ΕΝ ΣΕΡΡΑΙΣ

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ, Ο ΑΘΑΝΑΤΟΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ

2012-01-28T18:51:00.002+02:00

«Κράτα γερά μέσα σου τα ζώπυρα της πίστεως που παρέλαβες από τους γονείς σου. Η Ελλάδα είναι η χώρα των μεγάλων αγώνων για την κατίσχυση των μεγάλων ιδανικών. Μην αφήσεις τη χώρα σου να χάσει το χαρακτήρα της και να μετατραπεί σε μάζα ανθρώπων, χωρίς συνείδηση, χωρίς εθνικότητα και χωρίς ταυτότητα. Μέσα σ' αυτή τη μάζα κινδυνεύεις να γίνεις ένα νούμερο, ένας αριθμός, να χάσεις την ελευθερία της προσωπικότητάς σου. Αδελφοί, μείνατε εδραίοι και αμετακίνητοι σε όσα μάθατε και σε όσα επιστώθητε. Μείνατε σταθεροί στην πίστη και στα ιδανικά του Γένους. Αυτό είναι το χρέος μας.»

« Περί του μη δειν δανείζεσθαι»

2012-01-26T10:12:00.005+02:00

Ένας εθνικός, ο Πλούταρχος και ένας άγιος, ο Νύσσης Γρηγόριος, ανατέμνουν το έγκλημα της επονείδιστης τοκογλυφίας.

Του Στέλιου Παπαθεμελή

Εφημερίδα "Ο Κόσμος του Επενδυτή" 1 και 2/10/2011

Το αμαρτωλό και τρισάθλιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, πολιορκητικός κριός του καταστροφικού καπιταλισμού, επιμένει ακόρεστο να κερδοσκοπεί σε βάρος του λαού μας, καθιστώντας το δυσβάστακτο φορτίο της απεχθούς τοκογλυφίας με διαρκώς προστιθέμενα νέα ασήκωτα πια βάρη, τραγικά αβάσταχτο. Οι διαρκώς πολλαπλασιαζόμενοι τόκοι των σαδιστών δανειστών μας σκοτώνουν κάθε δυνατότητα εξόδου της χώρας από τις «φυλακές υψίστης ασφαλείας» στις οποίες μας έχουν κλείσει.Πρέπει να σπάσουμε τα σίδερα και πια μόνο με την παράτολμη δύναμη του απελπισμένου.

Η μόνη πολιτική που γνωρίζουν οι τοκογλύφοι μας είναι η αφαίμαξη. Ακόμη και το δυσώνυμο αρχικό Μνημόνιο, τώρα το βρίσκουν πολύ… φιλελληνικό και… φιλολαϊκό και το αντικαθιστούν με άλλο πνιγηρότερο. Βέβαια το πρόβλημα είμαστε εμείς. «Κανείς δεν πρόκειται να ανεβεί στην πλάτη σου, αν εσύ δεν σκύψεις», ξεσήκωνε ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ τους δικούς του. Και οι «όρθιοι» εκλέγουν τώρα Πρόεδρο στις ΗΠΑ.

Η τοκογλυφία έχει αείποτε διαλύσει χώρες, κοινωνίες και οικογένειες.

Θέλουμε να φωτίσουμε το θέμα με τη σοφία δυο κορυφαίων της Ελληνικής Γραμματείας. Ενός εθνικού της ύστερης αρχαιότητας του Πλουτάρχου και ενός εκ των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας, του Γρηγορίου Νύσσης.

Πλούταρχος ο Χαιρωνεύς (45-120 μ.Χ.) ανέλυσε σ’ ένα σύντομο μελέτημά του (Ηθικά, περί του μη δειν δανείζεσθαι, προσιτό στην έκδοση της ΝΕΦΕΛΗΣ, Οι συμφορές του δανεισμού μετάφρ.-σχόλια Πολυξ. Παπαπάνου) αυτό που ο Μένανδρος αιώνες πριν συνόψισε στις Μονόστιχες Γνώμες του «τα δάνεια τους ελευθέρους δούλους ποιεί».

Και τότε, όπως στις μέρες μας, οι πολίτες (και τα κράτη) είχαν καταληφθεί από ένα αμόκ δανεισμού. Ενώ έχουν αρκετά, δανείζονται με υψηλούς τόκους («έχοντες λαμβάνουσι επί πολλώ παρ’ ετέρων»). Οι τοκιστές δανείζουν σ’ αυτούς που παρέχουν εγγυήσεις. Στους φτωχούς όχι. «Τοις γαρ απόροις ου δανείζουσι».
Οι τοκογλύφοι κομίζουν συμβόλαια (διάβαζε Μνημόνια) δεσμά εναντίον της Ελλάδος («ώσπερ πεδών επί την Ελλάδα») και σπέρνουν χρέη. Και τα χρέη που επιβάλλουν αυτοί οι απατεώνες και βάρβαροι, γεννούν προτού καν συλλάβουν («πριν ή συλλαβείν τίκτει»). Στην περίπτωση από το τίποτα γεννιέται τόκος («εκ του μηκέτι όντος μηδ’ υφεστώτος γεννάται τόκος»). Οι δανειστές είναι απαίσιοι πλεονέκτες. Διακατέχονται από το πάθος της απληστίας.

Τα χωράφια που κατάσχουν απ’ τους οφειλέτες δεν τα καλλιεργούν, τα σπίτια από τα οποία τους πέταξαν έξω, δεν τα κατοικούν. Σημερινή είδηση: Στις ΗΠΑ οι Τράπεζες έχουν κατάσχει 3.500.000 σπίτια. Θα τα κάνουν τί;

Αν οι ελληνικές κυβερνήσεις συμβουλεύονταν τον Πλούταρχο δεν θα δανείζονταν ασύδοτα και αστόχαστα. «Το δανείζεσθαι της εσχάτης αφροσύνης και μαλακίας» (=πράξη υπέρτατης αφροσύνης και μαλθακότητας).

Έχεις; ρωτά ο σοφός, μη δανείζεσαι, γιατί δεν θα ξεπληρώσεις το χρέος σου. Δανειζόμαστε «ου δια την πενίαν (ουδείς γαρ δανείζει πένητι) αλλά διά την πολυτέλειαν».

Αυτήν την πολυτέλεια πληρώνει ο λαός με βαρύτατο τίμημα σήμερα. Την χλιδή π.χ. των Ολυμπιακών, την ξιπασιά των λαμόγιων, την αδωσίλογη κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος απ’ τους διαχειριστές του και την εμφύτευση αυτού του «παραδείγματος» στη συνείδηση του καθενός.

Και ο συνετός κανόνας: «Ει γαρ ηρκούμεθα τοις αναγκαίοις προς τον βίον, ουκ αν ην γένος δανειστών». Αν αρκούμασταν, δηλαδή, στα απαραίτητα οι δανειστές δεν θα υπήρχαν ως είδος.

Η ανθρωπότητα ολόκληρη, και η Ελλάς ως επιλεγμένο πειραματόζωο της διεθνούς κερδοσκοπίας απειλείται από καθολική απανθρωποποίηση. Μόνο η ενδυνάμωση της πνευματικότητάς μας μπορεί να μας οπλίσει με τα μέσα υπεράσπισης του προσώπου κατά της δαιμονολατρίας.

Στις βάρβαρες ώρες που περνούμε, η καταφυγή μας στις πηγές της πίστης των πατέρων μας είναι σωτήρια. Αν ο Θεός των Χριστιανών απουσιάζει από την κίνηση της ιστορίας που ζούμε «είναι γιατί οι Χριστιανοί δεν συνάντησαν ακόμη το Θεό του Ιησού Χριστού» λέει ο Λατινοαμερικανός Φρέϊ Μπέτο.

Είναι τρομερή η επικαιρότητα της σκέψης των Μεγάλων Εκκλησιαστικών Πατέρων. Βασίλειος, Χρυσόστομος, Αστέριος Αμασείας, Γρηγόριος Νύσσης, Μέγας Φώτιος και νεότεροι όπως ο Νικόλαος Καβάσιλας χρησιμοποιούν σκληρή γλώσσα κατά τοκογλύφων και της σύνολης ολιγαρχίας. Επιλέξαμε τον Κατά Τοκιζόντων λόγον του Γρηγορίου Νύσσης (σειρά ΕΠΕ, Γρηγορίου Νύσσης Έργα, 10, σ.264 επ. από όπου και η μετάφραση).

Νομίζει κανείς ότι γράφηκε σήμερα. Βέβαια οι αιώνες αντιγράφουν και θα αντιγράφουν αλλήλους «έως αν η αυτή φύσις ανθρώπων η» (Θουκυδίδης). Την αναγκαία αλλαγή του έσω ανθρώπου ευαγγελίζονται οι Πατέρες.

Η προσευχή του τοκογλύφου, όπως εκείνη του Φαρισαίου «υπόμνησις μισανθρωπίας εστί» κατά τον άγιο. Οι Πατέρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας από τον 4ο αιώνα ανέπτυξαν μιαν εκπληκτική «πολιτική Θεολογία» που οι Λατινοαμερικανοί επαναστάτες κληρικοί πρόβαλαν μόλις στον 20ο αιώνα. Απευθύνεται στον τάχα και ελεήμονα κερδοσκόπο (π.χ. Σόρος, Μπάφετ, Μέρκελ, Σαρκοζύ… Καλά τους έψαλλε προχθές ο Ντελόρ) και του λέει ότι την χορηγία σου την κάνεις από τη σκληρή και μισάνθρωπη κερδοσκοπία σου, γεμάτη από τα δάκρυα και τους στεναγμούς των ξένων συμφορών.

«Εάν εγνώριζεν ο πένης πόθεν αρέγεις την ελεημοσύνιν, ουκ ανεδέξατο ως αδελφικών σαρκών γεύεσθαι μέλλων και αίματος οικείων» (=θα την απέρριπτε γιατί θα ήταν σα να έτρωγε σάρκες αδελφικές και αίμα δικών του).

Και το τρομερό συμπέρασμα του αγίου: «Εμή πλήθος ην τοκιστών, ουκ αν ην το πλήθος των πενομένων. Λύσον σου την φατρίαν και πάντες έξομεν την αυτάρκειαν». Ο εστί μεθερμηνευόμενων: Αν δεν υπήρχε το πλήθος των τοκιστών, δεν θα υπήρχε το πλήθος των φτωχών. Διάλυσε την συμμορίαν σου και θα αποκτήσουμε όλη αυτάρκεια…

Αυτάρκεια, ουσιώδες ευαγγελικό ιδεώδες και όρος ειρηνικού και δίκαιου κοινωνικού βίου. Προϋποθέτει διάλυση της συμμορίας των τοκογλύφων, διεθνών και επιχωρίων.

Το αρχιστρατηγείο της σύγχρονης Συμμορίας των Κερδοσκόπων είναι ως γνωστόν η Wall Street.

Καθυστερημένα, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ, πολλοί οικονομολόγοι αφυπνίζονται και αναζητούν έναν κόσμο χωρίς την Wall Street (βλ. το ομώνυμο μελέτημα του François Morin) και προτείνουν ένα νέο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα να αποβλέπει στην απελευθέρωσή μας από την κυριαρχία των αγορών. Έτσι θα περάσουμε στην αναγέννηση της κοινωνίας.

Οι τόκοι κατά τον Νύσσης Γρηγόριον είναι «τα μοχθηρά των δανεισμάτων τέκνα».

Tα δανεικά δίνουν εφήμερη χαρά, αλλά σε λίγο έρχεται ο λογαριασμός τους ως «πικρόν δηλητήριον». Οι δανειστές κερδίζουν απ’ αυτόν που βρίσκεται σε δυσκολία. Απογυμνώνουν περισσότερο τον γυμνό και ξανατραυματίζουν τον τραυματισμένο… Οι τοκογλύφοι όσους δεν δανείζονται τους θεωρούν εχθρούς και όσους δανείζονται τους καταστρέφουν για να διαρπάσουν το βιος τους.

Στηλιτεύει ο άγιος τα Ομόλογα των λεφτάδων. Βλέπεις, λέει τον πλούσιο δεν έχει ούτε ένα νόμισμα, αλλά η περιουσία του είναι «εν ομολογίαις» (=ομόλογα, συμβόλαια), μηδέν έχων και πάντα κατέχων ο «σφόδρα αναίσχυντος δανειστής».

Λοιδορεί τους περιβόητους χορηγούς, οι οποίοι «καλούσι την αμαρτίαν σεμνοίς ονόμασι φιλάνθρωπον» όπως οι αρχαίοι κάποιες δαιμονικές αιμοβόρες υπάρξεις τις λέγανε Ευμενίδες.

Την τραγωδία των θυμάτων της τοκογλυφίας περιγράφει με μελανά χρώματα ο ιερός συγγραφέας. Πόσοι κρεμάσθηκαν, πόσοι πνίγηκαν στα ποτάμια. Οι «χρηστοί τοκογλύφοι» (ειρωνεία) ούτε τότε λυπούνται το δυστυχισμένο σπίτι και σέρνουν τους κληρονόμους που κληρονόμησαν «την σχοίνον μόνην του βρόχου» (=το σχοινί της θηλειάς) και απαιτούν χρήματα απ’ αυτούς που βρίσκουν το ψωμί τους από ελεημοσύνη.

Εν κατακλείδι ο άγιος προτρέπει «κούρεμα των χρεών» και εφεξής να δανείζουν δωρεάν. Οι δανειστές απειλούν να σταματήσουν κάθε δάνειο. Το τελευταίο ο Νύσσης λέει ότι είναι «αναιδής ένστασις (=εναντίωση) προς το δίκαιον, φιλονεικία μανιώδης (=λυσσασμένη αμφισβήτηση του δικαίου) προς Θεόν έρις (=μάχη) και πόλεμος».

Τέτοιοι είναι οι δικοί μας δανειστές!

Ο γνωστός αναλυτής Τζων Λάντσεστερ εξαίρει το γεγονός ότι με τα στοιχεία του προηγούμενου τριμήνου (Νέα, 2/9/11) η μόνη χώρα ανάμεσα σε πολλές (ΗΠΑ, ΕΕ) που είχε αισθητή αύξηση του ΑΕΠ 0,7% είναι το Βέλγιο που 1 1/2 χρόνο δεν έχει Κυβέρνηση που θα επέβαλε εξοντωτική λιτότητα όπως η δική μας. Τελικά οι κυβερνήσεις βλάπτουν και την ανάπτυξη και την ευημερία των λαών…

Ο συγγραφέας προτείνει μεταξύ άλλων και η πρόταση είναι στο κλίμα των λόγων Πλουτάρχου-Γρηγορίου Νύσσης άμεση μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος στο υπόδειγμα των δημοσίων υπηρεσιών Κοινής Ωφελείας. Στο ίδιο μοντέλο λειτουργίας και οι Τράπεζες.

Από το στόμα του και στου Θεού τ’ αυτί…

EΦΥΓΕ ΕΝΑΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ

2012-01-22T20:43:00.002+02:00

Με μεγάλες τιμές, ακόμη και τον αποχαιρετισμό από τον τούρκο πρωθυπουργό, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, "έφυγε για το αιώνιο ταξίδι" ο Λευτέρης Αντωνιάδης, ο ελληνικής καταγωγής κορυφαίος ποδοσαφιριστής της Τουρκίας όλων των εποχών.

Πέθανε το βράδυ της Παρασκευής, σε ηλικία 87 ετών, ένας από τους θρύλους του τουρκικού ποδοσφαίρου, ο ελληνικής καταγωγής ποδοσφαιριστής Λευτέρης Αντωνιάδης (Lefter Kucukandonyadis).

Γεννημένος το 1925 στην Κωνσταντινούπολη, ο «Λεφτέρ» αγωνίστηκε 46 φορές με την εθνική ομάδα της Τουρκίας από το 1948 ως το 1963, από τις οποίες τις εννιά ως αρχηγός και είναι μέχρι σήμερα ο δεύτερος σκόρερ του τουρκικού εθνικού συγκροτήματος με 20 γκολ, πίσω από τον Χακάν Σουκούρ.

