ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΤΣΙΝΤΣΙΦΟΣ KATA ARVELER

"ΨΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ" 

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΕΡΓΙΝΑ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΜΦΙΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ Ο ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΤΣΙΝΤΣΙΦΟΣ ;

O ΓΙΓΑΝΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ

ΑΝΑΣΤΗΛΩΝΕΤΑΙ "ΤΟ ΑΝΑΚΤΟΡΟ" ΤΩΝ ΑΙΓΩΝ ΣΤΗΝ ΒΕΡΓΙΝΑ !!!

ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΠΟΥ ΣΦΡΑΓΙΣΕ ΤΗΝ ΑΝΑΣΚΑΦΗ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 2014

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΜΑΣ

ΜΕ ΨΟΦΟΕΙΔΕΙΣ ΗΓΕΣΙΕΣ Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΞΕΚΟΛΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΖΕΡΙΑ ... 

ΤΡΑΝΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ "ΤΟ ΣΦΡΑΓΙΣΜΑ"¨ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ

Ο ΔΙΣΚΟΣ ΤΗΣ ΦΑΙΣΤΟΥ - ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΤΣΙΝΤΣΙΦΟΣ :

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΡΜΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

 

Σέρρες 2019 : Ο διαπρεπής Σερραίος ερευνητής νομισματολόγος Αστέριος Τσίντσιφος ο οποίος μετά από 111 χρόνια έλυσε τον γρίφο.

ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΓΡΑΦΗΣΕ τον ΔΙΣΚΟ ΤΗΣ ΦΑΙΣΤΟΥ που ως γνωστόν ευρέθη το 1908 και μας αποκαλύπτει τα ιστορικά μοναδικά ευρήματα που είναι καταγεγραμμένα στον δίσκο και ανοίγουν νέα δεδομένα στην ιστορική γνώση .

Η ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ

ΑΜΦΙΠΟΛΙΣ Η ΠΟΛΙΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ , ΤΗΣ ΡΕΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ

Η ΑΜΦΙΠΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟ ΦΙΑΣΚΟ ΤΗΣ ΒΕΡΓΙΝΑΣ

ΜΙΑ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΛΟΓΟ ΑΣΤΕΡΙΟ ΤΣΙΝΤΣΙΦΟ 

O TAΦΟΣ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ

ΟΙ ΕΠΙΦΑΝΕΙΣ ΝΕΚΡΟΙ ΤΟΥ ΚΑΣΤΑ

Πέρα από τα νομίσματα εποχής που αποδεικνύουν την ταφή του Φιλίππου στον «Καστά» της Αμφίπολης, υπάρχουν και κάποια που κόπηκαν στα πλαίσια της λατρείας που απολάμβαναν, Ολυμπιάδα και Αλέξανδρος στους αιώνες που ακολούθησαν. Το νόμισμα το παρουσίασα και παλαιότερα, όμως τώρα θα επικεντρωθούμε καλύτερα σ αυτό.

Στο εμπρός μέρος υπάρχει ταύτιση της Ολυμπιάδας με την Περσεφόνη και το όνομα αυτής ΚΟΡΗ ΣΩΤΕΙΡΑ. Την ταύτιση την αντιλαμβανόμαστε στο στεφάνι που είναι δάφνινο και καταλήγει σε δυο στάχυα. 

Στο πίσω μέρος αναπαρίσταται η ταφή δυο θεοποιημένων, οι οποίοι υπήρχαν στο προσκύνημα – μαντείο του μνημείου στην Αμφίπολη. Οι δυο θεοποιημένοι (σελήνη και άστρο) ήταν και πολυνίκεις (δέσμες κλαδιών φοίνικα). Δυο ιέρειες με πυρσούς και έξι εργάτες τους κατεβάζουν σε ιερό χώρο (αναμμένοι βωμοί).

Ο ένας που ανταποκρίνεται στους όρους ήταν ο Φίλιππος.

Ποιος όμως ήταν ο άλλος; 

Άλλη σειρά νομισμάτων μας τον υποδεικνύει.   Θεωρώ ότι στις καρδιές των Μακεδόνων, ο άλλος ήταν παραπάνω από τον Φίλιππο. 

 ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ...

του ερευνητή νομισματολόγου Αστέριου Τσίντσιφου

ΤΟ ΑΦΟΠΛΙΣΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΑΣΤΕΡΙΟΥ ΤΣΙΝΤΣΙΦΟΥ

Η ΙΕΡΕΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΝΤΕΙΟ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ

ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΟΥΝ ΜΕ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΤΗΝ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΣΤΟ ΜΑΝΤΕΙΟ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ! ΚΑΒΕΙΡΙΟ ΙΕΡΟ ΜΕ ΙΕΡΕΙΑ ΤΗΝ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΚΑΙ ΜΑΝΤΕΙΟ "ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ !!!!

