήταν ανεξήτηλη ντροπή. Ενώ η ηρωϊκή άμυνα γέννησε την υπομονή, την ελπίδα, την προσδοκία. Αυτή την ελπίδα εκφράζει και ο Ποντιακός θρήνος:

"...Η Ρωμανία πέρασεν, Η Ρωμανία πόρθεν,
Η Ρωμανία κι αν πέρασεν ανθεί και φέρει κι άλλο..."

Άλλωστε και ο Θ. Κολοκοτρώνης έλεγε προς τους ξένους συνομιλητές του: "Ο βασιλεύς μας συνθήκην δεν έκαμε, η φρουρά του πολεμά ακόμη και το φρούριο του αντιστέκονται". Και εξηγούσε ότι αναφερόταν στον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, στους κλεφταρματολούς, στο Σούλι και στην Μάνη. Οι πεσόντες κατά την άλωση μας δόρησαν το δικαίωμα στην Μεγάλη ιδέα. Και χωρίς Μεγάλες ιδέες τα έθνη δεν πάνε μπροστά.

5) Η αντίσταση των τελευταίων μαχητών της Κωνσταντινουπόλεως και το "πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών" εμπνέει έκτοτε το ΟΧΙ του Ελληνισμού. Το 1940 κατά του Μουσσολίνι, το 1941 κατά του Χίτλερ, το 1955 στην Κύπρο κατά της αποικιοκρατίας και του αφελληνισμού. Σήμερα οφείλουμε να συνεχίζουμε να αντιστεκόμαστε με κάθε τρόπο. Οι σημερινές αλώσεις είναι μικρές και καθημερινές. Άρα ύπουλες και εξίσου επικίνδυνες. Η υπονόμευση της γλώσσας μας, η άγνοια της ιστορίας μας, η ξενομανία, οι συκοφαντίες κατά της Ελληνορθοδόξου Παραδόσεως μας, οι υποχωρήσεις απέναντι σε Τούρκους, Σκοπιανούς και Αλβανούς, όλα αυτά και πολλά άλλα αποτελούν μικρές αλώσεις που απαιτούν γνώση, αντίσταση και μαχητικότητα. Δεν αρνούμαστε την επικοινωνία και την συνεργασία με άλλους λαούς και πολιτισμούς. Ο Ελληνισμός ποτέ δε κλείστηκε στο καβούκι του. Θα αρνηθούμε όμως την αφομοίωση, την αλλοτρίωση, τις γκρίζες ζώνες στα εδάφη μας, στα πελάγη μας, στην Ταυτότητα μας και στις ταυτότητες μας. Θα αγωνισθούμε με όπλα πρωτίστως πνευματικά και ηθικά. Και θα διδασκόμαστε από την Παράδοση και το βίωμα της εκκλησίας μας. Η Άλωση και οι μετέπειτα εξελήξεις μας διδάσκουν ότι τελικά επιβιώσαμε μέχρι σήμερα χάρις στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Διότι η Ορθόδοξη Παράδοση είναι Σταυροαναστάσιμη. Μας θυμίζει ότι μετά την κάθε Σταύρωση του Γένους ακολουθεί η Ανάσταση. Αρκεί να το πιστέψουμε!

Κωνσταντίνος Χολέβας
13/4/2003

Κυριακή, 24 Μαΐου 2009

Α΄ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΡΡΕΝΩΝ ΣΕΡΡΩΝ : 80 ΧΡΟΝΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ



Σήμερα στις 6 μμ - Κυριακή 24-05-2009 θα μεταδοθεί σε επανάληψη από το ΔΙΚΤΥΟ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ η φανταστική αυτή πρωτοποριακή εκδήλωση των μαθητών του Α' Γυμνασίου Αρρένων Σερρών .