Γνωστός ως ο «προφέσορας» του τουρκικού ποδοσφαίρου, υπήρξε εμβληματικός ποδοσφαιριστής της Φενέρμπαχτσε, με την οποία κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα και από το 1947 έως το 1964 αγωνίστηκε σε 615 ματς, σκοράροντας 423 γκολ. Το 1964 ήλθε στην Αθήνα με μετεγγραφή στην ΑΕΚ, με την οποία αγωνίστηκε μόνο σε πέντε ματς και σε ηλικία 39 ετών τερμάτισε λόγω τραυματισμού την ποδοσφαιρική καριέρα του. Προηγουμένως είχε αγωνιστεί με τη φανέλα της Φιορεντία στην Ιταλία και της Νις στη Γαλλία. Ήταν ο πρώτος ποδοσφαιριστής της Τουρκίας που πήρε μετεγγραφή σε ευρωπαϊκή ομάδα. Εργάστηκε ως προπονητής, αρχικά στην στο Αιγάλεω και έπειτα στη Νότια Αφρική, στη Supersport United του Γιοχάνεσμπουργκ. Το 1967 επέστρεψε στην Τουρκία και προπόνησε διάφορες ομάδες.

Ο Λευτέρης Αντωνιάδης ζούσε στη νήσο Πρίγκηπο της Κωνσταντινούπολης.

«Μια ξεχωριστή μορφή της Πολίτικης Ρωμιοσύνης εξέλιπε με τον θάνατο του θρυλικού ποδοσφαιριστή Λευτέρη «(Αντωνιάδη ), δήλωσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος που εξέφρασε την βαθύτατη θλίψη του για τον θάνατο του ομογενή ποδοσφαιριστή.

Ο Λευτέρης Αντωνιάδης, μεγάλο όνομα του τουρκικού ποδοσφαίρου και σύμβολο της ομάδας Φενέρμπαχτσε, πέθανε την Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου, σε ηλικία 87 ετών σε νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολης όπου νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα.

Η κηδεία του Λευτέρη Αντωνιάδη έγινε το μεσημέρι, στη γενέτειρα του Πρίγκηπο, από τον Μητροπολίτη Προύσης Ελπιδοφόρο, ηγούμενο της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Χάλκης.

«Απλός και σεμνός, με πολλούς φίλους και πιο πολλούς θαυμαστές, έβαλε τη σφραγίδα του στη ζωή της ομογένειας και του αθλητισμού της χώρας αυτής και πλήρης ημερών επλήρωσε το κοινόν χρέος. Αιωνία ας είναι η μνήμη του», είπε ακόμη ο Πατριάρχης.

Πηγή : www.epikaira.gr

O TΑΤΟΥΛΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ ΣΤΗΝ Ε.Ε. ΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ ΜΕΣΩ ΔΕΗ

2012-01-22T19:43:00.002+02:00

Με επιστολή του προς τον επίτροπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την...

Εσωτερική Αγορά, Μισέλ Μπαρνιέ, ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Πέτρος Τατούλης καταγγέλλει την ελληνική κυβέρνηση για το ειδικό τέλος ακινήτων, που εισπράττεται μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, αλλά και για τη διακοπή ρεύματος σε πολίτες που αδυνατούν να καταβάλουν το τέλος.

Στην επιστολή του προς τον Ευρωπαίο επίτροπο, ο Π. Τατούλης χαρακτηρίζει αντισυνταγματικό το τέλος, γιατί παραβιάζονται και οι διατάξεις του Συντάγματος και των διεθνών συμφώνων που κατοχυρώνουν το σεβασμό της περιουσίας και της ιδιοκτησίας, καθώς επιβάλλονται υπέρμετρες φορολογικές επιβαρύνσεις στην ακίνητη περιουσία, είτε αυτή παράγει εισόδημα είτε όχι, οδηγώντας ουσιαστικά σε αποστέρησή της.

Επιπλέον αναφέρει ότι η ανάθεση άσκησης δημόσιας εξουσίας σε ανώνυμη εταιρεία όπως είναι η ΔΕΗ, παραβιάζει τη διάκριση των εξουσιών, καθώς και τη φορολογική ισότητα των πολιτών και το δικαίωμα δικαστικής προστασίας, ενώ επισημαίνει ότι γίνεται διπλή φορολόγηση του ίδιου αντικειμένου εντός του ίδιου έτους, πράγμα που απαγορεύεται.

MIA ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ

2012-01-21T23:26:00.003+02:00

Από το...1952 ξέραμε τι θα συμβεί στην Ελλάδα!

Τι έγραφαν για το...κοινό νόμισμα, την Ελλάδα, την Ιταλία, την Ισπανία...τα χρέη, το "κούρεμα' και τα...πετρέλαια! Τέτοιες μέρες είναι καλό να θυμόμαστε αυτά που οι άλλοι έχουν ξεχάσει.

Ήταν Γενάρης του 1952, όταν ο Ισίδωρος Πόσδαγλης ολοκλήρωνε το πόνημά του "Πατριωτική Οικονομική Πολιτική", ένα μικρό βιβλιαράκι που "κάποιοι" φρόντισαν να εξαφανιστεί. Αντίτυπά του μοιράζονταν από χέρι σε χέρι μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1980, περίπου τρεις δεκαετίες μετά την πρώτη του έκδοση από τις οικονομικές εκδόσεις "Μπιστιρλή", το γνωστό στους μυημένους εξειδικευμένο εκδοτικό οίκο που από τις αρχές του αιώνα εξέδιδε τα πλέον προχωρημένα επιστημονικά συγγράμματα για λίγους και εκλεκτούς.ν, στον "Όμιλο Ελεύθερης Σκέψης"

Αυτά για την ιστορία. Απλά να προσθέσουμε ότι αρκετοί Έλληνες που εργάζονται σε μεγάλους διεθνείς Οίκους - που σήμερα κάποιοι εξ΄αυτών των Οίκων μας ταλανίζουν - έχουν δει στις βιβλιοθήκες Διευθυνόντων Συμβούλων και άλλων κορυφαίων στελεχών το βιβλιαράκι του Ισίδωρου Πόσδαγλη. Του μεγάλου Αγωνιστή και Οικονομολόγου. Ίσως κάποια στιγμή αξίζει να ασχοληθούμε και να αναφέρουμε πολύ περισσότερα για ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά μυαλά που γέννησε αυτός ο τόπος.

Τι έγραφε στο βιβλίο του ο Πόσδαγλης

και γιατί δεν θέλουν να το ξέρουμε;

Μερικές μόνο αναφορές από το βιβλίο του Πόσδαγλη - το οποίο θυμίζουμε γράφτηκε στα 1952 - είναι ικανές να ανατρέψουν, κυριολεκτικά να τινάξουν στον αέρα το σάπιο οικοδόμημα της αδιέξοδης οικονομικής πολιτικής που ακολουθείται. Διαβάστε:

Στο δεύτερο κεφάλαιο με τίτλο "Εθνικό Χρέος και Εθνικό Έλλειμμα" σημειώνει ο Πόσδαγλης, στις σελίδα 17:

"Όταν τα δανεισμένα κεφάλαια του διεθνούς καπιταλισμού βρεθούν στο όριο της απόδοσής τους τότε ακολουθεί μια απομείωση του Εθνικού Χρέους, που επιβάλλουν δια της βίας. Τότε θα επικαλεστούν την ανάγκη πλέριας συμμετοχής όλων των δανειστών, εννοώντας μ΄ αυτά τα λόγια ότι πρέπει να πληρώσουν οι αποταμιεύσεις των εργατών, των αγροτών και του λαού. Κυλάνε έτσι το χρέος τους από το Κράτος που στέρεψε από απόδοση στο γόνιμο χωράφι του αγρότη για να πάρουν κι από εκεί κέρδη."

Και συνεχίζει ο Πόσδαγλης πιο κάτω, στη σελίδα 22 στο ίδιο κεφάλαιο:

"Όταν η Ευρώπη μετά τον Πόλεμο θα φτιάσει το Νόμισμα για να απορροφήσει τα λαϊκά κεφάλαια, τότες θα στραφούν προς την Ελλάδα να της κόψουν το Χρέος που θα της έχουν φορτώσει, με σκοπό να τραβήξουν από τους εργαζόμενους και τους αγρότες ότι θα έχουν μαζέψει από το τέλος του Πολέμου και μετά". Αν βρίσκετε εντυπωσιακό να προβλέψει κανείς το κοινό νόμισμα από ένα κρατητήριο στα 1952 περιμένετε να δείτε παρακάτω:

"Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ισπανία και Ιταλία θα γίνουν στόχος του διεθνούς κεφαλαίου μόλις φτιάσουνε το Νόμισμα. Το άθροισμα των δικών τους χρεών - που με τέχνη και κόπο θα τους έχουν φορτώσει - θα ισορροπεί, θα αντιπροσωπεύει το Χρέος μιας ψευτο-ένωσης, ώστε να ισοφαρίζει τα κέρδη των Γερμανο-Γάλλων και των ιμπεριαλιστών συμμάχων τους.". Σελίδα 24!

Αυτά γράφει ο Πόσδαγλης, με στοιχεία, αριθμούς και διαγράμματα, είπαμε από το 1952!

Στο τέταρτο κεφάλαιο "Τα Κόμματα" γράφει ο Πόσδαγλης στη σελίδα 121:

"Όταν ο λαός πρέπει να καθοδηγηθεί προς την απομείωση του Χρέους τότε χρειάζεται μια γενικής φύσης Κυβέρνηση (Σ.Σ.: Ο Πόσδαγλης μάλλον εννοεί μια Κυβέρνηση συνεργασίας), που θα αντιπαλεύει τα λαϊκά συμφέροντα σ' όλο το πλάτος της ιδεολογικής αντιπάλης. Ο διεθνής παράγοντας του καπιταλισμού θα φροντίσει ώστε να μην υπάρχουν δυνατότητες άλλες απ΄αυτές που θα λέει η γενικής φύσης Κυβέρνηση." Μήπως σας θυμίζει κάτι;

Γιατί όμως στην Ελλάδα; Τα εξηγεί όλα ο Πόσδαγλης:

"Αμερικανοί και Γερμανοί δεν μπορούν να ζήσουν πιο πέρα απ΄ το τέλος του αιώνα γιατί θαναι τόση η ανάγκη τους για κεφάλαια, όπως βλέπουμε ακριβώς στον πίνακα πιο πάνω, που θα πρέπει να βγάλουν τα πετρέλαια για τα οποία οι ίδιοι οι Γερμανοί ήρθαν να κάνουν Κατοχή στην Πατρίδα μας. Θα δείτε να ξαναβρίσκονται Σύμμαχοι, να συγκεντρώνουν και πάλι τις δυνάμεις τους και να ασχολούνται με το χάρτη που ξέρουν όλοι τους και τον έχουν κλεισμένο στα συρτάρια τους.Και οι ξένοι και οι ντόπιοι συνεργάτες τους."

Σε ποιο χάρτη αναφέρεται αυτός ο μεγάλος και ξεχασμένος αγωνιστής; Ίσως τα πούμε σε ένα άλλο άρθρο...

πηγή: enwtheite.blogspot.com

ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ

2012-01-19T19:24:00.001+02:00

ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ 18-1-2012

ΣΤΙΣ ΔΑΓΚΑΝΕΣ ΤΟΥ ΣΔΟΕ ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ ΠΑΕ ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ

2012-01-13T21:43:00.004+02:00

http://dexiextrem.blogspot.com/2011/04/blog-post_6792.html

Eνα από τα θέματα που δεν επιθυμούσε να συζητηθούν στην Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση της ΠΑΕ ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ ο κ. Πετρος Θεοδωρίδης και για τον λόγο αυτό πραξικοπηματικά απέκλεισε την συμμετοχή τριών μικρομετόχων από αυτήν.

Το θέμα για μας τώρα ξεκινάει

H NEAΡΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΠΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

2012-01-12T14:57:00.002+02:00

Mαρία Κιοκπάσογλου: Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 4/10/1979. Αποφοίτησε από το Αμερικάνικο Κολέγιο. Από το 2005 ασκεί ενεργή δικηγορία και ασχολείται κυρίως με θέματα αστικού και διοικητικού δικαίου. Έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Leeds του Ηνωμένου Βασιλείου στις Δημόσιες σχέσεις και το Marketing. Έχει εργαστεί επίσης στο Υπουργείο Κοινωνικής Ασφάλισης. Ύπηρξε υποψήφια μέλος του δικηγορικού συλλόγου Θεσσαλονίκης. Από το Σεπτέμβριο του 2011 συνεργάζεται με το δικηγορικό γραφείο του κ. Ευθύμιου Αναγνώστου στη Θεσσαλονίκη.

Η νεαρή δικηγόρος Θεσσαλονίκης που χειρίστηκε με επιτυχία την υπόθεση της Δημοτικής Αγοράς και πέτυχε την έκδοση της προσωρινής διαταγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την παύση των εργασιών κατεδαφισης του ιστορικού κτηρίου.

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

2012-01-10T08:41:00.004+02:00

Η ΕΙΣΗΓΗΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΧΕΔΙΩΝ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΤΟ 1962

ΠΟΥ ΣΥΝΤΑΧΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ
κκ Ν. ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟ -Θ.ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟ - Μ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ.

ΜΝΗΜΕΙΑΚΗ ΧΑΡΑΚΤΙΡΙΖΕΤΑΙ Η ΜΕΛΕΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΧΕΔΙΩΝ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΜΕΝΗ ΣΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ

ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ του ΚΡΑΤΟΥΣ - ΑΡΧΕΙΑ ΝΟΜΟΥ ΣΕΡΡΩΝ

H ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

2012-01-06T09:53:00.007+02:00

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ : Χώρος ζωντανής ιστορικής μνήμης της πόλης μας

Αξιόλογη παρουσίαση του Κώστα Χ. Πασχάλη , πρώην Προέδρου της "ΔΙΑΒΑΣΗΣ ΠΕΖΩΝ"

Εδώ και χρόνια το θέμα της αξιοποίησης του χώρου που καταλαμβάνει η Δημοτική Αγορά, στην πλατεία Εμπορίου, βρίσκεται στις προτεραιότητες των ενδιαφερόντων των τοπικών Αρχών. Τις τελευταίες, τουλάχιστον τρεις τετραετίες με πρωτοβουλίες των Δημάρχων που αλληλοδιαδέχονται το θώκο της Δημαρχίας, έχουν κατατεθεί σκέψεις και προτάσεις για την κατεδάφιση του υπάρχοντος οικοδομήματος και την ανέγερση στη θέση του ενός νέου κτιρίου, το οποίο και θα κατασκευαστεί με τη μέθοδο της αυτοχρηματοδότησης.

Η πιθανότερη χρήση ενός τέτοιου κτιρίου θα είναι αυτή του εμπορικού κέντρου (εκ των πραγμάτων καμιά άλλη χρήση δεν θα συνέφερε στον ιδιώτη επενδυτή) ενώ σύμφωνα με τις υπάρχουσες προτάσεις θα διαθέτει και χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων, περιορισμένου αριθμού θέσεων, λόγω και πάλι του ιδιαίτερα υψηλού κόστους κατασκευής και συντήρησής του. Ενώ λοιπόν τα παραπάνω αποτελούν θέμα ημερήσιας διάταξης (χωρίς αντίκρισμα μέχρις στιγμής), αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι η παντελής απαξίωση του σημερινού οικοδομήματος της Δημοτικής Αγοράς.

Αντιμετωπίζεται (και δυστυχώς όχι μόνον από τη Δημοτική Αρχή) ως ένα οικοδόμημα ευτελούς έως ανύπαρκτης αρχιτεκτονικής αξίας, που «προσβάλλει την αισθητική» της πόλης και των κατοίκων της, που θα πρέπει για το λόγο αυτό θα πρέπει πάραυτα να γκρεμιστεί.