του Γιώργου Ροδάκογλου

Πηγή: thousandnews.gr

Η έκπληξη σε μένα ήταν μεγάλη. Ήταν πέρα από κάθε φαντασία, η θέαση αποδεικτικού υλικού, που φάνηκε να έρχεται κατ ευθείαν από την αρχαιότητα. Ολυμπιάδα και Αλέξανδρος στην εμπρός όψη των νομισμάτων και πίσω να περιγράφονται όλες οι φάσεις που προηγούνται μιας χρησμοδοσίας

Να περιγράφουν ακόμα τη δομή λειτουργίας, που απαιτείται να έχουν ιερά και μαντεία. Να έχουν συμβολισμούς που χαρακτήριζαν και παρέπεμπαν σε Ολυμπιάδα και Αλέξανδρο, όπως και σε δυο Καβείρια ιερά που διαχειριζόταν η Ολυμπιάδα.

«Είναι μεγάλη τύχη που πέρασε ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Καρακάλλας από την ιστορία και κήρυξε επίσημα την έναρξη της λατρείας του Αλεξάνδρου. Τότε από κάθε γωνιά της αυτοκρατορίας, ξεπήδησαν εκατοντάδες νομισματικοί τύποι που αφορούσαν τη ζωή και το έργο του Αλεξάνδρου, αλλά και της μητέρας του που περιοριζόταν μόνο στη Μακεδονία», λέει ο κύριος Τσίντσιφος και συνεχίζει:

«Τα Καβείρια ιερά στα οποία πρωτοστατούσε και το μαντείο της εκστρατείας του Αλεξάνδρου, δεν θα μπορούσαν να μην απεικονιστούν στα πλαίσια της λατρείας. Δεν έχει σημασία ο τόπος προέλευσης των νομισμάτων αυτών, γιατί ότι απεικονίζουν αντανακλά στην Μακεδονία» σημειώνει ο μελετητής «Δες αυτό το μετάλλιο που κόπηκε στη Βέροια και βρέθηκε στο Abukir της Αιγύπτου (ΦΩΤΟ 1).

Είναι ένα εκπληκτικό μετάλλιο, από το οποίο δεν λείπει κανένας συμβολισμός, αλλά και ούτε το όνομα της Ολυμπιάδας. Η οίκηση της Αμφίπολης από τους Μακεδόνες συμβολίζεται με τον κίονα. Άλλωστε από εκεί ξεκίνησε η εκστρατεία και εκεί παρέδωσε τα όπλα η Ολυμπιάδα στο γιό της. Το φίδι κατέβηκε από το δέντρο πίσω και περιμένει κι αυτό. Έχει ακόμα μαζί της την κουκουβάγια που κάθεται σε κολόνα, στην οποία σε τρις γραμμές γράφει ΟΛΥΜ/ΠΙΑ/ΔΟC.

Το άκουσμα των δηλώσεων αυτών, μπορεί να ξαφνιάσει ή και να σοκάρει πολλούς, ανάμεσα σε ιστορικούς, ερευνητές, μελετητές βιβλιογραφιών και σίγουρα αρχαιολόγων που δεν επωφελούνται των «νομισματικών φώτων» όπως χαρακτηριστικά περιέγραψε ο ίδιος.

Ωστόσο οι νέες σημαντικές πληροφορίες, όπως διαφαίνονται από την πρώτη ανάγνωση, δίνουν το έναυσμα για την εκκίνηση μιας επίσημης επιστημονικής έρευνας από πλευράς ΥΠ.ΠΟ. Έτσι θα φωτιστούν οι άγνωστες έως τώρα πτυχές μιας λαμπρής περιόδου, που αφορούσε την Μακεδονική βασιλική οικογένεια.

«Συμφωνώ με τα όσα μελετάει η ανασκαφική ομάδα και θεωρώ ότι είναι στο σωστό δρόμο. Εντοπίστηκε η χρήση του χώρου, χρονολογήθηκε με σχετική ακρίβεια και το κυριότερο ότι υπάρχει παραπομπή σε Ολυμπιάδα και Αλέξανδρο.

Η διαφοροποίηση απλά είναι, ότι το μαντείο ήταν ειδικού σκοπού, αφορούσε την εκστρατεία του Αλεξάνδρου και είχε ημερομηνία λήξης. Θεωρώ ακόμα, ότι η προσέγγιση του θέματος από τον Antonio Corso στο αρχαιολογικό συνέδριο της Θεσσαλονίκης, ήταν εκπληκτική.

Δες αυτό το νόμισμα που προέρχεται από την Αμφίπολη. Δείχνει έναν ιππέα ο οποίος είναι άγαλμα. Για να μας δώσει να το καταλάβουμε αυτό ο χαράκτης, άλογο και αναβάτη τα έβαλε επάνω σε βάθρο». «Αυτό ανήκε στη διακόσμηση των θαλάμων της ανασκαφής, το οποίο μεταφέρθηκε στη Ρώμη». «Όμως δεν θα πούμε τίποτα περισσότερο γι αυτό τώρα».