Θερμά συγχαρητήρια αξίζουν σε όλους του συντελεστές της εκδήλωσης που ομολογουμένως μάγεψε τους πολυπληθείς θεατές της και κυρίως τον Γυμνασιάρχη κ. Απόστολο Βαγενά


ΤΟ "ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ" 1ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΕΡΡΩΝ
Ημερομηνία καταχώρησης 12-05-2009 10:41



Τετάρτη 13 Μαϊου 2009 στις 8:30 το βράδυ

Το « Ιστορικόν » 1ο Γυμνάσιο Σερρών

Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τα 80 χρόνια λειτουργίας του 1ου Γυμνασίου Σερρών




Με δέσμη εκδηλώσεων θα γιορταστούν τα 80χρονα για τη λειτουργία του 1ου Γυμνασίου Σερρών. Αυτές θα πραγματοποιηθούν στον προαύλειο χώρο του Γυμνασίου αύριο Τετάρτη 13 Μαίου και ωρα 8:30 το βράδυ. Σε δελτίο τύπου που υπογράφει ο διευθυντής του 1ου Γυμνασίου Σερρών αναφέρονται τα παρακάτω: «Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας πληροφορήσουμε σχετικά με την εκδήλωση τιμής και μνήμης για τα 80 χρόνια λειτουργίας του σχολείου μας. Την Τετάρτη 13 Μαΐου στις 8:30 μ.μ. στον προαύλειο χώρο του σχολείου θα λάβει χώρα δέσμη εκδηλώσεων, με θέατρο («Ελένη» του Ευριπίδη), χορωδία με συνοδεία ορχήστρας, προβολή οπτικοακουστικού υλικού κ.λ.π. Ευελπιστούμε σε μια γεμάτη ενδιαφέρον και ζωντάνια εκδήλωση, με επαγγελματική φροντίδα ήχου και φώτων. Το κοινό (όλοι οι ενδιαφερόμενοι συμπολίτες μας) καλείται να παρακολουθήσει την εκδήλωση. Η προσέλευση θα είναι ελεύθερη ενώ όλοι θα είναι καθήμενοι».

http://www.e-simerini.com/e/modules.php?name=News&file=article&sid=3311


Τρίτη, 19 Μαΐου 2009

Κυριακή, 17 Μαΐου 2009

H ΛΕΣΧΗ BILDENBERG ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - ΜΑΪΟΣ 2009



Οι αρχηγοί κρατών, οι βασίλισσες, οι πρίγκιπες, οι πρωθυπουργοί, οι υπουργοί, οι οικονομικοί παράγοντες, οι τραπεζίτες



Τι έκαναν οι αστέρες στον «Αστέρα»

Τα μέτρα ασφαλείας, ο taramas, τα ρούχα, ο ιδρυτής του Facebook, οι συζητήσεις, οι προβλέψεις

Ν. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΓΓ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ Κυριακή 17 Μαΐου 2009




ΑΡΧΗΓΟΙ κρατών, βασίλισσες, πρίγκιπες, πρωθυπουργοί,
υπουργοί, οικονομικοί παράγοντες, τραπεζίτες, κατέφθαναν στην Αθήνα με τα πολυτελή ιδιωτικά τους τζετ, επιβιβάζονταν βιαστικά από την πίστα του αεροδρομίου σε θωρακισμένες λιμουζίνες και με συνοδεία περιπολικών- και ελικοπτέρων από τον αέρα- κατευθύνονταν εν πομπή προς τον «Αστέρα» Βουλιαγμένης, όπου παρέμειναν έγκλειστοι, χωρίς τις συζύγους ή τις/ τους συντρόφους τους, επί ένα τριήμερο. Ηρθαν με τα τζετ τους και τους «φουσκωτούς» τους για να εξετάσουν πώς θα ξεπεραστεί η παγκόσμια οικονομική
κρίση. Οι ισχυροί του κόσμου, τα «μεγάλα πορτοφόλια του πλανήτη», τα μέλη της περιβόητης Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, κατέλυσαν στις σουίτες του πολυτελούς ξενοδοχειακού συγκροτήματος, οι οποίες έχουν θέα στη θάλασσα και στοιχίζουν 1.245 ευρώ τη βραδιά (τα απλά δωμάτια κοστίζουν κατά μέσο όρο 400 ευρώ). Ενα λιτό δείπνο- μπουφές με θαλασσινά κυρίως-, καμία έξοδος προς τα τουριστικά αξιοθέατα και τα παραλιακά εστιατόρια, ούτε μία βουτιά στην πισίνα του ξενοδοχείου και κανένα δώρο δεν είχαν μαζί τους για να ανταλλάξουν οι «Μπίλντερμπεργκερς». Απλώς περιορίστηκαν σε κάποια διαφημιστικά έντυπα του ΕΟΤ, που τα βρήκαν στα δωμάτιά τους και επιδείκνυε ο ένας στον άλλο τις εντυπωσιακές φωτογραφίες.

