ΕΤΣΙ ΠΡΟΔΟΘΗΚΕ Η ΧΩΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΤΗΣ

H μεγάλη ευκαιρία της Ελλάδας να βάλει τέλος στην κρίση

Σε παλαιότερο άρθρο με τίτλο το ‘κρυφό διαπραγματευτικό χαρτί της Ελλάδας’ είχα παραθέσει στοιχεία από τις εκθέσεις δύο μεγάλων πανεπιστημίων και μίας δικηγορικής εταιρίας των ΗΠΑ τις οποίες επιμελήθηκαν καθηγητές του Harvard, που έδειχναν πως η Ελλάδα έχει ένα μοναδικό νομικό πλεονέκτημα που μπορεί να τη βοηθήσει να δώσει ένα ικανοποιητικό τέλος στην κρίση σε μικρό χρονικό διάστημα αρκεί να πάρει την απόφαση να το χρησιμοποιήσει, κάτι που είναι απορίας άξιο γιατί δεν έχει συμβεί μέχρι στιγμής.

Δυνατότητα για γρήγορη λύση της ελληνικής κρίσης δια της νομικής οδού

Σύμφωνα με τις συγκεκριμένες εκθέσεις το δίκαιο το οποίο διέπει τις δανειακές συμβάσεις ενός κράτους είναι εξαιρετικά σημαντικό και είναι πάντα προς συμφέρον του δανειζόμενου κράτους να πετύχει οι δανειακές συμβάσεις του να διέπονται από το τοπικό του δίκαιο και όχι, για παράδειγμα, από το αγγλικό, το οποίο προστατεύει ιδιαίτερα το δανειοδότη και όχι το δανειζόμενο κράτος. Αυτό γιατί σε περίπτωση οποιουδήποτε κωλύματος στην αποπληρωμή χρέους που διέπεται από το τοπικό δίκαιο, το κράτος μπορεί να επηρεάσει την έκβαση των διαπραγματεύσεων για το νέο τρόπο καταβολής των δόσεων, τροποποιώντας τον κρατικό νόμο που διέπει τις δανειακές συμβάσεις, κάτι που έχει συμβεί τόσο από την Ισλανδία όσο και από τη Ρωσία όταν αντιμετώπισαν κρίσεις χρέους.

Στην περίπτωση της Ελλάδας το πλεονέκτημα είναι μοναδικό και μεγαλύτερο από αυτό άλλων κρατών, καθώς το 90% των δανειακών συμβάσεων (δηλαδή το 90% του ελληνικού χρέους) διέπονται από το ελληνικό δίκαιο και σύμφωνα με τις συγκεκριμένες εκθέσεις ‘σε καμία άλλη περίπτωση στη μοντέρνα οικονομική ιστορία δεν υπήρξε χώρα που να μπορούσε να επηρεάσει αποφασιστικά μία ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους της με το να τροποποιήσει μερικά νομικά χαρακτηριστικά που διέπουν τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαλείων με τα οποία αυτό έχει εκδοθεί.

Με απλά λόγια, η Ελλάδα θα μπορούσε τόσο πριν από το ξέσπασμα της ‘ελληνικής κρίσης’ όσο και οποιαδήποτε στιγμή στην πορεία της, να προχωρήσει σε αλλαγή του νόμου που διέπει τις προβληματικές δανειακές συμβάσεις της και να πετύχει μία de facto αναδιάρθρωση του χρέους της, η οποία θα έβαζε τέλος στην κρίση και θα της επέτρεπε να βάλει, με ηρεμία, τάξη στα δημοσιονομικά της, χωρίς να απειλήσει την ανάπτυξη και τελικά να προκαλέσει τη βλάβη που προκαλείται τώρα στον οικονομικό και κοινωνικό ιστό της χώρας. Εναλλακτικά, η Ελλάδα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αυτήν της τη δυνατότητα, για αλλαγή του δικαίου των δανειακών συμβάσεων, ως διαπραγματευτικό χαρτί για να πείσει τους δανειστές της να δεχτούν την ανταλλαγή παλιών ομολόγων με νέα, βάζοντας και πάλι τέλος στην κρίση με τρόπο συμφέρον για την ίδια, χωρίς να βλάψει ιδιαίτερα τα συμφέροντα των δανειστών της, οι οποίοι, απλά, θα λάμβαναν τα χρήματα τους με κάποια καθυστέρηση.

Πρόσφατη χρήση της νομικής οδού στη ρύθμιση χρεών

ιδιωτών & επιχειρήσεων

Η προτεινόμενη αυτή προσέγγιση μίας ουσιαστικής και μόνιμης λύσης στην ελληνική κρίση χρέους δια μέσου της νομικής οδού δεν είναι άγνωστη στους οικονομικούς ιθύνοντες της Ελλάδας. Η ίδια, ακριβώς, λογική χρησιμοποιήθηκε τόσο στο νομοσχέδιο με τις ρυθμίσεις για τα χρέη επιχειρήσεων στις τράπεζες όσο και σε αυτό για τις ρυθμίσεις των υπερχρεωμένων καταναλωτών. Και στις δύο περιπτώσεις η Ελλάδα χρειάστηκε να τροποποιήσει παλιούς νόμους σχετικά με τις δανειακές συμβάσεις τραπεζών και επιχειρήσεων - και τραπεζών και ιδιωτών - και να κάνει προσθήκες καταρτίζοντας νέα νομοσχέδια τα οποία, τελικά, έγιναν νέος νόμος του κράτους με ψηφοφορία στη Βουλή. Έτσι, ενώ πριν από λίγους μήνες η Ελλάδα δεν είχε Πτωχευτικό Δίκαιο για ιδιώτες και η ιδιωτική κρίση χρέους μπορούσε να λυθεί μόνο με τους παλιούς τρόπους που εξυπηρετούσαν αποκλειστικά τα συμφέροντα των τραπεζών, σήμερα, μετά την ψήφιση των νέων νόμων οι ιδιώτες καταναλωτές και οι επιχειρήσεις βρίσκονται σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από πριν. Μάλιστα, όλα αυτά έλαβαν χώρα παρά τις αντιρρήσεις των τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Περίεργη’ άρνηση της Ελλάδας να βάλει τέλος στην κρίση

δια της νομικής οδού

Ενώ η λογική της λύσης της κρίσης χρέους ιδιωτών και επιχειρήσεων δια μέσου της αλλαγής των παλαιότερων νόμων και της ψήφισης νέων υπήρξε ακόμη και προεκλογική υπόσχεση στις τελευταίες ελληνικές εκλογές και ενώ η Βουλή προχώρησε γρήγορα στην ψήφιση των σχετικών νέων νομοσχεδίων, η Ελλάδα, περιέργως, δεν ακολούθησε την ίδια λογική στην προσέγγιση της λύσης της ελληνικής κρίσης.Αυτό, παρά το γεγονός πως εκθέσεις μεγάλων πανεπιστημίων αλλά και αναλύσεις οικονομολόγων με διεθνή φήμη υποστηρίζουν πως το γεγονός πως οι ελληνικές δανειακές συμβάσεις διέπονται σε τόσο μεγάλο ποσοστό από το ελληνικό δίκαιο είναι ένα μοναδικό πλεονέκτημα το οποίο πρέπει να χρησιμοποιηθεί το συντομότερο δυνατό ώστε να λήξει η ελληνική κρίση με το λιγότερο επώδυνο τρόπο.

Δεν έχει δοθεί ποτέ μία εξήγηση για τους λόγους που η Ελλάδα ακολουθεί τη λογική της αλλαγής νομοθεσίας για τη ρύθμιση του χρέους επιχειρήσεων και καταναλωτών που αφορά σε συγκεκριμένες κοινωνικές και οικονομικές ομάδες αλλά δεν πράττει το ίδιο για το κρατικό χρέος, το οποίο αφορά ολόκληρο τον ελληνικό λαό.

Περίεργη’ συμφωνία για αλλαγή του δικαίου που διέπει το ελληνικό χρέος

Ακόμη πιο ‘περίεργη’ φαίνεται η απόφαση της Ελλάδας να προχωρήσει σε συμφωνίες αλλαγής του δικαίου που διέπει το κρατικό χρέος από το ελληνικό,που είναι άκρως συμφέρον για τη χώρα, στο αγγλικό, το οποίο είναι το πιο ευνοϊκό για τους δανειοδότες και το λιγότερο συμφέρον για την Ελλάδα. Τόσο στη ‘Σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης με χώρες της ΕΕ’ (πακέτο στήριξης 80 δις ευρώ) όσο και στο ‘Διακανονισμό Χρηματοδότησης Άμεσης Ετοιμότητας του Δ.Ν.Τ’ (δάνειο του ΔΝΤ) ορίζεται ρητά πως το δίκαιο που τις διέπει είναι το αγγλικό. Με αυτόν τον τρόπο, η Ελλάδα χρηματοδοτεί την αποπληρωμή παλαιών και διεπόμενων από το ελληνικό δίκαιο δανείων με νέα δάνεια τα οποία διέπονται από το αγγλικό δίκαιο.‘Περίεργη’ επιβάρυνση του συνόλου του ελληνικού χρέους με εμπράγματες ασφάλειες (ενέχυρα)Οι ‘περίεργες’ αποφάσεις της Ελλάδας δεν τελειώνουν εδώ καθώς ενώ το παλιό χρέος δεν είναι επιβαρυμένο με εμπράγματες ασφάλειες, το νέο χρέος που προκύπτει από τις συμφωνίες με την ΕΕ και το ΔΝΤ είναι επιβαρυμένο με εμπράγματες ασφάλειες επί της ελληνικής δημόσιας περιουσίας. Επιπλέον, το χρέος που ‘περισσεύει’ και απομένει στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών, ανταλλάσσεται με ρευστό από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα η οποία θα έχει αυτή, στη συνέχεια, το δικαίωμα να στραφεί εναντίον της Ελλάδας σε περίπτωση αδυναμίας έγκαιρης αποπληρωμής του, ενώ προκειμένου να λειτουργήσει ο συγκεκριμένος μηχανισμός στήριξης τα ομόλογα μετατρέπονται σε ‘καλυμμένα’, δηλαδή επιβαρύνονται και πάλι με εμπράγματες ασφάλειες.

Το αποτέλεσμα θα είναι στα επόμενα 2 χρόνια το σύνολο, σχεδόν, του ελληνικού χρέους να έχει επιβαρυνθεί με εμπράγματες ασφάλειες επί του ελληνικού δημοσίου, ενώ μέχρι πρότινος ήταν απολύτως απαλλαγμένο από αυτές.‘

Σχέδιο διάσωσης των τραπεζών το πακέτο στήριξης

σύμφωνα με διεθνείς εκθέσεις

Με βάση διεθνή έκθεση από το Κέντρο Πολιτικών και Οικονομικών Ερευνών της Ουάσιγκτον, την οποία παρουσίασα σε παλαιότερο άρθρο, η συμφωνία για το πακέτο στήριξης έχει πραγματοποιηθεί για να οδηγήσει σε ‘αλλαγή ιδιοκτησίας του ελληνικού χρέους’, μεταφέροντας το από τις τράπεζες στα κράτη της ΕΕ και την ΕΚΤ. Έτσι, οι μεν τράπεζες απαλλάσσονται από ένα δυσβάσταχτο ελληνικό χρέος το οποίο διέπονταν από το ελληνικό δίκαιο και ήταν απαλλαγμένο από εμπράγματες ασφάλειες και η Ελλάδα επιβαρύνεται με ένα νέο χρέος το οποίο, πλέον, θα το χρωστά απευθείας σε κράτη και στην ΕΚΤ και που θα διέπεται από το αγγλικό δίκαιο και θα καλύπτεται με εμπράγματες ασφάλειες. Σύμφωνα με την ίδια έκθεση η Ελλάδα με τον δρόμο που πήρε και θα βλάψει ανεπανόρθωτα την οικονομία της για πολλά χρόνια αλλά και δε θα αποφύγει, τελικά, κάποιας μορφής αναδιάρθρωση του χρέους της.‘Η οικονομία δε θα βελτιωθεί ούτε μέχρι το 2020’Σύμφωνα με την έκθεση του Κέντρου Πολιτικών και Οικονομικών Ερευνών της Ουάσιγκτον, αν η Ελλάδα συνεχίσει να βαδίζει στο δρόμο που επέλεξε μέχρι στιγμής, τότε το 2020 η οικονομία της θα βρίσκεται σε πολύ χειρότερη κατάσταση από αυτήν στην οποία βρισκόταν το 2008 ενώ σύμφωνα με έκθεση της Βρετανικής Αμυντικής Ακαδημίας η τρέχουσα προσπάθεια θα αποτύχει να σταθεροποιήσει την οικονομία. Επιπλέον, ακόμη και με βάση τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ, η ελληνική οικονομία δεν πρόκειται να βελτιωθεί πριν το 2015.Γιατί οι τελευταίες πολιτικές προβλέψεις να είναι σωστές όταν οι προηγούμενες ήταν λάθος;Σύμφωνα με τις πολιτικές προβλέψεις το κόστος δανεισμού της Ελλάδας θα μειώνονταν δραματικά επιτρέποντας στη χώρα να επιστρέψει στις αγορές κεφαλαίων με την ανακοίνωση της συμφωνίας για το πακέτο στήριξης. Η πρόβλεψη αυτή αποδείχτηκε λανθασμένη.Σύμφωνα με επόμενες πολιτικές εκτιμήσεις το κόστος δανεισμού θα μειώνονταν αμέσως μόλις υπογραφόταν το τελικό κείμενο της συμφωνίας, το οποίο, υποτίθετο, ότι θα κατεύναζε τις αγορές. Η εκτίμηση αυτή αποδείχτηκε, επίσης, λανθασμένη.Σύμφωνα με νεότερες εκτιμήσεις το κόστος δανεισμού, επιτέλους, θα μειώνονταν όταν η Ελλάδα θα λάμβανε τα πρώτα σκληρά μέτρα δείχνοντας στις αγορές τη διάθεση της για ριζικές αλλαγές. Και αυτές οι εκτιμήσεις αποδείχτηκαν λανθασμένες.Σύμφωνα με ακόμη πιο πρόσφατες προβλέψεις το κόστος δανεισμού θα έπαυε να είναι απαγορευτικό όταν η Ελλάδα θα λάμβανε την πρώτη δόση του δανείου. Το ίδιο εκτιμήθηκε και για τη δεύτερη δόση αλλά και στις δύο περιπτώσεις οι προβλέψεις διαψεύστηκαν.Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις το κόστος δανεισμού θα μειωθεί από το 2011. Ωστόσο, λίγους μήνες πριν το 2010 ολοκληρωθεί, τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων έχουν απογειωθεί σε επίπεδα υψηλότερα από αυτά του Απριλίου, με το κόστος δανεισμού της Ελλάδας να είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στον κόσμο μεταξύ των πιο αναπτυγμένων χωρών, το κόστος ασφάλισης ελληνικού χρέους από την περίπτωση πτώχευσης να είναι το δεύτερο υψηλότερο μεταξύ όλων των κρατών του κόσμου και με το ρίσκο πτώχευσης της Ελλάδας να υπολογίζεται στο 53%, πίσω μόνο από αυτό της Βενεζουέλας.

