ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΜΗΣΤΟΤΑΚΗ - 29 03 20

BLOCK AΠΟ TO FACEBOOK ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ ΟΗΕ ΣΤΟ ΜΑΡΑΚΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΟΚΟΥ

 ΕΝ ΣΕΡΡΑΙΣ: ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ Η ΕΛΛΑΣ: 

ΞΑΦΝΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΜΑΡΑΚΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΟΚΟΥ 

TO IΣΛΑΜ ΑΦΑΝΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Τρόμος στη Σκανδιναβία

Διαδήλωση ριζοσπαστών ισλαμιστών στο Όσλο της Νορβηγίας

"Οι «στρατιώτες του Odin» της Φινλανδίας, δρομολογούν ομάδες περιπολίας των δρόμων στη Νορβηγία. Οι μουσουλμάνοι απαντούν με τους «στρατιώτες του Αλλάχ», με αποτέλεσμα να προβλέπονται αιματηρές οδομαχίες σε πολλές πόλεις"

Η εισβολή εκατομμυρίων μεταναστών στην Ευρώπη, κυρίως μέσω της Ελλάδας που με κάποιον τρόπο αντικατέστησε την Ιταλία, είναι ένα θέμα που θα μας απασχολεί για πάρα πολύ καιρό. Κυρίως οι μάχες των πόλεων που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, στη Νορβηγία αυτή τη φορά, αφού οι μετανάστες προσπαθούν να προστατευτούν σχηματίζοντας τις δικές τους ομάδες κρούσης.

Σαν απάντηση λοιπόν στους «στρατιώτες του Odin», της βίαιης ομάδας περιπολίας των δρόμων που ιδρύθηκε στη Φινλανδία (άρθρο), με παραρτήματα στις Σουηδία, Νορβηγία, Δανία, Πολωνία, Γερμανία, Εσθονία, Ουγγαρία, Αγγλία και ΗΠΑ, οι ισλαμιστές μετανάστες δημιούργησαν στο Όσλο τους «στρατιώτες του Αλλάχ» (πηγή). Η ομάδα αυτή θα περιπολεί επίσης στους δρόμους, για να προστατεύει τους μουσουλμάνους από τους στρατιώτες του θεού του πολέμου: ενός γερμανικής καταγωγής θεού και προστάτη όλων των φυλών του ευρωπαϊκού Βορρά!

Η αστυνομία της Νορβηγίας φοβάται πως θα ακολουθήσουν αιματηρές οδομαχίες μεταξύ των δύο αυτών ομάδων, πιστεύοντας πως «οι στρατιώτες του Odin» αποτελούν πολιτικό δηλητήριο για τη χώρα (πηγή). Όσον αφορά τους κατοίκους της, πανικοβάλλονται από τις στολές των «στρατιωτών του Αλλάχ», οι οποίες ουσιαστικά μοιάζουν με αυτές των αντιπάλων τους: μαύρο τζάκετ, διακοσμημένο με τη μαύρη σημαία της ISIS. Οι μαύρες σημαίες κυματίζουν ήδη στις διαδηλώσεις των μεταναστών, οι οποίες επίσης τρομάζουν τους κατοίκους των χωρών του Βορρά.

.

Θυμίζω πως η φινλανδική ομάδα έχει σχέση με νεοναζιστικές οργανώσεις, όπως αρκετές άλλες που φυτρώνουν με μεγάλη συχνότητα σε όλες τις πόλεις της Ευρώπης, με το παράδοξο χαρακτηριστικό να ιδρύουν παραρτήματα παντού.

Οι γερμανικές υπηρεσίες τώρα αναφέρουν πως τα εγκλήματα στη χώρα τους, για τα οποία θεωρούν υπεύθυνους τους μετανάστες, ήταν 208.344 το 2015, 570 την ημέρα, 23 την ώρα και 80% περισσότερα από αυτά το 2014 (πηγή). Το 24% οφείλονταν σε Σύριους, το 17% σε Αλβανούς και ακολουθούν οι μετανάστες από το Κόσσοβο (14%), τη Σερβία (11%), το Αφγανιστάν (11%), το Ιράκ (9%), την Ερυθραία (4%), τα Σκόπια (4%), το Πακιστάν (4%) και τη Νιγηρία (2%).

Το δικό μου συμπέρασμα από όλα αυτά, καθώς επίσης από τα υπόλοιπα που συμβαίνουν στα άλλα κράτη, είναι πως η Ευρώπη θα βιώσει εφιαλτικές καταστάσεις. Επίσης πως το κλείσιμο των συνόρων που βρίσκεται σε εξέλιξη, με πρόσφατο αυτό της Βαυαρίας με την Αυστρία (πηγή), δεν πρόκειται να βοηθήσει καθόλου στη λύση του προβλήματος. Μάλλον θα το επιδεινώσει, ενώ ταυτόχρονα θα διαλύσει την ΕΕ, στην οποία η μία χώρα μετά την άλλη εγκαταλείπουν τη Σέγκεν.

Το ΔΝΤ πάντως προβλέπει πως το 2016 και το 2017 περί τους 1,3 εκ. μετανάστες θα ζητήσουν άσυλο στην Ευρώπη (πηγή). Πιθανότατα όμως δεν υπολογίζει τις εκατοντάδες χιλιάδες πεινασμένων που συγκεντρώνονται στις ακτές της Βόρειας Αφρικής και ειδικά στη Λιβύη, προσπαθώντας να διαφύγουν από τις χώρες τους, στις οποίες κυριαρχεί μία ακόμη πιο αιμοβόρα τρομοκρατική οργάνωση: η Boko Haram.

Όσον αφορά τώρα τον τρόπο διαχείρισης της κρίσης, οι μετανάστες που ήδη διαμένουν στα κράτη της Ευρώπης, ωθούνται στη δημιουργία γκέτο, καθώς επίσης διαφόρων θρησκευτικά φανατισμένων ομάδων προστασίας τους. Οι «συμμορίες» αυτές θα συγκρούονται αναπόφευκτα με τις εθνικιστικές ή ναζιστικές ομάδες που ιδρύονται σε όλα τα κράτη, δημιουργώντας συνθήκες σοκ και χάους, όπως στη Σουηδία.

Ένεκα όλων αυτών η Ελλάδα, η οποία είναι η κεντρική πύλη της εισόδου των μεταναστών με προορισμό την κεντρική και βόρεια Ευρώπη, ενοχοποιείται από τους Ευρωπαίους, με την κατηγορία πως δεν φυλάει σωστά τα σύνορα της. Κινδυνεύει λοιπόν πολύ σοβαρά να απομονωθεί από τους πάντες, μετατρεπόμενη σε έναν νέο Λίβανο.

Το ενδεχόμενο αυτό, σε συνδυασμό με την οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση που βιώνουμε, χωρίς καμία προοπτική να τα καταφέρουμε με κριτήριο τα μέχρι στιγμής δεδομένα, απειλεί κυριολεκτικά με αφανισμό την πατρίδα μας. Ως εκ τούτου, αν δεν αντιδράσουμε αμέσως, εμποδίζοντας να εισέλθουν νέα κύματα μεταναστών στην Ελλάδα, αλλάζοντας σε πιο αυστηρή τη νομοθεσία για τους διακινητές (δεν αποτελεί δυστυχώς ποινικό αδίκημα) και ελέγχοντας καλύτερα αυτούς που βρίσκονται ήδη εδώ, θα βρεθούμε αντιμέτωποι με το χάος.

Θα μπορούσε βέβαια να με κατηγορήσει κανείς για κινδυνολογία ή για υπερβολές. Ίσως να έχει δίκιο. Έχω την εντύπωση όμως πως είναι καλύτερα να υπερβάλλει κανείς, όταν διακρίνει τέτοιου είδους κινδύνους, αντί να σιωπά νεκρικά όπως οι Σουηδοί για να μην χαρακτηριστεί εθνικιστής, ρατσιστής η ρατσίστρια. Όταν θα αρχίσουμε να βλέπουμε και εδώ συμμορίες που θα περιπολούν στους δρόμους συγκρουόμενες μεταξύ τους, οδομαχίες δηλαδή, θα είναι πια πολύ αργά για δάκρυα.

 

Ο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ

Ρώσος σταρ ο υποψήφιος δήμαρχος Συκεών - Νεάπολης

Kάτοικος Μόσχας , Δημότης Αθηναίων , που δεν γνωριζει να ομιλεί την ελληνικήν !

Της Ζωγιας Kουταλιανου

«Η καρδιά του ομογενή που βρίσκεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα του χτυπάει είκοσι φορές πιο γρήγορα για όσα συμβαίνουν εκεί. Γι' αυτό όταν σε καλούν να βοηθήσεις είναι ευτυχία και τιμή να το κάνεις, ειδικά στη δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάδα».

Ποιος τα λέει αυτά; Ο Ευκλείδης Κιουρτζίδης, υποψήφιος δήμαρχος στον «καλλικράτειο» δήμο Συκεών - Νεάπολης, Θεσσαλονίκης -τον τρίτο μεγαλύτερο δήμο του πολεοδομικού συγκροτήματος-, που ήρθε από τη Μόσχα της Ρωσίας, όπου ζει και εργάζεται, για να συνδράμει την Ελλάδα σ' αυτή τη δύσκολη συγκυρία.

Ο υποψήφιος δήμαρχος δεν μιλάει ελληνικά, δεν γνωρίζει τα προβλήματα του δήμου Συκεών - Νεάπολης, όπως παραδέχεται, αλλά διαβεβαιώνει ότι τα γνωρίζουν οι συνεργάτες του και διεκδικεί την ψήφο των δημοτών.

Από τα παράδοξα των επικείμενων δημοτικών εκλογών ή μια μορφή αφύπνισης και απόπειρα εμπλοκής στα πολιτικά δρώμενα των εκατοντάδων χιλιάδων παλιννοστησάντων ομογενών από την πρώην Σοβιετική Ενωση;

Ο Ευκλείδης Κιουρτζiδης είναι ηθοποιός στην πρώην Σοβιετική Ενωση και στην Ελλάδα, την ιθαγένεια της οποίας απεκτησε το 1996 οπότε και κατέβηκε στη Θεσσαλονίκη.

Ιδια τα προβλήματα

Κατά την εξαγγελία της υποψηφιότητάς του ανέφερε πως μπορεί να μην είναι δημότης κανενός εκ των τεσσάρων δήμων (Συκεών, Νεάπολης, Πεύκων, Αγ. Παύλου) που συνθέτουν τον ενοποιημένο δήμο Συκεών - Νεάπολης, αλλά θα μεταδημοτεύσει σύντομα από τον Δήμο Αθηναίων, στα μητρώα του οποίου είναι εγγεγραμμένος.

Γνωρίζει ελάχιστα ελληνικά, αλλά όπως εξηγεί με τη βοήθεια της διερμηνέως του παρακολουθεί εντατικά μαθήματα στη Μόσχα έτσι ώστε νε ξεπεράσει το εμπόδιο της γλώσσας.