Oι προσκεκλημένοι καταβάλλουν οι ίδιοι τα έξοδα συμμετοχής τους, κάτι που αποτελεί παράδοση για τη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ. Οι έλληνες μετέχοντες πολιτικοί είχαν να αντιμετωπίσουν και τα μέτρα ασφαλείας που επιβλήθηκαν σε όλους χωρίς εξαίρεση. Μόλις εισέρχονταν με το αυτοκίνητό τους στην πύλη του ξενοδοχείου έπρεπε να σταματήσουν για να ελεγχθεί εξονυχιστικά από άνδρες της ασφάλειας το όχημά τους. Ως και μηχάνημα (αυτό με τον καθρέφτη και τους ηλεκτρονικούς αισθητήρες) για τον εντοπισμό βομβών που πιθανόν να είχαν τοποθετηθεί κάτω από τα αυτοκίνητα είχαν στη διάθεσή τους οι άνδρες ασφαλείας.

Το μεσημεριανό, πάλι σε μπουφέ, όπως προβλέπεται από το άτυπο πρωτόκολλο τη Λέσχης, περιείχε αυτή τη φορά ελληνικούς μεζέδες, δηλαδή γιουβέτσι, ντολμαδάκια, ταραμά («taramas», όπως το διαφήμιζαν ενθουσιασμένοι οι γαλαζοαίματοι), σουβλάκι καλαμάκι, ντολμαδάκια και κατσικίσιο τυρί. Η βασίλισσα της Ισπανίας Σοφία, φορώντας ένα κομψό βεραμάν ταγέρ, συνομιλούσε με όλους τους Ελληνες κυρίως για την Ελλάδα, ενώ η βασίλισσα της Ολλανδίας Βεατρίκη , φορώντας ένα ασπρόμαυρο ταγέρ, φαινόταν πιο απόμακρη. Και οι δύο πάντως τίμησαν το γιουβέτσι και τον «taramas».

▅ Το Facebook
Ενώ όλα κυλούσαν σε ρυθμούς θεωρητικής παράδοσης ( «βαρετή σύνοδος» , σχολίασαν κάποιοι) ξαφνικά ορισμένοι ανακάλυψαν ανάμεσά τους έναν 35χρονο ο οποίος τους συστήθηκε εκ των ιδρυτών του Facebook και έγινε το επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Σε λίγο όμως σ΄ ένα πάνελ άρχισε μια σοβαρή συζήτηση για το πόσο κινδυνεύουν οι κυβερνήσεις και οι πολίτες από τον ηλεκτρονικό πόλεμο, πώς δηλαδή μπορούν τα ηλεκτρονικά μέσα να αποδιοργανώσουν πλήρως ένα κράτος.

Μπορεί ορισμένοι να αποκάλεσαν τη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ «προθάλαμο των ηγετών», αλλά αυτό που έγινε στην Αθήνα ήταν, όπως ευστόχως το χαρακτήρισε ένας από τους συμμετέχοντες, «τόση φασαρία για το τίποτα». Οι ισχυροί του κόσμου, που συγκεντρώθηκαν εφέτος στον «Αστέρα» Βουλιαγμένης κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, είχαν ως πρώτο θέμα στην ατζέντα τους την οικονομική κρίση και τους τρόπους εξόδου απ΄ αυτήν. Πέρυσι, στη σύναξη των ισχυρών στην Ουάσιγκτον, οι οικονομικοί εγκέφαλοι του πλανήτη δεν είχαν προβλέψει την οικονομική κρίση, απλώς προειδοποίησαν για κάποια «μαύρα σύννεφα» στην οικονομία. Εφέτος στον «Αστέρα», εκεί που όλοι περίμεναν να κάνουν προτάσεις ή έστω προβλέψεις για ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας, μίλησαν για το πώς πρέπει να κατανεμηθούν ορθολογικότερα τα δισεκατομμύρια ευρώ (και δολάρια) που δόθηκαν από κρατικές πηγές στις τράπεζες, έκαναν αρκετή συζήτηση για τα συμπεράσματα των G20, τον έλεγχο των οργανισμών και πολλά άλλα: «Ηταν μια βαρετή συζήτηση, δεν μας πρόσφεραν κάτι καινούργιο» είπε στο «Βήμα», ανωνύμως φυσικά, ένας από τους παρισταμένους. Και ξέρετε γιατί; Στον «Αστέρα» βρέθηκαν σημαντικοί οικονομικοί εγκέφαλοι της Ευρώπης και των ΗΠΑ, αλλά και πολλά ινστιτούτα που ασχολούνται με την οικονομία. Ολοι αυτοί κυρίως περιέγραψαν την κρίση παρά έκαναν προτάσεις για έξοδο από αυτήν, αφήστε που πολλές από τις προτάσεις τους ήταν αντικρουόμενες.