Έλλειμμα και κρίση

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας είναι ότι δε μπορεί να αναχρηματοδοτήσει το χρέος της γιατί η ελληνική κρίση έχει απογειώσει τα επιτόκια κρατικού δανεισμού στα ύψη. Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι ότι δεν έχει χρήματα, όπως έχει ειπωθεί αλλά ότι δε μπορεί να δανειστεί όπως δανείζονται όλα τα υπόλοιπα κράτη του κόσμου. Με το έλλειμμα να βρίσκεται στο 13% η Ελλάδα υπολείπεται 13% επί των εσόδων της για να καλύψει όλες τις ετήσιες ανάγκες της. Αν πετύχει ένα νέο διακανονισμό με τους δανειστές της χρησιμοποιώντας τα νομικά της πλεονεκτήματα, το έλλειμμα της, αυτόματα, θα μειωθεί κάτω από το 3%. Η Ελλάδα δεν είναι μία χώρα χωρίς εθνικό προϊόν και χωρίς έσοδα αλλά μία χώρα που αναγκάζεται να δανειστεί με υπέρογκα επιτόκια και πρέπει να κάνει κάτι ώστε αυτά να μειωθούν άμεσα. Ο δρόμος που έχει πάρει όχι μόνο δεν έχει οδηγήσει προς αυτήν την κατεύθυνση αλλά και έχει, ήδη, αφαιρέσει τμήμα των νομικών της πλεονεκτημάτων ενώ έχει, ήδη, προκαλέσει μεγάλη οικονομική και κοινωνική ζημία.Φορολογία – διαφθορά & περικοπές μισθών / συντάξεων

Σύμφωνα με αμερικανικές εκθέσεις το ‘φακελάκι’ και το ‘ρουσφέτι’ κοστίζουν στην Ελλάδα ετησίως 20 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει πως η πρώτη μέριμνα της χώρας θα έπρεπε να ήταν να εξαλείψει αυτά τα φαινόμενα και έτσι να προστατεύσει απώλειες που αγγίζουν το 8-10% του ΑΕΠ. Αντί γι’ αυτό, η Ελλάδα περικόπτει συντάξεις και μειώνει μισθούς, αυξάνει τους φόρους και τρομοκρατεί τους πολίτες δημιουργώντας ένα κράτος καταρρακωμένων ψυχολογικά και εξαντλημένων οικονομικά Ελλήνων, οι οποίοι έχουν κάθε λόγο να περιμένουν χειρότερες ημέρες αφού η πιθανότητα αυτές να έρθουν, αν συνεχίσουμε στο δρόμο που βαδίζουμε σήμερα, είναι ιδιαίτερα αυξημένες.Εύλογα και αναπάντητα ερωτήματα για τις ‘περίεργες’ ελληνικές αποφάσειςΑπό όλα τα παραπάνω προκύπτουν μερικά εύλογα και βασανιστικά ερωτήματα σχετικά με τις ‘περίεργες’ αποφάσεις της Ελλάδας όσον αφορά στον τρόπο που χειρίζεται την υπόθεση ‘ελληνική κρίση’.

α) Γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε και συνεχίζει να μην χρησιμοποιείται το μοναδικό πλεονέκτημα της Ελλάδας όσον αφορά στο δίκαιο που διέπει τις δανειακές της συμβάσεις, ώστε να δοθεί μία γρήγορη, δίκαιη, συμφέρουσα και λογική λύση στην κρίση;

β) Γιατί επιλέχτηκε η νομοθετική λύση στην περίπτωση της ρύθμισης των χρεών επιχειρήσεων και ιδιωτών προς τις τράπεζες και δε συμβαίνει το ίδιο με το σημαντικότερο χρέος όλων, δηλαδή το κρατικό.

γ) Για ποιο λόγο η Ελλάδα συμφώνησε στην υπογραφή δανειακών συμβάσεων που οδηγούν στην αλλαγή του δικαίου που διέπει το ελληνικό χρέος από το ελληνικό στο Αγγλικό, το οποίο είναι το πιο ευνοϊκό για τους δανειστές και το πιο ασύμφορο για τη χώρα.

δ) Με ποια λογική η Ελλάδα επιτρέπει τη μετατροπή του χρέους από ελεύθερο από εμπράγματες ασφάλειες στη δημόσια περιουσία σε επιβαρυμένο με εμπράγματες ασφάλειες. Στην πρώτη περίπτωση προστατεύεται το συμφέρον της χώρας καθώς οι δανειστές δεν έχουν το δικαίωμα να διεκδικήσουν ελληνική περιουσία σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής τόκων των δανείων και στη δεύτερη περίπτωση προστατεύονται οι δανειστές.

Γιατί η Ελλάδα προστατεύει τα συμφέροντα των δανειστών της και όχι τα δικά της ενώ μπορεί να κάνει το δεύτερο;

ε) Μέχρι πρόσφατα οι πολιτικοί διαβεβαίωναν πως η ελληνική οικονομία δεν αντιμετώπιζε πρόβλημα και στην πορεία αποδείχτηκαν, συνολικά, λάθος στις εκτιμήσεις τους. Τί θα συμβεί στην περίπτωση που και αυτήν τη φορά οι εκτιμήσεις περί εξόδου από την κρίση και οικονομικής ανάπτυξης μέσω του δρόμου που έχει επιλεγεί αποδειχθούν και πάλι λανθασμένες; Στο μεσοδιάστημα η Ελλάδα θα έχει χάσει οριστικά τη δυνατότητα να ‘παίξει’ το τελευταίο της διαπραγματευτικό χαρτί προκειμένου να βγει, πράγματι, από την κρίση.

ζ) Δε θα ήταν σοφότερο η Ελλάδα να προστατεύσει το πλεονέκτημα της ότι το χρέος της διέπεται από το ελληνικό δίκαιο και ότι είναι ελεύθερο από εμπράγματες ασφάλειες για την περίπτωση που οι πολιτικές εκτιμήσει σχετικά με την εξέλιξη της οικονομίας μέσω του δρόμου που έχει επιλεγεί ως τώρα αποδειχθούν υπεραισιόδοξες ή και εντελώς λανθασμένες;

η) Εφόσον μέχρι σήμερα όλες οι πολιτικές εκτιμήσεις και προβλέψεις περί μείωσης του κόστους δανεισμού της Ελλάδας αποδείχτηκαν λανθασμένες, για ποιο λόγο να αποδειχτούν σωστές οι πιο πρόσφατες;

θ) Τί θα συμβεί στην περίπτωση που οι τελευταίες πολιτικές εκτιμήσεις περί μείωσης του κόστους δανεισμού της Ελλάδας και επιστροφής στις αγορές κεφαλαίων το 2011 αποδειχθούν λανθασμένες; Που θα βρει χρήματα σε αυτήν την περίπτωση η χώρα και πώς θα αποφύγει την πτώχευση;ι) Κάθε χώρα που επιλέγει ένα σχέδιο για τη διάσωση της οικονομίας της πρέπει να έχει έτοιμο ένα εναλλακτικό σενάριο στην περίπτωση που τα πράγματα δεν εξελιχθούν όπως ελπίζει. Ποιο είναι το εναλλακτικό σενάριο στην περίπτωση της Ελλάδας;

κ) Γιατί η Ελλάδα προέβη σε περικοπή συντάξεων και μείωση μισθών αντί να λάβει μέτρα για την πάταξη των φαινομένων διαφθοράς που κοστίζουν, τουλάχιστον, 20 δις ευρώ ετησίως στη χώρα; Με ένα πρόγραμμα ουσιαστικό πρόγραμμα καταπολέμησης της διαφθοράς μέσα σε 5 χρόνια η Ελλάδα θα είχε εξοικονομήσει 100 δις ευρώ τα οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει για την αποπληρωμή σημαντικού τμήματος του χρέους της.

λ) Γιατί η Ελλάδα αυξάνει τους φόρους φτάνοντας τους στο υψηλότερο επίπεδο στην Ευρώπη και διεκδικώντας παγκόσμια πρωτιά, όταν το επίπεδο δημόσιων υπηρεσιών είναι πολύ χαμηλότερο από το μέσο ευρωπαϊκό όρο;μ) Πώς είναι δυνατόν η Ελλάδα να ελπίζει σε έξοδο από την κρίση και σε οικονομική ανάκαμψη όταν όταν μέσα σε λίγους μήνες από τη λήψη των μέτρων ‘εξυγίανσης’ οι αριθμοί δείχνουν πως η οικονομία της έχει μπει στο αρνητικό τοπ 10 των χειρότερων οικονομιών μεταξύ των 50 πιο αναπτυγμένων κρατών του κόσμου;

Συμπεράσματα

Κάθε χώρα πρέπει να κάνει οτιδήποτε μπορεί για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των πολιτών της και της ίδιας. Μέχρι στιγμής στην υπόθεση ‘ελληνική κρίση’ τα στοιχεία δείχνουν ‘περίεργες’ ελληνικές αποφάσεις οι οποίες φαίνεται να εξυπηρετούν οποιονδήποτε άλλο πέραν από την Ελλάδα. Το πρόβλημα είναι διπλό καθώς όχι μόνο φαίνεται να έχουμε πάρει έναν δρόμο που βλάπτει σοβαρά την ελληνική οικονομία αλλά και μέσω αυτού αποποιούμαστε των μοναδικών πλεονεκτημάτων που μας είχαν απομείνει σε σχέση με τη διαχείριση της κρίσης χρέους. Έτσι, σε λίγο το μόνο που θα μένει θα είναι να προσευχηθούμε ότι όλα θα πάνε όπως ελπίζουν οι πολιτικοί γιατί αν αυτό δεν ισχύσει, όπως γίνεται συνήθως, τότε θα πρέπει να προετοιμαστούμε για πολλά χρόνια ταλαιπωρίας.

Εναλλακτικά, η Ελλάδα μπορεί να πάρει την απόφαση να ασκήσει το δικαίωμα της για αλλαγή της νομοθεσίας που διέπει τις δανειακές της συμβάσεις και να προχωρήσει σε de facto αναδιάρθρωση του χρέους της ή να χρησιμοποιήσει αυτό της το δικαίωμα ως διαπραγματευτικό χαρτί ώστε να πείσει τους δανειστές της να προχωρήσουν σε ανταλλαγή παλαιών ομολόγων με νέα. Η επιλογή είναι στα χέρια της.

Πάνος Παναγιώτου – Διευθυντής ΕΚΤΑ

Πηγή: Σοφοκλέους 10

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/08/h_31.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+InfognomonPolitics+%28InfognomonPolitics%29#ixzz0yAXEomZL

Ο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ

Ρώσος σταρ ο υποψήφιος δήμαρχος Συκεών - Νεάπολης

Kάτοικος Μόσχας , Δημότης Αθηναίων , που δεν γνωριζει να ομιλεί την ελληνικήν !

Της Ζωγιας Kουταλιανου

«Η καρδιά του ομογενή που βρίσκεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα του χτυπάει είκοσι φορές πιο γρήγορα για όσα συμβαίνουν εκεί. Γι' αυτό όταν σε καλούν να βοηθήσεις είναι ευτυχία και τιμή να το κάνεις, ειδικά στη δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάδα».

Ποιος τα λέει αυτά; Ο Ευκλείδης Κιουρτζίδης, υποψήφιος δήμαρχος στον «καλλικράτειο» δήμο Συκεών - Νεάπολης, Θεσσαλονίκης -τον τρίτο μεγαλύτερο δήμο του πολεοδομικού συγκροτήματος-, που ήρθε από τη Μόσχα της Ρωσίας, όπου ζει και εργάζεται, για να συνδράμει την Ελλάδα σ' αυτή τη δύσκολη συγκυρία.

Ο υποψήφιος δήμαρχος δεν μιλάει ελληνικά, δεν γνωρίζει τα προβλήματα του δήμου Συκεών - Νεάπολης, όπως παραδέχεται, αλλά διαβεβαιώνει ότι τα γνωρίζουν οι συνεργάτες του και διεκδικεί την ψήφο των δημοτών.

Από τα παράδοξα των επικείμενων δημοτικών εκλογών ή μια μορφή αφύπνισης και απόπειρα εμπλοκής στα πολιτικά δρώμενα των εκατοντάδων χιλιάδων παλιννοστησάντων ομογενών από την πρώην Σοβιετική Ενωση;

Ο Ευκλείδης Κιουρτζiδης είναι ηθοποιός στην πρώην Σοβιετική Ενωση και στην Ελλάδα, την ιθαγένεια της οποίας απεκτησε το 1996 οπότε και κατέβηκε στη Θεσσαλονίκη.

Ιδια τα προβλήματα

Κατά την εξαγγελία της υποψηφιότητάς του ανέφερε πως μπορεί να μην είναι δημότης κανενός εκ των τεσσάρων δήμων (Συκεών, Νεάπολης, Πεύκων, Αγ. Παύλου) που συνθέτουν τον ενοποιημένο δήμο Συκεών - Νεάπολης, αλλά θα μεταδημοτεύσει σύντομα από τον Δήμο Αθηναίων, στα μητρώα του οποίου είναι εγγεγραμμένος.

Γνωρίζει ελάχιστα ελληνικά, αλλά όπως εξηγεί με τη βοήθεια της διερμηνέως του παρακολουθεί εντατικά μαθήματα στη Μόσχα έτσι ώστε νε ξεπεράσει το εμπόδιο της γλώσσας.

Ο 42χρονος ομογενής, που γεννήθηκε στην Τσάλκα της Γεωργίας, δεν είναι «ένας στον σωρό». Δημοφιλής ηθοποιός της μικρής και της μεγάλης οθόνης αλλά και του θεάτρου στην πρώην Σοβιετική Ενωση, είναι γνωστός ως ο «Αλ Πατσίνο της Ρωσίας» και ιδιαίτερα αγαπητός μεταξύ των ομογενών, οι οποίοι τον παρακολουθούν ανελλιπώς μέσω δορυφορικής τηλεόρασης.

Βραβευμένος τον Οκτώβριο του 2008 από τον πρόεδρο Πούτιν για την καλλιτεχνική δραστηριότητά του, διατηρεί άριστες σχέσεις με τον ομογενή βουλευτή κ. Ιβάν Σαββίδη και αναγκάστηκε, όπως λέει, να απορρίψει μια πρόταση για νέα παραγωγή στη Ρωσία, προκειμένου να θέσει υποψηφιότητα στον Δήμο Συκεών - Νεάπολης, όπου αρχικά εγκατασταθηκε, προτού κατέβει στην Αθήνα και επιστρέψει απο εκεί στη Μόσχα.

«Δεν θεωρώ πως αφήνω την καριέρα μου. Αν, όμως, ο λαός αποφασίσει να με εκλέξει, γιατί να μην το κάνω, ειδικά σ' αυτή την πολύ δύσκολη συγκυρία;» είπε στην «Κ».