Για ποια αισθητική όμως έχουμε το απύθμενο θράσος να μιλούμε σ’ αυτή την πόλη, όταν την έχουμε κυριολεκτικά αλώσει από το μπετόν και την άναρχη ανάπτυξη, όταν έχουμε εκποιήσει από καιρό και τα τελευταία δείγματα της πολιτισμικής και αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της, όταν έχουμε διαρρήξει με τον πλέον βάναυσο τρόπο τις σχέσεις μας με το παρελθόν της, όταν έχουμε καταστρέψει ή απειλούμε να καταστρέψουμε και τους τελευταίους μνημειακούς της τόπους, που συνιστούν και τα καίρια σημεία αναφοράς μας.

Η Δημοτική Αγορά, για να επανέλθουμε στο κυρίως θέμα αυτού του κειμένου, μπορεί να μην συνιστά μνημειακό τόπο ιδιαίτερης ιστορικής αξίας, αλλά σίγουρα είναι ένα από τα σημεία αναφοράς στον τόπο μας που πιστεύουμε πως αξίζει να γνωρίσουμε καλύτερα, ώστε να έχουμε και περισσότερο ολοκληρωμένη γνώμη και άποψη για τα όποια σχέδια κατεδάφισής της.

Μιλώντας δε, για μνημειακούς τόπους, εννοούμε χώρους και οικοδομήματα δημόσιου κυρίως χαρακτήρα (χωρίς βέβαια να αποκλείουμε ιδιωτικούς χώρους) που σηματοδοτούν την ιστορική συνέχεια αυτού του τόπου, τα οποία στην πόλη μας είναι ελάχιστα. Η αξία αυτών των μνημειακών τόπων δεν καθορίζονται αποκλειστικά και μόνον από τον αρχιτεκτονική τους φυσιογνωμία, αλλά από το ρόλο που διαδραμάτισαν στο τοπικό οικονομικό, κοινωνικό και πολιτισμικό γίγνεσθαι της πόλης. Και είναι βέβαιο πως το οικοδόμημα της Δημοτικής

Αγοράς υπήρξε εξ’ αρχής ένα εμβληματικό κτίριο που κατασκευάστηκε για να ικανοποιήσει συγκεκριμένες ανάγκες. Ήταν και παραμένει κομμάτι της οικονομικής ιστορίας της πόλης μας.

Σύντομη ιστορική αναδρομή Εστιάζοντας λοιπόν το ενδιαφέρον μας στη Δημοτική Αγορά της πόλη μας να πούμε πως πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα και δαπανηρότερα μεταπολεμικά έργα δημόσιου χαρακτήρα και οφέλους που έχουν εκπονηθεί στο Δήμο μας, με πρωτοβουλία πάντα των τοπικών Αρχών.

Το ύψος του συνολικού κόστους ανέγερσης της Δημοτικής Αγοράς, σύμφωνα πάντα με τους μελετητές του έργου, προϋπολογίζονταν στο ποσό των 2.470.000 δραχμών.

Αν επιχειρήσουμε να εκτιμήσουμε την σημερινή αξία του ποσού αυτού, χρησιμοποιώντας ως μονάδα μέτρησης την ισοτιμία της χρυσής λίρας και δραχμής στα μέσα της δεκαετίας του 1960 και την αντίστοιχη σημερινή καταλήγουμε στο ποσό των 1.410.000 Ευρώ (480.457.500 δρχ.)

Η νέα Αγορά κτίστηκε στη θέση της παλιάς, που στους παλαιότερους ήταν γνωστή ως το «σκεπαστό».

To «σκεπαστό» αποτελούνταν από δύο παράλληλα επιμήκη κτίρια, που επικοινωνούσαν μεταξύ τους. Ήταν διαμπερή και διέθεταν από δύο εξόδους – εισόδους το καθένα. Η στέγη τους ήταν εξ’ ολοκλήρου κατασκευασμένη με λαμαρίνες. Λειτουργούσε ως κλειστή Αγορά, που σημαίνει πως η εξυπηρέτηση του καταναλωτικού κοινού γίνονταν στο εσωτερικό της, όπου και φιλοξενούνταν το σύνολο σχεδόν των κρεοπωλείων, οπωρολαχανικών και ιχθυοπωλείων της ευρύτερης περιοχής (στα πρότυπα των αντίστοιχων Αγορών, άλλων μεγάλων πόλεων). Η παλαιότητα του κτιρίου από τη μία και η μη ικανοποίηση των όρων υγιεινής από την άλλη, υποχρέωσε τις δημοτικές Αρχές να προσανατολιστούν στη δημιουργία μιας νέας σύγχρονης Αγοράς, της οποίας η λειτουργία θα ανταποκρίνονταν με τον καλύτερο τρόπο στις σύγχρονες απαιτήσεις.

Οι επαφές, οι διεργασίες και οι τελικές αποφάσεις για την κατασκευή της Δημοτικής Αγοράς ξεκίνησαν στις αρχές της δεκαετίας του ’60 (Δήμαρχοι : Σταυρίδης,’59 – ’62, Μουταφτσής ’62 – ’64) και ολοκληρώθηκαν το 1965 (Ανδρέου, ’64 – ’67), όταν και μπήκαν τα θεμέλια του νέου έργου. Τα έργα ανοικοδόμησης κράτησαν τρία χρόνια και η Αγορά παραδόθηκε στους πρώτους Σερραίους ενοικιαστές της στα τέλη του ’68 (Βασιλείου, ’67 – ’69). Για την παράδοση, όμως και τη λειτουργία της Αγοράς θα αναφερθούμε εκτενέστερα στη συνέχεια.

Η όλη διαδικασία ανέγερσης της Δημοτικής Αγοράς, βρίσκεται αποτυπωμένη σε δύο μεγάλους φακέλους που «φιλοξενούνται» στα ΓΑΚ (Γενικά Αρχεία του Κράτους). Εδώ να τονίσουμε, παρότι δεν είναι του άμεσου ενδιαφέροντος αυτού του κειμένου, πως η δουλειά που γίνεται στο χώρο αυτόν είναι πραγματικά εξαιρετική.

Χάρις στις άοκνες προσπάθειες του κ. Γιάννη Τσαρουχά, ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του τόπου μας (πολλές φορές παραπεταμένο από τις ίδιες τις υπηρεσίες στα αζήτητα) βρίσκεται στη διάθεση του κάθε ενδιαφερόμενου.

Στους φακέλους, λοιπόν, τους οποίους και ανατρέξαμε (με τη συνδρομή του κ. Τσαρουχά) βρίσκονται καταχωρημένα όλα τα έγγραφα, καθώς και το σύνολο της αλληλογραφίας με τα αρμόδια υπουργεία και τις υπηρεσίες, που αφορούν στο ιστορικό της ανέγερσης της νέας αγοράς. Επειδή η αποδελτίωση αυτού υλικού θα προϋπόθετε πλήρη απασχόληση πολλών ημερών, θα περιοριστούμε στην κατάθεση τριών μόνον εγγράφων που δίνουν με ενδεικτικό τρόπο το ξεκίνημα και το τέλος της διαδικασίας για την ανέγερση της αγοράς.

1ο έγγραφο

ΕΙΣΗΓΗΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Οι υπογεγραμμένοι Νικόλαος Μουταφτσής, Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Σερρών και Πρόεδρος της επιτροπής δια την μελέτην της Δημοτικής Αγοράς, Γεώργιος Μόσχου, Ν. Νικολάου, Δημοτικοί Σύμβουλοι μέλη της ως άνω επιτροπής και Αλ. Δεσποτίδης, Πολιτικός Μηχανικός μέλος ωσαύτως της ως άνω επιτροπής συνήλθομεν σήμερον την 10ην Ιουλίου 1962 ημέραν της εβδομάδας Τρίτην ώραν 8ην εσπερινήν εν τω Δημοτικώ καταστήματι με

Θέμα:

Παραλαβή των αποσταλέντων Προσχεδίων της Δημοτικής Αγοράς εκπονηθέντων από των αρχικτεκτόνων κ.κ. Μουτσόπουλου – Θ. Αργυρόπουλου – Μαίρης Αργυρόπουλου.Επί του ως άνω θέματος η επιτροπή εξετάσεως τα ως άνω προσχέδια, τα οποία προβλέπουσι Υπόγειον Αγοράν εξ εξήκοντα δύο καταστημάτων και βοηθητικών χώρων και όροφον εξ ένδεκα χώρων Γραφείων – Αιθούσης, ων η λειτουργία προφανώς ευχερής και απλή, προβλεπομένης εσωτερικής οδού δια κυκλοφορίαν φορτηγών αυτοκινήτων μονής τροχιάς, ανέτου κλιμακοστασίου τοποθετημένου εις το εσωτερικόν της αγοράς, φωτισμού αρτίως μελετημένου, εξωτερικής δε μορφής συμφώνως προς το σύγχρονον πνεύμα μη παραλειφθέντος Βυζαντινού τινός τόνου διά της προβλεπομένης κυλινδρικής μορφής απολύτως εναρμονισθέντος προς το όλον συγκρότημα και το ιστορικόν παρελθόν των Σερρών, κρίνει ταύτα ως απολύτως ικανοποιητικά επαινούσα τους δια τα περαιτέρω. Γίνεται μνεία των αποσταλέντων τριών σειρών Προσχεδίου εκ πέντε σχεδίων έκαστης σειράς, ήτοι : 1) Κάτοψιν Ισογείου, 2) Κάτοψιν ορόφου, 3 και 4) όψεις και 5) Τομαί ως ως ενός προπλάσματος (μακέτα).

2ο έγγραφο

Σέρραι τη 22-8-1962

Προς

το Υπουργείον Δημοσίων Έργων

Τμήμα Αρχιτεκτονικόν

ΑΘΗΝΑΣ

ΘΕΜΑ: Προσχέδια Δημοτικής Αγοράς

Λαμβάνομεν την τιμήν να υποβάλωμεν:

1. Προσχέδια ανεγέρσεως κτιρίου ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ της πόλεως…

2. Αντίγραφον της υπ’ αριθ. 5/1/1962 αποφάσεως του Δημοτικού Συμβουλίου

3. Εισηγητικήν Έκθεσιν της αρμόδιας Επιτροπής Σχεδίου Πόλεως

4. Συμφωνητικόν εκπονήσεως Αρχιτεκτονικής μελέτης, προσχεδίου κ.λ.π. μεταξύ του Δημάρχου Σερρών και των αρχιτεκτόνων.

Παρακαλούμεν όπως τα ανωτέρω ΠΡΟΣΧΕΔΙΑ και η όλη μελέτη του έργου τεθή υπόψει του αρμοδίου Αρχιτεκτονικού Τμήματος προς έλεγχον, θεώρησιν και επιστροφήν

Ο Δημαρχών

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΧΑΤΖΗΪΑΚΩΒΟΥ

Το ενδιαφέρον, κυρίως, της εισηγητικής έκθεσης βρίσκεται στην περιγραφή των προσχεδίων της νέας Αγοράς, που σύμφωνα με τα μέλη της επιτροπής χαρακτηρίζονται ως απολύτως ικανοποιητικά, ενώ η μελέτη χαρακτηρίζεται ως μνημειακή που ανταποκρίνεται με τον καλύτερο τρόπο στην ιστορία του τόπου μας.

Στο σημείο αυτό οφείλουμε μια σύντομη αναφορά σ’ έναν από τους μελετητές του έργου, που φέρει και την ευθύνη της αρχιτεκτονικής του φυσιογνωμίας, του κ. Νίκου Μουτσόπουλου. Πρόκειται για έναν από τους γνωστότερους Έλληνες αρχιτέκτονες, που διαθέτει πολύ πλούσιο βιογραφικό, μικρό μέρος του οποίου σας παραθέτουμε σε διπλανή στήλη.

Αυτό που αξίζει να σημειωθεί είναι πως η περίπτωση της αρχιτεκτονικής παρέμβασης που επιχείρησε στην Δημοτική Αγορά της πόλης μας ο κ. Μουτσόπουλος, έχει ως μοναδικό μέτρο σύγκρισης την αντίστοιχη παρέμβασή του, στο ίδρυμα Πατριαρχικών Μελετών της Μονής Βλατάδων της Θεσσαλονίκης.

Και στις δύο περιπτώσεις κυρίαρχο στοιχείο είναι οι μεγάλες αψίδες που «σκεπάζουν» τα οικοδομήματα, οι οποίες και παραπέμπουν ευθέως στη Βυζαντινή τεχνοτροπία, στην οποία άλλωστε θήτευσε επί μακρόν και με μεγάλη επιμονή ο κ. Μουτσόπουλος. Το πιθανότερο για την περίπτωση της Μονής είναι πως μετέφερε ελαφρώς τροποποιημένη την αρχική σχεδιαστική αντίληψη που διέκρινε το σχέδιο που εκπόνησε για τη Δημοτική Αγορά των Σερρών. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τη μαρτυρία του ίδιου (σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε μαζί του) καθώς και από το ότι και τα δύο έργα άρχισαν να οικοδομούνται την ίδια ακριβώς χρονιά (1965), που σημαίνει πως οι προμελέτες είχαν κατατεθεί στην ίδια περίπου χρονική περίοδο.

H αποτίμηση της συγκεκριμένης δουλειάς του, σαφώς και δεν είναι αρμοδιότητά μας. Εξάλλου και να το επιθυμούσαμε θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο αφού είναι χαρακτηριστικό πως στην πολύ πλούσια βιβλιογραφία του ίδιου του κ.Μουτσόπουλου δεν καταφέραμε να βρούμε την οποιαδήποτε αναφορά για αυτές τις δύο αρχιτεκτονικές του παρεμβάσεις.

Το βέβαιο όμως είναι πως η Δημοτική Αγορά, ως ενιαίο σύνολο, συνιστά ένα εμβληματικό κτίριο, ίσως το μοναδικό με τα παραπάνω χαρακτηριστικά σ’ όλη την Ελλάδα, που αξίζει αναμφισβήτητα της προσοχής μας.

Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται και από την εικόνα της αρχικής μακέτας, όπου και αποτυπώνεται με καθαρότητα το μέγεθος και ο όγκος της. Τη μακέτα αυτή την παρουσιάζουμε σε δύο μορφές: η πρώτη, όπως ήταν στην αρχική της μορφή και η δεύτερη, επιχρωματισμένη (ώστε να αποδοθεί καλύτερα η αρχιτεκτονική της φυσιογνωμία).

Η (επίσημη)παραλαβή του έργου

3ο έγγραφο

Εν Σέρραις τη 17/6/1970

Περίληψις: Γνωστοποιείται το πέρας των εργασιών του έργου «Ανέγερσις Νέας Δημοτικής Αγοράς Σερρών»

(1ον Στάδιον εργασιών)

Προς

Τον κ. Νομάρχην Σερρών

Ενταύθα

Λαμβάνομεν την τιμήν να γνωστοποιήσωμεν υμιν ότι επερατώθη τα εν έτι επικεφαλίδι έργον εκτελεσθέν εργολαβικώς υπό του Παύλου Κούστα Εργολάβου Δ.Ε. και ότι ως μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου δια την επιτροπήν του ως άνω έργου έχει ορισθή ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Ιωάννης Μωϋσιάδης.

Ο Δήμαρχος Σερρών

ΔΗΜ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ

ως η προς χρήση παράδοση της Αγοράς πραγματοποιήθηκε στα τέλη του 1968. Πρόκειται για την πάγια τακτική, αυτή της ετεροχρονισμένης παραλαβής που ακολουθούν οι εκάστοτε Δημοτικές Αρχές όταν πρόκειται να παραλάβουν μεγάλα έργα.

Εγκατάσταση των πρώτων ενοικιαστών της Αγοράς

Σύμφωνα με την προφορική μαρτυρία του κ. Γιώργου Μαντιού, κρεοπώλη, που υπήρξε ένας από τους πρώτους που ενοικίασαν κατάστημα στην Αγορά (το οποίο και διατηρεί με την ίδια επαγγελματική ιδιότητα μέχρι και σήμερα), η πρώτη εγκατάσταση των ενοικιαστών της έγινε στα τέλη του 1968 για να ολοκληρωθεί μέσα στην επόμενη χρονιά.