Βλέποντας το πρώτο νόμισμα της σειράς του μαντείου, εξηγεί κύριος Τσίντσιφος: «Το μαντείο πρέπει υποχρεωτικά να βρίσκεται σε ιερό χώρο, γι αυτό και απεικονίζεται δίπλα σε ναό» (ΦΩΤΟ 3).

«Ακόμα και ο εσωτερικός χώρος επιβάλλεται να είναι καθοσιωμένος. Έτσι όπως μας καθοδηγεί το νόμισμα που βλέπεις, απαιτούνται δυο επιφανείς νεκροί για να επιτευχθεί αυτό».

«Στο νόμισμα αυτό το μαντείο είναι έτοιμο για χρήση. Δυο φίδια φέρνουν στη ράχη τους την ιέρεια, η οποία κρατά άλλα δυο στα χέρια της . Το επάνω μέρος του άδυτου θαλάμου στολίζεται από κεφαλή ταύρου δεξιά και κεφαλή τράγου αριστερά. Είχαν κι αυτά τη δική τους σημασία».

Όσο περιγράφει αυτά ο ερευνητής, το βλέμμα μου δεν φεύγει από την πόρτα του άδυτου χώρου, όπως φαίνεται στο νόμισμα (ΦΩΤΟ 5). Θα έλεγα ότι είναι πανομοιότυπη με αυτή που βρέθηκε μέσα στην ανασκαφή.

«Σε αυτά τα δυο νομίσματα βλέπουμε την πομπή που προηγείται της θυσίας. Στο άρμα εδώ που το σέρνουν δυο Κένταυροι, ένας νέος και ένας γέρος, επιβαίνει η Ολυμπιάδα με φίδι στα χέρια» (ΦΩΤΟ 2).

«Σε αυτό έχουμε τη σκηνή της θυσίας και όσο κρατά οι διαδικασία, οι μαινάδες επιδίδονται σε οργιαστικό χορό . Τέλος έχουμε την στιγμή της χρησμοδοσίας που όπως βλέπουμε στη φωτογραφία μας, το πλάνο έχει ανοίξει.(ΦΩΤΟ 6)

Η Ολυμπιάδα εξέρχεται από αριστερά και δίνει το χρησμό που είναι νικηφόρος, στον στρατιώτη αγγελιοφόρο που περιμένει σε στάση προσοχής απέναντι. Βλέπεις ο χρησμός στο κέντρο είναι προσωποποιημένος σε νίκη που ίπταται. Ο αγγελιοφόρος λοιπόν θα τον πάει στον Αλέξανδρο που είναι πίσω του έφιππος, που μαζί με το πεζικό (κάτω) ξεκινούν για την ανατολή».

«Εν πάση περιπτώσει», συνεχίζει, « από το σύνολο των σχετικών αυτών νομισμάτων που είναι 30 περίπου, προκύπτουν και πάμπολλες άλλες λεπτομέρειες που αφορούν την λειτουργικότητα, τις ταφές, αλλά και τη διακόσμηση του χώρου».

Ο Αστέριος Τσίντσιφος, ισχυρίζεται με βάση αυτά που αποκαλύπτουν τα νομίσματα, ότι η Ολυμπιάδα είχε δυο ιερά στη διαχείρισή της. Το ένα φυσικά στην Αμφίπολη στον «Καστά» και το άλλο θα αποκαλύψει σε επόμενη λεπτομερή παρουσίαση όλων των φωτογραφιών.

«Έχω ολοκληρώσει την έρευνα που ταυτοποιεί όλα τα Θρακομακεδονικά λεγόμενα νομίσματα του Παγγαίου. Αυτά και τα ιστορικά τους δεδομένα περιλαμβάνονται στους τρις τόμους «ΠΕΡΙΞ ΠΑΓΓΑΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΣ». Ο πρώτος έχει εκδοθεί στην Ελληνική και Αγγλική γλώσσα και σε δυο παραλλαγές. Τον ιστορικό και τον νομισματικό. Ο δεύτερος είναι έτοιμος και είμαι σε αναμονή έκδοσης. Έτοιμο επίσης είναι και το βιβλίο «ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ» από το οποίο προέρχονται και τα στοιχεία μας».

Δεν ήταν δυνατόν φυσικά, να μην του υποβάλλω και κάποια ερωτήματα:

Τίθεται θέμα αυθεντικότητας αυτών των νομισμάτων;

«Κανένα τέτοιο θέμα δεν τίθεται. Πολλά από αυτά εκτίθενται σε μουσεία του εξωτερικού, ακόμα και στα μουσεία Θεσσαλονίκης και Αθηνών. Άλλα διακινήθηκαν μέσω οίκων δημοπρασιών του εξωτερικού και ως εκ τούτου σε όλες τις περιπτώσεις η αυθεντικότητά τους είναι επιβεβαιωμένη».