Τι είναι όμως αυτό που θεωρεί πως θα προσφέρει ο «Αλ Πατσίνο της Ρωσίας» στον Δήμο Συκεών - Νεάπολης; Μπορεί ο ίδιος, ως δημότης Αθηναίων και κάτοικος Μόσχας, να μη γνωρίζει καν τα προβλήματα του Δήμου Συκεών - Νεάπολης, όπως παραδέχθηκε σε πρόσφατη συνέντευξή του, αλλά έτσι κι αλλιώς «τα προβλήματα της Θεσσαλονίκης δεν διαφέρουν από εκείνα της Μόσχας, του Λονδίνου, του Τόκιο και όλου του κόσμου».

«Δεν είμαι ο μόνος, πιστεύω, που υποστηρίζει ότι οι πολιτικοί έχουν απομακρυνθεί από τον λαό. Νομίζουν πως ο λαός είναι για να τους υπηρετεί, ενώ στην πραγματικότητα οι πολιτικοί πρέπει να υπηρετούν τον λαό», είπε στην «Κ» ο κ. Κιουρτζίδης, που έχει βραβευτεί από τη Ρωσική Εκκλησία για τη στήριξη που παρέχει σε φιλανθρωπικά ιδρύματα, γεγονός που, κατά τους συνεργάτες του, δέιχνει την ενασχόλησή του με τα κοινά.

Ο ίδιος ισχυρίζεται πως ως διάσημος ηθοποιός δεν θα μπορούσε ποτέ να τεθεί υπεράνω της κοινωνίας, κομμάτι της οποίας αισθάνεται όταν από τη σκηνή εκτίθεται ενώπιον χιλιάδων ανθρώπων.

Ομογενείς σε όλους τους δήμους

Ο εκλογικός συνδυασμός επικεφαλής του οποίου είναι ο κ. Ευκλείδης Κιουρτζίδης δεν έχει ακόμη πρόγραμμα, ψηφοδέλτιο, ούτε καν όνομα, αλλά όπως εξηγούν οι συνεργάτες του όλα αυτά τα μέτωπα θα αρχίσουν να κλείνουν από την ερχόμενη εβδομάδα.

Υπογραμμίζουν, ωστόσο, ότι δεν πρόκειται για μια αμιγώς ομογενειακή παράταξη, καθώς στις τάξεις των υποψήφιων συμβούλων θα συγκαταλέγονται και πολλά πρόσωπα από την Ελλάδα.

Η υποψηφιότητα του κ. Κιουρτζίδη, πάντως, προέκυψε έπειτα από πρόσκληση που του απηύθυνε η Ελληνορωσική Συμμαχία «Ενωμένη Ελλάδα», μια πανελλαδική πολιτική κίνηση, όπως τη χαρακτηρίζουν στελέχη της, που «κατεβάζει» υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους σε όλους τους δήμους της χώρας, ως εκπροσώπους των Ελλήνων ομογενών από την πρώην Σοβιετική Ενωση.

«Η Συμμαχία δεν έχει πολιτικό χρώμα» επισημαίνουν σε όλους τους τόνους και προσθέτουν ότι στόχος της είναι να δώσουν οι ομογενείς το «παρών», διαδηλώνοντας πως δεν αποτελούν πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Η έντονη παρουσία στη χώρα Ελλήνων της διασποράς με μεγάλη οικονομική επιφάνεια είναι σημαντική για τη στήριξη της Ελλάδας στην κρίση που περνάει.

Η υποψηφιότητα του κ. Κιουρτζίδη ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες που προορίζονται για άλλους δημους της Ελλάδας μόνο στο ότι διεκδικεί τη δημαρχία και όχι απλώς τη θέση δημοτικού συμβούλου, αναφέρουν οι ίδιοι.

Το γεγονός πως ο ενοποιημένος δήμος Συκεών - Νεάπολης περιλαμβάνει περισσότερους από 12.000 ομογενείς -περίπου το 10% των δημοτών- δεν αποτελεί, κατά τους συνεργάτες του υποψήφιου δήμαρχου, την αιτία της επιλογής αυτής.

Γι' αυτό και ο κ. Ευκλείδης Κιουρτζίδης, που σχεδιάζει να περάσει το επόμενο διάστημα ταξιδεύοντας μεταξύ Μόσχας και Θεσσαλονίκης, σημείωσε πως κατέρχεται στον εκλογικό στίβο όχι για να αντιπαρατεθεί με τους αντιπάλους του, αλλά για να «κερδίσει τον λαό» και δηλώνει ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τον αγώνα.

OΚΤΩ ΑΜΕΙΛΙΚΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Η ΕΛΛΑΣ ΥΠΟ ΞΕΝΗ ΚΑΤΟΧΗ

Ένα πολύπλοκο έγκλημα, που ζητά απλές απαντήσεις.

Οι 8 ερωτήσεις,
που θα πρέπει να απαντήσει ο Πρωθυπουργός,
για να μην κατηγορηθεί για προδοσία.


Αποτελεί πλέον αναμφισβήτητο γεγονός ότι η υπογραφή του γνωστού μνημονίου και ο ασφυκτικός έλεγχος της πατρίδας μας από το ΔΝΤ μόνο με ξένη κατοχή μπορεί να συγκριθεί.
Στην πραγματικότητα η πατρίδα μας αυτήν τη στιγμή δεν είναι ελεύθερη. Υπάρχει συγκυβέρνηση με τους πιστωτές μας, οι οποίοι στο προσεχές διάστημα και λόγω των υποθηκών μας, θα είναι και επισήμως οι κατακτητές της πατρίδας μας. Η σημερινή κυβέρνηση υπέγραψε σύμφωνο κατοχής όμοιο με αυτό που είχε υπογράψει η κυβέρνηση Τσολάκογλου με τους Ναζί.

Το ερώτημα, που τίθεται, είναι πολύ απλό. Όλα αυτά προέκυψαν εξαιτίας των λαθών του ελληνικού λαού ή εξαιτίας των λαθών της πολιτικής του ηγεσίας;

Πώς φτάσαμε στην υπογραφή αυτής της ταπεινωτικής και εθνικά καταστροφικής συμφωνίας; Η υποταγή της Ελλάδας στο διεθνές κύκλωμα των τοκογλύφων ήταν αναπόφευκτο γεγονός ή κάποιοι πληρώθηκαν, για να μας οδηγήσουν σ' αυτήν; Από τη στιγμή που στο ΔΝΤ εγκλωβιστήκαμε εξαιτίας της αδυναμίας δανεισμού, πρέπει να γνωρίζουμε πώς φτάσαμε στο σημείο αυτό. Ρωτάμε ευθέως λοιπόν. Υπήρχε προδοσία, που μας οδήγησε στο ΔΝΤ;

Ο Γιώργος Παπανδρέου τι ακριβώς είναι;
Ηγέτης ελεύθερης χώρας ή νόμιμος διαχειριστής κατασχεθέντος περιουσιακού στοιχείου;

Ανώτατος πολιτικός παράγοντας μιας ελεύθερης χώρας ή μέσος πολιτικός παράγοντας της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης;
Πρωθυπουργός των Ελλήνων ή Εισπράκτορας των Τοκογλύφων;
Για να μην υπάρχουν απορίες πάνω σε τόσο βασικά θέματα, θέτουμε δημοσίως τις παρακάτω απλές ερωτήσεις-προβληματισμούς.

1) Γνώριζε ή δεν γνώριζε την πραγματική κατάσταση της οικονομίας, όταν "έβλεπε" παντού χρήματα;

(Υπάρχει δήλωση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, με την οποία μας βεβαιώνει ο ίδιος πως ήταν πλήρως ενημερωμένος ο τότε αρχηγός της αντιπολίτευσης και με τα "ψέματα" εκλεγμένος σημερινός Πρωθυπουργός.)

2) Πότε και γιατί έδωσε την εντολή σε κρατικούς υπαλλήλους να "καταμετρηθεί" και στη συνέχεια να "αποτιμηθεί" η δημόσια περιουσία;

(Πριν ή μετά του προβλήματος της αδυναμίας δανεισμού; Αν την έδωσε μετά τη συνθήκη "συνεργασίας" με το ΔΝΤ, δικαιολογείται υποτίθεται, λόγω της αδυναμίας δανεισμού και την ανάγκη για υποθήκευση δημόσιας περιουσίας. Αν την έδωσε πριν, δεν δικαιολογείται και άρα κάτι γνώριζε, το οποίο αγνοούσαμε εμείς. Αποδεικνύεται εμμέσως με αυτόν τρόπο ότι στην πραγματικότητα μας οδήγησε ο ίδιος στην αδυναμία δανεισμού πολύ πριν υπάρξει τέτοια αδυναμία. Μας οδήγησε ο ίδιος στο ΔΝΤ, πριν μας οδηγήσουν εκεί οι αδυναμίες μας.)

3) Πότε και γιατί δήλωσε για πρώτη φορά ότι η Ελλάδα θα χάσει ένα μέρος της εθνικής της κυριαρχίας; Τι γνώριζε και το οποίο όλοι εμείς οι υπόλοιποι αγνοούσαμε;

(Πότε έκανε αυτές τις δηλώσεις; Όταν "έβλεπε" ακόμα χρήματα και άρα πριν καταφύγουμε στο ΔΝΤ ή μετά από αυτό; Έχει σημασία αυτό, γιατί δεν είχε λόγο να το κάνει πριν υπάρξει το πρόβλημα. Δεν είπε κάτι τέτοιο ο Πρωθυπουργός της Πορτογαλίας ή της Ιρλανδίας, που βρίσκονται σε ανάλογη κατάσταση και άρα δεν είχε λόγο να το πει και ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας. Η δήλωσή του ήταν "προφητεία" ή μήπως "γλώσσα λανθάνουσα...", που αποκάλυπτε γνώσεις ύποπτων και μυστικών μεθοδεύσεων;)

4) Γνώριζε ή δεν γνώριζε ότι στην Τράπεζα της Ελλάδας κάποιοι ξεκίνησαν "παιχνίδια" με τα ελληνικά ομόλογα την ημέρα που ο ίδιος "νίκησε" στις εκλογές;

(Υπάρχει σχετική ερώτηση στη Βουλή της Βάσως Παπανδρέου. Πήγαν οι Εισαγγελείς να ελέγξουν τις φοβερές καταγγελίες; Τιμωρήθηκαν κάποιοι υπάλληλοι σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι έκαναν επίτηδες τις εγκληματικές αλλαγές; Εντοπίστηκαν αυτοί, οι οποίοι έπαιξαν με τα ελληνικά ομόλογα; Βρέθηκαν αυτοί, οι οποίοι θησαύρισαν από την ελληνική καταστροφή; Πόσα χρήματα κέρδισαν "ελέω εξουσίας" οι κερδοσκόποι; Γιατί διατηρεί στη θέση του τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας; Μήπως αλληλοεκβιάζονται στα πλαίσια της συνενοχής;)

5) Τι ακριβώς συζήτησε και γιατί συναντήθηκε μυστικά με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της τοκογλυφικής Goldman Sachs;

(Αποκαλύφθηκε στον τύπο η συνάντηση του "Πεντελικού", αλλά όχι και τα όσα ειπώθηκαν σ' αυτήν. Γιατί μπορεί να συναντιέται σε ένα ξενοδοχείο ένας πρωθυπουργός με έναν από τους δανειστές της χώρας μας; Είναι "φίλος" ο Έλληνας πρωθυπουργός με μια εταιρεία, με την οποία το κράτος μπορεί να έχει δικαστικές διαφορές; Είναι "φίλος" ο Έλληνας πρωθυπουργός με αυτήν την εταιρεία, που μας "έφαγε" 300 εκ. Ευρώ, για να "καλύψει" και άρα να "μαγειρέψει" τα δημοσιονομικά μας στοιχεία για 1 δις χρέους; Είναι "φίλος" ο Έλληνας πρωθυπουργός με έναν τοκογλύφο, από αυτούς που "ρήμαξαν" την Ελλάδα;)

6) Γιατί στις αρχές του χρόνου αρνήθηκε να πάρει ομόλογα, όταν του δίνονταν με χαμηλά speads πριν τις ραγδαίες εξελίξεις, που μας οδήγησαν στην αδυναμία δανεισμού;

(Υπάρχουν τα στοιχεία, τα οποία αποδεικνύουν ότι μπορούσαμε να καλύψουμε τις ανάγκες δανεισμού για το κρίσιμο διάστημα. Η ελληνική κυβέρνηση μπορούσε να πάρει τα χρήματα που χρειαζόταν, για να "βγάλει" σχεδόν όλη τη χρονιά. Να εξασφαλίσει τα χρήματα με τους όρους που τα έπαιρναν και όλα τα υπόλοιπα κράτη, τα οποία βρίσκονταν στην ίδια περίπου κατάσταση με την Ελλάδα. Να τα εξασφαλίσει χωρίς υποθήκες, μνημόνια και μαζικά εγκλήματα κατά των εργαζόμενων και των συνταξιούχων. Ποιος και γιατί αποφάσισε να γίνει μικρός δανεισμός; Ποιος αξιωματούχος είχε "έμπνευση" ότι προφανώς θα πάνε καλύτερα τα πράγματα, ώστε ο επόμενος δανεισμός να είναι φτηνότερος;)

7) "Φούσκωσε" ή όχι το δημόσιο "έλλειμμα", επιβαρύνοντας ακόμα πιο πολύ την κατάσταση στο θέμα του δανεισμού, σπρώχνοντας στην πραγματικότητα ο ίδιος τη χώρα στην "αγκαλιά" του ΔΝΤ;

(Υπάρχουν καταγγελίες της αντιπολίτευσης, οι οποίες βέβαια γίνονται για μικροκομματικές σκοπιμότητες, αλλά δεν παύουν να περιγράφουν μια αλήθεια. Μια τραγική αλήθεια, εφόσον το "έλλειμμα" του κρατικού προϋπολογισμού ήταν στην πραγματικότητα το "άλλοθι" των κερδοσκόπων, για να μας σπρώξουν στο ΔΝΤ. Στους περισσότερους οικονομικούς δείκτες υπερέχουμε πολλών άλλων κρατών, τα οποία εξακολουθούν και δανείζονται απρόσκοπτα από τις αγορές.)

8) Από πότε συζητούσαν μεταξύ τους τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ τη "λύση" του ΔΝΤ;

(Υπάρχει δημόσια δήλωση του υφυπουργού οικονομικών, που μας επιβεβαιώνει ότι κάτι τέτοιοι υπήρχε στο "τραπέζι" των συζητήσεων πολύ πριν τεθεί σε όλους εμάς ως ενδεχόμενο. Κάποιοι κυβερνητικοί το συζητούσαν μεταξύ τους πολύ πριν "αποφασίσει" ο γνωστός "σκληροτράχηλος" Πρωθυπουργός να βάλει το "πιστόλι στο τραπέζι". Πολύ πριν το πάρει —άραγε επίτηδες;— και πυροβολήσει με αυτό τον ελληνικό λαό.)