Με προτροπή της Δημοτικής Αρχής η ενοικίαση των καταστημάτων έγινε με γνώμονα την δημιουργία μιας κλειστής αγοράς κρεάτων και ψαριών, της οποίας η λειτουργία θα εξασφάλιζε τους όρους εξυπηρέτησης του καταναλωτικού κοινού και φυσικά αυτούς της υγιεινής.

Η συνέχεια βέβαια θα αποδειχθεί διαφορετική των αρχικών προθέσεων (όπως άλλωστε συμβαίνει μονίμως στη χώρα μας). Κατόπιν έντονων πιέσεων των κρεοπωλών που είχαν πάρει το σύνολο, σχεδόν των καταστημάτων που είχαν «πλάτη» στην Πλατεία Εμπορίου και με πρόσχημα τον αθέμιτο ανταγωνισμό σε βάρος τους από την λειτουργία άλλων κρεοπωλείων που παρέμειναν στη γύρω περιοχή, η Δημοτική Αρχή αναγκάστηκε να «ανοίξει» τη βόρεια πλευρά της Αγοράς δίνοντας στους καταστηματάρχες πρόσοψη την Πλατεία.

Αυτό αποδυνάμωσε εξ’ αρχής το πλαίσιο λειτουργίας της, αφού εντέλει υποβάθμισε την αξία των καταστημάτων που ήταν στο εσωτερικό της. Έτσι ενώ ενοικιάστηκαν όλα τα καταστήματα που «έβλεπαν» έξω (αλλά και μέσα, αφού διέθεταν πλέον δύο εισόδους), από αυτά που βρισκόταν στο εσωτερικό της και δη στην νότια πλευρά της ενοικιάστηκαν δύο μόνον καταστήματα τα οποία και λειτούργησαν ως ψαράδικα ενώ στη συνέχεια προστέθηκε η λειτουργία μίας ταβέρνας. Τα υπόλοιπα καταστήματα μετατράπηκαν με το πέρασμα του χρόνου σε αποθήκες που εξυπηρετούσαν τους καταστηματάρχες ή τις επί μέρους ανάγκες του Δήμου.

Η εικόνα αυτή όχι μόνον καταστρατηγούσε τους αρχικούς σχεδιασμούς της Δημοτικής Αρχής, αλλά δυστυχώς για το μέλλον της Αγοράς, καθόρισε εντέλει και τη τελική της φυσιογνωμία, αυτή που μέχρι και σήμερα μπορούμε να διακρίνουμε.

Έτσι ένα ακόμη μεγάλο στοίχημα, ίσως το μεγαλύτερο μεταπολεμικά, για τη δημιουργία μιας πρότυπης Δημοτικής Αγοράς, με προδιαγραφές σύγχρονες και αποδοτικές, θα χάσει τον αρχικό του προσανατολισμό για να μεταπέσει σε έναν χώρο που απλώς θα «φιλοξενεί» για δεκαετίες καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος.

Βέβαια για να επανέλθουμε στην μαρτυρία του κ. Μαντιού, η κατασκευή της νέας Δημοτικής Αγοράς, που τουλάχιστον στο ξεκίνημά της θεωρήθηκε ένα πραγματικό «κόσμημα» για την πόλη, ανέβασε κατακόρυφα την αγοραστική κίνηση στην Πλατεία Εμπορίου, καθιστώντας την έναν από τους δυναμικότερους άξονες διακίνησης αγαθών.

Χαρακτηριστικό των νέων δεδομένων που δημιουργούσε η νέα Δημοτική Αγορά ήταν και τα ενοίκια που κατέβαλαν οι ενοικιαστές της Αγοράς (στην αρχή τουλάχιστον), το ύψος των οποίων ξεπερνούσε κατά πολύ αυτά των καταστημάτων της γύρω περιοχής. Εξίσου χαρακτηριστικό είναι πως ο υψηλός κύκλος εργασιών που δημιουργούνταν από το καταναλωτικό κοινό που συνέρρεε στην Αγορά, μετέφερε έναν μεγάλο όγκο οικονομικών

δραστηριοτήτων στη γύρω περιοχή, συμβάλλοντας έτσι στη σταδιακή αναβάθμισή του.

Σταδιακά, βέβαια και με ευθύνη πρωτίστως των Δημοτικών Αρχών (αλλά και των ίδιων των ενοικιαστών), η Δημοτική Αγορά αφέθηκε στο έλεός της. Η μόνη ουσιαστική παρέμβαση αισθητικού κυρίως χαρακτήρα ήταν αυτή που επιχειρήθηκε επί δημαρχίας του κ. Γεωργούλα. Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια το κτίριο γνώρισε μια πρώτη ουσιαστική συντήρηση. Μάλιστα με την λειτουργία στον ανώγειο χώρο Πνευματικού Κέντρου και δημιουργίας χώρων πολλαπλών δραστηριοτήτων, η Δημοτική Αγορά έγινε και πάλι σημείο αναφοράς, χωρίς όμως αυτό να αφορά στις επί μέρους επαγγελματικές της χρήσεις που παρέμειναν ως είχαν.

Σήμερα η Αγορά έχει περιέλθει στο μεγαλύτερό της μέρος σε άθλια κατάσταση που προβληματίζει όχι μόνον τους δημότες, αλλά και όσους από τους καταστηματάρχες έχουν απομείνει. Την παραπάνω δυστυχώς κατάσταση ανέχονται (αν δεν την πριμοδοτούν) και οι ίδιες οι Δημοτικές Αρχές, προσβλέποντας την πλήρη απαξίωσή της, ώστε ανενόχλητα να προχωρήσουν στην κατεδάφισή της.

Φυσικά ουδείς εξ’ αυτών που διοικούν αυτόν τον τόπο έχουν προβληματιστεί έστω και στο ελάχιστο για το αν και κατά πόσο θα μπορούσαν μέσα από κάποιο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων να αντλήσουν πόρους για την εκ βάθρων αναπαλαίωση του οικοδομήματος. Προσβλέποντας στη λύση της αυτοχρηματοδότησης (παραχώρηση εν λευκώ δημοτικής περιουσίας σε ιδιώτη με πλήρη αποδοχή των δικών του όρων) εγκαταλείπουν ένα ακόμη κομμάτι της ιστορικής κληρονομιάς της πόλης μας, στο όνομα της «αξιοποίησής» με τη δημιουργία ενός αμφίβολης σκοπιμότητας και αισθητικής εμπορικού κέντρου.

Τη στιγμή που στην Ευρώπη, στην οποία μονίμως απευθυνόμαστε όταν διεκδικούμε επιδοτήσεις, κάθε κτίριο δημοσίου ενδιαφέροντος που εκφράζει με εμβληματικό τρόπο συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους τυγχάνει της άμεσης φροντίδας και προσοχής τους, εμείς κινούμαστε ακόμη με τη λογική της «μπουλντόζας» και αντιπαροχής. «Όλα με το μαχαίρι».

"για την αντιγραφή

Σεδαρίδης Ιωάννης"

(εις εκ των 13 Σερραίων δημοτών που προσέφυγαν στο ΣτΕ τους οποίους αποκάλεσε "αισχρή μειοψηφία" ο Δήμαρχος Σερρών)

H ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΜΙΛΗΣΕ ! Η ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ

2012-01-03T17:04:00.010+02:00

ΕΚΔΟΘΗΚΕ Η ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΑΤΑΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣτΕ

ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΝΑΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ

ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ

κ. ΑΓΓΕΛΙΔΗ ,
Η ΕΠΑΡΣΗ ΚΑΙ Η ΑΛΛΑΖΟΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ
Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ

ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΜΕΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΥ

2011-12-31T21:29:00.003+02:00

Σήμερα ο Πρόεδρος και μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ που σύμφωνα επίσημα στοιχεία της εταιρείας φέρεται να κατέχει 1.524.829 ονομαστικές μετοχές που εκπροσωπούν περίπου το 87% του μετοχικού κεφαλαίου ήταν η τραγική φιγούρα της Ετήσιας Τακτικής Συνέλευσης της ΠΑΕ όπου με δικολαβίστικα επιχειρήματα απέκλεισε την συμμετοχή τριών μικρομετόχων οι οποίοι συνολικά κατείχαν μόλις 195 μετοχές.

Τι μπορεί να φοβάται ο κ. Πρόεδρος από 195 μετοχές ;

ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΕ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ KAI H AITHΣΗ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΣΤΟ ΣτΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

2011-12-30T12:37:00.002+02:00

ΡΕ ΚΑΛΩΣ ΤΟΝ ΞΑΔΕΛΦΟ

2011-12-26T23:17:00.009+02:00

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΣΤΟ ΡΕΒΕΓΙΟΝ ΤΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ

http://www.conniente.gr/GRmenu.html

Μεγάλη συναυλία μπροστά από το Επιμελητήριο παραμονή πρωτοχρονιάς. Δεν επιβαρύνεται ούτε ένα ευρώ το ταμείο του ΕΒΕΣ, όλα καλύπτονται από εθελοντές του ΕΒΕΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Πρόεδρος και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Επιμελητηρίου Σερρών σας προσκαλούν την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς 31/12/2011, στην Πλατεία Κρονίου και ώρα 21:30 να υποδεχτούμε όλοι μαζί το Νέο Έτος, παρέα με το Διογένη Δασκάλου και τους Συνεργάτες του Monie & Monie Conniente.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί υπό την αιγίδα του Επιμελητηρίου κα τα έξοδα θα καλυφθούν από εθελοντές του ΕΒΕΣ.

ΜΕ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΚΑΙΝΕ Η Γ.Σ. ΤΟΥ ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΥ

2011-12-25T23:02:00.001+02:00

Τα υπόλοιπα στην αυριανή συντετευξη τύπου των μικρομετόχων στο Belle Epoque την (13:30)

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ ΤΗΣ ΠΑΕ ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ

2011-12-23T14:03:00.001+02:00

"ΣΕΡΡΕΣ, Η ΠΟΛΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ"

2011-12-19T09:05:00.000+02:00

Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΦΥΛΑΤΤΕΙ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ

2011-11-28T17:03:00.000+02:00

Η Ελλάδα, το λίκνο της δημοκρατίας, κλονίζει τον πλανήτη

Χθες, όλος ο κόσμος παρακολουθούσε την Ελλάδα καθώς το κοινοβούλιό της ψήφισε ένα διχαστικό πακέτο μέτρων λιτότητας το οποίο θα μπορούσε να έχει κρίσιμες επιπτώσεις στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Ισως προκαλεί έκπληξη που αυτή η μικρή άκρη της χερσονήσου των Βαλκανίων συγκεντρώνει τόση προσοχή. Σκεφτόμαστε συνήθως την Ελλάδα ως την πατρίδα του Πλάτωνα και του Περικλή, με την πραγματική της σημασία να βρίσκεται βαθιά στην αρχαιότητα. Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που για να κατανοήσεις το μέλλον της Ευρώπης χρειάζεται να στραφείς μακριά από τις μεγάλες δυνάμεις στο κέντρο της ηπείρου και να κοιτάξεις προσεκτικά όσα συμβαίνουν στην Αθήνα. Τα τελευταία 200 χρόνια η Ελλάδα ήταν στην πρώτη γραμμή της εξέλιξης της Ευρώπης.

Στη δεκαετία του 1820, στη διάρκεια του αγώνα για την ανεξαρτησία από την οθωμανική αυτοκρατορία, η Ελλάδα έγινε ένα πρώιμο σύμβολο δραπέτευσης από τη φυλακή της αυτοκρατορίας. Για τους φιλέλληνες, η παλιγγενεσία της αποτελούσε τον πιο ευγενή αγώνα. “Στο μεγάλο πρωινό του κόσμου”, έγραψε ο Σέλεϊ στο ποιημά του “Ελλάς”, “το μεγαλείο της Ελευθερίας τινάχθηκε και έλαμψε! ” Η νίκη θα σήμαινε τον θρίαμβο της ελευθερίας όχι μόνο επί των Τούρκων αλλά και επί όλων των δυναστών που κρατούσαν υπόδουλους τόσο πολλούς ευρωπαίους. Γερμανοί, Ιταλοί, Πολωνοί και Αμερικανοί έτρεξαν να πολεμήσουν υπό την γαλανόλευκη σημαία της Ελλάδας για χάρη της δημοκρατίας. Και μέσα σε μια δεκαετία, η χώρα κέρδισε την ελευθερία της.

Στη διάρκεια του 20ου αιώνα ο ριζοσπαστικός νέος συνδυασμός της συνταγματικής δημοκρατίας και του εθνικισμού που ενσάρκωσε η Ελλάδα εξαπλώθηκε στην ήπειρο και κορυφώθηκε στην “ειρήνη που τερμάτισε κάθε ειρήνη” στο τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τρεις αυτοκρατορίες, η οθωμανική , εκείνη των Αψβούργων και η ρωσική, κατέρρευσαν και αντικαταστάθηκαν από έθνη-κράτη.

Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα άνοιξε και πάλι τον δρόμο για το μέλλον της Ευρώπης. Μόνο που τώρα ήταν η σκοτεινή πλευρά της δημοκρατίας που βγήκε στο προσκήνιο. Σε έναν κόσμο εθνικών κρατών, εθνοτικές μειονότητες όπως ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Ελλάδας και οι ορθόδοξοι χριστιανοί της Μικράς Ασίας ήταν μια συνταγή για διεθνή αστάθεια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, έλληνες και τούρκοι ηγέτες αποφάσισαν να ανταλλάξουν τους μειονοτικούς πληθυσμούς τους, εκτοπίζοντας περί τα δύο εκατομμύρια χριστιανούς και μουσουλμάνους προς χάριν της εθνικής ομοιογένειας.

Η ελληνο – τουρκική ανταλλαγή των πληθυσμών ήταν η μεγαλύτερη οργανωμένη μετακίνηση προσφύγων στην ιστορία μέχρι τότε και μοντέλο που οι ναζιστές και άλλοι θα το επικαλούνταν αργότερα για να εκτοπίσουν ανθρώπους στην ανατολική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Ινδία.

Είναι ειρωνικό, λοιπόν, που η Ελλάδα ήταν επίσης στην πρωτοπορία της αντίστασης στους ναζιστές. Τον χειμώνα του 1940-41, ήταν η πρώτη χώρα που αντεπιτέθηκε αποτελεσματικά κατά των δυνάμεων του Αξονα, ταπεινώνοντας τον Μουσολίνι στον ελληνο – ιταλικό πόλεμο ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη επευφημούσε την Ελλάδα. Και πολλοί χειροκρότησαν πάλι λίγους μήνες αργότερα όταν ένας νεαρός αριστερός αντιστασιακός ονόματι Μανώλης Γλέζος σκαρφάλωσε στην Ακρόπολη ένα βράδυ με έναν φίλο και κατέβασαν τη σημαία με την σβάστικα που οι Γερμανοί είχαν πρόσφατα υψώσει. Σχεδόν 70 χρόνια αργότερα, η ελληνική αστυνομία θα έριχνε δακρυγόνα στον κ. Γλέζο ο οποίος διαδήλωνε κατά του προγράμματος λιτότητας.

Αλλά στο τέλος, η Ελλάδα υπέκυψε στη γερμανική κατοχή. Η κυριαρχία των ναζιστών έφερε μαζί της την πολιτική κατάρρευση, την μεγάλη πείνα, και μετά την απελευθέρωση, την βύθιση της χώρας σε έναν εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στις κομμουνιστικές και τις αντικομμουνιστικές δυνάμεις.

Μόλις λίγα χρόνια μετά την ήττα του Χίτλερ, η Ελλάδα βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο της ιστορίας, ως μέτωπο του Ψυχρού Πολέμου. Το 1947, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν χρησιμοποίησε τον κλιμακούμενο εμφύλιο στην Ελλάδα για να πείσει το Κογκρέσο να στηρίξει το Δόγμα Τρούμαν και την ειρηνική δέσμευση αμερικανικών πόρων για τον αγώνα κατά του Κομμουνισμού και την ανοικοδόμηση της Ευρώπης. Ανυψωμένη ξαφνικά σε έναν διατλαντικό αγώνα, η Ελλάδα συμβόλιζε τώρα μια πολύ διαφορετική Ευρώπη – μία Ευρώπη που είχε αυτοκαταστραφεί, και που ο μόνος δρόμος εξόδου από την ανέχεια των μέσων της δεκαετίας του 1940 ήταν ως μικρότερος εταίρος της Ουάσινγκτον. Καθώς τα δολάρια άρχισαν να ρέουν, αμερικανοί σύμβουλοι έλεγαν στους έλληνες πολιτικούς τι να κάνουν και αμερικανικές βόμβες ναπάλμ έκαιγαν τα ελληνικά βουνά καθώς οι κομμουνιστές αντάρτες τρέπονταν σε φυγή.