Με βάση τα νομίσματα που είδαμε εδώ μαζί, υπάρχει περίπτωση να υποθέσουμε ενδεχόμενες εξελίξεις στην ανασκαφή της Αμφίπολης;

«Πρέπει να αναζητηθούν τρία ιερά στα πέριξ και συγκεκριμένα, του Διονύσου, της Αρτέμιδος και της Αθηνάς. Πρέπει να αναζητηθούν ακόμα δυο χώροι μύησης και τελετών, πίσω από αυτό που ήδη βρέθηκε, όπως και τα καταλύματα της Ολυμπιάδας, γιατί εκεί ήταν το σπίτι της. Επίσης υπάρχει και σπηλαίωση από κάτω, αλλά αυτό νομίζω είναι ήδη γνωστό».

Μπορούν αυτά τα νομίσματα να εντοπιστούν εύκολα από κάποιον άλλο μελετητή ή εν πάση περιπτώσει ενδιαφερόμενο;

«Όχι γιατί υπάρχουν πρακτικές δυσκολίες. Είναι σαν τους αριθμούς του ΛΟΤΤΟ που όταν τους ξέρουμε είναι εύκολοι. Πριν την κλήρωση όμως δεν τους βρίσκεις. Αυτό συμβαίνει, γιατί αφενός οι νομισματικοί τύποι είναι δεκάδες χιλιάδες και αφετέρου γιατί δεν τους μελέτησε ποτέ κανένας».

Πως άλλοι νομισματολόγοι, δεν έφτασαν στα συμπεράσματα τα δικά σας;

«Σήμερα δεν υπάρχουν πραγματικοί νομισματολόγοι, είναι μόνο κατ όνομα. Είναι αρχαιολόγοι που ακολούθησαν τον κλάδο και αυτό με βάση τις ανάγκες της νομισματικής, είναι ανεπαρκές. Όσον αφορά εμένα, θέλω να αποποιηθώ αυτόν τον τίτλο, γιατί θεωρώ ότι είναι δυσφημιστικός».

Τι εννοείται; και αν είναι έτσι, πως θα έπρεπε να σας αποκαλούν;

«Αν κάποιος γνωρίζει έναν ή περισσότερους κατ όνομα νομισματολόγους, τότε μοιραία με κατατάσσει σε αυτούς. Αυτό δεν το επιθυμώ σε καμιά περίπτωση. Θεωρώ τον εαυτό μου γνώστη όλων των νομισματικών τύπων και των συμβολισμών που φέρουν. Με βάση αυτά, είμαι απλά ένας μεταφραστής νομισματικών δεδομένων. Δεδομένα που ποτέ κανένας δεν ανακάλυψε ότι υπάρχουν».

Έχετε έρθει ποτέ σε επικοινωνία με μέλη της ανασκαφικής ομάδας; Ή έστω και για μια απλή συζήτηση;

«Στην πραγματικότητα όχι. Το τελευταίο διάστημα μόνο, υπήρξε κάποια προσέγγιση, που όμως ακόμα δεν έδειξε τα αποτελέσματά της».

Θα ανταλλάσσετε σκέψεις μαζί με την ομάδα;

«Και φυσικά θα το έκανα. Τα 30 χρόνια που απαιτήθηκαν για να φτάσω στο επιθυμητό αποτέλεσμα, δεν τα χαράμισα για να πάρω το αποτέλεσμα μαζί μου».

Πως σχολιάζεται το ενδεχόμενο, κάποιοι να σας επικρίνουν λέγοντας ότι τα παραπάνω είναι προϊόν φαντασίας;

«Εγώ δεν διατυπώνω καμιά θεωρία. Απλά μεταφέρω αυτά που δείχνουν τα νομίσματα. Μεταφραστής δεν είπαμε; Πρέπει να πω εδώ, ότι τα νομίσματα δεν δρουν μεμονωμένα. Δρουν συνδυαστικά και επειδή διηγούνται αλήθειες, δεν πέφτουν ποτέ σε αντιφάσεις.

Το νόμισμα λοιπόν δεν είναι προϊόν φαντασίας, για να το εκλάβει κάποιος έτσι. Μόνο, επειδή αυτό που κάναμε σήμερα ήταν περιληπτικό, σε πολλά σημεία θα χρειαστούν περισσότερες διευκρινήσεις».

ΑΜΦΙΠΟΛΗ : Η ΠΛΗΡΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ;

ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΤΣΙΝΤΣΙΦΟΣ ( Σερραίος νομισματολόγος) :

Η ΑΜΦΙΠΟΛΗ  «ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑΦΟΣ,

 ΕΙΝΑΙ ΝΑΟΣ ΟΡΦΙΚΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ"» 

 

                           Γιώργος Λεκάκης

  Αμφίπολη – Μακεδονία: Κάποτε πρέπει όλοι να μάθουν ότι η ιστορία στην Βόρεια Ελλάδα μας, δεν ξεκινά από τον Φίλιππο και τον Αλέξανδρο…

Ακόμα και η καθαρά μακεδονική ιστορία, έχει στην προ-Φιλίππου εποχή της, τουλάχιστον δυο αιώνες λαμπρής ιστορίας, η οποία δεν φαίνεται ν’ απασχολεί κανέναν… Και πρωτίστως το υπουργείο Παιδείας…
Εάν κάποιος είχε ασχοληθεί μ’ αυτήν, τότε θα αποκαλύπτονταν κι άλλες ιστορικές παράμετροι, οι οποίες θα αναδείκνυαν κι άλλους ελληνικούς πολιτισμούς, οι οποίοι θα ήταν ικανοί, ή/και ικανότεροι, στην κατασκευή μνημείων, ομοίων με αυτό του λόφου Καστά!
Εάν η ανακάλυψη-αποκάλυψη του μνημείου, ήταν λίγο έως πολύ δυτικότερα, τότε η ταυτότητα του μνημείου θα ήταν οπωσδήποτε μακεδονική. Διότι εκεί τίποτε δεν διασταυρωνόταν με την μακεδονική κυριαρχία.