Αυτά όλα τα "λάθη" και οι "παραλείψεις" του Έλληνα Πρωθυπουργού δεν ήταν αυτά, που μας οδήγησαν στην αδυναμία δανεισμού και από εκεί στην αγκαλιά του ΔΝΤ;

Είναι πλέον σίγουρο ότι στο ΔΝΤ δεν μας οδήγησε η άσχημη οικονομική μας κατάσταση. Δεν μας οδήγησε όπως δεν οδήγησε εκεί την Πορτογαλία ή την Ιρλανδία μια ανάλογη οικονομική κατάσταση. Στο ΔΝΤ μας οδήγησε ο Παπανδρέου με τα "λάθη" και τις "παραλήψεις" του. Με τα "λάθη", τα οποία έγιναν σε πολύ κατάλληλο χρόνο, για να οδηγήσουν στο ολέθριο αποτέλεσμα. Η ελληνική δικαιοσύνη δεν έχει καθήκον να δει αν πρέπει ή δεν πρέπει να υπάρχουν τα εισαγωγικά στις έννοιες "λάθος" και "παράληψη", εφόσον μιλάμε για μια τεράστια εθνική καταστροφή;

Αυτά τα "λάθη" δεν μας οδήγησαν στη σημερινή οικονομική "κατοχή" του ΔΝΤ; Μια "κατοχή", την οποία απέφυγαν άλλα κράτη, τα οποία βρίσκονται στην ίδια και χειρότερη με εμάς κατάσταση;
Φέρει ευθύνες ο Πρωθυπουργός γι' αυτήν την "υποθήκευση" της πατρίδας μας;
Φέρει ευθύνες ο Πρωθυπουργός για τη μελλοντική λεηλασία της πατρίδας μας;
Φέρει ευθύνες ο Πρωθυπουργός για τη "δολοφονία" των συνταξιούχων της πατρίδας μας;

Όλα αυτά τα έκανε από βλακεία ή μήπως εκτελούσε πληρωμένο "συμβόλαιο" θανάτου εις βάρος του ελληνικού λαού;

Όταν υπάρχουν απτές και αδιάσειστες αποδείξεις πως γνώριζε την ακριβή οικονομική κατάσταση της χώρας πριν τις εκλογές, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση και με καμία λογική να εξηγηθεί ο προεκλογικός του λόγος. Δεν υπάρχει λογική στο να φέρεται κάποιος "αυτοκτονικά", υποσχόμενος στους πάντες τα πάντα, μόνο και μόνο για να καθίσει για λίγες ημέρες στην πρωθυπουργική "καρέκλα". Άρα; Άρα κάτι άλλο θα είχε στο μυαλό του, διεκδικώντας με αυτόν τον τρόπο την εξουσία. Κάποιο προσωπικό κέρδος θ' αναζητούσε από την εκ των δεδομένων αποτυχημένη πρωθυπουργική θητεία.

Την εκ των δεδομένων αποτυχημένη, εφόσον στηριζόταν σε δεδομένα τα οποία δεν ίσχυαν και άρα ήταν μαθηματικά βέβαιον ότι δεν θα μπορούσε να εκπληρώσει τις υποσχέσεις του. Την εις γνώση του μία και μοναδική θητεία, εφόσον ο ίδιος μας ανακοίνωσε ότι θα κάνει ό,τι είναι να κάνει, χωρίς να τον ενδιαφέρει αν δεν θα ξαναγίνει πρωθυπουργός, πράγμα πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα.
Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Ο Παπανδρέου γνώριζε το "ύψος" της κατάστασης πριν "βουτήξει" στο "κενό", παρασέρνοντας το ελληνικό κράτος στην καταστροφή.

Πρέπει να δώσει εξηγήσεις, γιατί τα πράγματα, τα οποία είδαμε να συμβαίνουν, είναι και φαίνονται ανεξήγητα. Ποιος θα ρίσκαρε να ξεφτιλισθεί τόσο πολύ για μια τόσο ταπεινωτική και άδοξη πρωθυπουργική θητεία, αν δεν είχε άλλους στόχους στο μυαλό του; Ποιος θα ρίσκαρε να γίνει το πιο μισητό πρόσωπο στην ελληνική κοινωνία για ψήγματα δόξας μέσα από μια "κλεμμένη" νίκη; Ποιος θα έπαιρνε την προσωπική ευθύνη να περάσει ένα τέτοιο "μνημόνιο" εθνικής υποταγής μέσα από τη Βουλή με απλή κοινοβουλευτική πλειοψηφία;

Γιατί να πάρει ένας νέος πρωθυπουργός ένα τόσο τεράστιο προσωπικό ρίσκο για μια κατάσταση, η οποία —σύμφωνα με τα λεγόμενά του— ήταν αναπόφευκτη και άρα θα μπορούσε να τη "μοιραστεί";

Γιατί να πάρει ένας νόμιμα εκλεγμένος πρωθυπουργός την απόφαση να κάνει συνταγματικό έγκλημα, για μια κατάσταση για την οποία δεν ευθύνεται ο ίδιος; Η βλακεία δεν δικαιολογεί τίποτε σ' αυτήν την περίπτωση …ακόμα κι αν αναφερόμαστε στον Giorgo. Άρα τι αναζητούμε; Το προσωπικό κέρδος. Κάτι κέρδισε ο Γιωργάκης από αυτήν την "άδοξη" θητεία του και αυτό το κέρδος μάλλον είναι πολύ μεγάλο. Κάτι κέρδισε η οικογένειά του, για να ρισκάρει το τέλος της "βασιλείας" της στην Ελλάδα με αυτήν τη θητεία. Κάτι πολύ μεγάλο. Δισεκατομμύρια μεγάλο.

Ήταν τυχαίο, που ανακοίνωσε την είσοδό μας στο ΔΝΤ από το Καστελόριζο;

Στην πιο δύσκολη ώρα για τον ελληνικό λαό ποια ήταν η επείγουσα δουλειά του Πρωθυπουργού, ώστε να βρεθεί στο ακριτικό νησί; Γιατί δεν βρισκόταν ο ίδιος ως πρόσωπο ανάμεσα στη μεγάλη μάζα του ελληνικού λαού και άρα στην Πρωτεύουσα και επέλεξε να βρίσκεται σε ένα απομονωμένο νησί ανάμεσα σε λίγους αγαθούς και αδύναμους γέροντες, οι οποίοι από ευγένεια και μόνον θα έσπευδαν να τον χαιρετήσουν;
Στην πιο δύσκολη ώρα για έναν Πρωθυπουργό —και η οποία είναι η ανακοίνωση μιας εθνικής καταστροφής— γιατί επέλεξε ο Παπανδρέου να μην βρίσκεται ανάμεσα στη μεγάλη μάζα των συνεργατών του και επέλεξε τη "μοναξιά" του Καστελόριζου;
Στην πιο επείγουσα και συναισθηματικά φορτισμένη ώρα για έναν πολιτικό ηγέτη, γιατί επέλεξε τη μαγνητοσκοπημένη "κονσέρβα", για να κάνει την ανακοίνωσή του;

Γιατί λοιπόν ο Έλληνας Πρωθυπουργός επέλεξε να κάνει την πιο θλιβερή ανακοίνωση της μεταπολεμικής μας ιστορίας από το Καστελόριζο;

Μήπως φοβόταν τη βίαιη αντίδραση του λαού και ήθελε —μέσω της τεχνολογίας— να εξασφαλίσει χρόνο για την ασφαλή διαφυγή του; Μήπως θυμόταν τον παππού του, που σε ανάλογη —προδοτική και ανθελληνική— κατάσταση έκλαιγε και κρυβόταν στα ξενοδοχεία, για ν' αποφύγει την αντίδραση του ελληνικού λαού; Αυτό φοβήθηκε και ο Γιώργος και δεν ήθελε να επαναληφθεί η ίδια οικογενειακή ιστορία; Μήπως υπήρχε σχέδιο διαφυγής από εκεί; Μήπως την ώρα που "έτρωγε" ο λαός την "κονσέρβα", ο ίδιος και οι συνεργάτες του είχαν επιβιβαστεί σε σκάφη με αναμμένες μηχανές έτοιμα να αποπλεύσουν προς Ανατολάς; Πού θα πήγαινε τελικά; Στην Τουρκία των "φίλων" του ή στο Ισραήλ των "συμπατριωτών" του; Πόση ώρα απέχει το Ισραήλ από το Καστελόριζο με ταχύπλοο;

Υπάρχει Δικαιοσύνη στην Ελλάδα; Τους δικαστικούς θα τους βλέπουμε να επεμβαίνουν μόνον όταν απειλούνται οι μισθοί και τα επιδόματά τους; Τώρα δεν πρέπει να επέμβουν, που απειλείται η πατρίδα μας; Τώρα δεν πρέπει να επέμβουν, όταν είναι οφθαλμοφανές ότι υπάρχουν "σκοτεινά" σημεία σε μια πολύ επικίνδυνη εθνική κατάσταση; Δεν χρειάζεται να κάνουν ακραία πράγματα. Να κάνουν αυτά για τα οποία πληρώνονται να κάνουν. Να διερευνήσουν την υπόθεση. Να διερευνήσουν τα αίτια, που οδηγηθήκαμε στην υποταγή στο ΔΝΤ. Δεν είναι δυνατόν σε έναν υπερχρεωμένο δυτικό κόσμο μόνον η Ελλάδα να αντιμετωπίστηκε σαν "Μπανανία". Οδηγηθήκαμε εκεί τυχαία και από λάθη ή μήπως κάποιοι ηγέτες μας, τους οποίους εμπιστευτήκαμε, μας πρόδωσαν και μας οδήγησαν εκεί εκ του πονηρού και βέβαια με το αζημίωτο;

Αυτήν τη στιγμή η πατρίδα μας βρίσκεται στην κυριολεξία υπό ξένη κατοχή και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ξένοι άνθρωποι αποφασίζουν για τις συντάξεις και τους μισθούς των Ελλήνων. Κάποιος τους έφερε όλους αυτούς εδώ και τους έδωσε τέτοια δικαιώματα. Ξένοι άνθρωποι συνάπτουν δάνεια στο όνομα των Ελλήνων και εξοφλούν τοκογλύφους για παράνομες πράξεις. Κάποιος τους έδωσε το δικαίωμα της "υπογραφής", για να δεσμεύουν σε μακροχρόνιες επώδυνες υποχρεώσεις τον ελληνικό λαό. Ξένοι άνθρωποι καταμετρούν, αποτιμούν και διεκδικούν εθνική δημόσια περιουσία. Κάποιος τους έδωσε το νομικό δικαίωμα να το κάνουν αυτό.

Ας καλέσει ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου τον Πρωθυπουργό, για να του ζητήσει εξηγήσεις για το πώς φτάσαμε στην ξένη "κατοχή". Ας τον καλέσει και ας του θέσει τα παραπάνω ερωτήματα, τα οποία "εξηγούν" με εντελώς διαφορετικό τρόπο από αυτόν που ισχυρίζεται η κυβέρνηση για το πώς φτάσαμε σ' αυτήν την ξένη κατοχή.

Ας του ζητήσει ν' ανοίξει οικειοθελώς τους δικούς του τραπεζικούς λογαριασμούς, αλλά και αυτούς της οικογένειάς του. Μέχρι πότε οι Έλληνες πολιτικοί θ' απολαμβάνουν την απόλυτη ασυλία; Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ κλήθηκε για εξηγήσεις στη δικαιοσύνη για μια ασήμαντη Λεβίνσκι. Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας δεν πρέπει να κληθεί, όταν υπάρχουν σοβαρές υπόνοιες για μεγάλα εθνικά εγκλήματα;
Όλα αυτά είναι ερωτήματα, τα οποία πρέπει να απαντηθούν από αυτόν, ο οποίος μπορεί να δώσει απαντήσεις και αυτός είναι μόνον ο Γιωργάκης. Ο ελληνικός λαός θα "περιμένει". Είναι πολύ θυμωμένος με όλους και δεν θα "περιμένει" για πολύ. Ας το γνωρίζουν αυτό όλες οι μορφές εξουσίας, γιατί κανείς δεν είναι αμέτοχος με το μέγα έγκλημα που συντελέστηκε εις βάρος του. Σύντομα θα ξεσπάσει αυτός ο λαός και αλίμονο σ' αυτόν που θα βρεθεί να κάνει το λάθος πράγμα τη λάθος ώρα. Αλίμονο στους "Εφιάλτες" αυτού του λαού.



Τραϊανού Παναγιώτης
Αρχηγός του ΕΑΜ.Β’

Η ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ : AΠO ΤΟΥΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

ΡΟΝΑΛΝΤ ΓΙΑΝΣΕΝ

Ελλάδα - ΔΝΤ: Ποιος σώζει ποιον

«Η παρέμβαση του ευαγούς ιδρύματος αποτελεί κίνδυνο για τους λαούς όλης της Ευρώπης» εκτιμά ο ολλανδός οικονομολόγος

Γ. ΤΣΙΑΡΑΣ | Κυριακή 1 Αυγούστου 2010

Τρεις μήνες μετά την υπογραφή του μνημονίου με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Κομισιόν, ακόμη και οι... φύσει αισιόδοξοι Ελληνες έχουν πια συνειδητοποιήσει τι εστί βερίκοκο και γιατί το Ταμείο- το βασικό χρηματοπιστωτικό εργαλείο του Μπρέτον Γουντς και της Συναίνεσης της Ουάσιγκτον- έχει αποκτήσει την κακή φήμη που το συνοδεύει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου. Τι λένε όμως οι ξένοι αναλυτές για το πρώτο τρίμηνο του ΔΝΤ στη χώρα μας;

Σε μια πολύ ενδιαφέρουσα αναφορά για λογαριασμό του αμερικανικού think tank CΕΡR (Κέντρο Οικονομικών και Πολιτικών Ερευνών) με τίτλο «Η Ελλάδα και το ΔΝΤ:Ποιος σώζει ποιον;» ο γνωστός ολλανδός οικονομολόγος Ρόναλντ Γιάνσεν (ένας άνθρωπος που έχει δουλέψει χρόνια στις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου, όπως η Μerrill Lynch και η Cargill Ιnvestor Services, και ξέρει πολύ καλά πώς παίζεται το χρηματοπιστωτικό «παιχνίδι», όπως φαίνεται και από τις συχνές παρουσίες του στην τηλεόραση του Βloomberg) εξετάζει σε βάθος το ελληνικό πιστωτικό δράμα προκειμένου να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η παρέμβαση του ευαγούς ιδρύματος του Ντομινίκ Στρος-Καν όχι μόνο δεν θα σώσει την Ελλάδα αλλά αποτελεί κίνδυνο για τους λαούς ολόκληρης της Ευρώπης.

Ο Γιάνσεν είναι άνθρωπος της αγοράς, υπεράνω κάθε υποψίας για φιλεργατικές, πόσω μάλλον...«αριστερές» ιδέες. Στη σημερινή συγκυρία αυτό κάνει τις απόψεις του ακόμη πιο ενδιαφέρουσες.