Η πολιτική και οικονομική ένωση της Ευρώπης υποτίθεται ότι θα έβαζε τέλος στις αδυναμίες και την εξάρτηση της διχοτομημένης ηπείρου. Και εδώ η Ελλάδα έγινε σύμβολο μιας νέας φάσης στην ευρωπαϊκή ιστορία. Η πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974 δεν έφερε στη χώρα μόνο την πλήρη ένταξη σε αυτό που θα γινόταν η Ευρωπαϊκή Ενωση. Προανήγγηλε επίσης (μαζί με τη μετάβαση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στη δημοκρατία την ίδια εποχή) το παγκόσμιο κύμα εκδημοκρατισμού της δεκαετίας του 1980 και του ’90, πρώτα στη Νότια Αμερική και τη Νοτιοανατολική Ασία και μετά στην Ανατολική Ευρώπη. Και έδωσε στην Ευρωπαϊκή Ενωση την όρεξη για διεύρυνση και τη φιλοδοξία να εξελιχθεί από ένα μικρό κλαμπ πλούσιων δυτικοευρωπαϊκών κρατών σε φωνή για ολόκληρη την προσφάτως εκδημοκρατισμένη ήπειρο, η οποία εξαπλώθηκε κατά πολύ στο νότο και την ανατολή.

Και τώρα, σήμερα, αφότου έσβησε η ευφορία της δεκαετίας του ’90 και μια νέα ταπεινοφροσύνη χαρακτηρίζει τους Ευρωπαίους, ο κλήρος πέφτει και πάλι στην Ελλάδα ως χώρας η οποία θα προκαλέσει τους μανδαρίνους της Ευρωπαϊκής Ενωσης και θα θέσει το ερώτημα: “ποιό θα είναι το μέλλον της ηπείρου;”.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση υποτίθεται ότι θα ένωνε μια κατακερματισμένη Ευρώπη, ότι θα ενίσχυε τις δημοκρατικές της δυνατότητες και ότι θα μεταμόρφωνε την ήπειρο σε μια ανταγωνιστική δύναμη στην παγκόσμια σκηνή. Είναι ίσως ταιριαστό που ένα από τα αρχαιότερα και πιο δημοκρατικά έθνη – κράτη της Ευρώπης βρίσκεται στην καινούργια εμπροσθοφυλακή, όσων θέτουν εν αμφιβόλω όλα αυτά τα επιτεύγματα. Γιατί είμαστε όλοι μικρές δυνάμεις τώρα, και για άλλη μια φορά η Ελλάδα πολεμάει στην πρώτη γραμμή του αγώνα για το μέλλον.

……………………………………………………

* Ο κ. Μαρκ Μαζάουερ είναι Βρετανός ιστορικός και συγγραφέας, καθηγητής Ιστορίας στο πανεπιστήμιο Κολούμπια των ΗΠΑ.

http://www.nytimes.com/2011/06/30/opinion/30mazower.html?_r=1

πηγή:http://anti-ntp.blogspot.com/2011/07/mark-mazower-columbia.html

O ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΑΞΙΟΤΙΜΟΥ κ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ

2011-11-15T14:03:00.002+02:00

γράφει ο Παναγιώτης Τραϊανου

Κανένας δεν θα μπορούσε να μας βασανίζει σήμερα, αν δεν υπήρχε η συμμορία των Σημίτιδων και των άλλων πρακτόρων των γερμανικών και άλλων μυστικών υπηρεσιών. Αυτής της συμμορίας μέλος είναι και ο Παπαδήμος ... Αν δεν ήταν ο Παπαδήμος να τους ανοίξει ως κεντρικός τραπεζίτης τις «πόρτες», οι οποίες έπρεπε να παραμένουν «σφραγισμένες», για να μην γίνουν «κερκόπορτες», κανένας από αυτούς δεν θα βρισκόταν σήμερα εδώ ...Ο δήθεν «πετυχημένος» με το «βαρύ» βιογραφικό ...Πολύ «βαρύ» ...Τόσο «βαρύ», που σου πιάνεται η «μέση» ακόμα και να το σκεφτείς ...Τόσο «βαρύ», που, μετά την απόλυσή του από την ΕΚΤ, αν δεν μπλεκόταν στα σημερινά δρώμενα, θα ήταν «τα απομεινάρια μιας ημέρας» του Ψυχικού.

Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί πραγματικά αναρωτιόμαστε για το πόσο σημαντικός μπορεί να είναι ένας άνθρωπος, που το μόνο το οποίο έχει κάνει στη ζωή του είναι να μετράει κέρδη τοκογλύφων με μεθόδους που παραμένουν ίδιες μέσα στους αιώνες. Αναρωτιόμαστε τον λόγο για τον οποίο μπορεί να είναι σημαντικός ένας άνθρωπος με καριέρα οικονομολόγου ...Ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν έσωσε ανθρώπους με κάποια δική του ιατρική επινόηση ...Ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν εφεύρε κάτι χρήσιμο, που να εξυπηρετεί την ανθρωπότητα ...Ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν έκανε τίποτε παραπάνω από το να υπολογίζει τα κέρδη των τοκογλύφων ...Καριερίστας σε έναν κλάδο, που δεν αποτελεί καν επιστήμη.

Όταν μιλάμε για καριέρα οικονομολόγου, μιλάμε για το απόλυτα «τίποτε» με πολύ «ξύγκι». Μιλάμε για έναν χώρο όπου μπορεί να είναι «θεός» ακόμα ο γύφτος Ρουμπινί. Όταν μιλάμε για «επιφανείς» οικονομολόγους, μιλάμε για δουλικά τοκογλύφων και τέτοιο δουλικό ήταν και ο Παπαδήμος. Αποτυχημένος μηχανικός ήταν σε μια εποχή όπου οι λιγοστοί μηχανικοί που υπήρχαν στην Ελλάδα διέπρεπαν. Αποτυχημένος μηχανικός ήταν ο Παπαδήμος, ο οποίος βολεύτηκε στην μη επιστήμη των οικονομικών και στον μισθό βρέξει-χιονίσει.

Απλά πράγματα. Ο Παπαδήμος επιχείρησε να γίνει μηχανικός την εποχή όπου οι οικονομολόγοι ήταν απλοί λογιστές. «Κουτσομηχανικός» των ΗΠΑ, εφόσον το πτυχίο του δεν είχε την αντίστοιχη αξία με αυτό ενός ευρωπαϊκού Πολυτεχνείου. Εκείνη την εποχή αποφάσισε να κάνει το «άλμα» στις οικονομικές «επιστήμες». Εκείνη την εποχή ένας μηχανικός θα μπορούσε να κάνει μεταπτυχιακό στα οικονομικά μόνον για δύο λόγους. Είτε γιατί ήταν πλουσιόβλακας και ήθελε να χασομεράει, έχοντας μια δικαιολογία να το κάνει, είτε γιατί ήταν φτωχόβλακας, που δεν ήθελε να εργαστεί ως μηχανικός και ήθελε να τρυπώσει σε κάποια τράπεζα.

Ο Παπαδήμος ήταν το δεύτερο. Ήταν ένας φτωχόβλακας, που γνώριζε ότι στην επιστήμη της μηχανικής δεν είχε περιθώρια διάκρισης. Επιπλέον ήταν ένας μισθοθήρας. Ήθελε ν’ αποφύγει τις κακουχίες του ρίσκου της επιχειρηματικότητας, που συνεπαγόταν εκείνη την εποχή το «μηχανιλίκι» και επεδίωκε το «τρύπωμα» σε κάποιον μεγάλο οργανισμό. Ως παιδί δημοσίου υπαλλήλου, άλλωστε, δεν είχε ποτέ και κάποιες άλλες εικόνες. Η συνέχεια απλά τον δικαίωσε, όχι επειδή ήταν ικανός, αλλά επειδή ήταν τυχερός. Έγινε οικονομολόγος-δουλικό σε έναν κόσμο ο οποίος άλλαζε και οι οικονομολόγοι από τελευταίος «τροχός» της άμαξας θα γίνονταν «επιστήμονες».

Αυτή είναι πάνω-κάτω η ζωή του. Η τύχη του τον «σέρνει» και η νοοτροπία του τον ανταμείβει. Από τότε που υπάρχει ως άτομο είναι υπάλληλος του γλειψίματος ...Υπάλληλος, από αυτούς που σέρνονται σαν τα «σαλιγκάρια», κάνοντας καριέρες ανάμεσα σε γραφεία και φωτοτυπικά ...Υπάλληλος με το αφηρημένο αντικείμενο της οικονομικής «επιστήμης» ...Υπάλληλος, από αυτούς που, όταν βλέπουν τα αφεντικά τους, δεν γνωρίζουν αν θα τους προάγουν ή αν θα τους απολύσουν ...Υπάλληλος, από αυτούς που, όταν τους απολύεις, «χωράνε» όλη τους τη ζωή σε ένα χαρτόκουτο ...Συνάδερφος των απολυμένων της Λίμαν Μπρόδερς, εφόσον είχαν τα ίδια αφεντικά και τους ίδιους στόχους. Πότε λοιπόν έγινε σημαντικός ένας τέτοιος άνθρωπος; ...Εκτός αν σημαντικοί σε αυτόν τον κόσμο είναι μόνον οι χρήσιμοι για τους Ρότσιλντ και τους Ροκφέλερ.

Αυτός είναι ο Παπαδήμος με το «βαρύ» βιογραφικό, που εντυπωσίασε μόνον τον αγράμματο Βερύκιο και τον γαλατά του ΛΑΟΣ ...Ο «μούργος» των Εβραίων, που δήθεν γνωρίζει τα «μυστικά» της Ευρώπης ...Ο υπάλληλος των Εβραίων, ο οποίος θα αποκαταστήσει την «αξιοπιστία» των Ελλήνων στην υφήλιο ...Ο υπάλληλος των τοκογλύφων, ο οποίος θα «ρυθμίσει» τα χρέη των Ελλήνων με τον τρόπο που «συμφέρει» την Ελλάδα ...Ο κλητήρας του Εβραίου Γκρίνσπαν, ο οποίος, αφού τον εκπαίδευσε στο μεγάλο «μαγαζί» της FED, τον έστειλε «συστημένο» στην Ελλάδα, για να εκτελέσει το «συμβόλαιο» θανάτου της ελληνικής οικονομίας. Στη συνέχεια έγινε ο κολαούζος του Εβραίου Τρισέ, ο οποίος, αφού τον εξυπηρέτησε εις βάρος της Ελλάδας, τον απέσυρε στις Βρυξέλες, για να μην κινδυνεύει στον χώρο όπου εγκλημάτησε.

Εγκληματίας είναι ο Παπαδήμος, που σήμερα εμφανίζεται σαν «σωτήρας» ...Ένας «λογιστής» των τοκογλύφων, ο οποίος, ως Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, πρόδωσε τους Έλληνες ...Ένας διορισμένος υπάλληλος των τοκογλύφων, που στην προσωπική του ζωή δεν γνωρίζει καν τι σημαίνει ελεύθερη οικονομία ...Ο δούλος, που, αφού τους εξυπηρέτησε, έλαβε την ανταμοιβή του «Ακαδημαϊκού» ...Ο πιστός τους δούλος, ο οποίος, ως διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, άφηνε το «ελληνικό» τραπεζικό σύστημα να κλέβει και να ρημάζει με τα πανωτόκια τούς Έλληνες πολίτες ...Το τραπεζικό σύστημα, το οποίο επί των ημερών του έβαλε «λουκέτο» σε όλη την ελληνική παραγωγή ...Το τραπεζικό σύστημα, το οποίο επί των ημερών του έπαιξε τα χρήματα των Ελλήνων στο χρηματιστήριο ...Το τραπεζικό σύστημα, το οποίο επί των ημερών του έβαζε «χέρι» στα χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων ...Το τραπεζικό σύστημα, το οποίο επί των ημερών του δημιούργησε τη «φούσκα» των ακινήτων. Για όλα αυτά τα εγκλήματα εις βάρος του ελληνικού λαού δεν έχει τιμωρηθεί ακόμα ο Παπαδήμος.

Αυτή η προκλητική ατιμωρησία του είναι βέβαια εκείνη που κάνει και τη σημερινή του «εμφάνιση» προκλητική πέρα για πέρα. Ο δολοφόνος όχι μόνον δεν «εξαφανίστηκε», αλλά έχει το θράσος να επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος και να εμφανίζεται και σαν παράγοντας «σοβαρότητας», «αξιοπιστίας» και «δικαιοσύνης» ...

Η αποθέωση της σοβαροφάνειας, που καλύπτει την απόλυτη κενότητα ενός δούλου ... Άψογη χωρίστρα, σιωπή νεκρού, ύφος καρδιναλίου και επένδυση στους επαίνους των αγραμμάτων Βερύκιων των διαπλεκόμενων ΜΜΕ. Αυτό, δηλαδή, που συμβαίνει σήμερα με τους άθλιους δοσίλογους, είναι άνευ προηγουμένου. Αυτό, το οποίο συμβαίνει σήμερα με τους δωσίλογους, δεν το τόλμησαν ούτε οι ένοπλοι Ναζί. Ακόμα και οι Ναζί τους δωσίλογούς τους τούς προστάτευαν με «κουκούλες», γιατί δεν μπορούσαν να βρουν ανάλογους «Βερύκιους» να τους επαινούν και να τους δικαιολογούν και ως εκ τούτου να τους εγγυηθούν την ασφάλειά τους χωρίς αυτές ...«Κουκούλες» δωσίλογων είναι οι σημερινοί δημοσιογράφοι της διαπλοκής.

Γι’ αυτόν τον λόγο οι σημερινοί ελέω τοκογλύφων προδότες όχι μόνον δεν ψάχνουν μέρος να κρυφτούν, αλλά θέλουν και να μας κυβερνήσουν. Μας προκαλούν, αποδίδοντάς μας τις συνέπειες των δικών τους εγκλημάτων. Αυτοί, οι οποίοι σε σκοτεινές συνεργασίες με τις διάφορες Goldman Sachs δημιούργησαν το παράνομο και απεχθές χρέος της πατρίδας μας, είναι οι ίδιοι, που σήμερα μας κατηγορούν ότι τα «φάγαμε». Αυτοί οι εγκληματίες ταυτίζονται με τους ξένους που μας αποκαλούν κλέφτες και τεμπέληδες. Αυτοί, οι οποίοι μας έκλεισαν τα εργοστάσια και μας φόρτωσαν το τεράστιο χρέος, τώρα θα αναλάβουν να το «νομιμοποιήσουν» σαν ηγέτες μας ...Τα «τρωκτικά» των τοκογλυφικών βόθρων θα καθίσουν στους πολιτικούς θρόνους των «λεόντων», που έχουν ανάγκη οι λαοί, για να συνεχίζουν τις πορείες τους.