Ο 42χρονος ομογενής, που γεννήθηκε στην Τσάλκα της Γεωργίας, δεν είναι «ένας στον σωρό». Δημοφιλής ηθοποιός της μικρής και της μεγάλης οθόνης αλλά και του θεάτρου στην πρώην Σοβιετική Ενωση, είναι γνωστός ως ο «Αλ Πατσίνο της Ρωσίας» και ιδιαίτερα αγαπητός μεταξύ των ομογενών, οι οποίοι τον παρακολουθούν ανελλιπώς μέσω δορυφορικής τηλεόρασης.

Βραβευμένος τον Οκτώβριο του 2008 από τον πρόεδρο Πούτιν για την καλλιτεχνική δραστηριότητά του, διατηρεί άριστες σχέσεις με τον ομογενή βουλευτή κ. Ιβάν Σαββίδη και αναγκάστηκε, όπως λέει, να απορρίψει μια πρόταση για νέα παραγωγή στη Ρωσία, προκειμένου να θέσει υποψηφιότητα στον Δήμο Συκεών - Νεάπολης, όπου αρχικά εγκατασταθηκε, προτού κατέβει στην Αθήνα και επιστρέψει απο εκεί στη Μόσχα.

«Δεν θεωρώ πως αφήνω την καριέρα μου. Αν, όμως, ο λαός αποφασίσει να με εκλέξει, γιατί να μην το κάνω, ειδικά σ' αυτή την πολύ δύσκολη συγκυρία;» είπε στην «Κ».

Τι είναι όμως αυτό που θεωρεί πως θα προσφέρει ο «Αλ Πατσίνο της Ρωσίας» στον Δήμο Συκεών - Νεάπολης; Μπορεί ο ίδιος, ως δημότης Αθηναίων και κάτοικος Μόσχας, να μη γνωρίζει καν τα προβλήματα του Δήμου Συκεών - Νεάπολης, όπως παραδέχθηκε σε πρόσφατη συνέντευξή του, αλλά έτσι κι αλλιώς «τα προβλήματα της Θεσσαλονίκης δεν διαφέρουν από εκείνα της Μόσχας, του Λονδίνου, του Τόκιο και όλου του κόσμου».

«Δεν είμαι ο μόνος, πιστεύω, που υποστηρίζει ότι οι πολιτικοί έχουν απομακρυνθεί από τον λαό. Νομίζουν πως ο λαός είναι για να τους υπηρετεί, ενώ στην πραγματικότητα οι πολιτικοί πρέπει να υπηρετούν τον λαό», είπε στην «Κ» ο κ. Κιουρτζίδης, που έχει βραβευτεί από τη Ρωσική Εκκλησία για τη στήριξη που παρέχει σε φιλανθρωπικά ιδρύματα, γεγονός που, κατά τους συνεργάτες του, δέιχνει την ενασχόλησή του με τα κοινά.

Ο ίδιος ισχυρίζεται πως ως διάσημος ηθοποιός δεν θα μπορούσε ποτέ να τεθεί υπεράνω της κοινωνίας, κομμάτι της οποίας αισθάνεται όταν από τη σκηνή εκτίθεται ενώπιον χιλιάδων ανθρώπων.

Ομογενείς σε όλους τους δήμους

Ο εκλογικός συνδυασμός επικεφαλής του οποίου είναι ο κ. Ευκλείδης Κιουρτζίδης δεν έχει ακόμη πρόγραμμα, ψηφοδέλτιο, ούτε καν όνομα, αλλά όπως εξηγούν οι συνεργάτες του όλα αυτά τα μέτωπα θα αρχίσουν να κλείνουν από την ερχόμενη εβδομάδα.

Υπογραμμίζουν, ωστόσο, ότι δεν πρόκειται για μια αμιγώς ομογενειακή παράταξη, καθώς στις τάξεις των υποψήφιων συμβούλων θα συγκαταλέγονται και πολλά πρόσωπα από την Ελλάδα.

Η υποψηφιότητα του κ. Κιουρτζίδη, πάντως, προέκυψε έπειτα από πρόσκληση που του απηύθυνε η Ελληνορωσική Συμμαχία «Ενωμένη Ελλάδα», μια πανελλαδική πολιτική κίνηση, όπως τη χαρακτηρίζουν στελέχη της, που «κατεβάζει» υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους σε όλους τους δήμους της χώρας, ως εκπροσώπους των Ελλήνων ομογενών από την πρώην Σοβιετική Ενωση.

«Η Συμμαχία δεν έχει πολιτικό χρώμα» επισημαίνουν σε όλους τους τόνους και προσθέτουν ότι στόχος της είναι να δώσουν οι ομογενείς το «παρών», διαδηλώνοντας πως δεν αποτελούν πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Η έντονη παρουσία στη χώρα Ελλήνων της διασποράς με μεγάλη οικονομική επιφάνεια είναι σημαντική για τη στήριξη της Ελλάδας στην κρίση που περνάει.

Η υποψηφιότητα του κ. Κιουρτζίδη ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες που προορίζονται για άλλους δημους της Ελλάδας μόνο στο ότι διεκδικεί τη δημαρχία και όχι απλώς τη θέση δημοτικού συμβούλου, αναφέρουν οι ίδιοι.

Το γεγονός πως ο ενοποιημένος δήμος Συκεών - Νεάπολης περιλαμβάνει περισσότερους από 12.000 ομογενείς -περίπου το 10% των δημοτών- δεν αποτελεί, κατά τους συνεργάτες του υποψήφιου δήμαρχου, την αιτία της επιλογής αυτής.

Γι' αυτό και ο κ. Ευκλείδης Κιουρτζίδης, που σχεδιάζει να περάσει το επόμενο διάστημα ταξιδεύοντας μεταξύ Μόσχας και Θεσσαλονίκης, σημείωσε πως κατέρχεται στον εκλογικό στίβο όχι για να αντιπαρατεθεί με τους αντιπάλους του, αλλά για να «κερδίσει τον λαό» και δηλώνει ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τον αγώνα.

EΝΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Τρίτη, 10 Αυγούστου 2010

Ένσταση κατά εγγραφής αλλοδαπού στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους των Δημοτικών Εκλογών
http://syntagmagr.blogspot.com/2010/08/blog-post_10.html

Μια άλλη διαδικασία, που λαμβάνει χώρα σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις & σε όλα τα επίπεδα είναι η διαδικασία των ενστάσεων, όπου κάθε εκλογέας & καθόσον αφορά τις δημοτικές εκλογές στα πλαίσια του Δήμου του δικαιούται να προσβάλλει την καταχώρηση στους εκλογικούς καταλόγους άλλων εκλογέων μεταξύ αυτών & αλλοδαπών. Για 1 δεκαήμερο τον Αύγουστο & αντίστοιχα 1 δεκαήμερο το Σεπτέμβριο (το πρώτο κάθε μηνός, που αρχίζει από την ημερομηνία ανάρτησης - O N. 2623/1998 δίνει περιθώριο 15 ημερών για την κατάθεση ενστάσεων από την ανάρτηση, αλλά καλό είναι να την κάνουμε στο δεκαήμερο, όπως ορίζουν τα Προεδρικά Διατάγματα. Το αναφέρω για έσχατες περιπτώσεις, όπου το Πρωτοδικείο απορρίψει ένσταση λόγω παρέλευσης προθεσμίας, οπότε μπορούμε να επιχειρηματολογήσουμε στις προτάσεις μας υπέρ του Νόμου) τοιχοκολλούνται στα δημοτικά καταστήματα οι κατάλογοι των ειδικών εκλογικών καταλόγων των αλλοδαπών, που όλοι οι Δημότες μπορούν να προσβάλλουν με ένσταση την εγγραφή τους. Στο Δήμο Αθηναίων αναρτήθηκαν στις 04.08.2010, πράγμα που σημαίνει, ότι θα εξακολουθούν να είναι αναρτημένοι καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας. Οι ενστάσεις πρωτοκολλούνται στο Δήμο & αποστέλλονται στο Πολυμελές Πρωτοδικείο της έδρας του Δήμου, όπου εκδικάζονται εντός μηνός. Παρακάτω, υπόδειγμα της ένστασης, που πρωτοκόλλησα στο Δήμο μου:

ΈΝΣΤΑΣΗ

(ά1 Ν.2623/1998, ά17 ΠΔ 351/2003 & ΠΔ 96/2007, ά19 Ν.3838/2010)
Αναγράφουμε ονοματεπώνυμο & διεύθυνση μας σύμφωνα με άρθρο 17 ΠΔ 351/2003 & 96/2007 & πατρώνυμο συμπληρωματικά σύμφωνα με άρθρο 118 Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας

Προς τον κ. Δήμαρχο Αθηναίων,
Όπως τη διαβιβάσει αρμοδίως στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών
(Διαδικασία της Εκούσιας Δικαιοδοσίας)

ΚΑΤΑ

Της εγγραφής στη σελίδα () του ειδικού εκλογικού καταλόγου Ν. 3838/2010 με ημερομηνία 03.08.2010, που αναρτήθηκε στο Δημοτικό Κατάστημα στις 04.08.2010 του παρακάτω προσώπου (παραθέτω όλα τα στοιχεία, που αναφέρει ο κατάλογος σχετικά):
Αναγράφουμε τουλάχιστον ονοματεπώνυμο & αύξοντα αριθμό (α/α) εγγραφής του αλλοδαπού εναντίον του οποίου στρεφόμαστε σύμφωνα με άρθρο 17 ΠΔ 351/2003 & 96/2007
___________________________________________________________

Επειδή έχω έννομο συμφέρον ως Δημότης Αθηναίων (αριθμός οικογενειακής μερίδας δημοτολογίου ) & εκλογέας ως ενήλικας Έλληνας πολίτης με πλήρη πολιτικά δικαιώματα

ΖΗΤΩ

τη διαγραφή του ανωτέρω αλλοδαπού από τον εκλογικό κατάλογο των Δημοτικών Εκλογών, διότι ο Νόμος 3838/2010 (ΦΕΚ Α’ 49) Σύγχρονες διατάξεις για την Ελληνική Ιθαγένεια και την πολιτική συμμετοχή ομογενών & νομίμως διαμενόντων μεταναστών και άλλες ρυθμίσεις, η εκτελεστική του Εγκύκλιος 6 με Αριθ. Πρωτ. 24592/07.05.2010 Άσκηση του δικαιώματος του εκλέγειν και εκλέγεσθαι από τους ομογενείς και τους νομίμως διαμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών για την ανάδειξη των αιρετών οργάνων της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης & κάθε άλλη συναφής πράξη, που οδήγησε στην εγγραφή του ανωτέρω αλλοδαπού στον εκλογικό κατάλογο των Δημοτικών Εκλογών είναι αντισυνταγματική & παράνομη για τους ακόλουθους ειδικούς & συγκεκριμένους λόγους, που αποδεικνύονται με τους παρατιθέμενους ισχυρισμούς:


1. Σύγκρουση Δικαιώματος Εκλέγειν & Εκλέγεσθαι σε αλλοδαπούς

(Άρθρα 14 & 17 Ν. 3838/2010 & σελίδες 3-5 Εγκυκλίου) & Εγγραφής στους Ειδικούς εκλογικούς καταλόγους (Άρθρα 15-16 & 18-21 Ν. 3838/2010 & σελίδες 6-18 Εγκυκλίου. Σύμφωνα με την υπ’ αριθμόν 29982/31.05.2010 Υπουργική Απόφαση (Υ.Α.) Παράταση προθεσμίας εγγραφής στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους των ομογενών και των νομίμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών για την ανάδειξη των αιρετών οργάνων της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης (ΦΕΚ Β’ 754/01.06.2010) παρατάθηκε η προθεσμία εγγραφής στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους των αλλοδαπών έως 31.08.2010) με το Ενιαίο των Πολιτικών Δικαιωμάτων, όπως αναγνωρίζεται από την Ποινική Νομοθεσία

Ποινικός Κώδικας (Π.Κ.)
Στο άρθρο 63 Π.Κ. ως προς τα αποτελέσματα αποστέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων ως παρεπόμενη ποινή, αναφέρονται λεπτομερώς εκείνες οι ιδιότητες, που απονέμονται μόνο στον πολίτη & όχι στον οποιοδήποτε άνθρωπο μερικές εκ των οποίων είναι:

- δημόσια, δημοτικά ή κοινοτικά αξιώματα
- δημοτικές ή κοινοτικές θέσεις
- να ψηφίζει & να εκλέγεται στις πολιτικές, δημοτικές ή κοινοτικές εκλογές

Οι αλλοδαποί εκλογείς, που εγγράφονται στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους, εξασφαλίζουν το δικαίωμα του εκλέγεσθαι ως δημοτικοί, διαμερισματικοί & τοπικοί σύμβουλοι σύμφωνα με το άρθρο 17 του Ν. 3838/2010 κατά παράβαση του ενιαίου των πολιτικών δικαιωμάτων του Π.Κ., αφού ψηφίζουν σε δημοτικές ή κοινοτικές εκλογές χωρίς να έχουν δικαίωμα σε πολιτικές (Βουλευτικές & Ευρωεκλογές) & εκλέγονται σε δημοτικά ή κοινοτικά αξιώματα, χωρίς να είναι πολίτες για να έχουν πρόσβαση σε άσκηση δημόσιας εξουσίας

2. Παραβίαση άρθρων 1 παρ.2, 28 παρ.1 & 52 Συντάγματος

Άρθρο 52
Η ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να τη διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση. Νόμος ορίζει τις ποινικές κυρώσεις κατά των παραβατών της διάταξης αυτής.
Παραβιάζουν το άρθρο 1 παρ. 2 του Συντάγματος Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία & το άρθρο 52, που εγγυάται τη λαϊκή θέληση, που εκφράζεται κυρίαρχα μέσα από το θεσμό των εκλογών την στιγμή που μόνο μία κατηγορία για την εγγραφή στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους (ιδιότητα του επί μακρόν διαμένοντος, άρθρο 14, παρ. 3, περίπτωση γ) Ν. 3838/2010 & σελίδα 4 της Εγκυκλίου 6) καλύπτεται από 642.905 αλλοδαπούς – πάνω από το 6% του εκλογικού σώματος (άρθρο ΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΠΟ 643.000 ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ του Γιώργου Φράγκου, εφημερίδα ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ, 04.02.2010 με επίσημα στοιχεία Υπουργείου Εσωτερικών)

Άρθρο 28 παρ.1
Οι γενικά παραδεδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς & οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωση τους με νόμο & τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου & υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου. Η εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου & των διεθνών συμβάσεων στους αλλοδαπούς τελεί πάντοτε υπό τον όρο της αμοιβαιότητας.

Σημειώνεται όσον αφορά την παραβίαση του άρθρου 28 παρ.1 του Συντάγματος, ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο κατοχυρώνει το δικαίωμα του εκλέγειν & εκλέγεσθαι μόνο για τους υπηκόους χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) στις εκλογές Τοπικής Αυτοδιοίκησης & όχι τρίτων χωρών, όπως προβλέπουν ο παράνομος & αντισυνταγματικός Νόμος & οι εκτελεστές του πράξεις. Το Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο είναι σε εναρμόνιση με το Ελληνικό Σύνταγμα, διότι τηρεί τον όρο της αμοιβαιότητας εκλέγειν & εκλέγεσθαι των υπηκόων χωρών Ε.Ε. στην Ελλάδα με το αντίστοιχο δικαίωμα των Ελλήνων στις 26 χώρες της Ε.Ε., πράγμα που δε διασφαλίζει ο εν λόγω Νόμος 3838/2010 & οι εκτελεστές του πράξεις, διότι δεν έχουν υπογραφεί αντίστοιχα διεθνείς συμβάσεις με τρίτες χώρες πλην Ε.Ε. για την απονομή εκλέγειν & εκλέγεσθαι σε Έλληνες πολίτες.

3. Ο Νόμος 3838/2010, δεν είναι ειδικός σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 4 του Συντάγματος ούτε εμπίπτει στα ανθρώπινα δικαιώματα σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 2 του Συντάγματος

Μόνο Έλληνες πολίτες είναι δεκτοί σε όλες τις δημόσιες λειτουργίες, εκτός από τις εξαιρέσεις που εισάγονται με ειδικούς νόμους (άρθρο 4, παρ. 4)

Κατά τη κρατούσα άποψη δημόσια λειτουργία υφίσταται σε κάθε θέση που συνεπάγεται συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας
(ενδεικτικά, σελ. 157 επ. με περαιτέρω παραπομπές, Κ. Χρυσόγονος «Ατομικά & Κοινωνικά Δικαιώματα», 2η έκδοση, Αθήνα 2002). Οι Ο.Τ.Α. είναι φορείς δημόσιας εξουσίας & ως εκ τούτου τα δικαιώματα εκλέγειν & εκλέγεσθαι σε αυτούς επιφυλάσσονται κατά κανόνα μόνο σε Έλληνες πολίτες.

Η Επίκουρη Καθηγήτρια Συγκριτικού Δημοσίου Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Νέδα Κανελλοπούλου παρατηρεί σχετικά σε άρθρο της Τίθεται ζήτημα αντισυνταγματικότητας στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ στις 24.01.2010:
“Δημόσια λειτουργία ενυπάρχει σε κάθε θέση που συνεπάγεται συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας. Οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου βαθμού ασκούν δημόσια εξουσία. Έτσι, τα δικαιώματα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στην πρωτοβάθμια τοπική αυτοδιοίκηση αποτελούν αναμφισβήτητα συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας λειτουργίας. Επιφυλάσσονται επομένως από το Σύνταγμα μόνο στους Ελληνες πολίτες. Αυτό ισχύει όχι μόνο για το δικαίωμα του εκλέγεσθαι αλλά και για το δικαίωμα του εκλέγειν, που έχει αναμφισβήτητα θεσμική λειτουργικά διάσταση.”

Ο Νόμος 3838/2010 στον οποίο εδράζει το περιεχόμενο της Εγκυκλίου 6 δεν είναι ειδικός, διότι αφενός καθιερώνει γενικές & ευρείες εξαιρέσεις (εκατοντάδες χιλιάδες αλλοδαπών εκλογέων) & όχι συγκεκριμένες. Η εξαίρεση δεν πρέπει να αναφέρεται ούτε σε γενική ούτε σε ευρεία κατηγορία προσώπων (βιβλιογραφία ως ανωτέρω) καταλύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, όπως η εν προκειμένω εγκύκλιος τη λαϊκή κυριαρχία (άρθρο 1, παρ. 2 Συντάγματος)

Η κυρία Κανελλοπούλου παρατηρεί σχετικά (από το παραπάνω άρθρο):
για να είναι «ειδικός» ο νόμος, πρέπει η κατηγορία των προσώπων στα οποία αναφέρεται η εξαίρεση να μην είναι ούτε γενική ούτε ευρεία. Πληροί την προϋπόθεση αυτή το νομοσχέδιο; Ασφαλώς όχι.

Το Ελληνικό Σύνταγμα στο άρθρο 5 παρ.2 προστατεύει τα ατομικά δικαιώματα των αλλοδαπών σε συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.)

Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής & της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας & θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων (άρθρο 5, παρ. 2)

Σε αυτά τα δικαιώματα όμως δεν υπάγονται, τα δικαιώματα πολιτικής συμμετοχής, όπως π.χ. το δικαίωμα εκλέγειν & εκλέγεσθαι, η άσκηση των οποίων κατοχυρώνεται με βάση το Σύνταγμα – κατά την κρατούσα άποψη – στους Έλληνες πολίτες (σελ. 393 επ. με περαιτέρω παραπομπές, Κ. Μαυριάς «Συνταγματικό Δίκαιο», 2η έκδοση, 2002)

4. Αντισυνταγματικός ο Νόμος με το άρθρο 29 παρ. 1 του Συντάγματος

Έλληνες πολίτες που έχουν το εκλογικό δικαίωμα, μπορούν ελεύθερα να ιδρύουν & να συμμετέχουν σε πολιτικά κόμματα, που η οργάνωση & η δράση τους οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Είναι δεδομένο, ότι χωρίς αυτό το δικαίωμα, που απολαμβάνουν μόνο Έλληνες πολίτες, δε νοείται & οποιαδήποτε συμμετοχή σε εκλογές πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης (σελ. 388 επ. βιβλιογραφίας ως ανωτέρω)

Ο Καθηγητής Δημήτρης Τσάτσος στο Συνταγματικό του Δίκαιο (τόμος Γ΄, Θεμελιώδη Δικαιώματα, 1988, σελ. 164 -165) παίρνει σαφώς θέση υπέρ της αντισυνταγματικότητας του δικαιώματος ψήφου των μεταναστών στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως φαίνεται & από το σχετικό απόσπασμα: «Ο Γ. Βλάχος (σ. 59-60), βασιζόμενος στη διατύπωση του άρθρου 102 § 2 που δεν μνημονεύει την ιδιότητα του “Έλληνα πολίτη” ως προϋπόθεση άσκησης του εκλογικού δικαιώματος στο επίπεδο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, δέχεται πως φορέας αυτού του δικαιώματος είναι & ο αλλοδαπός. Αντίθετα, εμείς πιστεύουμε πως το Σύνταγμα & αυτό το δικαίωμα το επεφύλαξε μόνο στους Έλληνες πολίτες»… «αυτό προκύπτει και από το άρθρο 29 § 1 του Συντάγματος (δικαίωμα ίδρυσης και συμμετοχής σε πολιτικά κόμματα) που ρητά ισχύει μόνο για τους Έλληνες πολίτες»… διότι «συμμετοχή στις δημοτικές εκλογές έξω από την αντιπαράθεση των πολιτικών κομμάτων μόνο θεωρητικά είναι νοητή στην Ελλάδα & μόνο στη βάση της παραγνώρισης της πολιτικής πραγματικότητας»… «Η αναγνώριση τέτοιων δικαιωμάτων στους αλλοδαπούς προϋποθέτει συνταγματική μεταβολή. Τελικά, η συνταγματική μεταβολή, που θα ήταν αναγκαία για την αναγνώριση ενός τέτοιου δικαιώματος για τους αλλοδαπούς, δεν συντελέσθηκε. Η σχετική συζήτηση, όμως, έκανε πολύ ορατή τη σχέση του ρόλου που το Σύνταγμα αναγνωρίζει στον άνθρωπο που μετέχει στις κοινωνικοπολιτικές διαδικασίες με τον πραγματικό ρόλο που ο άνθρωπος διαδραματίζει στις οικονομικές διαδικασίες ενός κοινωνικού συνόλου».