▅ Η εμπειρία
Ο κ. Ι. Παπαθανασίου βρέθηκε και αυτός ανάμεσα στους ισχυρούς του πλανήτη και ήταν όπως έλεγε αργότερα σε συνεργάτες του μια ενδιαφέρουσα εμπειρία.
Για τον κ. Παπαθανασίου η συνεδρίαση της Λέσχης είχε ιδιαίτερη σημασία όχι επειδή πραγματοποίησε την
«παρθενική» του εμφάνιση σ΄ αυτήν, αλλά επειδή είχε μεταξύ άλλων την ευκαιρία να συνομιλήσει με τον τούρκο ομόλογό του κ. Αλί Μπαμπατζάν και με ευρωπαίους ομολόγους του, να δειπνήσει μαζί με δύο βασίλισσες, της ΙσπανίαςΣοφία και της Ολλανδίας Βεατρίκη, και να καθήσει στο ίδιο τραπέζι με τον κ. Τίμοθι Γκάιτνερ,
τον κ.
Γ. Αλογοσκούφη , την κυρία Αννα Διαμαντοπούλου και τον πρόεδρο της Παγκόσμιας Τράπεζας κ. Ρόμπερτ Ζέλικ
Ολα αυτά την ώρα που σε ολόκληρη την περιοχή του Λαιμού Βουλιαγμένης υπερίπταντο ελικόπτερα της Αστυνομίας και τα «βατράχια» του Λιμενικού Σώματος σάρωναν με τα φουσκωτά τους τη θαλάσσια περιοχή, μην αφήνοντας κανέναν να πλησιάσει. Ολα τα πτητικά και θαλάσσια μέσα βρίσκονταν σε συνεχή επαφή με το Αρχηγείο της Αεροπορίας στη Λάρισα, όπου μαχητικά αεροσκάφη βρίσκονταν σε ετοιμότητα, αφού η Βουλιαγμένη για χάρη των μελών της Λέσχης είχε κηρυχθεί από την Πολεμική Αεροπορία «non flight zone». Η κυκλοφοριακή αναστάτωση που δημιουργήθηκε στην περιοχή ήταν τέτοια που σχηματίστηκαν στην παραλιακή ουρές από αυτοκίνητα, που θύμιζαν τις εξόδους για το Πάσχα ή για τα διάφορα τριήμερα.

▅ Οι έγκλειστοι
Πολύ κακό για το τίποτα, αφού για λόγους ασφαλείας οι ισχυροί του πλανήτη ήταν υποχρεωμένοι να παραμείνουν έγκλειστοι στο ξενοδοχείο (πλην των Ελλήνων που πηγαινοέρχονταν στα σπίτια τους και στα παραλιακά εστιατόρια της περιοχής), τους έγιναν συστάσεις να μη χρησιμοποιήσουν ούτε καν την πισίνα του ξενοδοχείου, ούτε την παραλία του, πάλι για λόγους ασφαλείας. Ως το απόγευμα πάντως της Παρασκευής οι πάντες πειθάρχησαν και προτίμησαν τις καφετέριες του ξενοδοχείου για συζήτηση. Το μόνο που τους προσφέρθηκε ήταν ένα καλαίσθητο βιβλίο του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού με το σύνθημα «explore your senses in Greece» και βεβαίως συστάσεις για πλήρη εχεμύθεια. Μη σας ξεφύγει λέξη. Και αν κάποιος από τους κοινούς θνητούς ήθελε να τους στείλει τις απόψεις του μπορούσε, όπως τους είπαν, να τις στείλει στη διεύθυνση του ξενοδοχείου «Αstir Ρalace Ηotel, Απόλλωνος 40, ΤΚ 16671».