Θα έχουν θυσιαστεί

Τι λέει; «Σε τρία χρόνια από σήμερα η Ελλάδα θα κληθεί να αντιμετωπίσει ακόμη μεγαλύτερα ελλείμματα, ενώ η απασχόληση και η οικονομική ανάπτυξη θα έχουν θυσιαστεί.Το μόνο που θα αλλάξει με το πακέτο διάσωσης είναι η ιδιοκτησία του χρέους.

Το ελληνικό χρέος στην ουσία μεταβιβάζεται από τους ισολογισμούς των τραπεζών στους προϋπολογισμούς των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων- και ο πραγματικός στόχος της επιχείρησης είναι η διάσωση των ευρωπαϊκών τραπεζών... από την πιθανότητα μιας ελληνικής χρεοκοπίας» γράφει χαρακτηριστικά στην εισαγωγή του.

Επειτα από μια σύντομη αναδρομή στο ιστορικό της κρίσης- όπου τονίζονται τα μεγάλα δημοσιονομικά λάθη των κυβερνήσεων της τελευταίας δεκαετίας, τα «μαγειρέματα» της Στατιστικής και τα τεράστια επικοινωνιακά σφάλματα της παρούσας κυβέρνησης από τον Οκτώβριο του 2009 και μετά που οδήγησαν σε «διαδοχικά κύματα κερδοσκοπίας», στέρησαν τη χώρα από κάθε δυνατότητα δανεισμού και ουσιαστικά την οδήγησαν δεμένη χειροπόδαρα στο μνημόνιοο Γιάνσεν μπαίνει στο «ζουμί» αναλύοντας διεξοδικά το βαρύτατο τίμημα που καλείται να πληρώσει ο ελληνικός λαός για την υποτιθέμενη «διάσωσή» του.

Καταλήγει ότι βασικός στόχος του προγράμματος προσαρμογής είναι η ταχύτατη εξάλειψη του πρωτογενούς ελλείμματος μέσω των ήδη γνωστών, ασφυκτικών για μεγάλες μάζες του πληθυσμού μέτρων αλλά και όσων έρχονται. «Τα μόνα ελλείμματα που θα επιτραπεί στην Ελλάδα να δημιουργήσει τα επόμενα χρόνια θα είναι αυτά που θα οδεύουν κατευθείαν στην πληρωμή των τόκων και χρεολυσίων» καταλήγει.

Ο Γιάνσεν χρησιμοποιεί τις προβλέψεις του ίδιου του Ταμείου για το κοντινό μέλλον (συρρίκνωση του ΑΕΠ 4% εφέτος και 2,6% του χρόνου και «χλωμή» επιστροφή στην ανάπτυξη το 2012) για να συμπεράνει πως ακόμη και αν επαληθευτούν- κάτι που ο ίδιος θεωρεί απίθανο, καθώς εκτιμά ότι το ΔΝΤ υποτιμά το μέγεθος της ύφεσης που θα επιφέρουν τα μέτρα που επιβάλλει- η Ελλάδα δεν θα φτάσει στα επίπεδα του ΑΕΠ που είχε το 2008 ούτε το 2015!

Αντίθετα, θεωρεί ρεαλιστικές, αν όχι και «νερωμένες» προς τα κάτω, τις προβλέψεις του Ταμείου για έκρηξη της ανεργίας πέρα από το 14% ως το 2013, ενώ σημειώνει με ιδιαίτερη έμφαση την αναμενόμενη εκτόξευση του δημοσίου ελλείμματος ακόμη και πέρα από το 145% (το νούμερο που προβλέπει το ΔΝΤ για το 2014) από 115% πέρυσι και 99% πρόπερσι, καθώς το ονομαστικό χρέος θα αυξάνεται ενώ το ονομαστικό ΑΕΠ θα μειώνεται ή στην καλύτερη περίπτωση (που ο ίδιος αμφισβητεί) θα αυξάνεται με πολύ αργούς ρυθμούς.

Ακόμη και το 2020, αν όλα πάνε σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Ταμείου, το δημόσιο χρέος θα υπερβαίνει το 120%! Κοντολογίς, η μακροπρόθεσμη «μηχανική του χρέους», όπως την αποκαλεί ο Γιάνσεν, είναι εξαιρετικά δυσοίωνη για τη χώρα μας, ακόμη και αν επιβεβαιωθούν τα πιο αισιόδοξα σενάρια. Πόσω μάλλον που, με βάση τα ως τώρα συμφωνηθέντα, η Ελλάδα καλείται από το 2014 και μετά να επιστρέψει στις αγορές και να δανειστεί λεφτά για να αποπληρώσει, εκτός από τα υπάρχοντα χρέη της, και τα 110 δισ. ευρώ του πακέτου σωτηρίας- ένα πρόσθετο χρέος που αντιστοιχεί στο 40% του σημερινού ΑΕΠ της.

Και συνεχίζει: «Ακόμη κι αν οι αγορές συχνά λειτουργούν με παράλογους τρόπους, κατανοούν άριστα τη βασική αρχή ότι για να ξεπληρώσεις τα χρέη σου πρέπει να έχεις αρκετά έσοδα. Κατανοούν επίσης ότι μια πολιτική μείωσης των ελλειμμάτων μπορεί να είναι αυτοκαταστροφική· πως οι αρνητικές επιδράσεις της περικοπής των ελλειμμάτων στην οικονομική δραστηριότητα μπορεί να οδηγήσουν στη μείωση των φορολογικών εσόδων και να σπρώξουν την οικονομία σε μακρόχρονη στασιμότητα, ιδίως σε συνάρτηση με τον αποπληθωρισμό. Οι αγορές έχουν δίκιο να φοβούνται καθώς η Ελλάδα, ως μέλος της ευρωζώνης, δεν διαθέτει δρόμο διαφυγής μέσω υποτίμησης ή χαλάρωσης της νομισματικής πολιτικής».

«ΠΟΙΟΣ ΣΩΖΕΙ , ΠΟΙΟΝ ;»

«Για τι και για τη διάσωση ποιου μιλάμε;» διερωτάται. Για να απαντήσει αμέσως:

«Ο σκοπός του πακέτου διάσωσης είναι η μεταβίβαση χρέους από τις (κυρίως ιδιωτικές) τράπεζες σε δημόσια χέρια.

Τα 110 δισ. ευρώ που δίνονται στην Ελλάδα από το ΔΝΤ και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα χρησιμοποιηθούν κυρίως για την αποπληρωμή των τραπεζών και των θεσμικών επενδυτών που κατέχουν σήμερα τα ελληνικά χρεόγραφα.

Τράπεζες, ασφαλιστικές και Ταμεία θα είναι οι αληθινοί ωφελημένοιαφού η πιθανότητα μιας ελληνικής στάσης πληρωμών έχει απομακρυνθεί».

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=16&artId=311328&dt=01/08/2010#ixzz0wsPD8r98

EΝΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Τρίτη, 10 Αυγούστου 2010

Ένσταση κατά εγγραφής αλλοδαπού στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους των Δημοτικών Εκλογών
http://syntagmagr.blogspot.com/2010/08/blog-post_10.html

Μια άλλη διαδικασία, που λαμβάνει χώρα σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις & σε όλα τα επίπεδα είναι η διαδικασία των ενστάσεων, όπου κάθε εκλογέας & καθόσον αφορά τις δημοτικές εκλογές στα πλαίσια του Δήμου του δικαιούται να προσβάλλει την καταχώρηση στους εκλογικούς καταλόγους άλλων εκλογέων μεταξύ αυτών & αλλοδαπών. Για 1 δεκαήμερο τον Αύγουστο & αντίστοιχα 1 δεκαήμερο το Σεπτέμβριο (το πρώτο κάθε μηνός, που αρχίζει από την ημερομηνία ανάρτησης - O N. 2623/1998 δίνει περιθώριο 15 ημερών για την κατάθεση ενστάσεων από την ανάρτηση, αλλά καλό είναι να την κάνουμε στο δεκαήμερο, όπως ορίζουν τα Προεδρικά Διατάγματα. Το αναφέρω για έσχατες περιπτώσεις, όπου το Πρωτοδικείο απορρίψει ένσταση λόγω παρέλευσης προθεσμίας, οπότε μπορούμε να επιχειρηματολογήσουμε στις προτάσεις μας υπέρ του Νόμου) τοιχοκολλούνται στα δημοτικά καταστήματα οι κατάλογοι των ειδικών εκλογικών καταλόγων των αλλοδαπών, που όλοι οι Δημότες μπορούν να προσβάλλουν με ένσταση την εγγραφή τους. Στο Δήμο Αθηναίων αναρτήθηκαν στις 04.08.2010, πράγμα που σημαίνει, ότι θα εξακολουθούν να είναι αναρτημένοι καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας. Οι ενστάσεις πρωτοκολλούνται στο Δήμο & αποστέλλονται στο Πολυμελές Πρωτοδικείο της έδρας του Δήμου, όπου εκδικάζονται εντός μηνός. Παρακάτω, υπόδειγμα της ένστασης, που πρωτοκόλλησα στο Δήμο μου:

ΈΝΣΤΑΣΗ

(ά1 Ν.2623/1998, ά17 ΠΔ 351/2003 & ΠΔ 96/2007, ά19 Ν.3838/2010)
Αναγράφουμε ονοματεπώνυμο & διεύθυνση μας σύμφωνα με άρθρο 17 ΠΔ 351/2003 & 96/2007 & πατρώνυμο συμπληρωματικά σύμφωνα με άρθρο 118 Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας

Προς τον κ. Δήμαρχο Αθηναίων,
Όπως τη διαβιβάσει αρμοδίως στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών
(Διαδικασία της Εκούσιας Δικαιοδοσίας)

ΚΑΤΑ

Της εγγραφής στη σελίδα () του ειδικού εκλογικού καταλόγου Ν. 3838/2010 με ημερομηνία 03.08.2010, που αναρτήθηκε στο Δημοτικό Κατάστημα στις 04.08.2010 του παρακάτω προσώπου (παραθέτω όλα τα στοιχεία, που αναφέρει ο κατάλογος σχετικά):
Αναγράφουμε τουλάχιστον ονοματεπώνυμο & αύξοντα αριθμό (α/α) εγγραφής του αλλοδαπού εναντίον του οποίου στρεφόμαστε σύμφωνα με άρθρο 17 ΠΔ 351/2003 & 96/2007
___________________________________________________________

Επειδή έχω έννομο συμφέρον ως Δημότης Αθηναίων (αριθμός οικογενειακής μερίδας δημοτολογίου ) & εκλογέας ως ενήλικας Έλληνας πολίτης με πλήρη πολιτικά δικαιώματα

ΖΗΤΩ

τη διαγραφή του ανωτέρω αλλοδαπού από τον εκλογικό κατάλογο των Δημοτικών Εκλογών, διότι ο Νόμος 3838/2010 (ΦΕΚ Α’ 49) Σύγχρονες διατάξεις για την Ελληνική Ιθαγένεια και την πολιτική συμμετοχή ομογενών & νομίμως διαμενόντων μεταναστών και άλλες ρυθμίσεις, η εκτελεστική του Εγκύκλιος 6 με Αριθ. Πρωτ. 24592/07.05.2010 Άσκηση του δικαιώματος του εκλέγειν και εκλέγεσθαι από τους ομογενείς και τους νομίμως διαμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών για την ανάδειξη των αιρετών οργάνων της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης & κάθε άλλη συναφής πράξη, που οδήγησε στην εγγραφή του ανωτέρω αλλοδαπού στον εκλογικό κατάλογο των Δημοτικών Εκλογών είναι αντισυνταγματική & παράνομη για τους ακόλουθους ειδικούς & συγκεκριμένους λόγους, που αποδεικνύονται με τους παρατιθέμενους ισχυρισμούς:


1. Σύγκρουση Δικαιώματος Εκλέγειν & Εκλέγεσθαι σε αλλοδαπούς

(Άρθρα 14 & 17 Ν. 3838/2010 & σελίδες 3-5 Εγκυκλίου) & Εγγραφής στους Ειδικούς εκλογικούς καταλόγους (Άρθρα 15-16 & 18-21 Ν. 3838/2010 & σελίδες 6-18 Εγκυκλίου. Σύμφωνα με την υπ’ αριθμόν 29982/31.05.2010 Υπουργική Απόφαση (Υ.Α.) Παράταση προθεσμίας εγγραφής στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους των ομογενών και των νομίμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών για την ανάδειξη των αιρετών οργάνων της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης (ΦΕΚ Β’ 754/01.06.2010) παρατάθηκε η προθεσμία εγγραφής στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους των αλλοδαπών έως 31.08.2010) με το Ενιαίο των Πολιτικών Δικαιωμάτων, όπως αναγνωρίζεται από την Ποινική Νομοθεσία

Ποινικός Κώδικας (Π.Κ.)
Στο άρθρο 63 Π.Κ. ως προς τα αποτελέσματα αποστέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων ως παρεπόμενη ποινή, αναφέρονται λεπτομερώς εκείνες οι ιδιότητες, που απονέμονται μόνο στον πολίτη & όχι στον οποιοδήποτε άνθρωπο μερικές εκ των οποίων είναι:

- δημόσια, δημοτικά ή κοινοτικά αξιώματα
- δημοτικές ή κοινοτικές θέσεις
- να ψηφίζει & να εκλέγεται στις πολιτικές, δημοτικές ή κοινοτικές εκλογές

Οι αλλοδαποί εκλογείς, που εγγράφονται στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους, εξασφαλίζουν το δικαίωμα του εκλέγεσθαι ως δημοτικοί, διαμερισματικοί & τοπικοί σύμβουλοι σύμφωνα με το άρθρο 17 του Ν. 3838/2010 κατά παράβαση του ενιαίου των πολιτικών δικαιωμάτων του Π.Κ., αφού ψηφίζουν σε δημοτικές ή κοινοτικές εκλογές χωρίς να έχουν δικαίωμα σε πολιτικές (Βουλευτικές & Ευρωεκλογές) & εκλέγονται σε δημοτικά ή κοινοτικά αξιώματα, χωρίς να είναι πολίτες για να έχουν πρόσβαση σε άσκηση δημόσιας εξουσίας

2. Παραβίαση άρθρων 1 παρ.2, 28 παρ.1 & 52 Συντάγματος

Άρθρο 52
Η ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να τη διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση. Νόμος ορίζει τις ποινικές κυρώσεις κατά των παραβατών της διάταξης αυτής.
Παραβιάζουν το άρθρο 1 παρ. 2 του Συντάγματος Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία & το άρθρο 52, που εγγυάται τη λαϊκή θέληση, που εκφράζεται κυρίαρχα μέσα από το θεσμό των εκλογών την στιγμή που μόνο μία κατηγορία για την εγγραφή στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους (ιδιότητα του επί μακρόν διαμένοντος, άρθρο 14, παρ. 3, περίπτωση γ) Ν. 3838/2010 & σελίδα 4 της Εγκυκλίου 6) καλύπτεται από 642.905 αλλοδαπούς – πάνω από το 6% του εκλογικού σώματος (άρθρο ΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΠΟ 643.000 ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ του Γιώργου Φράγκου, εφημερίδα ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ, 04.02.2010 με επίσημα στοιχεία Υπουργείου Εσωτερικών)

Άρθρο 28 παρ.1
Οι γενικά παραδεδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς & οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωση τους με νόμο & τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου & υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου. Η εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου & των διεθνών συμβάσεων στους αλλοδαπούς τελεί πάντοτε υπό τον όρο της αμοιβαιότητας.