Σε αυτήν την πρωτοφανή αθλιότητα ευθύνες έχει και η Δικαιοσύνη ...Η αμαρτωλή ελληνική Δικαιοσύνη, η οποία ξεκίνησε να φυγαδεύει δωσίλογους τύπου Χριστοφοράκων και ξέπεσε σήμερα να εξυπηρετεί και Μάκηδες Ψωμιάδηδες ...Η Δικαιοσύνη, η οποία «ακούγεται» μόνον όταν ζητιανεύσει αυξήσεις και αναδρομικά. Αντί λοιπόν αυτή η Δικαιοσύνη να ψάχνει τον Παπαδήμο να τον χώσει στη φυλακή για τις παράνομες πράξεις του στην περίοδο της θητείας του στην Τράπεζα της Ελλάδας, του επιτρέπει να ξαναπαρανομήσει --και μάλιστα στον υπέρτατο βαθμό--, αφήνοντάς τον να εμφανίζεται ως Πρωθυπουργός. Αυτόν τον άνθρωπο, ο οποίος, ως επίορκος Ανώτατος Κρατικός Λειτουργός, επέτρεψε στις τράπεζες των τοκογλύφων να σπρώξουν τον ελληνικό λαό στην παγίδα των διεθνών τοκογλύφων, έρχεται το βρόμικο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης να τον «ανταμείψει».

Στην πραγματικότητα βάζει έναν «δολοφόνο» να υπογράψει τη «νεκροψία» τού θύματος. Στην πραγματικότητα δίνει τη δυνατότητα σε έναν «δολοφόνο» να «σβήσει» τα «ίχνη» του. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει στα χρονικά. Ο Παπαδήμος, ο οποίος είναι από τους κατ’ εξοχήν υπεύθυνους για την παράνομη διόγκωση του ελληνικού χρέους, έρχεται σήμερα ως δοτός Πρωθυπουργός να περάσει μέσα από τη Βουλή τη «δανειακή σύμβαση», που νομιμοποιεί το χρέος αυτό ...Ο Παπαδήμος έρχεται να υπογράψει μια σύμβαση, η οποία θα «σβήνει» για πάντα τις ευθύνες τις δικές του, του Σημίτη, του Παπακωνσταντίνου, του Παπανδρέου, του Βενιζέλου και των άλλων «παιδιών» του Κολεγίου, της διαφθοράς και της Διαπλοκής.

Σε αυτό το πρωτοφανές έγκλημα συντελούν τα μέγιστα και τα ΜΜΕ των διαπλεκομένων ...Των συνεργατών της Goldman Sachs, που φιλοδοξούν να τσιμπίσουν κανένα ευρουδάκι από την Κομαντατούρ της Νέας Τάξης ...Των συνεργατών της Goldman Sachs, οι οποίοι έγιναν μεγιστάνες, επειδή ο επίορκος Παπαδήμος, υπό τις εντολές των τοκογλύφων και του Σημίτη, επέτρεπε τον «αυτοκτονικό» δανεισμό του κράτους, προκειμένου να «ταΐζονται» οι διαπλεκόμενοι εργολάβοι με προμήθειες και δημόσια έργα. Παλιοί γνωστοί και συνένοχοι είναι όλοι αυτοί μεταξύ τους. Πριν τον μάθουν οι δημοσιογράφοι τον Παπαδήμο, τον γνώριζαν καλά τα αφεντικά τους. Επειδή ο λαός αυτόν τον Παπαδήμο δεν θα τον ψήφιζε ποτέ, τον «ψήφισαν» οι ίδιοι με την αντιδημοκρατική μεθόδευση που βλέπουμε σήμερα να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας.

Αυτά τα αφεντικά με τις τεράστιες «ψήφους», για τους λόγους που περιγράψαμε, έβαλαν εμπρός το τηλεοπτικό «πλυντήριο» συνειδήσεων. Προσπαθούν να παρουσιάσουν τον νέο «Τσολάκογλου» σαν προσωπικότητα με διεθνές κύρος. Η Τρέμη, ο Πρετεντέρης, ο Λιαρέλης και ο Βερύκιος είναι αυτοί, οι οποίοι, αφού «εντυπωσιάστηκαν» επί πληρωμή από το «κύρος» του, προσπαθούν να μας το μεταφέρουν και σε εμάς ...Το διεθνές κύρος ενός «Ζίκου» του τραπεζικού συστήματος ...Το διεθνές κύρος ενός γνωστού καρπαζοεισπράκτορα των δύο Ηπείρων. Ο ...τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι και με τόκους, πέναλτυς και προσαυξήσεις τρεις και δεκαπέντε το λαδόξιδο ...Ο επιστήμων.

Ποιοι τοποθέτησαν αυτόν τον «Ζίκο» στην κορυφαία πολιτική θέση της χώρας; Αυτοί, οι οποίοι μπορούσαν ...Οι κορυφαίοι πολιτικοί παράγοντες αυτής της χώρας ...Ο Παπανδρέου κατ’ αρχήν ...Ο προκάτοχος αυτής της θέσης ...Άλλη μεγάλη προσωπικότητα με διεθνές κύρος ...Αυτός, ο οποίος έκοβε ξύλα στη Σουηδία και έκανε τις «μεγάλες» σπουδές στην κοινωνιολογία ...Ούτε καν οικονομολόγος ...Ο μεγάλος «στοχαστής» και ποδηλάτης ...Ο Παπανδρέου, ο οποίος, σε συνεννόηση με τον Στρος Καν και τους διάφορους Σόρος, μας οδήγησαν στη «μέγγενη» του ΔΝΤ ...Ο Παπανδρέου, που εύκολα αποδεικνύεται ότι μεθόδευσε την κρίση δανεισμού, για να μας παγιδεύσει στα «δίκτυα» των τοκογλύφων φίλων της μητέρας του ...Ο Παπανδρέου, ο οποίος φρόντισε να δυσφημίσει τον ελληνισμό στα πέρατα του κόσμου, προκειμένου ένας μέχρι πρόσφατα αγαπητός λαός να φτάσει στο σημείο να γίνει παγκοσμίως αντιπαθής και να μην βρίσκει συμπάθειες και βοήθειες πουθενά στον Πλανήτη.

Μαζί του «συνοδοιπόρος» ο Σαμαράς ...Ο συμμαθητής, συμφοιτητής και συγκάτοικός του ...Ο επίσης άεργος και ανεπάγγελτος άνθρωπος με ένα «βαρύ» βιογραφικό οικονομολόγου ...Άλλος «επιστήμων» ...Ο προαλειφόμενος για τη θέση του Πρωθυπουργού ...Αυτός είναι ο έτερος πρωταγωνιστής τού σημερινού «βρόμικου» 2011 ...Ο έμπειρος πρωταγωνιστής, εφόσον ήταν ο Υπουργός Οικονομικών του «βρόμικου» ‘89 ...Αυτός, ο οποίος παριστάνει τον αθώο, αλλά στην πραγματικότητα είναι εκείνος, ο οποίος στην Κυβέρνηση Μητσοτάκη έθεσε τα θεμέλια της σημερινής αθλιότητας. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το «βρόμικο» ‘89 «στήθηκε» πάνω σε ένα μέγα τραπεζικό σκάνδαλο, το οποίο και πάλι είχε έναν Παπανδρέου που τα «πήρε» και ποτέ δεν πλήρωσε το έγκλημά του. Γιατί; Γιατί του «δάνεισαν» οι ίδιοι που «δανείζουν» σήμερα και στον γιο του ...με πρώτο τον Παπούλια.

Μιλάμε για πραγματικά προμελετημένο έγκλημα, εφόσον οι πρωταγωνιστές του έχουν όλα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν μια κοινή εγκληματική συμμορία. Δεν είναι δηλαδή μόνον ο συμπληρωματικός τους ρόλος στο όλο έγκλημα. Είναι και τις ίδιας «καταγωγής». Ο Πρωθυπουργός «Τσολάκογλου» είναι του προδοτικού Κολεγίου ...Πρωθυπουργός διάδοχος ενός κολεγίοπαιδα Πρωθυπουργού και προπομπός ενός άλλου κολεγιόπαιδα ...Ο Πρωθυπουργός όλων των ρεκόρ του φασισμού. Πιο πολλές ψήφους κολεγιόπαιδων θέλει κάποιος για να βγει πρόεδρος στο δεκαπενταμελές του Κολεγίου Αθηνών, παρά Πρωθυπουργός της Ελλάδας. Με δύο ψήφους μπορεί να μην εκλέγεσαι στο δεκαπενταμελές του Κολεγίου, αλλά Πρωθυπουργός της Ελλάδας γίνεσαι σίγουρα. Εκεί την κατάντησαν την Ελληνική Δημοκρατία ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς και ο Παπαδήμος ...Τα παιδιά του Κολεγίου και εκλεκτοί υπάλληλοι των όπου γης τοκογλύφων.

Γιατί έβαλαν τον Παπαδήμο «ανάμεσά» τους; Για «μονωτικό», που θα τους προστατεύει από τα εγκλήματα που καθημερινά πραγματοποιούν εις βάρος του λαού και τις ευθύνες που αυτά συνεπάγονται. Γιατί απλούστατα δεν είχαν άλλο τρόπο οι τοκογλύφοι να μας επιβάλουν την προδοτική Δανειακή Σύμβαση, που υποθηκεύει το μέλλον των Ελλήνων. Δεν υπήρχε άλλος τρόπος να παρακαμφθεί ο λαός και άρα η ίδια η Δημοκρατία. Δεν υπήρχε άλλος τρόπος να «εγκλωβιστούν» τα δύο κόμματα, χωρίς να αντιδράσουν τα στελέχη τους και βέβαια οι οπαδοί τους. Έπρεπε να εγκλωβιστούν στελέχη και οπαδοί, γιατί τα συμφέροντα των κομματαρχών, που ήθελαν να εξυπηρετήσουν τα ξένα αφεντικά, δεν ταυτίζονται με αυτά των υπολοίπων αφελών, οι οποίοι νομίζουν ότι έχουν να κάνουν με πολιτικούς που είναι Έλληνες και μάλιστα πατριώτες.

Επιπλέον, χωρίς τον Παπαδήμο δεν υπήρχε άλλη μέθοδος να ξεφύγουν οι δύο εγκληματίες κομματάρχες από τις ευθύνες τους. Αν πήγαιναν σε εκλογές και ο ελληνικός λαός «μιλούσε», θα την πατούσαν. Γιατί; Γιατί θα έπεφταν οι ίδιοι θύματα του δικού τους δικομματισμού. Γιατί αναγκαστικά θα έδινε ο λαός την εξουσία στη ΝΔ και η ΝΔ δεν θα μπορούσε να περάσει τη Δανειακή Σύμβαση από τη Βουλή. Επιπλέον, αναγκαστικά θα έπρεπε η ΝΔ να ξεκινήσει τις διαδικασίες των εξεταστικών επιτροπών, οι οποίες θα αφορούσαν τον ρόλο του Παπανδρέου στην κρίση δανεισμού.

Δεν θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά, εφόσον η ίδια κατήγγειλε ότι υπήρχε ύποπτη μεθόδευση. Σε μια τέτοια περίπτωση θα ξεκινούσε η γνωστή «παράσταση» με αλλαγή ρόλων. Οι πασόκοι θα έβγαιναν να καταγγείλουν τις νεοδημοκρατικές ρεβανσιστικές πολιτικές και στο τέλος θα κατέληγαν να σέρνονται σαν «αντιμνημονιακοί» αγωνιστές στους δρόμους. Για λόγους κομματικής «αντίστασης» δεν θα ψήφιζαν οι βουλευτές τους τη Δανειακή Σύμβαση και θα ερχόμασταν και πάλι στο ίδιο αδιέξοδο. Αυτός ήταν ο απόλυτος εφιάλτης των τοκογλύφων και γι’ αυτόν τον λόγο δεν ήθελαν για κανέναν λόγο να δώσουν τον «λόγο» στον λαό.

Γι’ αυτόν τον λόγο τούς ήταν χρήσιμος ο «ενδιάμεσος» Παπαδήμος ...Χρήσιμος, για να μπορέσει να δραπετεύσει ο Γιωργάκης, χωρίς να υποστεί κάποιον δήθεν «πολιτικό» διωγμό από το αντίπαλο κόμμα και χρήσιμος, επίσης, για ν’ αναλάβει ο Σαμαράς Πρωθυπουργός, χωρίς η προδοσία της Δανειακής Σύμβασης να φέρει στο τυπικό επίπεδο την υπογραφή του. Επιχειρείται, δηλαδή, μια «σαλαμοποίηση» του εγκλήματος, ώστε οι εγκληματίες ν’ αποφύγουν την τιμωρία. Όλοι ευχαριστημένοι. Σαν τις τρεις μαϊμούδες. Η μία δεν έβλεπε, η άλλη δεν μιλούσε και η άλλη δεν άκουγε. Αυτό ακριβώς κάνει η συμμορία των μαϊμούδων του Κολεγίου ...Ο Γιωργάκης δεν «έβλεπε» και έπεσε στην «παγίδα» ...Ο Παπαδήμος δεν θα «μιλήσει» όταν θα υπογράφει, γιατί δεν είναι υπεύθυνος γι’ αυτό που έγινε ...Ο Σαμαράς προφανώς δεν θα έχει «ακούσει» τίποτε για τον «φόνο», όταν θα αναλάβει ως Πρωθυπουργός.

ANAΞΙΟΙ Η΄ΕΛΛΗΝΕΣ ;

2011-11-09T10:50:00.002+02:00

Υπό τις εντολές των δανειστών και των τοκογλύφων, γίνεται Πραξικόπημα εις βάρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Αυτήν τη στιγμή συντελείται ένα Πραξικόπημα εις βάρος της Δημοκρατίας και της ίδιας της πατρίδας μας. Η σύμπραξη του Παπανδρέου με τον Σαμαρά είναι καθαρά πραξικοπηματική πράξη, εφόσον δεν μπορεί να υπάρξει νόμιμη Κυβέρνηση χωρίς τη λαϊκή νομιμοποίηση ...

Δεν μπορεί να υπάρξει Κυβέρνηση με μόνο "εφόδιο" τη σύμπραξη δύο κομματαρχών ...Δεν μπορεί να υπάρξει Πρωθυπουργός της Ελλάδας με τις δύο "ψήφους" των δύο κομματαρχών. Δεν μπορεί να υπάρξει Κυβέρνηση, η οποία δεν πήρε "εντολή" σχηματισμού από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με τον τρόπο που προβλέπεται από το Σύνταγμα.

Κανένα "επείγον περιστατικό" ή "εθνική ανάγκη" —πλην της πολεμικής σύρραξης— δεν αναγνωρίζεται από τη Συνταγματική λειτουργία ως "άλλοθι" της αλλοίωσης της λειτουργίας της Δημοκρατίας μας ...Αυτό, δηλαδή, το οποίο σήμερα προσπαθούν να μας επιβάλουν τα δύο αγράμματα ανθρωποειδή του Κολεγίου. Με "άλλοθι" το γνωστό φόβητρο του "επείγοντος" και των απειλών των δανειστών, η συμμορία του Κολεγίου προσπαθεί να καταλύσει τη Δημοκρατία μας.

Γιατί υπάρχει κατάλυση του Συντάγματος; Γιατί απλούστατα "νοθεύεται" η βούληση του ελληνικού λαού. Νοθεύεται η λειτουργία της εκλογικής διαδικασίας, που είναι το θεμέλιο της δημοκρατικής λειτουργίας και η εγγύηση της λαϊκής κυριαρχίας.

Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, για να καταλάβει ο αναγνώστης το εγκληματικό της όλης διαδικασίας της δήθεν "συναίνεσης". Συναίνεση εντός της Βουλής και ερήμην του λαού δεν υπάρχει στη Συνταγματική λογική. Το Σύνταγμα δεν επιτρέπει σε κανέναν να παρακάμπτει τον λαό. Στη Συνταγματική λογική υπάρχει η έννοια της "απόλυτης λαϊκής κυριαρχίας". Μιας κυριαρχίας, η οποία "εκφράζεται" με την εκλογική διαδικασία και μέσω της οποίας ο λαός "αποφαίνεται" με τον πιο απόλυτο και κατηγορηματικό τρόπο.