Η θέση αυτού όμως, πέραν του θεϊκού ποταμού Παλαιστίνου (νυν Στρυμόνος)[1], μπορεί να δείχνει άλλα πράγματα, και έτσι να αποκαλύπτει την ανεπάρκεια γνώσεως Ιστορίας, και από «ειδικούς» καθηγητές…

 .

Συζητώντας με τον Σερραίο νομισματολόγο κ. Αστέριο Τσίντσιφο, μου είπε «πολύ φοβούμαι ότι η χρονολόγηση του μνημείου και η θεωρία του τάφου, έγινε στα πλαίσια του μονόδρομου και ο κίνδυνος να διαψευστεί είναι τεράστιος.

Φοβούμαι επίσης, ότι ο αποπροσανατολισμός που προκαλείται είναι τόσο βαθιά ριζωμένος, που κάνει τους υπεύθυνους τυφλούς.
Βλέπουν αυτό που θέλουν να δουν και είναι αδίστακτοι στην δικαιολόγηση των αδικαιολόγητων.
Από την ανακάλυψη του περιβόλου ακόμα, έπρεπε να υπάρξει προβληματισμός».

Ο υπεύθυνος αρχιτέκτων είπε πως «η τυπολογία αυτού του περιβόλου δεν υπάρχει αλλού στην Μακεδονία. Αρχιτεκτονικά πρόκειται για ένα υβρίδιο».
«Πολύ σωστά», απαντά ο κ. Τσίντσιφος, «έχοντας μακεδονικές παρωπίδες, έτσι είναι.

 Αναρωτήθηκε όμως μήπως η τυπολογία αυτού του περιβόλου, έρχεται από αλλού, είναι δανεισμένη δηλαδή από άλλον πολιτισμό και ίσως μάλιστα από άλλη προγενέστερη εποχή; Εάν το διερευνούσες και δεν ανακάλυπτες τίποτε, τότε πραγματικά θα επρόκειτο για υβρίδιο»…
Κάποτε θα πρέπει οι αρχαιολόγοι να καταλάβουν πως δεν μιλούν μόνον οι επιγραφές. Οι λαλίστατοι πρόγονοί μας, εάν ήταν επιλογή τους να μην γράψουν, τότε σίγουρα είχαν βρει τον τρόπο να μας τα πουν αλλιώς.
Έτσι χιλιάδες ανεπίγραφα νομίσματα[2], όπως του Παγγαίου, λ.χ. απέκτησαν πλέον «φωνή» και ταυτότητα, χάρι στην 20ετή άοκνη εργασία του κ. Τσίντσιφου, που κυκλοφόρησε σε βιβλίο με τον τίτλο «Πέριξ Παγγαίου ήπειρος».

 
Βάσει αυτής, τα νομίσματα του Παγγαίου λειτουργούσαν σαν «συγκοινωνούντα δοχεία», αποκαλύπτοντας έτσι επικράτειες, πόλεις, αποίκους, συνεργασίες, πανίδα, χλωρίδα κ.ά.[3]
Τα νομίσματα είναι γραπτή μαρτυρία, κι ας μην είναι επιγραφική, κι ας μην την λαμβάνουν ως τέτοια οι «επιγραφολόγοι», και μπορούν να βρουν εφαρμογή στην αναγνώριση μνημείων, όπως λ.χ. αυτό του λόφου Καστά στην Μεσολακκιά Αμφιπόλεως.

Οι περίφημες βουβές για τους αρχαιολόγους σφίγγες που ανακαλύφθηκαν, πέρα από την επιβλητική και φρουριακή παρουσία τους εκεί, μαρτυρούν και κάτι άλλο:
Οι σφίγγες αφορούσαν τις Εννέα Οδούς[4], που ήταν κέντρο της διονυσιακής λατρείας. Γραπτοί μάρτυρες και τα αγγεία![5]
Απ’ τα νομίσματα αυτά μάθαμε επίσης ότι όπου σφίγγα, υπάρχει απαραίτητα εκεί κρασί και Διόνυσος! Η σφίγγα ήταν σύμβολο και των Θηβών[6], και της Νάξου, και της Χίου, κ.ά. Όλες κρασοπεριοχές! Και με τον έναν ή τον άλλο σχετιζόμενες με την Θράκη, τον θεό της τον Διόνυσο και την μυθολογία της…