Σημειώνεται όσον αφορά την παραβίαση του άρθρου 28 παρ.1 του Συντάγματος, ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο κατοχυρώνει το δικαίωμα του εκλέγειν & εκλέγεσθαι μόνο για τους υπηκόους χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) στις εκλογές Τοπικής Αυτοδιοίκησης & όχι τρίτων χωρών, όπως προβλέπουν ο παράνομος & αντισυνταγματικός Νόμος & οι εκτελεστές του πράξεις. Το Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο είναι σε εναρμόνιση με το Ελληνικό Σύνταγμα, διότι τηρεί τον όρο της αμοιβαιότητας εκλέγειν & εκλέγεσθαι των υπηκόων χωρών Ε.Ε. στην Ελλάδα με το αντίστοιχο δικαίωμα των Ελλήνων στις 26 χώρες της Ε.Ε., πράγμα που δε διασφαλίζει ο εν λόγω Νόμος 3838/2010 & οι εκτελεστές του πράξεις, διότι δεν έχουν υπογραφεί αντίστοιχα διεθνείς συμβάσεις με τρίτες χώρες πλην Ε.Ε. για την απονομή εκλέγειν & εκλέγεσθαι σε Έλληνες πολίτες.

3. Ο Νόμος 3838/2010, δεν είναι ειδικός σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 4 του Συντάγματος ούτε εμπίπτει στα ανθρώπινα δικαιώματα σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 2 του Συντάγματος

Μόνο Έλληνες πολίτες είναι δεκτοί σε όλες τις δημόσιες λειτουργίες, εκτός από τις εξαιρέσεις που εισάγονται με ειδικούς νόμους (άρθρο 4, παρ. 4)

Κατά τη κρατούσα άποψη δημόσια λειτουργία υφίσταται σε κάθε θέση που συνεπάγεται συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας
(ενδεικτικά, σελ. 157 επ. με περαιτέρω παραπομπές, Κ. Χρυσόγονος «Ατομικά & Κοινωνικά Δικαιώματα», 2η έκδοση, Αθήνα 2002). Οι Ο.Τ.Α. είναι φορείς δημόσιας εξουσίας & ως εκ τούτου τα δικαιώματα εκλέγειν & εκλέγεσθαι σε αυτούς επιφυλάσσονται κατά κανόνα μόνο σε Έλληνες πολίτες.

Η Επίκουρη Καθηγήτρια Συγκριτικού Δημοσίου Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Νέδα Κανελλοπούλου παρατηρεί σχετικά σε άρθρο της Τίθεται ζήτημα αντισυνταγματικότητας στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ στις 24.01.2010:
“Δημόσια λειτουργία ενυπάρχει σε κάθε θέση που συνεπάγεται συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας. Οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου βαθμού ασκούν δημόσια εξουσία. Έτσι, τα δικαιώματα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στην πρωτοβάθμια τοπική αυτοδιοίκηση αποτελούν αναμφισβήτητα συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας λειτουργίας. Επιφυλάσσονται επομένως από το Σύνταγμα μόνο στους Ελληνες πολίτες. Αυτό ισχύει όχι μόνο για το δικαίωμα του εκλέγεσθαι αλλά και για το δικαίωμα του εκλέγειν, που έχει αναμφισβήτητα θεσμική λειτουργικά διάσταση.”

Ο Νόμος 3838/2010 στον οποίο εδράζει το περιεχόμενο της Εγκυκλίου 6 δεν είναι ειδικός, διότι αφενός καθιερώνει γενικές & ευρείες εξαιρέσεις (εκατοντάδες χιλιάδες αλλοδαπών εκλογέων) & όχι συγκεκριμένες. Η εξαίρεση δεν πρέπει να αναφέρεται ούτε σε γενική ούτε σε ευρεία κατηγορία προσώπων (βιβλιογραφία ως ανωτέρω) καταλύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, όπως η εν προκειμένω εγκύκλιος τη λαϊκή κυριαρχία (άρθρο 1, παρ. 2 Συντάγματος)

Η κυρία Κανελλοπούλου παρατηρεί σχετικά (από το παραπάνω άρθρο):
για να είναι «ειδικός» ο νόμος, πρέπει η κατηγορία των προσώπων στα οποία αναφέρεται η εξαίρεση να μην είναι ούτε γενική ούτε ευρεία. Πληροί την προϋπόθεση αυτή το νομοσχέδιο; Ασφαλώς όχι.

Το Ελληνικό Σύνταγμα στο άρθρο 5 παρ.2 προστατεύει τα ατομικά δικαιώματα των αλλοδαπών σε συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.)

Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής & της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας & θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων (άρθρο 5, παρ. 2)

Σε αυτά τα δικαιώματα όμως δεν υπάγονται, τα δικαιώματα πολιτικής συμμετοχής, όπως π.χ. το δικαίωμα εκλέγειν & εκλέγεσθαι, η άσκηση των οποίων κατοχυρώνεται με βάση το Σύνταγμα – κατά την κρατούσα άποψη – στους Έλληνες πολίτες (σελ. 393 επ. με περαιτέρω παραπομπές, Κ. Μαυριάς «Συνταγματικό Δίκαιο», 2η έκδοση, 2002)

4. Αντισυνταγματικός ο Νόμος με το άρθρο 29 παρ. 1 του Συντάγματος

Έλληνες πολίτες που έχουν το εκλογικό δικαίωμα, μπορούν ελεύθερα να ιδρύουν & να συμμετέχουν σε πολιτικά κόμματα, που η οργάνωση & η δράση τους οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Είναι δεδομένο, ότι χωρίς αυτό το δικαίωμα, που απολαμβάνουν μόνο Έλληνες πολίτες, δε νοείται & οποιαδήποτε συμμετοχή σε εκλογές πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης (σελ. 388 επ. βιβλιογραφίας ως ανωτέρω)

Ο Καθηγητής Δημήτρης Τσάτσος στο Συνταγματικό του Δίκαιο (τόμος Γ΄, Θεμελιώδη Δικαιώματα, 1988, σελ. 164 -165) παίρνει σαφώς θέση υπέρ της αντισυνταγματικότητας του δικαιώματος ψήφου των μεταναστών στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως φαίνεται & από το σχετικό απόσπασμα: «Ο Γ. Βλάχος (σ. 59-60), βασιζόμενος στη διατύπωση του άρθρου 102 § 2 που δεν μνημονεύει την ιδιότητα του “Έλληνα πολίτη” ως προϋπόθεση άσκησης του εκλογικού δικαιώματος στο επίπεδο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, δέχεται πως φορέας αυτού του δικαιώματος είναι & ο αλλοδαπός. Αντίθετα, εμείς πιστεύουμε πως το Σύνταγμα & αυτό το δικαίωμα το επεφύλαξε μόνο στους Έλληνες πολίτες»… «αυτό προκύπτει και από το άρθρο 29 § 1 του Συντάγματος (δικαίωμα ίδρυσης και συμμετοχής σε πολιτικά κόμματα) που ρητά ισχύει μόνο για τους Έλληνες πολίτες»… διότι «συμμετοχή στις δημοτικές εκλογές έξω από την αντιπαράθεση των πολιτικών κομμάτων μόνο θεωρητικά είναι νοητή στην Ελλάδα & μόνο στη βάση της παραγνώρισης της πολιτικής πραγματικότητας»… «Η αναγνώριση τέτοιων δικαιωμάτων στους αλλοδαπούς προϋποθέτει συνταγματική μεταβολή. Τελικά, η συνταγματική μεταβολή, που θα ήταν αναγκαία για την αναγνώριση ενός τέτοιου δικαιώματος για τους αλλοδαπούς, δεν συντελέσθηκε. Η σχετική συζήτηση, όμως, έκανε πολύ ορατή τη σχέση του ρόλου που το Σύνταγμα αναγνωρίζει στον άνθρωπο που μετέχει στις κοινωνικοπολιτικές διαδικασίες με τον πραγματικό ρόλο που ο άνθρωπος διαδραματίζει στις οικονομικές διαδικασίες ενός κοινωνικού συνόλου».

Στο άρθρο της η κυρία Κανελλοπούλου αναφέρει, ότι γεννιούνται προφανή ζητήματα αντισυνταγματικότητας επειδή στην αναθεώρηση του 2008 δεν αναθεωρήθηκε τελικά, αν & προτάθηκε για αναθεώρηση, το άρθρο 102, παρ. 2…Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι στην προηγούμενη αναθεώρηση η ψήφος των μεταναστών στην πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση είχε προταθεί να εισαχθεί με ρητή συνταγματική διάταξη και από τα δύο μεγάλα κόμματα.

Επισυνάπτω σχετικά τα άρθρα των εφημερίδων ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ http://adesmeytos.gr/news.php?aid=7774 & ΤΟ ΒΗΜΑ http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=311467&ct=114&dt=24/01/2010 (σελίδες 2 συνολικά) όπως αναφέρονται ανωτέρω.

ΖΗΤΩ

Πέρα από τη διαγραφή του αλλοδαπού κατά του οποίου στρέφεται η ένσταση από τον εκλογικό κατάλογο των Δημοτικών Εκλογών, την καταδίκη του Δημοσίου στα δικαστικά έξοδα ως υπαιτίου για την εκδίκαση της ένστασης λόγω κατ’ ουσίαν παράβασης του Συντάγματος & των νόμων.

Αθήνα, 10.08.2010

4η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1936 - ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ

Το έργο του Ιωάννη Μεταξά άφησε ανεξίτηλα ίχνη στην κοινωνία και στην πνευματική ζωή του τόπου, και πολλά στοιχεία του έχουν γίνει τρόπος ζωής, μέχρι σήμερα, όπως ο ποδηλατικός γύρος της Αθήνας που πρώτη φορά έγινε το 1938, οι παραστάσεις στο Λυκαβηττό που τότε πρώτη φορά έγιναν από την Ε.Ο.Ν. στα νταμάρια, οι παραστάσεις στην Επίδαυρο και στο Ηρώδειο που τότε εγκαινιάστηκαν. Μπορεί ο πόλεμος να μην επέτρεψε στον κόσμο να συνειδητοποιήσει και να χαρεί όλες τις κοινωνικές αλλαγές, που κατακλυσμιαία επιτελέσθηκαν μέσα σε τέσσερα χρόνια, και η ανάμνησή τους να θάφτηκε κάτω από τα ερείπια, τις συμφορές, τους θανάτους, την πείνα, τις αναπηρίες και τους δαιδάλους των πολιτικών και ιδεολογικών αναμετρήσεων, όμως οι νόμοι, ο αστικός κώδικας, το ΙΚΑ και πολλά άλλα κοινωνικά μέτρα, που είχαν την αρχή τους τότε, εντάχθηκαν σιωπηλά στην καθημερινή ζωή, ως απαραίτητα και αναγκαία στοιχεία της, μετά την απελευθέρωση, διαμόρφωσαν και εξακολουθούν να επηρεάζουν την ελληνική κοινωνία με πολλούς τρόπους.


«Το έργον του Ιωάννου Μεταξά, εν τω συνόλω του είναι τόσον ευρύ, μέγα και πολυσύνθετο, ώστε μέσα εις την οδύνην της σημερινής στιγμής, να μη απομένει ούτε χρόνος ούτε δύναμις δια να εξαρθή». Τα λόγια αυτά ακούστηκαν την ημέρα του θανάτου του Ι. Μεταξά, από τον Αλέξανδρο Κοριζή στο πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο.

Σε ομιλία του από το Ραδιόφωνο την ημέρα του θανάτου του ο κ. Νίκολσον, Υφυπουργός των πληροφοριών της Μ. Βρεταννίας, μίλησε επίσης για το έργο του Ι.Μεταξά «Είνε ανωφελές να ισχυρισθώμεν ότι η απώλεια του ισχυρού αυτού ανδρός δεν είναι σοβαρόν πλήγμα δια την συμμαχικήν μας υπόθεσιν. Αναλαβών την Αρχήν το 1936, ο Μεταξάς, εύρε την Ελλάδα σπαρασσομένην από τας εσωτερικάς έριδας. Εντός ολίγων ετών κατώρθωσε να της εμπνεύσει πεποίθησιν εις τας ελληνικάς παραδόσεις και να την καταστήση ισχυράν, δυνηθείς ν' αντιμετωπίση, με την χώραν ηνωμένη όπισθέν του, την μεγαλυτέραν δοκιμασίαν προ της οποίας ευρέθη ποτέ η Ελλάς....
(ΝΕΑ ΕΛΛΑΣ -ΤΡΙΤΗ ΕΚΔΟΣΙΣ, 30.1.1941).

Για αυτό το έργο το ευρύ, μέγα και πολυσύνθετο δεν υπάρχει καμία επιστημονική μελέτη, η οποία να το πραγματεύεται συνολικά, ούτε να το αναλύει και να το αξιολογεί μέσα στην εποχή που πραγματοποιήθηκε, συγκρίνοντάς το με το τι είχε προυπάρξει σε κάθε τομέα ή τι αντίστοιχο είχε η Ευρώπη την ίδια εποχή.

Ακόμα και το όραμα του «Τρίτου Ελληνικού Πολιτισμού» που ανήγγειλε ο Ιωάννης Μεταξάς, προσπαθώντας να εστιάσει την προσοχή των νέων στην παράδοση και όχι στο μιμητισμό των ευρωπαικών προτύπων, που ήταν της μόδας τότε. Ενα πολιτισμό οραματιζόταν που θα προέκυπτε από την σύνθεση του αρχαίου του βυζαντινού και του σύγχρονου λαικού. Γι αυτό παρείχε και τα αντίστοιχα ερεθίσματα με διάφορες εκδηλώσεις, παρουσιάζοντας τους δημοτικούς χορούς και τις ενδυμασίες στις εορτές του Σταδίου και αλλού και για να κάνει το ελληνικό λαό να αισθανθεί υπερήφανος για την παράδοση του. Οι ιδέες αυτές που δεν ήταν μόνο δικές του αλλά και άλλων φωτισμένων ανθρώπων της εποχής του, όπως ήταν ο Αγγελος και η Εύα Σικελιανού, η Αγγελική Χατζημιχάλη, η φωτογράφος Νέλλυ και τόσοι άλλοι, σιωπηλά ενώθηκαν με τη ζωή του τόπου μεταπολεμικά, μέσα από την Μουσική του Χατζηδάκι και του Θεοδωράκη, τις παραστάσεις στα αρχαία θέατρα, την αρχιτεκτονική του Πικιώνη, την ζωγραφική του Εγγονόπουλου, του Τσαρούχη, του Χατζηκυριάκου Γκίκα, του Σικιελιώτη, του Γουναρόπουλου και τόσων άλλων καλλιτεχνών, την πεζογραφία του Πετσάλη του Τερζάκη, την ποίηση του Σεφέρη, του Λορεντζάτου και του Ελύτη.