Στο άρθρο της η κυρία Κανελλοπούλου αναφέρει, ότι γεννιούνται προφανή ζητήματα αντισυνταγματικότητας επειδή στην αναθεώρηση του 2008 δεν αναθεωρήθηκε τελικά, αν & προτάθηκε για αναθεώρηση, το άρθρο 102, παρ. 2…Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι στην προηγούμενη αναθεώρηση η ψήφος των μεταναστών στην πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση είχε προταθεί να εισαχθεί με ρητή συνταγματική διάταξη και από τα δύο μεγάλα κόμματα.

Επισυνάπτω σχετικά τα άρθρα των εφημερίδων ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ http://adesmeytos.gr/news.php?aid=7774 & ΤΟ ΒΗΜΑ http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=311467&ct=114&dt=24/01/2010 (σελίδες 2 συνολικά) όπως αναφέρονται ανωτέρω.

ΖΗΤΩ

Πέρα από τη διαγραφή του αλλοδαπού κατά του οποίου στρέφεται η ένσταση από τον εκλογικό κατάλογο των Δημοτικών Εκλογών, την καταδίκη του Δημοσίου στα δικαστικά έξοδα ως υπαιτίου για την εκδίκαση της ένστασης λόγω κατ’ ουσίαν παράβασης του Συντάγματος & των νόμων.

Αθήνα, 10.08.2010

ΑΠΟ THN XOYNTA TO 1974 ΣΤΟΥΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΚΑΙ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΤΟ 2009

1974-76

Τα άγνωστα δάνεια του ΔΝΤ

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΧΑΡΗΣ ΚΑΡΑΝΙΚΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 15 Μαΐου 2010

«Ξεχασμένα» δάνεια της Ελλάδας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κατά την περίοδο του 1974-1976 φέρνει στο φως έρευνα των «ΝΕΩΝ» που αποκαλύπτει πως δεν είμαστε εντελώς πρωτάρηδες στο συγκεκριμένο... σπορ.

Μπορεί η βοήθεια που έλαβε τότε η χώρα να ήταν υποπολλαπλάσια του σημερινού ποσού, όμως το επιτόκιο ήταν αρκετά υψηλότερο και η εξόφληση των δανείων διήρκεσε περίπου 7 χρόνια. Ωστόσο, όπως επισημαίνει και το ΔΝΤ σε πρόσφατη αναφορά του, «όλες οι υποχρεώσεις προς το Ταμείο εκπληρώθηκαν εντός των χρονικών ορίων».

Φθινόπωρο 1974. Οι αυξήσεις στην τιμή του αργού και στα εισαγόμενα προϊόντα πετρελαίου προκαλούν στο εμπορικό ισοζύγιο «άνοιγμα» 400 εκατομμυρίων δολαρίων. Ηδη από τις 17 Αυγούστου, ο υπουργός Συντονισμού Ξενοφών Ζολώτας είχε περιγράψει σε δραματικούς τόνους την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. «Πρωταρχικός στόχος της οικονομικής πολιτικής της Κυβερνήσεως, παραλλήλως προς την εξασφάλισιν ετοιμότητος διά την εξυπηρέτησιν των εκτάκτων εθνικών αναγκών, διά την οποίαν δεν θα φεισθώμεν κόπων και θυσιών, είναι η τόνωσις της υγιούς οικονομικής δραστηριότητος και η διασφάλισις της νομισματικής ισορροπίας... Οι ανωτέρω στόχοι θα επιδιωχθούν διά συντονισμένου πλέγματος πιστωτικών και δημοσιονομικών μέτρων», είχε προειδοποιήσει.

Λιγότερο από έναν μήνα μετά, την Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου 1974, διέρρεαν οι πρώτες πληροφορίες που έκαναν λόγο για δάνειο ύψους 130 εκατομμυρίων δολαρίων μόνο για το 1974, εκ των οποίων το 35% μπορούσε να εκταμιευθεί πολύ σύντομα και τα υπόλοιπα μέχρι το τέλος του χρόνου. Την προηγουμένη ο Ζολώτας είχε προχωρήσει σε δηλώσεις σχετικά με «δυτικογερμανικό ενδιαφέρον για επενδύσεις» και «χαμηλότοκο δάνειο 180 εκατομμυρίων μάρκων, το οποίο ανήκει στην κατηγορία των δανείων που η Δυτική Γερμανία προσφέρει μόνο στις υπανάπτυκτες χώρες, που έχουν κατά κεφαλήν εισόδημα μικρότερο των 1.000 δολαρίων». Επίσης, ανέφερε ότι εκτός από αυτήν τη «φιλική χειρονομία» δεν υπήρχαν μηχανισμοί παροχής μεγάλων δανείων με καλούς όρους: η προσφορά από την Ολλανδία, τη Γερμανία και το Βέλγιο για παροχή εγγυήσεων ώστε να βγει η Ελλάδα και να πάρει δάνειο από τις αγορές εξασφάλιζε επιτόκιο ύψους 12-13%, το οποίο δεν εθεωρείτο συμφέρον. Και τότε ο Ζολώτας μίλησε πρώτη φορά ανοιχτά για το ΔΝΤ: «Η Ελληνική Κυβέρνηση αναζητεί μεθόδευση προσφυγής στον διεθνή δανεισμό υπό συμφερώτερους όρους. Και νομίζω ότι θα υπάρξουν αρκετές ευκαιρίες προς αυτή την κατεύθυνση κατά την προσεχή μετάβασή μου στη σύνοδο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ουάσιγκτον», είπε.

Η εκταμίευση. Δεν πρόλαβε να περάσει μία εβδομάδα και τα λόγια του Ζολώτα έγιναν πράξη: στις 18 Σεπτεμβρίου σε ανακοίνωσή του ο τότε διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Παναγιώτης Παπαληγούρας ανέφερε ότι «η χώρα λαμβάνει αμέσως 41 εκατομμύρια από το δάνειο των 130 εκατομμυρίων δολαρίων που προέρχεται από το ΔΝΤ», σύμφωνα πάντα με το τηλεγράφημα που του εστάλη την ίδια ημέρα από την Ουάσιγκτον. Τα υπόλοιπα θα έρχονταν σταδιακά έως τον Δεκέμβριο του 1974 από το ειδικό κονδύλιο «πετρελαϊκών διευκολύνσεων», το οποίο είχε σχηματιστεί από εισφορές χωρών που απέκτησαν συναλλαγματικά πλεονάσματα λόγω των ανατιμήσεων του αργού. Η συμφωνία που επετεύχθη, σύμφωνα με την κυβέρνηση εθνικής ενότητας, ήταν συμφέρουσα καθώς το επιτόκιο, όπως ανακοινώθηκε τότε, ήταν 7%- συγκεκριμένα, από τα στοιχεία του ΔΝΤ προκύπτει ότι το μέσο επιτόκιο ανήλθε σε 6,56%- και η διάρκεια του δανείου επτά χρόνια περιλαμβανομένης μίας τριετίας χάριτος. Το εγχείρημα θεωρήθηκε τόσο επιτυχημένο που κύκλοι της Τραπέζης της Ελλάδος άφηναν να διαρρεύσει ότι υπήρχε αισιοδοξία για επαναδανεισμό τον επόμενο χρόνο.


Χωρίς όρους και χωρίς αντιδράσεις

«Η διαδικασία για τη δανειοδότησή μας από το ΔΝΤ ήταν πολύ απλή και ήταν ανάλογη της ποσόστωσης που είχαμε. Εγινε έπειτα από συνεννόηση του υπουργείου Συντονισμού», θυμάται σήμερα ο κ. Δημήτρης Χαλικιάς, που εκείνη την περίοδο ως οικονομικός σύμβουλος, συνόδευε τον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος στα ταξίδια του στην Ουάσιγκτον. «Τότε τα πράγματα δεν ήταν όπως σήμερα: δεν επιβλήθηκαν μέτρα και δεν υπήρξε καμία αντίδραση από άλλα κόμματα. Βασική αιτία για να λάβουμε το δάνειο ήταν η πετρελαϊκή κρίση η οποία σε όλη την Ευρώπη αύξησε τον πληθωρισμό. Είχαμε πρόβλημα ισοζυγίου πληρωμών και υπήρξαν κάποιες περίοδοι κατά τις οποίες ήταν έντονο», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Χαλικιάς που διορίστηκε διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος το 1984. Από το 1974 έως το 1976 η χώρα έλαβε συνολικά σχεδόν το 300% των δικαιωμάτων που είχε βάσει της ποσόστωσης. Σήμερα βέβαια λαμβάνει περίπου 3.200% των δικαιωμάτων που έχει επί των αποθεμάτων του Ταμείου.

Το 1974 η Ελλάδα είχε «βυθιστεί» στην ύφεση του 2%. Οπως αναφερόταν σε μνημόνιο του υπουργείου Εξωτερικών με ημερομηνία 4 Ιανουαρίου 1975, που βρίσκεται στο αρχείο του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής», το έλλειμμα του 1974 έφτανε τα 1,25 δισ. δολάρια ενώ για το τρέχον έτος προβλεπόταν αύξηση στα 1,4 δισ. - μόνο η αύξηση της τιμής του πετρελαίου στοίχιζε στη χώρα περί τα 400 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο. Γι΄ αυτό τον λόγο τονιζόταν ότι «η ελληνική κυβέρνηση αισθάνεται πως η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα μπορούσε να βοηθήσει με τους ακόλουθους τρόπους: α) θα μπορούσε να αναλάβει ένα σημαντικό μέρος της συντήρησης του αμυντικού εξοπλισμού της Ελλάδας... β) θα μπορούσε να χορηγήσει οικονομική βοήθεια καθώς και ειδική βοήθεια με τη χρηματοδότηση εξοπλισμού, υλικών και αγροτικών προϊόντων μέσω της Τράπεζας Εξαγωγών- Εισαγωγών... γ) θα μπορούσε να ασκήσει όλη της την επιρροή σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς, όπως για παράδειγμα η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προκειμένου να χορηγήσουν σημαντικά δάνεια με ευνοϊκούς όρους στην Ελλάδα. Ειδικότερα, οι πετρελαϊκές διευκολύνσεις θα μπορούσαν να χορηγηθούν στην Ελλάδα από το ΔΝΤ σε σημαντικά μεγαλύτερη κλίμακα απ΄ ό,τι το 1974».