▅ Το προσκλητήριο
Το σημαντικότερο κοινωνικό γεγονός που έλαβε χώρα ήταν το δείπνο (μπουφές) που δόθηκε προς τιμήν τους την Πέμπτη το βράδυ, όπου έκαναν την εμφάνισή τους όλοι όσοι συγκεντρώθηκαν στη Βουλιαγμένη και βεβαίως η υπουργός Εξωτερικών κυρία Ντόρα Μπακογιάννη.
Ηταν εκεί οι δύο βασίλισσες, δύο από τους τρεις πρωθυπουργούς που προσκλήθηκαν, ο καγκελάριος της Αυστρίας κ.
Αλφρεντ Γκουζενμπάουερ, της Φινλανδίας κ. Μάτι Βανχάνεν, ενώ ο πρωθυπουργός κ. Κ. Καραμανλής επρόκειτο να τους απευθύνει χαιρετισμό στις 8.30 το βράδυ της Παρασκευής. Ηταν επίσης εκεί 12 υπουργοί Εξωτερικών, ανάμεσά τους και ο Ισπανός κ. Μιγκέλ Ανχελ Μορατίνος και ο Σουηδός κ. Καρλ Μπιλντ, καθώς και το Νο2 του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών κ. Τζέιμς Στάινμπεργκ, πρώην πρωθυπουργοί, όπως ο Ρομάνο Πρόντι της Ιταλίας, ο πρόεδρος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) κ. Ντομινίκ Στρος-Καν, της Παγκόσμιας Τράπεζας κ. Ρόμπερτ Ζέλικ, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) κ. Ζαν-Κλοντ Τρισέ, δέκα υπουργοί Οικονομίας, ανάμεσά τους ο Αμερικανός κ. Τίμοθι Γκάιτνερ, ο Τούρκος κ. Αλί Μπαμπατζάν, πρώην υπουργοί, ανάμεσά τους η κυρία Αννα Διαμαντοπούλου και ο κ. Γ. Αλογοσκούφης, ο ειδικός απεσταλμένος του προέδρου Ομπάμα για το Αφγανιστάν κ. Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, ο απερχόμενος Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ κ. Γιάαπ ντε Χοπ Σέφερ, είκοσι υπουργοί Περιβάλλοντος, Παιδείας, Ερευνας και Τεχνολογίας, τρία στελέχη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ανάμεσά τους ο κ. Ολι Ρεν αρμόδιος για τη διεύρυνση, περίπου 20 δημοσιογράφοι των εγκυρότερων εφημερίδων και τηλεοπτικών δικτύων, όπως οι «Financial Τimes», «Εl Ρais», «Νew Υork Τimes» κ.ά., πρόεδροι εταιρειών πληροφορικής, διοικητές τραπεζών, πρόεδροι αυτοκινητοβιομηχανιών, αεροπορικών βιομηχανιών, επιχειρηματίες.

Ο θεωρούμενος ως επικεφαλής της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ στην Ελλάδα και μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής, κύπριος επιχειρηματίας και πρόεδρος της Coca-Cola 3Ε κ. Γ. Δαυΐδ ήταν από τους πρωταγωνιστές της Συνόδου. Είχαν επίσης προσκληθεί ειδικά για τη σύνοδο της Λέσχης στην Αθήνα έλληνες επιχειρηματίες και οικονομικοί παράγοντες όπως ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΤΕ κ. Π. Βουρλούμης, ο πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας κ. Τ. Αράπογλου, τραπεζίτες και επιχειρηματίες.