Ο ίδιος ο Μεταξάς αρνήθηκε την δημιουργία Υπουργείου Πολιτισμού, παρά τις εκκλήσεις του πιστού του φίλου Θ. Νικολούδη και Υπουργού Τύπου και Τουρισμού, γιατί έλεγε και πίστευε, ότι ενώ σε πολλούς τομείς το κράτος πρέπει να έχει τον πρώτο και καθοριστικό ρόλο, όπως στην παιδεία, ο πολιτισμός δημιουργείται και εκφράζεται από τους καλλιτέχνες. Για αυτό τον λόγο στήριξε τις δημιουργίες τους με κάθε τρόπο, οικονομικό και προβολής των έργων αδιακρίτως, μέσα από τις Πανελλήνιες Εκθέσεις που τότε εγκαινιάστηκαν στο Ζάππειο Μέγαρο.

Ουσιώδη σημασία έδωσε στον σεβασμό της έννοιας πατρίδα και των συμβόλων της. Στις 16 Ιανουαρίου 1937 δημοσιεύθηκε αναγκαστικός νόμος περί του τρόπου απονομής του οφειλομένου σεβασμού προς την Εθνική σημαία και γενικώς τα εθνικά σύμβολα προς αναπτέρωση του αισθήματος της εθνικής αξιοπρέπειας

Θέλομεν να κάμωμεν πολιτισμόν Ελληνικόν. Δεν θέλομεν τους ξένους πολιτισμούς. Θέλομεν ιδικόν μας πολιτισμόν, τον οποίον να τον ωθήσωμεν και να τον κάμωμεν ανώτερον από όλους τους πολιτισμούς, εις την άκρην αυτήν της Ευρώπης. Θέλομεν ευημερίαν οικονομικήν. Θέλομεν αυτήν την γήν, αυτήν την πολύτιμον γήν, θέλομεν να την κάμωμεν να παράγη, να γίνη περιβόλι, όπως ημπορεί να γίνει μιαν ημέραν ένα πλούσιον περιβόλι, ώστε οι άνθρωποι οι οποίοι ζούν εις τα χώματα αυτά να αισθανθούν ότι είναι ευτυχισμένοι.

Ιωάννης Μεταξάς

Η ΕΛΛΑΣ ΥΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΑΚΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Περίεργη στάση έναντι των προκλήσεων

Η ελληνοτουρκική προσέγγιση και η άρον-άρον διευθέτηση του Κυπριακού που επιχειρείται, επιβλήθηκαν από το εξωτερικό. Από την εποχή των Ιμίων οι ΗΠΑ έχουν εκπονήσει τη λεγόμενη «πολιτική Αιγαίου»

Του Μιχάλη Ιγνατίου

«Πώς επιτρέπει η Ελλάδα να ελέγχουν την θάλασσα του Αιγαίου τα τουρκικά καράβια και να μη διαμαρτύρεται καν για την πρόκληση»; Το ερώτημα προέρχεται από επαγγελματικό στέλεχος του αμερικανικού Κογκρέσου που ασχολείται με τα ελληνικά θέματα, καθώς εργάζεται στο γραφείο γνωστού Αμερικανού πολιτικού. Πρόκειται για μία «νόμιμη απορία» από έναν άνθρωπο που καλείται συχνά-πυκνά να ετοιμάσει τις παρεμβάσεις του αφεντικού του για τα θέματα που ενδιαφέρουν την Ελλάδα και την Κύπρο -είναι ο ίδιος άνθρωπος που ζήτησε μία πολύ μικρή χάρη από την Αθήνα και τη Λευκωσία και έλαβε αρνητική απάντηση. Και είναι «νόμιμη απορία» επειδή οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου ζητούν μέσω των ομογενών από τους Αμερικανούς πολιτικούς να πράττουν αυτά που οι ίδιες δεν κάνουν, όταν οι προκλήσεις προέρχονται από την Τουρκία.

Οι αντιδράσεις της Αθήνας στις προβοκάτσιες του κ. Ερντογάν είναι από ανύπαρκτες έως αναιμικές. Σε σημείο που συλλαμβάνει κανείς τον εαυτό του να φωνάζει από αγανάκτηση για την παθητική στάση που επιδεικνύει ο πρωθυπουργός και η ομάδα που εγκατέστησε στο υπουργείο των Εξωτερικών. Μα, δεν νευριάζουν αυτοί οι άνθρωποι όταν βλέπουν αυτές τις συμπεριφορές; Και πώς μπορεί ακόμα να πιστεύουν ότι ο ισλαμιστής πρωθυπουργός της Τουρκίας είναι άνθρωπος καλών προθέσεων; Δεν είναι λογικό να σκεφτόμαστε -όπως είπε και το επαγγελματικό στέλεχος του Κογκρέσου- ότι η πολυδιαφημισμένη ελληνοτουρκική προσέγγιση είναι μονόδρομος και τα συμφωνηθέντα τηρούνται μόνο από την Αθήνα;

Ο,τι και να υποστηρίζει ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, η Ελλάδα αυτή την στιγμή είναι ένα «ελεγχόμενο κράτος» από το ΝΤ, την ΕΚΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Γιατί να κοροϊδευόμαστε; Μπορεί να λάβει οποιαδήποτε απόφαση η ελληνική κυβέρνηση χωρίς να ενημερώσει τις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον, όπου είναι οι έδρες των δανειστών της; Ούτε συζήτηση να γίνεται. Δεν μπορεί, δεν υπάρχει η δυνατότητα. Στο σημείο που έχουν φέρει οι πολιτικοί τη χώρα, γονατισμένη μπροστά στην παγκόσμια οικονομική ελίτ και εξαρτημένη από την (ανύπαρκτη) «βοήθεια» των δυτικών συμμάχων, δεν δύναται να πράξει το παραμικρό. Ούτε να προστατεύσει τα συμφέροντά της.

Η ελληνοτουρκική προσέγγιση και η άρον-άρον διευθέτηση του Κυπριακού που επιχειρείται, επιβλήθηκαν από το εξωτερικό. Από την εποχή των Ιμίων και τη γκριζοποίηση της περιοχής με τη σύμφωνη γνώμη της τότε κυβέρνησης, οι ΗΠΑ έχουν εκπονήσει τη λεγόμενη «πολιτική Αιγαίου» (Aegean Policy) και δεν έχουν αλλάξει ούτε μία γραμμή: Προβλέπει συνεταιρισμό στο Αιγαίο, προβλέπει συνεκμετάλλευση του πλούτου (αν υπάρχει). Η υποχώρηση της κυβέρνησης Σημίτη το μοιραίο βράδυ της 31ης Ιανουαρίου 1996 άνοιξε την όρεξη της Τουρκίας, η οποία δεν αποδέχεται καμία διευθέτηση εάν επηρεάζεται η δήθεν «ισορροπία του 50-50».

Είναι μία θέση εντελώς απαράδεκτη, η οποία επαναφέρεται σε κάθε ευκαιρία, ενώ την ίδια στιγμή η Αθήνα δεν την απορρίπτει με ισχυρό τρόπο, που να μην επιτρέπει την επαναφορά της δείχνοντας μία αδυναμία να προασπίσει τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, σε σημείο που να προκαλούνται δικαιολογημένες απορίες: Εάν δεν μπορεί να το πράξει είναι ένα θέμα, εάν δεν την αφήνουν οι υποχρεώσεις που έχει από την υπογραφή του μνημονίου, είναι ένα άλλο ζήτημα. Πάντως, είτε το ένα συμβαίνει είτε το άλλο, πρέπει να έχει το θάρρος να το ανακοινώσει στο λαό. Διότι η στάση της έναντι των προκλήσεων είναι τουλάχιστον περίεργη...

ΤΟΥΡΚΟΣ ΜΕ ΒΟΥΛΑ ΤΗΣ ΟΥΝΕΣΚΟ Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

Επιτέλους!!! Ξεφορτωθήκαμε τον Καραγκιόζη
ΕΑΜ Β΄

Συγχαρητήρια στους Τούρκους για το απόκτημά τους. Να το χαίρονται.Μεγαλύτερο κακό στον ελληνισμό από τους ίδιους τους Έλληνες ποτέ και κανένας ξένος δεν έχει καταφέρει να κάνει. Πήραν οι Τούρκοι τον "Καραγκιόζη" και βρέθηκαν Έλληνες να τσαντιστούν και να βγουν να φωνάζουν, διεκδικώντας το δίκιο τους. Αντί να πανηγυρίζουμε όλοι μαζί, που βρέθηκε κάποιος αφελής να πάρει αυτήν τη "λέρα" από πάνω μας, καθόμαστε και διαμαρτυρόμαστε. Με την Τουρκία έπρεπε να έχουμε διαφορές για το ακριβώς αντίθετο από αυτό που σήμερα διαφωνούμε. Θα έπρεπε να προσπαθεί ο ένας να φορτώσει στον άλλο τον Καραγκιόζη, όπως συμβαίνει με τον κάθε "μουντζούρη". "Μουντζούρης" είναι ο Καραγκιόζης. Ένας κόπρος. Ένα πραγματικό παράσιτο της ζωής και της κοινωνίας. Ένα πραγματικό βδέλυγμα. Ένα θλιβερό ανθρωποειδές, που αποτελεί ντροπή για έναν λαό να υπάρχει στην παράδοσή του. Πόσο μάλλον όταν αυτός ο λαός είναι ο ελληνικός. Πόσο μάλλον όταν αυτός ο Καραγκιόζης θα πρέπει να είναι "συγκάτοικος" σε μια παράδοση με ήρωες όπως ο Αχιλλέας ή ο Οδυσσέας.

Σήμερα διαμαρτυρόμαστε σε ένα θέμα, στο οποίο έχουμε εκατό τοις εκατό άδικο και μάλιστα εμφανιζόμαστε τόσο γελοίοι, που με τις πρακτικές μας νομιμοποιούμε τις πρακτικές των εχθρών μας. Με τις βλακώδεις και ανεξήγητες συμπεριφορές μας απειλούμε τα πραγματικά μας δίκια. Μιλάμε για τρομερά πράγματα. Διεκδικώντας αδίκως ξένες πνευματικές κληρονομιές, νομιμοποιούμε αυτούς, που κάνουν τα ίδια εις βάρος μας.

Οι ίδιοι οι Έλληνες, οι οποίοι γελάνε με τους σλαβόφωνους Σκοπιανούς, όταν αυτοί διεκδικούν τον Φίλιππο ή τον Αλέξανδρο —των οποίων τα ονόματα δεν τα κατανοούν στη γλώσσα τους— έρχονται και τους μιμούνται στο θέμα του Καραγκιόζη.

Ό,τι σχέση έχει η λέξη Φίλιππος με τους Σλάβους, άλλη τόση σχέση έχει η λέξη Καραγκιόζης με τους Έλληνες. "Φωνάζει" από μακριά ..."Καραγκιόζης" …Είναι τούρκικη λέξη …Δεν είναι ούτε Τηλέμαχος ούτε Αριστοτέλης ούτε Νικηφόρος ούτε Φιλοποίμην. Ανήκει στην οθωμανική παράδοση και όχι στην ελληνική. Ανήκει σ' αυτούς που τον "γέννησαν" και τον "βάπτισαν" με όνομα που ανήκε στη γλώσσα τους.


"Ο Καραγκιόζης είναι αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού μας" …θα μπορούσε να πει o ...Βελιγκέκας. Δυστυχώς όμως αυτό το είπε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Γραικίας Γρηγόρης Δελαβέκουρας.!!! Ο εκπρόσωπος του ίδιου υπουργείου, το οποίο μάχεται για να "κρατήσει" τον Καραγκιόζη, αλλά δεν έχει κανένα πρόβλημα —όπως δείχνουν τα πράγματα— να παραδώσει το όνομα της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς. Ο εκπρόσωπος του υπουργείου, το οποίο δεν έδειξε τα ίδια αντανακλαστικά τώρα που οι Τούρκοι απειλούν να μας πάρουν το Καστελόριζο ή το μισό Αιγαίο. Τον Καραγκιόζη να μην μας πάρουν. Αυτό μόνον τους νοιάζει. Τον "πατέρα" τους να μην χάσουν και να μην μείνουν "ορφανά" τα "Κολλητήρια" …εκεί στη Βασιλίσσης Σοφίας.Αυτά σ' ό,τι αφορά το τυπικό μέρος του "ήρωα" των σκιών. Στο ουσιαστικό μέρος τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Τον Καραγκιόζη οι Έλληνες όχι απλά έπρεπε να τον αποφεύγουν όπως έναν "μουντζούρη", αλλά στην κυριολεξία να τον μισούν. Γιατί; Γιατί ο Καραγκιόζης τούς αλλοίωσε τα ελληνικά τους χαρακτηριστικά. Ο Καραγκιόζης είναι ο "πατέρας" του αιώνιου Ραγιά. Του υποταγμένου, κουτοπόνηρου και βρωμερού Ραγιά. Συνεπώς είναι και ο "πατέρας" του άθλιου σημερινού νεοέλληνα της μίζας, του ωχαδερφισμού και της αθλιότητας. Γι' αυτόν τον λόγο "κατασκευάστηκε" από την οθωμανική αυτοκρατορία. "Κατασκευάστηκε", για να διαβρώνει ανθρώπινες ψυχές. "Κατασκευάστηκε", για ν' αποθαρρύνει τους ανθρώπους να γίνονται ισχυροί πολίτες και να τους μετατρέπει σε κουτοπόνηρους και πειθήνιους υπηκόους.Η επιβίωση του Καραγκιόζη στη σύγχρονη ελληνική παράδοση ήταν αυτή, η οποία διαιώνισε τους Ραγιάδες της οθωμανικής αυτοκρατορίας και στο σύγχρονο ελληνικό κράτος.

Ο Καραγκιόζης έκανε μεγάλη ζημιά στον σύγχρονο ελληνισμό. Εξαιτίας του δεν έγινε η Ελλάδα ποτέ ένα σύγχρονο κράτος. Εξαιτίας του μεταφέρθηκε η "παθογένεια" της οθωμανικής αυτοκρατορίας στο ελληνικό εθνικό κράτος. Απλά, για να το καταλάβει κάποιος αυτό, θα πρέπει να γνωρίζει πώς λειτουργεί το σύστημα και οι μηχανισμοί παραγωγής προτύπων.Το κάθε κοινωνικό σύστημα λειτουργεί με τον τρόπο που επιβάλει η πολιτισμική του επιλογή. Με βάση αυτήν την επιλογή —και άρα με βάση τις "απόψεις" του— διαπαιδαγωγεί τα παιδιά του. Εξαιτίας των αναγκών της διαπαιδαγώγησης παράγει τα επιθυμητά γι' αυτό πρότυπα. Με τα πρότυπα σου "λέει" από μικρό παιδί τι ακριβώς θέλει από εσένα να κάνεις όταν θα ενηλικιωθείς. Σου εξηγεί τι θεωρεί σωστό και τι λάθος. Σου εξηγεί τι ανέχεται και τι όχι.