Αλλά όλη η αρχαία Ελλάδα ήταν γεμάτη σφίγγες… Που είχαν ίδιον να κρατούν κλειστό το στόμα τους για να μην αποκαλύψουν μυστικό. Οι Έλληνες είναι ο μόνος λαός που εκ της ιδιότητος αυτής της μυθικής σφιγγός, έχει δημιουργήσει μια παροιμιώδη φράση: «Σφίγγω τα χείλη μου ή τα δόντια μου ή την καρδιά μου», λέμε, όταν θέλουμε να πούμε ότι θα τα μετατρέψουμε σε κλειστή σφίγγα και όχι φυσικά ότι θα τα βάλουμε σε κάποια μέγγενη να τα σφίξουμε…
Αυτό από μόνο του, κάνει την σφίγγα ελληνικής εμπνεύσεως σύμβολο… Αλλά όπου και να στρέψω το βλέμμα μου στην Μακεδονο-Θράκη μας, σφίγγες θα δω…
Στις εργασίες του Μετρό στην Θεσσαλονίκη, προς την Χρυσή Πύλη, πήλινο ειδώλιο σφίγγας (του 2ου π.Χ. αι.). Κεφάλι σφίγγας και στην αρχαιολογική θέση στο Καραμπουρνάκι, στο Μικρόν Έμβολον, ως διακόσμηση ενός κορινθιακού αγγείου.
Στην Πέλλα υπάρχουν ακέφαλες σφίγγες σε αρχαία ακροκέραμα. Στην Πεντάβρυσο Καστοριάς, σε ανασκαφές 12 αρχαίων βασιλικών τάφων-αρχόντων της Ορεστίδος χώρας, ευρέθησαν πολλά και αξιόλογα ευρήματα, μεταξύ των οποίων και σφίγγα…
Το τόσο απλούν του πράγματος, όμως, έγινε τόσο… περίπλοκο από την… άγνοια υπάρξεως σφιγγών στην περιοχή!..
Άρχισαν καινούργιες θεωρίες και πυρετώδεις αναζητήσεις για την παρουσία σφιγγών σε μακεδονικούς τάφους! Έως και σφίγγα στην περικεφαλαία του μεγάλου στρατηλάτη εντοπίσθηκε!
Τι κι αν οι σφίγγες αποδεδειγμένα ανήκαν στην τοπική θρακική μυθολογία και προ-υπήρξαν ως νομισματικό θέμα των Εννέα Οδών!
Η άγνοια της θρακικής μυθιστορίας είναι τεράστια! Και τεράστια απώλεια για τους Έλληνες και τα Ελληνόπουλα! Η εξαίρεση έγινε κανών… Και πάμε παρακάτω.
Δεν βρέθηκε, λέει, πόρτα, όπως συνηθιζόταν σε ανάλογους τάφους στην Μακεδονία. Καινούργιος προβληματισμός. Καινούργια εξαίρεση σε μια μακεδονική ταφική συνήθεια.
Εξακολουθεί να δουλεύει σε μονόδρομο ο νους, που δεν θεωρεί άλλον ικανό να εκτέλεσε αυτό το έργο, ούτε και να είναι άλλος ο ρόλος του κατασκευάσματος!
Ο λαός μας λέει «κουκιά τρώει, κουκιά μαρτυράει»… Κι έτσι άρχισε να γίνεται λόγος για την μοναδικότητα αυτού του έργου, που κατά τους υπευθύνους της ανασκαφής, εξακολουθεί να είναι… μακεδονικός τάφος…

Ακολούθησαν τα δυο γυναικεία αγάλματα… Κι αυτά προκάλεσαν αντικρουόμενες απόψεις. «Καρυάτιδες» τις είπαν οι αθηνοτραφείς επιστήμονες του αθηνοκεντρικού κράτους…

Ό,τι είναι έξω από την Αθήνα, δεν είναι αναγνωρίσιμο… «Και για τις σφίγγες και για τις γυναικείες μορφές, όλοι ελπίζουν σε μια επιγραφή, η οποία θα βάλει τα πράγματα στην θέση τους. Εάν έλθει καλώς να έλθει… Εάν δεν έλθει, όμως, τότε ποιού η άποψη θα περάσει;», λέει ο κ. Τσίντσιφος.

Πάμε και πάλι στις απτές και αδιαμφισβήτητες νομισματικές αποδείξεις: Όπως αποδεικνύεται από την μελέτη του Σερραίου νομισματολόγου, το φόρεμα του αγάλματος είναι θρακικό και μάλιστα ανήκει σε μαινάδα, ιέρεια του Διόνυσου, αφού στα νομίσματα (Νο 1, 2, 3, 4) εικονίζεται μαζί με τον σάτυρο!