Ο λαός, μέσω των εκλογών, αποφασίζει τόσο για το κόμμα που θα τον κυβερνήσει όσο και για το κόμμα το οποίο θα λάβει τον ρόλο του βασικού "ελεγκτή" του και το οποίο είναι η Αξιωματική Αντιπολίτευση. Αποφασίζει για τη "σειρά" με την οποία θα διεκδικηθεί η εξουσία, αν για τον οποιονδήποτε λόγο προκύψει πρόβλημα και ο πρώτος δεν μπορεί ν' ανταποκριθεί στο καθήκον που του ανέθεσε ο λαός. Ο ρόλος, δηλαδή, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δεν είναι διακοσμητικός. Όσο σημαντικός και διακριτός είναι ο ρόλος της Κυβέρνησης, άλλο τόσο σημαντικός και διακριτός είναι και ο ρόλος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ο λαός αποφασίζει για το ποιος θα τον κυβερνήσει, αλλά αποφασίζει και γι' αυτόν που θα πάρει την κύρια ευθύνη για τον έλεγχό του. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχει θεσμικό ρόλο στη λειτουργία της Δημοκρατίας μας. Δεν είναι το "απόκομμα" αυτού που περίσσεψε και δεν έλαβε την εξουσία. Δεν είναι τα "ρέστα", που τα χρησιμοποιούμε όταν δεν μας "φτάνουν" τα "ψιλά", για να εξασφαλίσουμε πλειοψηφία.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Το εξής απλό. Όταν έγιναν οι τελευταίες εκλογές, ο ελληνικός λαός αποφάσισε να τον κυβερνήσει το ΠΑΣΟΚ και να ελέγχεται από τη ΝΔ. Όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα, το ΠΑΣΟΚ και ο αρχηγός του πήραν την "εντολή" του λαού από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, για να συνθέσουν κυβέρνηση. Την εντολή σχηματισμού Κυβέρνησης την πήρε το ΠΑΣΟΚ και ο αρχηγός του. Συνέθεσε κυβέρνηση, όπως προβλεπόταν, και στη συνέχεια απέκτησε τη νομιμότητα που απαιτεί το Σύνταγμα με την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής.

Η Κυβέρνηση, δηλαδή, είναι του ΠΑΣΟΚ, γιατί αυτό έλαβε την "εντολή" του λαού από τα χέρια του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η παραίτηση του αρχηγού του δεν σημαίνει αυτόματα παραίτηση της Κυβέρνησης του εντολοδόχου κόμματος. Ένας αρχηγός μπορεί να αρρωστήσει ή να σκοτωθεί σε ένα ατύχημα, χωρίς αυτό να σημάνει απώλεια της "εντολής" για το κόμμα του. Αυτό είναι κάτι, το οποίο το έχουμε δει να συμβαίνει στο πρόσφατο παρελθόν με την περίπτωση της ασθένειας του Ανδρέα Παπανδρέου.

Εφόσον δεν χάνει τη "δεδηλωμένη" μέσα στη Βουλή, η "εντολή" παραμένει στα χέρια του κόμματος που την έχει λάβει. Αν χαθεί η "δεδηλωμένη", δεν ψάχνουμε για τα συμπληρωματικά αποκόμματα, που μιλήσαμε πιο πάνω. Η Κυβέρνηση συνήθως "πέφτει" και πάει σε εκλογές, όχι επειδή είναι υποχρεωτικό, αλλά γιατί συνήθως το κόμμα που την φέρει σε αυτήν τη δυνατότητά του εξαντλεί την όποια εξουσία τού απομένει. Συνήθως αρνείται να επιστρέψει την "εντολή" που έλαβε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και άρα στην πιθανότητα να πάει αυτήν η "εντολή" στο δεύτερο κόμμα. Με την εξουσία που του απομένει οδηγεί στις εκλογές, για να διεκδικήσει νέα εντολή από τον ίδιο τον λαό, εφόσον έχασε την "εμπιστοσύνη" της Βουλής.

Σήμερα, αυτό το οποίο βλέπουμε είναι όχι μόνον πρωτοφανές, αλλά και παράνομο. Το κόμμα, το οποίο έχει την "εντολή" σχηματισμού Κυβέρνησης, δεν χάνει τη "δεδηλωμένη" και ταυτόχρονα επιχειρεί να "μοιραστεί" την εκτελεστική εξουσία με την Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Αυτό είναι όχι απλά παράνομο, αλλά Πραξικοπηματικό. Γιατί; Γιατί η νέα Κυβέρνηση δεν έχει καμία νομιμότητα. Δεν έχει καμία νομιμότητα, γιατί απλούστατα δεν έχει απολέσει τη νομιμότητά της η προηγούμενη. Για να απολέσει τη νομιμότητά της η προηγούμενη, θα πρέπει να επιστρέψει την "εντολή" που έλαβε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αυτά, δηλαδή, τα περί συναινετικών διαδικασιών και άλλων ηλιθιοτήτων, υπάρχουν μόνον στα μυαλά των ηλιθίων και των Πραξικοπηματιών. Όλα αυτά είναι παράνομα και παράλογα, γιατί το γεγονός ότι ο Παπανδρέου και ο Σαμαράς "συσκέπτονται" από κοινού δεν σημαίνει τίποτε στο πρακτικό επίπεδο. Όποια Κυβέρνηση και να προκύψει από τη "συνεργασία" τους, θα εξακολουθεί να είναι ΠΑΣΟΚ, γιατί το ΠΑΣΟΚ φέρει την "εντολή" σχηματισμού Κυβέρνησης. Όσα "πόστα" κι αν δοθούν στη ΝΔ, η ίδια δεν θα συμμετέχει σ' αυτήν την Κυβέρνηση, γιατί απλούστατα ο λαός τής έδωσε τον ρόλο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Εφόσον λοιπόν αυτοί θέλουν να σχηματίσουν Κυβέρνηση συνεργασίας, θα πρέπει ν' ακολουθηθεί διαφορετική διαδικασία. Είτε θα πρέπει να μας οδηγήσουν σε εκλογές, ζητώντας την "εντολή" του λαού, ενώνοντας τις δυνάμεις τους ως "συνασπισμός", είτε να συνεχίσουν το "παιχνίδι" των "εντολών", το οποίο προκύπτει από τις προηγούμενες εκλογές. Σε μια τέτοια περίπτωση θα πρέπει ν' αρχίσει ξανά το μετεκλογικό προεδρικό "παιχνίδι" των διερευνητικών "εντολών". Εφόσον δεν αναζητούν μια νέα λαϊκή "εντολή", θα ξεκινήσουν το "παιχνίδι" με βάση την τελευταία που τους δόθηκε.

Το ζητούμενο πάντα είναι ο λαός ν' αποφασίζει τι ακριβώς θα αντιπροσωπεύουν μέσα στη Βουλή αυτοί οι Συνασπισμοί και όχι οι κομματάρχες μόνοι τους. Τα κόμματα, τα οποία συμμετέχουν σε αυτούς τους συνασπισμούς, είναι πραγματικά και δοκιμασμένα στην "πυρά" των εκλογών και όχι της "πλάκας", που φτιάχνονται σε υπόγεια και σαλόνια σαν αυτό της Μπακογιάννη ή του Κουβέλη.

Αν λοιπόν τολμήσουν τα δύο αγράμματα κι ανεπάγγελτα ανθρωποειδή του Κολεγίου με τη βοήθεια του "συναδέρφου" τους Προέδρου της Δημοκρατίας να καταλύσουν το Σύνταγμα, ας γνωρίζουν από τώρα ότι θα υποστούν τις συνέπειες αυτού του εγκλήματος. Απλά πράγματα. Σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να συλληφθούν από τις αρμόδιες αρχές όλοι οι Πραξικοπηματίες και στην περίπτωσή μας οι Παπούλιας, Παπανδρέου, Σαμαράς και Παπαδήμος.

Αν δεν μπορούν οι αρχές να τους συλλάβουν, ο λαός πρέπει ν' αναλάβει τον ρόλο του ...Τον προβλεπόμενο από το Σύνταγμα ρόλο του, που είναι να προστατεύσει το Σύνταγμα με όλα τα μέσα ...Τον προβλεπόμενο ρόλο, που "θωρακίζει" νομικά τον πολίτη στο τελευταίο άρθρο του. Σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει ο λαός ν' αναζητήσει και να συλλάβει ζωντανούς ή νεκρούς όλους τους Πραξικοπηματίες.

Ο κάθε πολίτης έχει την υποχρέωση και όχι απλά το δικαίωμα, όπου βρει κάποιον από αυτούς τους τρεις, να τον συλλάβει ζωντανό και αν αυτό δεν είναι δυνατό, να τον εκτελέσει επιτόπου. Οι Πραξικοπηματίες σε αυτήν την περίπτωση δεν είναι κάτι το διαφορετικό από τον Καντάφι. Όπως συνελήφθη από τους όχλους ο Καντάφι, έτσι και οι Έλληνες πρέπει να τους συλλάβουν με το δικαίωμα να τους χειριστούν κατά βούληση και χωρίς καμία ποινική ή άλλη συνέπεια ...Ο Καντάφι, ο οποίος "έφυγε" σφαγμένος σαν γουρούνι, εφόσον, για να τον ατιμάσουν, του έκοψαν με μαχαίρι τον σφικτήρα του πρωκτού του. Αυτός είναι ο θάνατος που περιμένει τον οποιονδήποτε επιχειρεί να προδώσει τον λαό και βρίσκεται απέναντί του.

Σε περίπτωση που αυτοί οι Πραξικοπηματίες προλάβουν και πάρουν "ψήφο" εμπιστοσύνης από τη Βουλή των Ελλήνων, μετατρέπουν το σύνολο της Βουλής σε Πραξικοπηματική και άρα μη νόμιμη. Σε αυτήν την περίπτωση ο Ναός της Δημοκρατίας χάνει την ιερότητά του και μετατρέπεται σε ένα απλό κτίριο ...Ένα κτίριο, όπου θα στεγάζεται το "Κωλοχανείο" του Φασισμού. Την επόμενη φορά, που θα μαζευτούν κατά χιλιάδες οι Έλληνες μπροστά από αυτό το άντρο της παρανομίας, μπορούν όχι απλά να το απειλήσουν με εισβολή, αλλά νομιμοποιούνται να του βάλουν φωτιά και να το ισοπεδώσουν μαζί με όλους όσους βρίσκονται εντός του.

Κανένα έλεος στους φασίστες και στα δουλικά των τοκογλύφων.

Η Μεταπολίτευση, που μας οδήγησε στη σημερινή αθλιότητα, παίζει τα τελευταία της "χαρτιά" και αυτό είναι επικίνδυνο. Επικίνδυνο όμως όχι μόνον για τον λαό, αλλά και γι' αυτούς που θα τολμήσουν να θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλειά του. Δεν είναι δυνατόν τα "τσιράκια" των τοκογλύφων να μας απειλούν με Πραξικόπημα. Δεν είναι δυνατόν οι υπάλληλοι των τοκογλύφων, όπως ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς ή ο Παπαδήμος, να μας υπόσχονται δήθεν "σωτηρία", θυσιάζοντας όχι μόνον τη Δημοκρατία μας, αλλά την ίδια την πατρίδα μας.

Ανάξιοι να ονομαζόμαστε "Έλληνες" θα είμαστε, αν δεν τους σταματήσουμε.

Παναγιώτης Τραϊανού - ΕΑΜ Β'

ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΣΤΟ ΛΑΪΛΙΑ ΣΕΡΡΩΝ

2011-11-03T10:33:00.000+02:00

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ

2011-10-29T21:04:00.000+03:00

«Κούρεμα» με την... ψιλή

Νέα φάση αβεβαιότητας και αναμονής άρχισε με την προχθεσινή απόφαση των ηγετών της Ευρωζώνης για "κούρεμα" κατά 50% των ελληνικών ομολόγων που βρίσκονται στα χέρια ιδιωτών - δηλαδή ιδιωτικών τραπεζών, ασφαλιστικών ταμείων, ασφαλιστικών εταιρειών, ιδρυμάτων διαχείρισης κεφαλαίων κ.λπ. Αυτό σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος θα μειωθεί κατά 50% και από 360 δισεκατομμύρια ευρώ που είναι θα γίνει μόνο 180 δισεκατομμύρια. Ούτε κατά διάνοια δεν θα συμβεί αυτό επειδή ομόλογα αξίας τουλάχιστον 160 και ίσως 200 δισεκατομμυρίων ευρώ θα εξαιρεθούν από το "κούρεμα". Αμφιβάλλουμε εντονότατα αν όντως το ελληνικό δημόσιο χρέος μειωθεί έστω κατά 100 δισεκατομμύρια που ισχυρίζεται η κυβέρνηση Παπανδρέου. Δικός της είναι αυτός ο υπολογισμός, δεν αναφέρεται πουθενά στην απόφαση των ηγετών της Ευρωζώνης.

Σφοδρότατη ανησυχία προκαλεί η παντελής έλλειψη αναφοράς στα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία θα υποστούν βαρύτατο πλήγμα 10 ή και 15 δισεκατομμυρίων ευρώ, αν τα ομόλογα που έχουν στα αποθεματικά τους "κουρευτούν" κατά 50%, όπως πλέον φαίνεται πιθανότατο. Ολόκληρο παράρτημα της απόφασης αναφέρεται στις τράπεζες, αλλά ούτε λέξη για τα ασφαλιστικά ταμεία.

Δεν θα έχουν λεφτά τα Ταμεία να χορηγούν συντάξεις, αν μειωθεί κατά 50% η αξία των ομολόγων τους. Λογικό είναι να αναμένει κανείς ότι τουλάχιστον τους πρώτους μήνες, η κυβέρνηση θα τα χρηματοδοτήσει για να δώσουν συντάξεις και να μην προκληθεί κοινωνική αναταραχή. Δεδομένου όμως ότι η περαιτέρω δραστική μείωση των συντάξεων των Ελλήνων αποτελεί στρατηγικό στόχο τόσο της κυβέρνησης όσο και της ΕΕ, αναδύεται ένας μεγάλος κίνδυνος.

Μέχρι πότε θα χρηματοδοτεί το κράτος συντάξεις με δανεικά από το εξωτερικό, ειδικά τώρα που λεηλάτησε την περιουσία των ταμείων με το "κούρεμα" κατά 50% των ομολόγων τους; Το επιχείρημα αυτό θα ακούγεται λογικοφανές μετά από λίγο καιρό. Ούτως ή άλλως λεφτά δικά του δεν έχει το κράτος. Από αυτά που θα δανείζεται θα δίνει και για συντάξεις. Τώρα όμως η κυβέρνηση Παπανδρέου έβαλε τη χώρα και υπό το καθεστώς "κατοχικής διοίκησης" του Γερμανού γκαουλάιτερ Χορστ Ράιχενμπαχ. Θα αφήσει η "κομαντατούρα" την Αθήνα να "σπαταλάει" τα λεφτά για συντάξεις αντί να... πετάει τους γέρους στον Καιάδα της κοινωνικής εξαθλίωσης;

"Χωρίς αξιοπρέπεια στο προτεκτοράτο της Ευρώπης" είναι ο βαθύτατα απαξιωτικός για τη χώρα μας αλλά και για τον πρωθυπουργό τίτλος της γερμανικής εφημερίδας "Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ", σε μια ανάλυσή της που περιγράφει την κατάσταση στην Ελλάδα μετά την απόφαση της συνόδου κορυφής της Ευρωζώνης. Οταν η ίδια η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ δηλώνει ευθέως ενώπιον του γερμανικού κοινοβουλίου ότι πρέπει "να υπάρξει μια μόνιμη επιτήρηση της Ελλάδας γιατί δεν αρκεί να πηγαίνει εκεί η τρόικα κάθε τρεις μήνες", για ποια εθνική αξιοπρέπεια της χώρας μας μπορεί να γίνει λόγος;

Καμιά ελπίδα δεν αφήνει το δημόσιο χρέος, που αυξάνεται αφηνιασμένα υπό το καθεστώς του Μνημονίου, του Μεσοπρόθεσμου, του πολυνομοσχεδίου, του "κουρέματος". Ο Γ. Παπανδρέου μας είπε ότι η χώρα ήταν ουσιαστικά χρεοκοπημένη επειδή το χρέος της ήταν ίσο με το 115% του ΑΕΠ όταν αυτός ανέλαβε την πρωθυπουργία. Στα δύο χρόνια εξουσίας του όμως το εκτόξευσε στο... 160%!