Η αρχαία ελληνική κοινωνία δεν ήταν τυχαίο που μεγαλούργησε. Δεν ήταν τυχαίο που νίκησε όλους τους μεγάλους τυράννους. Δεν ήταν τυχαίο που έστησε Θερμοπύλες για να τους σταματήσει και τους νίκησε σε Μαραθώνες. Τίποτε δεν είναι τυχαίο σ' αυτόν τον κόσμο. Από τύχη κανένας δεν βρέθηκε ψηλά στον Όλυμπο. Πρέπει να ξεκινήσεις "σκαρφάλωμα" μιας ολόκληρης ζωής, για να βρεθείς εκεί. Το ίδιο συμβαίνει και με τις κοινωνίες. Καμία δεν διέπρεψε επειδή έτσι "έτυχε". Οι κοινωνίες αποφασίζουν μόνες τους για τους στόχους τους και στη συνέχεια "παράγουν" τους πολίτες που επιθυμούν, για να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί. Η αρχαία ελληνική κοινωνία ήταν διάσημη και λαμπερή, γιατί ήταν φιλόδοξη. Αναγκαστικά λοιπόν φιλόδοξους πολίτες "παρήγαγε".

Τέτοια πρότυπα έδινε στα παιδιά της.Όταν μια κοινωνία μεγαλώνει τα παιδιά της με ήρωα τον Αχιλλέα, ελληνική θα γίνει. Γιατί; Γιατί θα τα κάνει όμοια μ' αυτόν. Θα τα κάνει να σκέφτονται όμοια μ' αυτόν. Θα τα κάνει να επιθυμούν και να εχθρεύονται τα ίδια πράγματα μ' αυτόν. Τι ήταν ο Αχιλλέας; Ένας ισχυρός άνθρωπος. Ένας φιλόδοξος άνθρωπος. Ένας άνθρωπος, ο οποίος αγωνιζόταν για τη δόξα μέχρι θανάτου. Ένας άνθρωπος, ο οποίος μπορούσε να θυσιαστεί για έναν κοινό στόχο. Ένας άνθρωπος, ο οποίος μπορούσε να θυσιαστεί για τον φίλο του και άρα και για τον συνάνθρωπό του. Ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν θα δίσταζε να σηκώσει το ξίφος του ακόμα και απέναντι στην ίδια την εξουσία, αν θεωρούσε ότι αδικούνταν από αυτήν. Ένας άνθρωπος, ο οποίος στεκόταν πάντα "όρθιος" σε όλες τις περιστάσεις. Ένας άνθρωπος, ο οποίος, ως "όρθιος", δικαιούνταν να είναι πανέμορφος και ρωμαλέος ως θεός.Αυτά τα παιδιά αυτής της κοινωνίας είναι που έστησαν τις Θερμοπύλες και έχτισαν τους Παρθενώνες. Αυτοί ανακάλυψαν τη Δημοκρατία και αυτοί θεμελίωσαν τις επιστήμες. Γιατί; Γιατί ο καθένας από αυτούς σκεφτόταν σαν τον Αχιλλέα και έδινε τη μάχη του στον όποιο τομέα και αν δραστηριοποιούνταν. "Τρωικός Πόλεμος" δεν υπάρχει μόνον στο στρατιωτικό επίπεδο. Υπάρχει και στην επιστήμη. Υπάρχει και στην οικονομία. Υπάρχει και στην κοινωνική λειτουργία. Όπου υπάρχει τέτοιος "πόλεμος", ευδοκιμούν και δοξάζονται οι "Αχιλλείς".

Άνθρωπος, ο οποίος μεγάλωσε με πρότυπο τον Αχιλλέα, θα σταθεί "όρθιος" ως άνθρωπος όπου κι αν τον τοποθετήσεις. Όποια κι αν είναι η ιδιότητά του. Είτε είναι στρατιώτης είτε επιστήμονας είτε υπάλληλος είτε εργάτης, πάντα θα στέκεται "όρθιος". Θα κάνει το καθήκον του ή θα εκτελέσει την εργασία του στο ακέραιο, για να μην σου δώσει το δικαίωμα να τον κατηγορήσεις. Θα υπερασπιστεί αυτό το οποίο θεωρεί δίκαιο και θα πολεμήσει αυτό το οποίο θεωρεί άδικο …Μέχρι θανάτου …καί στις δύο περιπτώσεις. Αυτός είναι ο ελληνισμός και αυτά είναι τα θεμέλιά του.Σε μια άλλη χρονική περίοδο και υπό άλλες συνθήκες λειτούργησε η οθωμανική αυτοκρατορία. Αυτή η αυτοκρατορία είχε έναν πολύ απλό τρόπο λειτουργίας. Δεν είχε ανώτερους στόχους, όπως η ελληνική. Δεν ήταν μικρή κοινωνία, η οποία θα έδινε τη μάχη της επιβίωσης, όπως η ελληνική. Ήταν μια τεράστια κοινωνία και δεν κινδύνευε από εξωτερικούς εχθρούς, ώστε να εκπαιδεύσει τους πολίτες της στην αυτοθυσία. Είχε μια οργανωμένη τάξη ισχυρών, οι οποίοι περισσότερο φοβούνταν την εσωτερική αντίδραση παρά οτιδήποτε άλλο.


Αυτοί οι κυρίαρχοι Αγάδες φοβούνταν τους φτωχούς δουλοπάροικους και φρόντιζαν για την άμυνά τους. Πώς; Με τη μέθοδο των προτύπων. Κατασκεύασαν τα πρότυπα που τους βόλευαν και τα έδωσαν στην "πλέμπα". Κατασκεύασαν τα πρότυπα και τα έδωσαν στους φτωχούς για μαζική "κατανάλωση". Κατασκεύασαν τον Καραγκιόζη. Κατασκεύασαν τον Καραγκιόζη, για να έχουν Καραγκιόζηδες απέναντί τους.Τι σου "έλεγε" η αυτοκρατορία μέσω αυτού του προτύπου της; Εφόσον πεινάς, μην αντιδράς βίαια. Μην αμφισβητείς το σύστημα. Μην θυσιάζεσαι για τις απόψεις σου, γιατί δεν αξίζει και θα είσαι κορόιδο αν το κάνεις. Μην καλλιεργείς φιλίες, γιατί κοστίζουν και σου κάνουν ζημιά. Κάνε τα πάντα για να επιβιώσεις. Αυτός, ο οποίος επιβιώνει, χωρίς να δουλεύει, είναι ο "μάγκας". Αυτός είναι ο "πετυχημένος". Όλοι οι άλλοι είναι "θύματα". "Θύματα" είναι τόσο αυτοί, οι οποίοι αδυνατούν να επιβιώσουν όσο κι αυτοί που θυσιάζονται για πράγματα, τα οποία δεν μετρούνται σε μπριζόλες, κεφτέδες και μαρούλια. Οι "επιτυχόντες" είναι πάντα οι "μάγκες". Αυτοί πάντα θα έχουν καλές σχέσεις με τους Αγάδες. Οι "επιτυχόντες", που, χάρη στους Αγάδες, θα γευτούν ακόμα πιο εύκολη "επιτυχία".Αυτή ήταν η "γραμμή", που περνούσαν στον λαό με τον Καραγκιόζη. Κάνε απατεωνιές, αλλά φρόντισε να μην σε πιάσουν. Πλήρωνε μπαξίσι, για να κάνεις τη δουλειά σου, ακόμα κι αν αυτή η δουλειά είναι παράνομη. Παίρνε μπαξίσι για να κάνεις το καθήκον σου, ακόμα κι αν αυτό είναι παράνομο. Κάνε ό,τι θέλεις, αλλά, όταν έρθεις απέναντι στην εξουσία, να υποταχθείς, γιατί αυτό είναι το "παιχνίδι". Βρες κουτσούς, χαζούς και κουλούς και ξεγέλασέ τους. Μόνον τον Αγά μην προσπαθείς να ξεγελάσεις, γιατί θα τιμωρηθείς. Τον Αγά θα τον "γλείφεις". Τον Αγά θα τον προσκυνάς. Τον Αγά θα τον βοηθάς, χαφιεδίζοντας όλους τους άλλους.

Στόχος; "Ναααα φάαααμε, ναααα πιούυυυμε …και νηστικοί να κοιμηθούμε, ναούμε".

Αυτός ήταν ο υπέρτατος στόχος του Καραγκιόζη. Να φάει και να πιεί πάση θυσία. Κανένας άλλος ανώτερος στόχος. Για καμία δόξα δεν αγωνίζεται. Για κανένα κοινωνικό δίκαιο. Για κανέναν κοινό αγώνα δεν θυσιάζεται. Δεν έχει φίλους παρά μόνον ευκαιριακούς συμμάχους σε μια σκληρή "σκυλομαχία" για το πιάτο της ημέρας. Η οικογένειά του δεν είναι μια πραγματική οικογένεια, παρά μια συμμορία συγγενών, που αγωνίζονται για το πιάτο της ημέρας. Ο Καραγκιόζης δεν στέκεται ποτέ όρθιος. Παίρνει το σχήμα που θέλει ο Αγάς. Δεν είναι πανέμορφος σαν τον Αχιλλέα, αλλά πανάσχημος, γιατί η ομορφιά γοητεύει τους ανθρώπους και αυτό απειλεί την εξουσία του Αγά. Δεν είναι ρωμαλέος σαν τον Αχιλλέα, αλλά καμπούρης, γιατί ο Αγάς θέλει να "στρέψει" τους πάντες μακριά από κάθε σκέψη σύγκρουσης.Η επιλογή του σωματότυπου του Καραγκιόζη δεν είναι τυχαία. Μόνον οι πλούσιοι και οι ισχυροί είναι όμορφοι και ρωμαλέοι και γι' αυτό πρέπει να τους φοβούνται οι φτωχοί. Οι φτωχοί είναι καμπούρηδες, κοντοί και άσχημοι. Οι φτωχοί είναι σαν τον βρομιάρη Καραγκιόζη και τα παιδιά του. Ζέχνουν από τη βρόμα, εφόσον, μόλις κατορθώσουν να φάνε με τις πιο απίθανε γυφτιές και απατεωνιές, θα κρυφτούν, είτε στα κεραμίδια είτε στους βόθρους, για να μην τους βρουν αυτοί τους οποίους ξεγέλασαν. Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Ο Καραγκιόζης θέλει να δείχνει στα παιδιά των δουλοπάροικων Ραγιάδων πώς τα αντιλαμβάνεται το οθωμανικό σύστημα. Ο Καραγκιόζης είναι ένα κατασκευασμένο "θολό" είδωλο, για να βλέπουν οι φτωχοί την εικόνα τους όπως βολεύει το σύστημα και όχι όπως πραγματικά είναι. Γι' αυτόν τον λόγο είναι δύσμορφος και σχεδόν σακάτης. Δείχνει "φωναχτά" όχι μόνον ότι δεν θέλει ν' αγωνίζεται, αλλά και ότι δεν μπορεί ν' αγωνιστεί. Δείχνει ότι "συμφέρει" τους φτωχούς, που δήθεν είναι όμοιοί του, να τον μιμηθούν, για να "επιβιώσουν" στην καραγκιόζικη "ζούλα".

Αυτόν τον Καραγκιόζη έσπευσαν να υπερασπιστούν κάποιοι Έλληνες, που σήμερα διαμαρτύρονται. Ανήκει στην παράδοσή μας λένε. Τα παιδιά τους, δηλαδή, με τον Καραγκιόζη σαν πρότυπο θέλουν να τα μεγαλώσουν; Θέλουν να τα κάνουν δειλούς, πονηρούς και διεφθαρμένους Ραγιάδες σαν κι αυτόν; Δεν θέλουν να τα κάνουν Έλληνες; Δεν θέλουν να τα κάνουν σαν τον Αχιλλέα; Δεν τα θέλουν όμορφα, ελεύθερα και ρωμαλέα; Τα θέλουν άσχημα, υποταγμένα και καμπούρικα; Τι ακριβώς υπερασπίζονται τόσο αυτοί οι αφελείς όσο και το υπουργείο των εξωτερικών; Δεν βλέπουν ότι τον Καραγκιόζη "πληρώνουμε" ως λαός ακόμα και σήμερα; "Παιδιά" του Καραγκιόζη είναι όλοι αυτοί, που σήμερα μας βασανίζουν. Με τον Καραγκιόζη γαλουχήθηκαν αυτοί, που σήμερα μας κυβερνούν. Αυτοί, που τους βάλαμε στον ΟΤΕ να τον διευθύνουν και αυτοί για λίγο "μπαξίσι" τον παρέδωσαν στη Deutsche Telekom. Αυτοί, που τους ψηφίσαμε για να μας κυβερνήσουν και αυτοί το εξέλαβαν σαν ευκαιρία να βολέψουν στο δημόσιο μέχρι και τους σκύλους τους.

Αυτοί, που πήγαν στο Πανεπιστήμιο και για να περάσουν ένα μάθημα χωρίς να διαβάσουν ή να διοριστούν σε μια θέση, κολλούσαν αφίσες για το ΚΚΕ. Αυτοί, οι οποίοι παρακαλάνε τον "Αγά" να τους καλέσει σε μια συνεδρίαση της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, για να γίνουν κάποια μέρα υπουργοί. Αυτοί, οι οποίοι χαφιεδίζουν τους Έλληνες συνταξιούχους στον Στρός Καν του ΔΝΤ. Με τον Καραγκιόζη γαλουχήθηκαν οι "ήρωες" των κοινωνικών αγώνων, που, …"άμα λάχει", αναλαμβάνουν να ηγηθούν και του "αγώνα" του Παναθηναϊκού.Αυτόν τον "ήρωα" πήραν οι Τούρκοι …Να τον χαίρονται. Εμείς απλά θα τον ξεπροβοδίσουμε.


…Αϊ στο διάολο ρε Καραγκιόζη …και ακόμα παραπέρα.


Μαζί σου πάρε και το Κολλητήρι και όλα τα αδέρφια του. Όλους όσους αυτήν τη στιγμή κυβερνάνε και λεηλατούνε την Ελλάδα. Δικά σου παιδιά είναι.

Ραγιάδες με την αυθεντική καταγωγή. Άσχημοι, καμπούρηδες και για λίγα "γρόσια" δωσίλογοι προδότες.

Γλείφτες των "Αγάδων" της Νέας Τάξης.

Γιωργάκηδες, Κωστάκηδες, Ντορούλες και το κακό συναπάντημα. Αυτούς γιατί μας τους άφησαν οι Τούρκοι;
Δεν γίνεται η Unesco να τους πάρει κι αυτούς;
Μήπως να πιέζαμε λίγο για τον Καρατζαφέρη;
Μήπως για την Παπαρήγα ή τον Τσιπροκολλητήρη;