Τα νομίσματα είναι της Θάσου και κόβονταν σ’ όλην την επικράτεια του Παγγαίου. Ένα πολύ σπάνιο χαρακτηριστικό, που παραπέμπει σε μαινάδα, ήταν ο σάκκος που αυτή κουβαλούσε.
Ο Βρετανός ερευνητής και συγγραφέας Άντριου Τσανγκ, αναφέρει ότι ο σάκκος εντοπίζεται μόνον σε δυο αγάλματα ακολούθων του Διόνυσου, τα οποία ευρίσκονται σε μουσεία της Ευρώπης και αποτελούν αντίγραφα γλυπτών του 4ου π.Χ. αι.
Η μαινάδα του μνημείου, από την διαγώνια λωρίδα υφάσματος στο στήθος, φαίνεται να κουβαλούσε έναν τέτοιον σάκκο. Στα νομίσματα Νο 3 και 4, αυτός ο σάκκος είναι περισσότερο ευδιάκριτος.
Τις περισσότερες φορές, αυτός ο σάκκος στα θασίτικα νομίσματα, φαίνεται σαν προέκταση της κοιλιάς.
Φυσικά οι μαινάδες έρχονται σε απόλυτη αρμονια με την σφίγγα, αφού και οι δυο ανήκουν στον διονυσιακό μυθολογικό και μυστηριακό θρακικό κύκλο. Όμως και ειδικότερα στις Εννέα Οδούς, υπάρχει νόμισμα με μαινάδα σε τελετουργική στάση (Νο 5).

Εμπρός και πίσω στο ίδιο νόμισμα υπάρχουν δυο ρόδα, που και αυτά ή σ’ αυτήν την μορφή ή στην μορφή του ρόδακα (Νο 6, 7), συνηθίζονταν στις Εννέα Οδούς.

Αντίστοιχο του Νο 5 νομίσματος, υπάρχει και με σάτυρο… «Ακόμα και μετά απ’ αυτήν την μέχρι τώρα αποκάλυψη των μαινάδων, η πεποίθηση για τον “μακεδονικό τάφο”, παρέμεινε. Είμαι βέβαιος, ότι ακόμα και παγόδα ή και Βούδας σε προσευχή να εμφανισθεί στην συνέχεια, ο μακεδονικός προσανατολισμός δεν πρόκειται να εκλείψει», λέει ο κ. Τσίντσιφος.

- Συνηθίζεται να λέγεται ότι «στην αρχαιολογία κρύβονται εκπλήξεις», του είπα…

– «Αυτό λέγεται εσκεμμένα», μου λέει ο νομισματολόγος. «Γιατί κάτω από τον μανδύα των εκπλήξεων, κρύβονται εσφαλμένες εκτιμήσεις, παραλείψεις και συμπεράσματα που τελικώς δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Όταν τα ευρήματα αναγνωρίζονται σωστά, το άλλοθι της εκπλήξεως δεν χρειάζεται».

- «Θα είναι έκπληξη αν τελικά το μνημείο είναι ιερό του Διόνυσου;».

– «Όχι φυσικά, αφού τα μέχρι τώρα ευρήματα, σ’ αυτό το συμπέρασμα οδηγούν». Τέτοια ιερά του Ορφέως, που μετετράπησαν σε διονυσιακά-ηλιακά ιερά, υπάρχουν πολλά στην Θράκη. Στο Πρωτοκκλήσι Έβρου και στην σημερινή έκταση της Θράκης που κατέχει η Βουλγαρία (λ.χ. Τύρνοβο), όπου οι αρχαιολόγοι κάθε τόσο πέφτουν πάνω σε αρχαία ελληνικά θρακικά ιερά. Κυκλικά, με διαδρόμους και στοές, σαν αναπαράσταση του ηλιακού μας συστήματος. Διότι τότε οι ιερείς ήσαν και αστρονόμοι.[7]

Αυτά για το τι είναι τα αγάλματα των γυναικών. Και το τι είναι το πυραμιδοειδές εν θόλω μνημείο, που μόνον τάφος δεν είναι, ασχέτως εάν από κεκτημένη ταχύτητα και προχειρότητα, ακόμη έτσι λέγεται… Ήταν ο πρώτος «τάφος», που χαρακτηρίσθηκε «τάφος», πριν βρεθεί «ταφή», κτερίσματα, αποδεικτικά στοιχεία… Αυτά τα έχω πει και γράψει πολλάκις… Μήνες πριν…
Το μνημείο του Καστά, που δεν είναι μοναδικό στην περιοχή, είναι ένα πολυσύνθετο δημόσιο κτήριο, ναός του Διονύσου, ίσως και της Αρτέμιδος, και ένα μέγα ορφικό κέντρο, όπου μέσα του φύλασσαν τα άρρητα της ορφικής διδασκαλίας… Ως εκ τούτου ήταν ιερό, θησαυροφυλάκιο, βιβλιοθήκη, αρχείο, μητρώο… Πρόσβαση σε αυτό είχαν μόνον οι ιερείς. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει γραφή, παρά μόνον των ιερέων (δηλ. ιερογλυφική).