«Να μεσολαβήσουν οι ΗΠΑ για μεγαλύτερα δάνεια»
Ετσι κι έγινε: σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου έως και το 1976 η χώρα μας έλαβε 386 εκατομμύρια SDR, μονάδα αξίας του Ταμείου που ισοδυναμεί με 579 εκατομμύρια δολάρια σε σημερινές τιμές. Πέρα από την κάλυψη του ελλείμματος λόγω της αύξησης των τιμών του πετρελαίου, σε πρόσφατη αναφορά του ΔΝΤ επισημαίνεται ότι τα χρήματα αυτά χρησιμοποιήθηκαν για να διευκολυνθούν «δημοσιονομικές και νομισματικές πολιτικές, καθώς οι αρχές επεδίωκαν ένα καθεστώς πιο ευέλικτων συναλλαγματικών ισοτιμιών και εφάρμοσαν συγκράτηση μισθών για να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα στο εξωτερικό».

Σε αντίθεση με αυτά που ισχυρίζεται το Ταμείο, έρχονται τα στοιχεία από απολογιστικά υπομνήματα του Γ.Ε. Οικονόμου, οικονομικού συμβούλου του Κωνσταντίνου Καραμανλή, για την πορεία της οικονομίας την περίοδο 1975-1979. «Ο δημόσιος τομέας ακολουθεί επεκτατική πολιτική. Αποτέλεσμα αυτού είναι η ενίσχυση της ζητήσεως και των πληθωριστικών πιέσεων στην οικονομία. Το έλλειμμα του κρατικού τομέα αυξήθηκε κατά 16,8% το 1978 έναντι 14,4% το 1977» έγραφε ο Οικονόμου. Μάλιστα, σε απόρρητο έγγραφο του υποδιοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος για τις εκτιμήσεις του εξωτερικού χρέους του 1978 αναφερόταν ότι οι πιστωτικές διευκολύνσεις του ΔΝΤ ανέρχονταν σε 242,4 εκατομμύρια δολάρια. Ο Οικονόμου στα υπομνήματά του εξηγούσε ότι η μέση αμοιβή των μισθωτών στον δημόσιο τομέα κατά την 4ετία 1975-1978 αυξήθηκε κατά 111,1% και των συντάξεων κατά 95,4%, ενώ ο τιμάριθμος προσέγγιζε το 62%. «Οι αμοιβές των εργαζομένων αυξήθηκαν με υψηλότερο ρυθμό απ΄ όσο επιτρέπει η άνοδος της παραγωγικότητας και δικαιολογεί η αύξηση των τιμών», επεσήμαινε. Κι όσο για τις εισαγωγές πετρελαίου που προκαλούσαν το έλλειμμα των 400 εκατομμυρίων δολαρίων τον χρόνο στο εμπορικό ισοζύγιο; Από τα στοιχεία του οικονομικού συμβούλου του τότε πρωθυπουργού φαίνεται ότι ενώ η αξία των εισαγωγών αργού και προϊόντων πετρελαίου ανερχόταν το 1975 σε 680 εκατομμύρια, ξεπέρασε τα 1,31 δισ. δολάρια το 1979. «Ολες οι ευρωπαϊκές χώρες πήραν τότε αντιπληθωριστικά μέτρα, όπως είναι η περικοπή των δημοσιονομικών επεκτάσεων. Η Ελλάδα δεν έλαβε κάποια μέτρα», αναφέρει σήμερα στα «ΝΕΑ» ο κ. Χαλικιάς.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΔΝΤ, τα δάνεια που πάρθηκαν την περίοδο 1974-1976 αποπληρώθηκαν τον Νοέμβριο του 1982. «Οι δόσεις του ΔΝΤ ήταν καταγεγραμμένες και περιλαμβάνονταν στις συνολικές υποχρεώσεις του Δημοσίου, τις οποίες ένας υπουργός δεν γνωρίζει σε λεπτομέρεια. Φροντίσαμε τότε να πληρώσουμε όλες τις καταγεγραμμένες υποχρεώσεις μας και... κάποιες ακόμα ύψους 250 δισ. δραχμών τις οποίες ανακαλύψαμε κατόπιν απογραφής», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Μανόλης Δρεττάκης, υπουργός Οικονομικών στην πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που παρέλαβε το υπουργείο από τον κ. Εβερτ.

Τα δάνεια που πήρε η Ελλάδα μέχρι το 1976, αποπληρώθηκαν τελικώς το 1982

MAKHΣ ΒΟΡΙΔΗΣ : EMEΙΣ ΟΙ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ

MAKHΣ ΒΟΡΙΔΗΣ : ΣΕ ΜΙΑ ΑΦΟΠΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥΣ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ

Σύνταγμα και Ιθαγένεια.

Πολύς λόγος γίνεται για τον νέο νόμο του ΠΑΣΟΚ περί Ιθαγένειας. Έναν νέο νόμο, ο οποίος έχει ως στόχο του να "χαλαρώσει" όλες τις ασφαλιστικές δικλείδες του υπάρχοντος νόμου. Οι Έλληνες είναι σχεδόν στο σύνολό τους αντίθετοι με αυτήν την αλλαγή και δικαίως. Το θέμα είναι το πώς τους συμφέρει ν' αντιδράσουν σε μια τέτοια ανεπιθύμητη μεθόδευση. Πολλοί προτείνουν ακόμα και τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Εμείς αυτό το θεωρούμε λάθος, εφόσον μπορεί να μας βάλει σε περιπέτειες. Στην περίπτωση αυτήν έχουμε ένα καθαρά νομικό ζήτημα και αυτά τα ζητήματα βρίσκουν τις απαντήσεις τους στις δικαστικές αίθουσες.

Το όλο θέμα είναι ν' αποδείξει κάποιος ότι η έννοια της Ιθαγένειας συνδέεται άμεσα με την έννοια του συμφέροντος. Του έννομου συμφέροντος σε όλα τα επίπεδα. Του ατομικού για τον πολίτη και του συλλογικού συμφέροντος για τον λαό.

Τις καλύτερες απαντήσεις σε τέτοιου είδους ζητήματα μας τις δίνει πάντα ο Συνταγματικός Νόμος. Το "Ευαγγέλιο" της Ελληνικής Δημοκρατίας. Τα πάντα ξεκινάνε από το άρθρο 1 παράγραφος 2.


Τι μας λέει αυτό το άρθρο; Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.
Μέσα στην έννοια της κυριαρχίας, η οποία είναι καθολική και απόλυτη, συμπεριλαμβάνεται και η πολύ "στενότερη" έννοια της ιδιοκτησίας και άρα η έννοια του συμφέροντος. Όπου υπάρχει κυριαρχία υπάρχει ιδιοκτησία και όπου υπάρχει ιδιοκτησία υπάρχει συμφέρον. Ο ελληνικός λαός είναι κυρίαρχος στην πατρίδα του και άρα ιδιοκτήτης της. Απειλούνται τα συλλογικά συμφέροντά του κάθε φορά που απειλείται η πατρίδα του με την ίδια λογική που απειλούνται τα συμφέροντα του κάθε ιδιοκτήτη κάθε φορά που απειλείται η ιδιοκτησία του. Όταν προστίθενται αυθαίρετα συνδικαιούχοι σε μια περιουσία, η οποία παραμένει αναλλοίωτη, ευνόητο είναι ότι έχουμε απειλή των συμφερόντων των προηγούμενων ιδιοκτητών και στην προκειμένη περίπτωση των συμφερόντων του ελληνικού λαού.

Αυτά τα συλλογικά συμφέροντα είναι ταυτόχρονα και ατομικά, εφόσον καθιστούν τους Έλληνες πολίτες "συνέταιρους" στην κυριαρχία και άρα στην ιδιοκτησία της πατρίδας τους. Το συλλογικό συμφέρον του ελληνικού λαού σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της πατρίδας του μοιράζεται στα μέλη του. Η έννοια της κυριαρχίας μοιράζεται στους δικαιούχους της —οι οποίοι είναι οι Έλληνες πολίτες ως άτομα— και άρα αυτό το οποίο μοιράζεται είναι η ιδιοκτησία, με αποτέλεσμα το συλλογικό συμφέρον να γίνεται ταυτόχρονα και ατομικό συμφέρον. Το ατομικό συμφέρον ενός Χανιώτη στην Καστοριά ή το ατομικό συμφέρον ενός Ροδίτη στον Εύρο.

Με βάση λοιπόν την —στην κυριολεξία …προ ημερών— καταγραφή της δημόσιας περιουσίας, προκύπτει ότι αυτή ανέρχεται στο ύψος των 300.000.000.000 ευρώ. 300 δισεκατομμύρια ευρώ με βάση τις πιο "υποβαθμισμένες" εκτιμήσεις. Μια περιουσία, η οποία εξακολουθεί να παραμένει τεράστια ακόμα και μετά την επίσης τεράστια λεηλασία της, που είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια των ΟΤΕ, ΕΛΠΕ, Ολυμπιακής Αεροπορίας κλπ.. Αν κάποιος υπολογίσει ότι ο πληθυσμός των Ελλήνων ανέρχεται στον αριθμό 10.964.020, τότε εύκολα καταλήγει στο "μερίδιο" του κάθε Έλληνα πάνω σ' αυτήν τη συλλογική περιουσία. Το μερίδιο είναι 27.362 ευρώ για τον κάθε Έλληνα πολίτη.

Αυτή είναι η "τρέχουσα" αξία της "μετοχής" του ελληνικού κράτους. Το κάθε Ελληνόπουλο, όταν γεννιέται, —μόνο και μόνο επειδή γεννιέται Έλληνας— έχει μια τέτοια "μετοχή", εφόσον αυτό είναι το μερίδιό του πάνω στην κοινή ελληνική περιουσία. Αντιλαμβανόμαστε ότι τα μεγέθη είναι τεράστια. Μια πενταμελής ελληνική οικογένεια, η οποία δεν έχει υπό την κατοχή της κανένα ιδιωτικό περιουσιακό στοιχείο, είναι κάτοχος περιουσιακού δικαιώματος, το οποίο έχει αξία 5Χ27,362= 136.811 ευρώ. Είναι μια πλούσια οικογένεια μόνο και μόνο επειδή είναι οικογένεια Ελλήνων.

Είναι για παράδειγμα μια πιο πλούσια οικογένεια από μια πακιστανική ή μια νιγηριανή ή μια σομαλική οικογένεια. Γιατί; Γιατί έχει δικαίωμα σε καλύτερες και ακριβότερες υπηρεσίες, οι οποίες παρέχονται σε καλύτερες και ακριβότερες εγκαταστάσεις. Γιατί έχει δικαίωμα περίθαλψης σε καλύτερα νοσοκομεία από αυτά των προαναφερομένων χωρών. Έχει δικαίωμα να εκπαιδεύει τα παιδιά της σε καλύτερα σχολεία από αυτά των προαναφερομένων χωρών. Έχει δικαίωμα ν' απολαμβάνει κοινωνική πολιτική σε μια χώρα πολύ "ακριβότερη" από τις προαναφερόμενες χώρες. Έχει το δικαίωμα να δραστηριοποιείται οικονομικά σε μια χώρα με πολύ πιο ανεπτυγμένη οικονομία από τις προαναφερόμενες χώρες.