▅ Η κρίση
Η Σύνοδος της Λέσχης στην Αθήνα ασχολήθηκε περισσότερο με την οικονομική κρίση. Τα επτά από τα 14 θέματα που συνολικά βρέθηκαν στην ατζέντα αφορούσαν την οικονομική κρίση. «Το Βήμα» πληροφορείται ότι συζητήθηκαν θέματα οικονομικής κυρίως θεωρίας που αφορούν τη χρηματοπιστωτική εποπτεία, τις προοπτικές της οικονομικής κρίσης, τις επιπτώσεις της στη βιομηχανία και στις τράπεζες, καθώς και προτάσεις αντιμετώπισης της ανεργίας. Σύμφωνα με το φυλλάδιο που εστάλη στους συμμετέχοντες, η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ είχε δύο επιλογές, όπως έλεγε ο παρατηρητής κ. Ντάνιελ Εστουλιν: «Είτε μια παρατεταμένη, μαρτυρική ύφεση που θα καταδικάσει τον κόσμο σε δεκαετίες στασιμότητας, παρακμής και φτώχειας, είτε σε μια έντονη αλλά συντομότερη ύφεση που θα στρώσει τον δρόμο για μια νέα βιώσιμη ανάπτυξη» .

▅ Το φάντασμα
Τι από τα δύο έγινε ουδείς μπορεί να αποκαλύψει. Επισήμως άλλωστε η Μπίλντερμπεργκδεν υπάρχει, δεν μπορεί να διαψεύσει τίποτα, δεν μπορεί να ανακοινώσει τίποτα και αποτελεί μάννα εξ ουρανού για όσους πιστεύουν στις θεωρίες της συνωμοσίας. Ισως αυτός να είναι και ο λόγος που η Λέσχη απέκτησε τη φήμη της «σκιώδους παγκόσμιας κυβέρνησης». Κατ΄ άλλους πάντως, όπως ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, τα μέλη της Λέσχης αποτελούν «μια εγκληματική μυστική ομάδα του παγκοσμίου σιωνισμού που επιχειρεί να επιβάλει μια ανάλγητη παγκόσμια δικτατορία υπό την ηγεσία του Εωσφόρου».

Ο ΛΑΟΣ του κ.
Γ. Καρατζαφέρη οργάνωσε πορεία διαμαρτυρίας προς τον «Αστέρα», «διαδήλωση» την ονόμασε.

Και επειδή τα συμπεράσματα των συνόδων της Λέσχης δεν ανακοινώνονται, οι ισχυροί του κόσμου βρήκαν την ευκαιρία να συζητήσουν το θέμα της δυναμικής επανεμφάνισης της Ρωσίας, την ισχυροποίηση της Κίνας, την ένταση στο Πακιστάν και στο Αφγανιστάν και τις σχέσεις ΕυρώπηςΗΠΑ. Μίλησαν αρκετή ώρα για το περιβάλλον, κυρίως για τη μετά Κιότο εποχή, λόγω και της Συνόδου της Κοπεγχάγης για τις κλιματικές αλλαγές, ενώ ενδιαφέρον παρουσίαζε το θέμα της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και του ψηφιακού πολέμου.



ΟΙ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ BILDEMBERG




Η ταυτότητα των «Μπίλντερμπεργκερς»

Κυριακή 17 Μαΐου 2009



- TO BHMA της ΚΥΡΙΑΚΗΣ


Για τη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ έχουν γραφτεί τόσα πολλά που δύσκολα μπορεί να βρει κάποιος πού σταματά η αλήθεια και πού το ψέμα ή ο μύθος. Ο άνθρωπος στον οποίον αποδίδεται η ιδέα της ίδρυσης της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ είναι ο Γιόζεφ Ρέντιγκερ. Πολωνός εμιγκρέ, ο οποίος είχε μεταξύ άλλων θεωρηθεί μέλος μασονικής στοάς, πράκτορας του Βατικανού, των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών και της κυβέρνησης του Μεξικού, ο Ρέντιγκερ ήταν σίγουρα άνθρωπος με άριστες διασυνδέσεις, τις οποίες ήξερε πώς να εκμεταλλεύεται για να επιτυγχάνει τους σκοπούς του. Η φήμη πάντως ότι σήκωνε το τηλέφωνο και συνομιλούσε με τον πρόεδρο των ΗΠΑ ελέγχεται για την ακρίβειά της...