Γι’ αυτό στα μεταχριστιανικά χρόνια, στην περιοχή βρήκαν καταφύγιο τα κείμενα των γνωστικών… Και πολύ πιθανόν, μέσα σε αυτόν τον καλά φυλασσόμενο χώρο, να αποφάσισαν να φυλάξουν και τα οστά κάποιων σπουδαίων ανθρώπων, ανδρών και γυναικών, προς προστασίαν τους… Γι’ αυτό, και θα έχει δαιδαλώδεις στοές, διαδρόμους διαφυγής και καταφυγής, για περιπτώσεις δολιοφθορών, εισβολών, τυμβωρύχων, αρχαιοκαπήλων…

Τέλος, η θέση του μνημείου του Καστά, όπως και όλων των μεγάλων μυητικών κέντρων της αρχαίας Ελλάδος, μόνον τυχαία δεν είναι. Ως εκ τούτου θα πρέπει να εξετασθεί και ο γεωδετικός τριγωνισμός της, σε σχέση με άλλα μεγάλα μνημεία και θρησκευτικά κέντρα των Ελλήνων (Δελφούς, Δίον, Δήλο, Κνωσό, Ολυμπία, Ελευσίνα, Σαμοθράκη, κλπ.)…

Γιώργος Λεκάκης, πρώτη δημοσίευση στην Εφημερίδα Χρόνος

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] βλ. Γ. Λεκάκης «Ο ποτάμιος θεός Στρυμών» στην στήλη «Χρονοτοπία» της εφημ. «Χρόνος» Κομοτηνής, 7 και 15.6.2011.
[2] βλ. Γ. Λεκάκης «Συνέντευξη από… τρία αρχαία ελληνικά νομίσματα της Θράκης», στην στήλη «Χρονοτοπία» της εφημ. «Χρόνος» Κομοτηνής, 1.12.2009.
[3] Για να κατανοήσετε περισσότερο την αξία της περιοχής του Παγγαίου ως πανελλήνιου νομισματοκοπείου της αρχαιότητος, δείτε την συνέντευξη που μου παραχώρησε ο νομισματολόγος κ. Αστ. Τσίντσιφος στις www.fryktories.net, και στην εκπομπή «Εσ-ομολογήσεις» με τίτλο «Η Άγνωστη και απόκρυφη Ιστορία του Παγγαίου και της Αμφιπόλεως»:

[4] βλ. Γ. Λεκάκης «H θρακική εννεαοδίτισσα, που έγινε η αθηναϊκή και η μακεδονική Αμφίπολις», στην στήλη «Χρονοτοπία» της εφημ. «Χρόνος» Κομοτηνής, 3.9.2014.
[5] Σε πελίκη του Έλληνος αγγειογράφου Ερμώνακτος (5ος αι. π.Χ.), που ευρίσκεται άγνωστο πώς στην Βιέννη, βλέπουμε θέμα με την Σφίγγα επί κίονος εν μέσω ομίλου ανδρών-θυμάτων της. Ενώ σε άλλο έργο του ιδίου παριστάνεται ο Ίακχος Διόνυσος μεταξύ Βακχιδών και Σιληνών. Δηλ. θέματα της θρακικής διονυσιακής μυθολατρείας.
[6] βλ. Σοφ. «Οιδ. Τύρ.». Οι αιγυπτιολάτρες και αιγυπτιομανείς όταν ακούν περί Θηβών, το μυαλό τους πάει μονοδρομικά στην Θήβα της Αιγύτπου, και όχι στην πρωτεύουσα της Βοιωτίας, της οποίας η συνωνόματή της ήταν πανάρχαια ελληνική αποικία στην υπτίως του Αιγαίου χώρα… Θυμηθείτε από ποιο θηρίο κατασπαράχθηκε ο Αίμων. Επίσης πρέπει να ξέρουν πως στην Σφίγγα της Μέμφιδος Αιγύπτου ευρέθη επίγραμμα του επικού ποιητού Αρριανού (βλ. Meineke “De poeta Arriano” στα “Analecta Alexandrina”, Βερολίνο, 1843). Η δε Μέμφις ήταν αποικία των Ποντίων της Σινώπης (βλ. Γ. Λεκάκης «Η άγνωστη Μ. Ασία», εκδ. Κάδμος, 2008). Τραγωδία (που δεν διεσώθη ολόκληρη) με τίτλο «Σφίγγα», είχε γράψει ο Αισχύλος όπου σε απόσπασμά της περιγράφει την Σφίγγα ως ένα «πουλί που “χει νυχάτο χέρι, πολεμικό, με το κοντάρι». Ιστορικό έργο δράμα (που πάλι δεν διεσώθη!) με τίτλο «Σφίγγα» είχε γράψει ο Πτολεμαίος ο Χέννος.
[7] βλ. Γ. Λεκάκης «Τύμβοι και αρχαία αστεροσκοπεία στην Ισπανία της 3ης χιλιετίας π.Χ. Αντίστοιχα αλλά αναξιοποίητα σε Θράκη και Σαμοθράκη, Ιθάκη, Κρήτη, Αντικύθηρα», στην στήλη «Χρονοτοπία» στον «Χρόνο» Κομοτηνής, 16.7.2014.

.