Είναι τόσο μεγάλη η αξία της ελληνικής "μετοχής", που θα την αδικούσαμε, συγκρίνοντάς την μόνον με αυτές κάποιων υπανάπτυκτων χωρών. Η ελληνική "μετοχή" είναι μεγαλύτερης αξίας ακόμα και από την αμερικανική ή τη βρετανική. Γιατί; Γιατί σε εκείνα τα κράτη η δημόσια περιουσία είναι ελάχιστη και άρα ελάχιστο είναι και το μερίδιο που αντιστοιχεί στον κάθε πολίτη τους. Πιο πλούσιος γεννιέται κάποιος ως Έλληνας παρά ως Αμερικανός. Από εκεί και πέρα το τι δυνατότητες δίνει η ιδιωτική οικονομία του κάθε κράτους στους πολίτες του είναι άλλο θέμα και δεν αφορά την εθνική του "μετοχή".

Η εθνική "μετοχή" έχει σχέση μόνον με το δημόσιο κεφάλαιο. Είναι αυτή που εξασφαλίζει τα ελάχιστα, τα οποία απολαμβάνει ο πολίτης ως κρατική μέριμνα. Έχει σχέση με τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει το κράτος απέναντι στους πολίτες του. Οι πολίτες των ΗΠΑ ή της Βρετανίας μπορεί να είναι πλουσιότεροι των Ελλήνων, αλλά οι εθνικές τους "μετοχές" είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Είναι "μετοχές" επιπέδου Αϊτής. Αν δεν έχουν ιδιωτικά χρήματα να προστατεύσουν τους εαυτούς τους, κανένας δεν πρόκειται να το κάνει για λογαριασμό τους με δημόσια. Αν δεν έχουν χρήματα δικά τους, την έννοια "νοσοκομείο" θα τη βρίσκουν μόνον στο λεξικό και στο γράμμα "Η". Οι ΗΠΑ μπήκαν στην τρίτη χιλιετία και ο Ομπάμα δεν μπορεί να θεμελιώσει ένα στοιχειώδες δημόσιο σύστημα υγείας, για να μην πεθαίνουν οι Αμερικανοί στους δρόμους.

Αντιλαμβανόμαστε ότι από το ιδιοκτησιακό αυτό δικαίωμα του Έλληνα πολίτη προκύπτουν όλες οι υποχρεώσεις του κράτους απέναντι στους πολίτες. Υποχρεώσεις, οι οποίες —όπως εύκολα διαπιστώσαμε— απαιτούν όχι μόνον υλικές υποδομές για να έρθουν εις πέρας, αλλά και χρήματα. Όλα αυτά, όπως αντιλαμβανόμαστε, δεν είναι δωρεάν και ούτε προκύπτουν από τον "ανθρωπισμό" του συστήματος. Προκύπτουν από την υποχρέωση του κράτους απέναντι στον ιδιοκτήτη της περιουσίας, την οποία διαχειρίζεται. Είναι το "μέρισμα", το οποίο αποδίδεται στον πολίτη. Το "μέρισμα", το οποίο προκύπτει ως κέρδος από τη "μετοχή" του. Ένα "μέρισμα", το οποίο απλά δεν δίνεται σε χρήμα, αλλά προσφέρεται ως υπηρεσία και άρα σε "είδος".

Το σύνολο του άρθρου 21 περιλαμβάνει όλες τις "αντιπαροχές", τις οποίες απολαμβάνει ο Έλληνας ως ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ του ελληνικού κράτους.
1. Η οικογένεια, ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία, τελούν υπό την προστασία του Κράτους.

2. Πολύτεκνες οικογένειες, ανάπηροι πολέμου και ειρηνικής περιόδου, θύματα πολέμου, χήρες και ορφανά εκείνων που έπεσαν στον πόλεμο, καθώς και όσοι πάσχουν από ανίατη σωματική ή πνευματική νόσο, έχουν δικαίωμα ειδικής φροντίδας από το Κράτος.

3. Το Κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος, της αναπηρίας και για την περίθαλψη των απόρων.

4. Η απόκτηση κατοικίας από αυτούς που τη στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας του Κράτους.

5. Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή δημογραφικής πολιτικής, καθώς και η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων, αποτελεί υποχρέωση του Κράτους.

6. Τα άτομα με αναπηρίες έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν μέτρων, που εξασφαλίζουν την αυτονομία, την επαγγελματική ένταξη και τη συμμετοχή τους στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας.



Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι η όλη αυτή πανάκριβη "φροντίδα" του κράτους προς όλους τους Έλληνες προκύπτει από αυτήν την περιουσία. Προκύπτει από τα κέρδη αυτής της περιουσίας, τη διαχείριση της οποίας για ευνόητους λόγους την αναλαμβάνει το ίδιο το κράτος. Ο Έλληνας, από την εποχή που είναι βρέφος, εξασφαλίζει την υγεία του, την εκπαίδευσή του, αλλά και τη σίγουρη επιβίωσή του, εξαιτίας αυτής της "μετοχής". Δεν θα αφεθεί ποτέ από το κράτος να πεθάνει στον δρόμο από την πείνα, την αρρώστια ή τα γηρατειά. Από αυτήν την περιουσία και τα κέρδη της προκύπτει όλη η δαπανηρή "φροντίδα", αλλά και η προνομιακή μεταχείριση που απολαμβάνει ο Έλληνας μέσα στην πατρίδα του. Η νόμιμα και μόνιμα προνομιακή μεταχείριση απέναντι στον οποιονδήποτε άλλο, ο οποίος για τον οποιονδήποτε λόγο βρίσκεται μέσα σ' αυτήν.

Αυτή η προνομιακή μεταχείριση δεν αφορά τους Έλληνες μόνον στο επίπεδο του πολίτη, ο οποίος απολαμβάνει τις κρατικές υπηρεσίες. Αφορά τους Έλληνες και στο επίπεδο που θα κληθούν να στελεχώσουν το κράτος, το οποίο προσφέρει αυτές τις υπηρεσίες. Έλληνες, δηλαδή, δεν είναι μόνον οι "υπηρετούμενοι". Έλληνες είναι και οι υπηρέτες του ελληνικού κράτους. Υποχρεωτικά είναι Έλληνες.

Άρθρο 4.4 Μόνον ΕΛΛΗΝΕΣ πολίτες είναι δεκτοί σε όλες τις δημόσιες λειτουργίες, εκτός από τις εξαιρέσεις που εισάγονται με ειδικούς νόμους.

Αυτό το προνόμιο δεν είναι ούτε ρατσιστικό ούτε παράνομο ούτε αυθαίρετο. Είναι ένα προνόμιο, το οποίο απολαμβάνουν πάντα οι ιδιοκτήτες. Ένα καθημερινό δικαίωμα, το οποίο ποτέ δεν καταγγέλθηκε σαν "προβληματικό". Δικαίωμα του κάθε "Γεωργιάδη" είναι να δίνει τα "κλειδιά" του σπιτιού του μόνον στα δικά του τα παιδιά και σε κανέναν άλλο. Διαμαρτυρήθηκε ποτέ κανένας "Χασάν" επειδή ο "ρατσιστής" Βαρδινογιάννης δεν του έδωσε τα κλειδιά του σπιτιού του, για να το απολαύσει και ο ίδιος; Πώς είναι δυνατόν να διεκδικούν θέσεις στο ελληνικό δημόσιο αλλοδαποί;

Όλα αυτά είναι προνόμια, τα οποία προκύπτουν από την Ιθαγένεια και υπάρχουν μόνον για τους Έλληνες. Είναι το κέρδος τους για τους αγώνες, τους κόπους και τη συνολική συνεισφορά τους στο "χτίσιμο" της Ελλάδας …

Τη δική τους, αλλά και των προγόνων τους Ελλάδα. Είναι το κέρδος από τη "δέσμευση" του κάθε Έλληνα ότι ποτέ δεν θα πάψει να συνεισφέρει στην προστασία ή την επέκταση αυτής της περιουσίας. Είναι το κέρδος, που αναγκάζει τους πάντες να "στρατευτούν" με όλους τους τρόπους, όταν παραστεί ανάγκη. Την υποχρεωτική "στράτευση" και στράτευση. Τι σχέση μπορεί να έχει με αυτό το κέρδος ένας λαθρομετανάστης, ο οποίος από τύχη βρέθηκε στην Ελλάδα, επειδή δεν μπορούσε να επιβιώσει στην πατρίδα του ή κάπου αλλού;

Ποιος ανθρωπισμός "δικαιολογεί" μερίδιο στη νομή κερδών; Ο ανθρωπισμός έχει σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Έχει σχέση με ό,τι συμπεριλαμβάνεται στα "ατομικά δικαιώματα" και τα οποία τυγχάνουν της απόλυτης προστασίας από το ίδιο το Σύνταγμα. Δικαιώματα, τα οποία έχουν σχέση με έννοιες όπως είναι η ζωή, η τιμή, η ελευθερία του ανθρώπου, η προστασία του από τα βασανιστήρια, το άσυλο της κατοικίας του, η θρησκευτική του ελευθερία, η πρόσβασή του σε νόμιμο δικαστή κλπ.. Εδώ δεν μιλάμε για τίποτε από όλα αυτά. Εδώ μιλάμε για συμφέροντα ιδιοκτητών. Μιλάμε για νόμιμα κέρδη νόμιμων ιδιοκτητών, εξαιτίας νόμιμων ιδιοκτησιών. Από πότε τα ανθρώπινα δικαιώματα δίνουν μετοχές της Goldman Sachs ή της Coca-Cola;

Περί αυτού πρόκειται και γι' αυτόν τον λόγο θεωρούμε ανεπιθύμητες και βέβαια παράνομες τις ομαδικές και άνευ όρων "ελληνοποιήσεις". Μιλάμε για μερίδιο σε κέρδη. Μιλάμε για μερίδιο ξένων στα ελληνικά κέρδη. Αυτό ακριβώς καταγγέλλουμε μέσα από αυτό το κείμενο. Καταγγέλλουμε παράνομη απόδοση μεριδίου κέρδους σε παράνομους "συνεταίρους". Απλά ο άνθρωπος μπερδεύεται, γιατί το μερίδιο αυτό είναι σε "είδος", εφόσον δίδεται σε προνόμια. Όταν όμως ένα προνόμιο μοιράζεται σε περισσότερους, ευνόητο είναι ότι περιορίζεται το "κέρδος" του και άρα θίγονται τα συμφέροντα αυτών που ήδη το απολαμβάνουν νόμιμα από εκείνους που θα μπουν παράνομα στην ευνοϊκή μεταχείριση.