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Ρέντιγκερ εργάστηκε για λογαριασμό των Βρετανών ως κατάσκοπος. Μετά το 1945, συγκεκριμένα το 1948, «έστησε» την Αμερικανική Επιτροπή για την Ενωμένη Ευρώπη (ΑCUΕ). Πρόεδρός της ήταν ο Γουίλιαμ Ντόνοβαν , επικεφαλής της ΟSS, προκατόχου της αμερικανικής CΙΑ. Αντιπρόεδρος ήταν ο Αλεν Ντάλες, ο οποίος στη συνέχεια ανέλαβε επικεφαλής της CΙΑ. Το 1948 ο Ρέντιγκερ συνάντησε τον πρίγκιπα Βερνάρδο της Ολλανδίας και αναζήτησαν τρόπους για να αντιμετωπίσουν τον αντιαμερικανισμό στην Ευρώπη. Η ιδέα αυτή μετουσιώθηκε σε πράξη. Τον Σεπτέμβριο του 1952, σε ένα μικρό διαμέρισμα στο Παρίσι, συναντήθηκε ο πρώτος ευρωπαϊκός πυρήνας της Λέσχης.

Δύο χρόνια αργότερα, το 1954, η πρώτη (επίσημη) συνάντηση με συμμετοχή και Αμερικανών έλαβε χώρα στο ξενοδοχείο Μπίλντερμπεργκ της ολλανδικής πόλης Οοστερμποϊκ.

Από εκεί έμελλε να ονομαστεί Λέσχη Μπίλντερμπεργκ. Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν κατά καιρούς δημοσιευθεί, χορηγοί ήταν η κυβέρνηση της Ολλανδίας και η CΙΑ. Η έδρα της Λέσχης βρίσκεται στην ολλανδική πόλη Λάιντεν. Ο πρίγκιπας Βερνάρδος έμεινε πρόεδρος ως το 1976. Τον διαδέχθηκαν ο λόρδος Χόουμ, πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας, ο Γουόλτερ Σιλ, πρώην πρόεδρος της τότε Δυτικής Γερμανίας, ο λόρδος Ρολ, ο λόρδος Κάρινγκτον, πρώην ΓΓ του ΝΑΤΟ και- πλέον- ο πρώην αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ετιέν Νταβινιόν.

Οι συμμετέχοντες δεν ξεπερνούν συνήθως τα 140 άτομα. Το ένα τρίτο αυτών είναι πολιτικοί από την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες (Σοσιαλδημοκράτες και Συντηρητικοί, Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικανοί, αντιστοίχως σε ίση εκπροσώπηση), το ένα τρίτο εκπρόσωποι μεγάλων επιχειρήσεων (αυτοκινητοβιομηχανία, αεροπορικές εταιρείες, ασφάλειες και φυσικά τράπεζες) και το υπόλοιπο ένα τρίτο ακαδημαϊκοί, νομπελίστες και γνωστοί δημοσιογράφοι από μέσα ενημέρωσης όπως οι «Financial Τimes», οι «Νew Υork Τimes», η «Εl Ρais» και ο «Εconomist». Οι συζητήσεις διεξάγονται σε 15 τραπέζια και συμμετέχουν οι πάντες. Οι ομιλητές μιλούν επί συγκεκριμένου θέματος για επτά λεπτά. Οι υπόλοιποι έχουν δικαίωμα να παρέμβουν για να ρωτήσουν, να προσθέσουν ή να κάνουν παρατηρήσεις. Εχουν στη διάθεσή τους ένα λεπτό.

Στο τέλος κάθε συνόδου εκδίδεται ένα μικρό βιβλίο με την περίληψη των θεμάτων που συζητήθηκαν. Ποτέ όμως δεν αναφέρεται ποιος είπε τι. Η «ομερτά» της σιωπής είναι πολύ ισχυρή και οι «διαρροές» απαγορεύονται. Μόνο το 1999, όταν εφημερίδες στη Γιουγκοσλαβία είχαν ισχυριστεί ότι οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ αποφασίστηκαν στη σύνοδο της Λέσχης, το περιοδικό των αστέγων του Λονδίνου δημοσίευσε μέρος των πρακτικών βάσει των οποίων μεγάλο μέρος των συμμετασχόντων είχαν εκφράσει σοβαρές αμφιβολίες για τη νατοϊκή επέμβαση.

YΠΕΡ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ : Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ

Προσωπικα στοιχεία

Translation

Free Translation

Αναγνώστες

AddThis

Share |

0 SAVAS

0 SAVAS
Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ

TO NAYΑΓΙΟ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

TO NAYΑΓΙΟ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

VAS VAS .. 0 SAVAS

VAS VAS .. 0 SAVAS
ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Blogs in Serras

Serres Blogs

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