Όταν "ελληνοποιείς" αυθαίρετα και μαζικά κάποιους, τους βάζεις σ' αυτό το μερίδιο και άρα το κάνεις μικρότερο. Ακόμα και σε ένα δημόσιο νοσοκομείο να πας, μειώνεται το κέρδος σου, αν, αντί για "ουρά" δέκα Ελλήνων, συναντήσεις "ουρά" δεκαπέντε ανθρώπων εκ των οποίων οι πέντε είναι "ελληνοποιημένοι" λαθρομετανάστες. Ακόμα και στο τελευταίο σχολείο να πας, μειώνεται το κέρδος σου, αν το παιδί σου, αντί να μπει σε άρτια εξοπλισμένες εκπαιδευτικές αίθουσες, μπαίνει σε υπολειτουργούσες "χάβρες", εξαιτίας της "υπερπαραγωγής" των "ελληνοποιημένων" λαθρομεταναστών.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Όσοι Έλληνες δεν είχαν δικά τους χρήματα να χρηματοδοτήσουν το μέχρι τώρα δεδομένο ελληνικό επίπεδο, υποβιβάστηκαν στο επίπεδο του Μπαγκλαντές. Κάποιοι Έλληνες ήταν κάποτε πλούσιοι, γιατί κληρονόμησαν "Ελλάδα" και σήμερα είναι φτωχοί, γιατί απολαμβάνουν "Μποτσουάνα". Οτιδήποτε πληρώθηκε από Έλληνες και χρησιμοποιείται στον ίδιο βαθμό από ξένους, είναι απώλεια κέρδους γι' αυτούς. Θέση στο παγκάκι ενός πάρκου να μην βρίσκεις, εξαιτίας ξένων μόνιμων καταληψιών, είναι "ζημιά". Πλήρωσες για κάτι, το οποίο δεν φτάνει για όλους και θα ξαναπληρώσεις για να φτάσει για όλους, χωρίς καν να γνωρίζεις ποιοι και πόσοι είναι αυτοί οι διαρκώς αυξανόμενοι "όλοι".

Απλά πράγματα. Όταν στην οικονομία μειώνεται το κέρδος του "μετόχου", χωρίς να μειωθεί η αξία του συνολικού κεφαλαίου, σημαίνει ότι μειώνεται η αξία της "μετοχής" του. Μειώνεται η αξία της περιουσίας του. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με τον παράνομο νόμο περί Ιθαγένειας. Κάποιοι μειώνουν την αξία της "μετοχής" του Έλληνα και αυτό είναι μετρήσιμο μέγεθος. Αν, για παράδειγμα, σήμερα οι λαθρομετανάστες στην Ελλάδα είναι 2.500.000 και όλοι αυτοί "ελληνοποιηθούν", τότε αυτόματα η αξία της "μετοχής" του Έλληνα θα "πέσει" από τις 27.362 ευρώ, που είναι σήμερα, στις 22.281 ευρώ. Ο κάθε Έλληνας θα χάσει 5 χιλιάδες ευρώ. Η απώλεια για μέση πενταμελή οικογένεια θα είναι 25.000 ευρώ …ήτοι μια ολόκληρη ελληνική "μετοχή".

Ένα Ελληνόπουλο μπορεί να μην γεννηθεί ποτέ, γιατί απλούστατα η οικογένειά του δεν μπορεί να πληρώσει αυτά, τα οποία σε άλλη περίπτωση θα της παρείχε το κράτος. Πόσα ιδιωτικά σχολεία υπήρχαν στην Ελλάδα, όταν δεν υπήρχαν μετανάστες, των οποίων τα παιδιά μειώνουν το μερίδιο των Ελλήνων στην εκπαίδευση; Πόσα ιδιωτικά νοσοκομεία υπήρχαν στην Ελλάδα, όταν δεν υπήρχαν μετανάστες, των οποίων οι ανάγκες μειώνουν το μερίδιο των Ελλήνων στην περίθαλψη; Γιατί αναπτύχθηκαν όλες οι ιδιωτικές "υπηρεσίες" στο χρονικό διάστημα της "πλημμύρας" των λαθρομεταναστών; Γιατί όσοι Έλληνες είχαν τις οικονομικές δυνατότητες δεν δέχονταν σε κανέναν τομέα το νέο υποβαθμισμένο "μερίδιο", εξαιτίας της νέας μοιρασιάς.

Αν αυτά, τα οποία κάποτε αποτελούσαν παροχές του κράτους, πρέπει ο Έλληνας να τα πληρώσει, για να τα παράσχει στα παιδιά του, τι θα κάνει όταν δεν μπορεί ν' ανταποκριθεί; Τι θα κάνει, όταν δεν έγινε τόσο πλουσιότερος όσο θα έπρεπε, προκειμένου ν' αντισταθμίσει την απώλεια του "μερίσματός" του; Μειώνει τα "έξοδά" του, εφόσον δεν του φτάνει το "μέρισμα" που λαμβάνει από τη "μετοχή του". "Μειώνει" τα παιδιά του. Κάποια Ελληνόπουλα έχασαν τις "μετοχές" τους και άρα και το δικαίωμα ύπαρξης.

Κάποιες οικογένειες, οι οποίες υπό τις προηγούμενες συνθήκες θα έκαναν τρία παιδιά, τώρα κάνουν δύο, γιατί δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν το "χάσμα", που δημιουργήθηκε μεταξύ αυτού που θέλουν να προσφέρουν στα παιδιά τους και αυτού που μπορούν. Δυστυχώς οι περισσότερες οικογένειες των Ελλήνων σήμερα περιορίζονται στο ένα παιδί. Αυτή είναι μια απώλεια τεράστια με επίσης τεράστιες εθνικές, κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες. Μια απώλεια, η οποία διαρκώς θα επιβαρύνει τους συσχετισμούς των πληθυσμών μέσα στη χώρα, εφόσον δεν αφορά την απέναντι "πλευρά". Οι μετανάστες ξεκινάνε από πολύ "χαμηλά" και οτιδήποτε και να απολαμβάνουν είναι ανέλπιστη βοήθεια. Αντί ν' αποκτήσουν τρία παιδιά, θα αποκτήσουν τέσσερα, χάρη στη βοήθεια του ελληνικού κράτους ...Πέντε, αν είχαν τη βοήθεια του ισχυρότερου γερμανικού κράτους.

Αυτά όλα θα τα συναντήσουμε μπροστά μας. Είναι προβλήματα, που, αν δεν επιλυθούν εγκαίρως, δεν επιλύονται ποτέ. Όταν η πολιτική του ελληνικού κράτους στερεί την ευκαιρία σε κάποια Ελληνόπουλα να γεννηθούν και δίνει ανέλπιστες ευκαιρίες σε κάποια άλλα, ευνόητα είναι κάποια πράγματα. Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για απώλεια. Είναι μια απώλεια τεράστια, την οποία δεν μπορεί καμία κυβέρνηση να επιβάλει στους Έλληνες. Μια απώλεια τεράστια, εφόσον στερεί από το κράτος τους πόρους, για να εκτελέσει σε ικανοποιητικό βαθμό το υποχρεωτικό γι' αυτό άρθρο 21. Απλά πράγματα. Δεν είναι δυνατόν από μια μικρή οικογενειακή "κατσαρόλα" να τρώει ανεξέλεγκτα όλη η γειτονιά. Στο τέλος όχι μόνον νηστικοί θα μείνουν όλοι τους, αλλά θα συγκρουστούν μεταξύ τους, καταστρέφοντας τα πάντα.

Η αδικία στη νομή των μερισμάτων είναι θέμα χρόνου να οδηγήσει στην έκρηξη και την κοινωνική αδικία. Γιατί; Γιατί αυτή η αδικία θα "μεγαλώνει" κάθε φορά που θα προκύπτει κάποιο κέρδος για τον ελληνικό λαό. Το οποιοδήποτε κέρδος …απ' όπου κι αν προέρχεται. Η Ελλάδα, για παράδειγμα, ζητάει από τη Γερμανία αποζημιώσεις για τα όσα υπέστη ο λαός της από τη γερμανική κατοχή. Ζητάει αποζημιώσεις για τους νεκρούς, τους αναπήρους, τους κατεστραμμένους κλπ.. Όταν αυτή η αποζημίωση αποδοθεί, θα αποδοθεί στο ελληνικό δημόσιο υπέρ του ελληνικού λαού. Θα μετατραπεί σε αύξηση ή βελτίωση των υποδομών αυτού του λαού.

Με αυτήν την αποζημίωση θα βελτιωθούν τα νοσοκομεία, τα σχολεία ή οι δρόμοι αυτού του λαού. Ποιου λαού; Των Πακιστανών ή των Νιγηριανών, οι οποίοι βρίσκονται μερικούς μήνες στην Ελλάδα και "ελληνοποιήθηκαν" με συνοπτικές διαδικασίες; Για τη ναζιστική κατοχή θα "αποζημιωθούν" εκτός από τα θύματα του πολέμου και τους απογόνους τους και οι ξένοι "βαδιστές" της ανάγκης; Αν ο βασανισμός ή ο θάνατος του Έλληνα παππού αποζημιώθηκε και "έφτιαξε" καλύτερο σχολείο για τον εγγονό, γιατί αποζημιώνεται μαζί μ' αυτόν και το παιδί του ξένου; Από τον βασανισμό ή τον θάνατο ποιου Πακιστανού ή Λιβεριανού θα πάει ο Έλληνας σε πιο σύγχρονο νοσοκομείο;

Από τη στιγμή λοιπόν που διαπιστώνουμε ότι η παροχή του "δικαιώματος" της Ιθαγένειας προς τους λαθρομετανάστες μειώνει την αξία της περιουσίας των γηγενών, ευνόητο είναι ότι υπάρχει "πρόβλημα". "Πρόβλημα", για το οποίο πρέπει να μεριμνήσει η Πολιτεία. Η Πολιτεία, η οποία έχει "υποχρεώσεις" απέναντι στους πολίτες της. Αυτήν την "υποχρέωση" δεν την αρνείται η Πολιτεία και γι' αυτόν τον λόγο την περιλαμβάνει στο Σύνταγμά της.

Άρθρο 17.1 Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ τελεί υπό την προστασία του Κράτους, τα δικαιώματα όμως που απορρέουν από αυτή δεν μπορούν να ασκούνται σε βάρος του γενικού συμφέροντος.

Η προστασία της ιδιοκτησίας —όλων των τύπων και όλων των επιπέδων— είναι καθήκον του κράτους να παρέχεται και απλά —όπως είναι λογικό— παύει να υπάρχει μόνον για την περίπτωση εκείνη, που τα δικαιώματά της προκαλούν ζημιά στο κοινωνικό σύνολο. Στην περίπτωσή μας το συγκεκριμένο άρθρο έχει την απόλυτη εφαρμογή του, εφόσον πρέπει να προστατευτεί ένα σύνολο ιδιωτικών περιουσιών, το οποίο αθροιστικά είναι η κοινή δημόσια περιουσία. Τα δικαιώματα αυτής της περιουσίας είναι η απόλυτη έκφραση της έννοιας του γενικού συμφέροντος. Άρα, το κράτος είναι υποχρεωμένο να την προστατεύσει με όλα τα μέσα. Για την προστασία αυτής της περιουσίας άλλωστε διατηρούνται και οι ένοπλες δυνάμεις.

Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι το Σύνταγμα έχει "μεριμνήσει" για το θέμα της Ιθαγένειας πολύ πριν μας εκθέσει ο Γιώργος Παπανδρέου τα "οράματά" του για την πολυπολιτισμική κοινωνία των άκληρων και των κατατρεγμένων λαών, στους οποίους δεν ανήκει τίποτε και σε καμιά γωνιά του Πλανήτη. Το "όραμα", που θέλει τους "νοικοκυραίους" ενός τόπου να γίνονται ίσα κι όμοια μ' αυτούς που το "έκοψαν" με τα πόδια μέσα από την έρημο, για να βρεθούν με "δικαιώματα" μέσα στο εθνικό μας "σπίτι".

Η Ιθαγένεια παρέχεται μόνον όταν δεν απειλούνται τα συνολικά συμφέροντα των Ελλήνων. Παρέχεται μόνον στις ειδικές εκείνες περιπτώσεις κατά τις οποίες προκύπτει κέρδος για τα συμφέροντα αυτά. Περιπτώσεις, που αυξάνουν την αξία του εθνικού μας κεφαλαίου. Περιπτώσεις για τις οποίες δεν χρειάζεται καν να "ρωτηθεί" ούτε το Σύνταγμα ούτε κανένας άλλος, εφόσον έχουν τεθεί εξ’ αρχής οι προδιαγραφές για την παροχή της εθνικής μας "μετοχής". Περιπτώσεις όπως αυτή του Κριστιάν Μπάρναρντ, του οποίου το αίτημα για την Ιθαγένεια εξυπηρετήθηκε αυτόματα, εφόσον "διαφήμιζε" τη χώρα μας και άρα αύξανε την αξία της συλλογικής και της ατομικής μας περιουσίας.

Η Ιθαγένεια πρέπει παρέχεται σε ξένους μόνον για τους λόγους τους οποίους καλύπτει ήδη ο εθνικός μας νόμος. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις παρέχεις μόνον μια "πράσινη κάρτα" και τη μόνιμη και ειλικρινή "ευχή" για καλή "επιστροφή" στην πατρίδα. Δεν έχουμε κανέναν λόγο ν' "αντιγράψουμε" τους νόμους των δήθεν ανεπτυγμένων κρατών, τα οποία στην πραγματικότητα είναι τα πρώην αποικιοκρατικά κράτη. Κράτη, τα οποία είχαν λόγους και άρα συμφέροντα να "υπόσχονται" ιθαγένειες σε ξένους, γιατί τους εκμεταλλεύονταν και άρα ήταν υποχρεωμένα να τους "τάξουν" μερίδιο.

Κράτη, όπως οι ΗΠΑ ή η Γερμανία, "ζήτησαν" μετανάστες, γιατί αυτό εξυπηρετούσε τα εθνικά τους συμφέροντα και άρα το εθνικό τους κεφάλαιο και ήταν υποχρεωμένα να τους "αποζημιώσουν" με εθνικές τους "μετοχές". Όλοι αυτοί ήταν υποχρεωμένοι να μοιράσουν "μετοχές" σε νέους συνδικαιούχους και αυτό έκαναν. Η Ελλάδα δεν ζήτησε από κανέναν να τη "βοηθήσει" με την παρουσία του και άρα δεν έχει κανέναν λόγο να παράσχει "αποζημιώσεις". Η Ελλάδα δεν "υποσχέθηκε" τίποτε σε κανέναν και δεν είναι υποχρεωμένη να κάνει τίποτε πέρα από αυτά που επιβάλει η "συνείδησή" της και τα συμφέροντα των παιδιών της.

Υπό τις παρούσες συνθήκες της τεράστιας οικονομικής κρίσης η Ελλάδα δεν μπορεί να προσφέρει τίποτε παραπάνω απ' ό,τι προβλέπεται από τον διεθνή νόμο περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ό,τι θα έδινε έτσι κι αλλιώς ο ελληνικός μας πολιτισμός. Ο πολιτισμός της φιλοξενίας, αλλά όχι της αφέλειας. Ο πολιτισμός του φιλόξενου Οδυσσέα, ο οποίος όμως εξοργίζεται με τους αυθαίρετους καταπατητές της περιουσίας του. Ο πολιτισμός, ο οποίος, στη "βάρκα" που μεταφέρει τα παιδιά του, μπορεί να περισυλλέξει όσους "ναυαγούς" αντέχει, αλλά που δεν θ' αφήσει κανέναν να τη "βυθίσει".

Γι' αυτόν τον λόγο επιμένουμε να θεωρούμε "παγίδα" το αίτημα για δημοψήφισμα πάνω στο θέμα του νόμου. Είναι "παγίδα", γιατί μετατρέπει ένα απλό ζήτημα "έννομου συμφέροντος" σε πολύπλοκο πολιτικό ζήτημα. Μετακινεί ένα πρόβλημα από τη σφαίρα του αντικειμενικού στη σφαίρα του υποκειμενικού. Το Σύνταγμα έχει "αποφανθεί" πολύ πριν κληθούν ν' αποφασίσουν οι πολίτες μόνοι τους. Όπως το Σύνταγμα έχει "αποφανθεί" για τα ανθρώπινα δικαιώματα και δεν τα αφήνει στην "κρίση" των πολιτών και των πλειοψηφιών, έτσι συμβαίνει και σ' αυτήν την περίπτωση. Καμία πλειοψηφία δεν μπορεί να "ακυρώσει" την "κρίση" του Συντάγματος. Καμία πλειοψηφία δεν είναι αναγκαία, για να "κυρώσει" την "απόφαση "του Συντάγματος.

Συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των Ελλήνων είναι ν' αναζητήσουν την προστασία της Δικαιοσύνης, όταν αντιλαμβάνονται ότι υπάρχει απειλή κατά των συμφερόντων τους. Δικαίωμα των Ελλήνων είναι να ζητήσουν την "άποψη" της Δικαιοσύνης περί της συνταγματικότητας του νόμου του ΠΑΣΟΚ, αλλά και του κάθε νόμου του κάθε πολιτικού, που απειλεί την περιουσία τους. Επιστήμονας δικαστικός θα πρέπει ν' αποφασίσει και όχι άσχετοι και ανενημέρωτοι πολίτες. Στην πραγματικότητα —και αυτό το καταγγέλλουμε— η δικαιοσύνη "κρύβεται", όταν δεν παίρνει μόνη της την πρωτοβουλία να "καθαρίσει" άπαξ το ζήτημα και αφήνει τους πολίτες να συζητάνε για δημοψηφίσματα. "Κρύβεται" και άρα παρανομεί, όταν δεν εκτελεί αυτοβούλως το καθήκον της και περιμένει ν' "αναγκαστεί" από τους πολίτες για να το εκτελέσει.

Αντί λοιπόν οι Έλληνες να ζητάνε ένα δημοψήφισμα, το οποίο και μόνον να διεξαχθεί απεμπολεί θεμελιώδη δικαιώματά τους, το καλύτερο είναι ν' απευθυνθούν στη Δικαιοσύνη. Να την "αναγκάσουν" ν' αποφανθεί. Να "αναγκάσουν" την καθ’ ύλην αρμόδια εξουσία να προστατεύσει τα έννομα συμφέροντά τους. Να απευθυνθούν σ' αυτήν, που θα κρίνει με την αντικειμενικότητα της επιστημοσύνη της τα όσα μπορεί να απειλήσει η σχετικότητα της πολιτικής "άποψης". Αν ένα δημοψήφισμα εκατομμυρίων αρνητικών ψήφων είναι ισχυρό "όπλο" του λαού απέναντι στην όποια προδοτική ή απλά αφελή εκτελεστική εξουσία, αντιλαμβάνεται κάποιος πόσο πιο ισχυρό "όπλο" είναι μια μήνυση κατά της κυβέρνησης με εκατομμύρια υπογραφές εκατομμυρίων εναγόντων.

Δικαίωμα των πολιτών είναι να το κάνουν αυτό και αυτό το δικαίωμα παρέχεται από το Σύνταγμα.

Άρθρο 20. 1. Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ' αυτά τις απόψεις του για τα ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ή ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, όπως νόμος ορίζει.

2. Το δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης του ενδιαφερομένου ισχύει και για κάθε ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ενέργεια ή μέτρο που λαμβάνεται σε βάρος των ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ή ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ του.

Από εκεί και πέρα τα πράγματα είναι απλά. Το δικαστήριο δεν έχει να εξετάσει πολλές παραμέτρους. Ο δικαστής θα πρέπει ν' αποφανθεί για ένα πολύ απλό πράγμα. Να αποφανθεί για το τι ακριβώς περιλαμβάνει η έννοια της "λαϊκής κυριαρχίας". Αν μέσα σ' αυτήν την έννοια περιλαμβάνεται και η έννοια της ιδιοκτησίας, τότε ο "πασοκικός" νόμος είναι αντισυνταγματικός, εφόσον ισχύουν όλα όσα προαναφέραμε. Αν μέσα σ' αυτήν την έννοια δεν περιλαμβάνεται η έννοια της ιδιοκτησίας, τότε μπορεί η κάθε κυβέρνηση να μοιράζει κατά βούληση την Ιθαγένεια σε όποιους και όσους επιθυμεί.

Θέλουμε να δούμε αν θα υπάρξει Έλληνας δικαστής, που με την απόφασή του θα "ανακοινώσει" στους Έλληνες ότι δεν τους "ανήκει" καθ’ ολοκληρίαν η Ελλάδα.

Θέλουμε να δούμε αν θα υπάρξει Έλληνας δικαστής, που ως νέος Φον Σέυμπεν θα "ανακοινώσει" στους Έλληνες ότι έχουν νέους αλλοδαπούς "συνεταίρους" στην πατρίδα τους.

Θέλουμε να δούμε αν θα υπάρξει Έλληνας δικαστής, που με την απόφασή του θα μετατρέψει την ελληνική "μετοχή" σε μια "φούσκα" άνευ αξίας.



ΕΛΛΗΝΕΣ,

συγκεντρώστε εκατομμύρια υπογραφές και κάντε μήνυση στην κυβέρνηση των προδοτών και των αφελών.



Τρομοκρατείστε τους Εφιάλτες.



Αγωνιστείτε, για να μην γίνετε η τελευταία γενιά Ελλήνων, που "κληρονόμησε" από τους προγόνους της "Ελλάδα" …και η πρώτη γενιά Ελλήνων, που "κληροδότησε" στους απογόνους της "Μπαγκλαντές".




Τραϊανού Παναγιώτης

Πρόεδρος του ΕΑΜ.Β’