Πώς μας "έσωσε" όταν μετά το "κούρεμα", ο στόχος είναι το 2020, μετά από μια ολόκληρη δεκαετία ανείπωτων δεινών και λεηλασίας των εισοδημάτων του ελληνικού λαού, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας να πέσει στο... 120% του ΑΕΠ - να είναι δηλαδή όσο όταν ο πρωθυπουργός μάς κήρυξε σε χρεοκοπία; Κοροϊδευόμαστε;

Τίποτα δεν λύθηκε στη Σύνοδο της Τετάρτης. Ούτε για την Ελλάδα ούτε για την Ευρώπη. Οι αντιθέσεις βρίσκονται σε παροξυσμό. Οι ηγέτες της Ευρωζώνης συμπεριφέρθηκαν απέναντι στους τραπεζίτες "όπως στα πιο ωραία μαφιόζικα φιλμ" γράφουν οι "Φαϊνάνσιαλ Τάιμς" στη γερμανική τους έκδοση. "Η συμμορία της Μέρκελ κέρδισε τη μάχη για μια μικρή φράση, όχι όμως τον πόλεμο" έγραψε με μίσος η γαλλική οικονομική εφημερίδα "Λα Τριμπίν". "Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα"!

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ 1940

2011-10-28T22:29:00.000+03:00

ΜΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΗΣΗ

2011-10-20T15:24:00.000+03:00

Αυτό, το οποίο κινδυνεύουν να πάθουν οι ιμπεριαλιστές στην Ελλάδα, είναι πρωτοφανές.

Σχεδίασαν το τέλειο έγκλημα και κινδυνεύουν να αποτύχουν παταγωδώς, επειδή έδωσαν τον ρόλο του "δολοφόνου" στον απόλυτα ηλίθιο άνθρωπο. Δεν σκέφτηκαν αυτό, που πρέπει πάντα να σκέφτεται ένας άνθρωπος, όταν κάνει κάποιους σχεδιασμούς, οι οποίοι απαιτούν κάποιες στοιχειώδεις ικανότητες, προκειμένου να μπορέσουν να εφαρμοστούν ...Δεν σκέφτηκαν ότι δεν αρκεί πάντα να θέλει κάποιος να γίνει προδότης ...Πρέπει να μπορεί και να προδώσει.

Μπορείς να δώσεις ένα αυτοκίνητο-"βόμβα" σε κάποιον που δεν γνωρίζει να οδηγεί απλά και μόνον επειδή είναι διατεθειμένος να γίνει "μάρτυρας"; Πώς θα γίνει "μάρτυρας", όταν δεν υπάρχει εξασφάλιση ότι θα μπορέσει να φτάσει στο "θυσιαστήριο"; Αυτό ακριβώς έπαθαν οι ιμπεριαλιστές με τον Γιωργάκη. Στο τέλειο έγκλημα έδωσαν τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε έναν ηλίθιο. Τώρα προσπαθούν να σώσουν την "παρτίδα", δίνοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο στον Βενιζέλο. Τον πανηλίθιο Γιωργάκη τον αντικατέστησαν με τον πανάθλιο Βαγγέλη ...Έναν από τους πιο απεχθείς ανθρώπους, που έχουν γεννηθεί ποτέ στην Ελλάδα.

Την απόγνωσή τους μπορεί να την καταλάβει κάποιος μόνο και μόνο αν παρατηρήσει τα συμβαίνοντα ...Τα παράδοξα, που αφορούν τη σημερινή πολιτική πραγματικότητα στην Ελλάδα. Ποιο είναι το κύριο παράδοξο; Η "αλλαγή" στην οποία αναφερθήκαμε ...Ο Βενιζέλος. Ο πρώην αντίπαλος του Παπανδρέου για την διαδοχή στο ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται με ένα παράλογο αυτοκαταστροφικό πάθος να θέλει να "καεί" μαζί του. Αυτό είναι παράδοξο από πολλές πλευρές και όχι μόνον από την πλευρά του Βενιζέλου ως άτομο. Γιατί; Γιατί στην ίδια στρατηγική κίνηση κάποιοι "καίνε" δύο "χαρτιά". Αν, δηλαδή, υποθέσουμε ότι οι ξένοι ιμπεριαλιστές ήθελαν "μάρτυρα" τον Γιωργάκη και τον Βενιζέλο ως αρχηγό της επόμενης "ημέρας", τώρα ο μεν Γιωργάκης —ως "καμένος"— μπαίνει στο περιθώριο ως άχρηστο "αποκαΐδι", ενώ "μάρτυρας" στην ίδια "θυσία" και για το ίδιο "κέρδος" γίνεται κι ο Βενιζέλος.

Με μια κυβέρνηση ενός εξαφανισμένου Πρωθυπουργού αυτός, ο οποίος παίρνει την "ευθύνη" για το ξεπούλημα της πατρίδας μας, είναι εκείνος που υποτίθεται ήταν ο αντίπαλός του. Ο αντίπαλος του Γιωργάκη, δηλαδή, αναλαμβάνει τη "λάντσα" στη θητεία του εχθρού του ...Αναλαμβάνει το πιο δύσκολο κομμάτι αυτής της κυβέρνησης ...Το κομμάτι εκείνο, το οποίο είναι βέβαιο ότι θα τον κάνει λαομίσητο. Αυτό το κάνει εκείνος, ο οποίος θεωρητικά θα είχε όφελος να αποτύχει ο εσωκομματικός του αντίπαλος και άρα να "πέσει" από τη θέση του και βέβαια από την εκτίμηση των ξένων αφεντικών ...Εκείνος, ο οποίος θα έπρεπε όχι απλά να μην βοηθάει, αλλά να υποσκάπτει την προσπάθεια του κυβερνητικού αντιπάλου του.

Όμως, αντί να βλέπουμε αυτό, βλέπουμε —το παράδοξο— να έχει πάρει ο Βαγγέλης στους "ώμους" του όχι μόνον την κυβέρνηση του ηλίθιου, αλλά και τον ίδιο τον ηλίθιο. Όχι απλά δεν "κρύβεται", προκειμένου να εκτεθεί ο αντίπαλός του, αλλά αντίθετα βγαίνει "μπροστά". Όχι απλά δεν υποσκάπτει το κυβερνητικό έργο, αλλά αντίθετα παίρνει πάνω του όλες τις μεγάλες ευθύνες. Αυτά δεν τα κάνει εξαιτίας άγνοιας, αλλά αντίθετα με πλήρη επίγνωση του κόστους τους ...Άλλωστε το δήλωσε και δημοσίως ο ίδιος σε μια αναφορά του για τον Σαμαρά. Γνωρίζει ότι με τη σημερινή του συμπεριφορά καταστρέφει το πολιτικό του μέλλον. Γνωρίζει ότι δεν θα έχει πολιτικό μέλλον μετά τη λήξη αυτής της κυβερνητικής θητείας. Γνωρίζει ότι είναι πρακτικά αδύνατον να πραγματοποιήσει το όνειρό του να γίνει κάποτε Πρωθυπουργός της χώρας. Γνωρίζει ότι με τη σημερινή του στάση αυτοαποκλείεται από επιπλέον φιλοδοξίες.

Γιατί όμως συμβαίνουν όλα αυτά τα παράδοξα; Μιλάμε για περίεργα πράγματα, τα οποία απαιτούν γνώση, ώστε να γίνουν αντιληπτά. Χωρίς γνώσεις δεν μπορεί να καταλάβει κάποιος τι συμβαίνει και κυρίως να καταλάβει τον λόγο που ανέλαβε ο Βενιζέλος αυτήν την "αυτοκτονική" αποστολή ...Μια αποστολή, η οποία βέβαια δεν έχει στόχο να σώσει τον ηλίθιο Γιωργάκη, αλλά τα κοινά τους αφεντικά. Τα κοινά αφεντικά επιχειρεί να σώσει τώρα ο Βενιζέλος, γνωρίζοντας το κόστος αυτής της κίνησής του ...Τα αφεντικά, τα οποία κινδυνεύουν να πάθουν ζημιά στην Ελλάδα ...Τα αφεντικά, τα οποία, εξαιτίας του ηλίθιου, κινδυνεύουν να καταστραφούν από μια Ελλάδα, που πήγαν να καταστρέψουν. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Τα αφεντικά του δικομματισμού στην Ελλάδα πήγαν για "μαλλί" ...και κινδυνεύουν να φύγουν από την Ελλάδα "κουρεμένα".

100 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΥΤΗΣ

2011-10-15T23:04:00.003+03:00

«Δεν γεννήθηκα ν’ ανήκω πουθενά. Τιμαριώτης τ’ουρανού κει πάλι ζητώ ν’ αποκατασταθώ. Στα δίκαιά μου»

Οδυσσέας Ελύτης

(από την ελεγεία της Οξώπετρας)

Η Proton και οι ...άλλες .

2011-10-14T09:45:00.000+03:00

Η είδηση πως η Proton Bank έκανε ντεμπούτο στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας προκάλεσε αίσθηση στους επενδυτικούς και τραπεζικούς κύκλους. Την ίδια στιγμή φουντώνουν εκ νέου τα σενάρια ότι τον ίδιο δρόμο θα ακολουθήσουν κι άλλες τράπεζες, γεγονός που προκάλεσε ισχυρότατες πιέσεις στις τραπεζικές μετοχές κατά τη συνεδρίαση του Χ.Α. Στην περίπτωση της Proton Bank, κατόπιν εισήγησης της Τράπεζας της Ελλάδος, το υπουργείο Οικονομικών προχώρησε στην εφαρμογή του νέου νόμου περί εξυγίανσης πιστωτικών ιδρυμάτων. Με βάση το νόμο αυτό, ιδρύθηκε "καλή τράπεζα", στην οποία μεταφέρθηκαν το σύνολο των καταθέσεων (ιδιωτών, τραπεζών και Δημοσίου) και το υγιές ενεργητικό (χαρτοφυλάκια δανείων και τίτλων) της παλαιάς τράπεζας. Η νεοϊδρυθείσα "καλή τράπεζα", η οποία θα λειτουργεί υπό το σήμα Proton, έλαβε άδεια λειτουργίας από την Τράπεζα της Ελλάδος και ενισχύθηκε από το Σκέλος Εξυγίανσης του Ταμείου Εγγύησης Καταθέσεων και Επενδύσεων. Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας παρέσχε τα απαιτούμενα κεφάλαια στην "καλή τράπεζα" και αποτελεί τον μοναδικό μέτοχό της. Η "καλή τράπεζα" είναι κεφαλαιακά ισχυρή, καθώς ο Δείκτης Κεφαλαιακής Επάρκειας υπερβαίνει σημαντικά το εποπτικό όριο 8%, και έχει πρόσβαση σε ρευστότητα από το Ευρωσύστημα μέσω της Τράπεζας της Ελλάδος. Διαθέτει νέο Διοικητικό Συμβούλιο, τα μέλη του οποίου απολαμβάνουν της εμπιστοσύνης του Ελληνικού Δημοσίου, της Τράπεζας της Ελλάδος και του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Επίσης, σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΤτΕ, με την εφαρμογή των νέων διατάξεων περί εξυγίανσης πιστωτικών ιδρυμάτων διασφαλίζονται όλες οι καταθέσεις του συνόλου των πελατών της τράπεζας και η αδιάκοπη συνέχεια των εργασιών, οι οποίες υποστηρίζονται από το υπάρχον προσωπικό. Η νέα τράπεζα Proton απαλλαγμένη πλέον από τις αδυναμίες του παρελθόντος, είναι υγιής και συνεχίζει κανονικά τη λειτουργία της". H νέα Proton είναι υγιής, είναι πλήρως κεφαλαιοποιημένη με δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας 10,6% και συνεχίζει κανονικά τη λειτουργία της. Ο κ. Στάθης Παπαγεωργίου (πρώην διευθ. σύμβουλος της Τράπεζας FBB) αναλαμβάνει επικεφαλής του νέου διοικητικού συμβουλίου της μεταβατικής τράπεζας.

Δεν καθησύχασαν οι διαβεβαιώσεις

Η διάσωση της Proton Bank προκάλεσε ισχυρούς τριγμούς στις τραπεζικές μετοχές, οι οποίες έφτασαν να υποχωρούν ενδοσυνεδριακά έως και 30%, καθώς υπήρξαν πωλήσεις πανικού. Στελέχη του υπουργείου και της εποπτικής αρχής έσπευσαν να διευκρινίσουν ότι η Proton Bank δεν αποτελεί πιλότο για το υπόλοιπο τραπεζικό σύστημα και κυρίως για τις μεγάλες τράπεζες.

Η Ελλάδα δεν σχεδιάζει να αποκρατικοποιήσει άλλες τράπεζες, η Proton ήταν μια ειδική περίπτωση, υπογράμμισε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Ηλίας Μόσιαλος.

«Θα πρέπει να δρομολογηθούν αυξήσεις κεφαλαίου και εφόσον διαπιστωθεί αδυναμία κάλυψής τους από ιδιώτες τότε τις καλύπτει το ΤΧΣ κεφαλαιοποιώντας τις τράπεζες» τονίζει ο ίδιος, σημειώνοντας ότι σε αυτή την περίπτωση ο ιδιώτης βλέπει το ποσοστό του να μειώνεται και όχι να ακυρώνονται οι μετοχές του όπως συνέβη στην περίπτωση της Proton.

«Μόνο σε περιπτώσεις που δεν προκύπτει ότι μπορεί να υπάρξει ανακτήσιμη αξία θα επιλεγεί και πάλι το μοντέλο της Proton κάτι που δεν φαίνεται προς το παρόν να ισχύει για τις μεγάλες τράπεζες» σημειώνουν κύκλοι της κεντρικής τράπεζας.

Οι παραπάνω δηλώσεις πάντως δεν κατάφεραν να κατευνάσουν τους φόβους ότι τελικά όλες οι τράπεζες συν το χρόνω θα οδηγηθούν στο Ταμείο και θα κρατικοποιηθούν. Οι συγκεκριμένες ανησυχίες ενισχύονται και από τα γεγονός ότι κάθε μέρα κερδίζει πόντους η τροποποίηση της συμφωνίας της 21ης Ιουλίου και το μεγαλύτερο «κούρεμα» στα ελληνικά ομόλογα. Δεν πρέπει να θεωρείται τυχαίο πως ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, σε συνέντευξή του σε γερμανική εφημερίδα δήλωσε επιφυλακτικός, εάν τελικά είναι επαρκής η μείωση 21% του ελληνικού χρέους που αποφασίστηκε στη Σύνοδο Κορυφής στις 21 Ιουλίου.

Τα χειρότερα έπονται;

Η κατάσταση για τις ελληνικές τράπεζες καθίσταται δυσμενέστερη από το ενδεχόμενο μεγαλύτερου «κουρέματος» του δημόσιου χρέους, καθώς θα μπουν σε αρνητική τροχιά και θα πρέπει να κάνουν αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου χωρίς να έχουν χρήματα, οπότε θα καταφύγουν στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και την κρατική επιτροπία. Έτσι οι Έλληνες τραπεζίτες αντιλαμβάνονται πλέον πως η Proton είναι προπομπός σημαντικών εξελίξεων στον κλάδο. Ηδη οι πέντε μεγάλες τράπεζες - Εθνική, Eurobank, Alpha, Πειραιώς και Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο έχουν εγγράψει ζημίες ύψους 4,3 δισ. ευρώ για την συμμετοχή τους στο σχέδιο ανταλλαγής ελληνικού χρέους. Αν οι ελληνικές τράπεζες χρειάζονταν να προχωρήσουν σε κούρεμα 50% ομολόγων αξίας 40 δισ. ευρώ, αυτό θα σήμαινε καθαρές ζημίες ύψους 16 δισ. ευρώ περίπου και επομένως η μόνη επιλογή που θα έχουν τα ιδρύματα είναι να στραφούν στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και να κρατικοποιηθούν. Υψηλόβαθμο τραπεζικό στέλεχος ανέφερε πως με το περαιτέρω «κούρεμα» οι τράπεζες θα χρειάζονταν άμεσα κεφαλαιακή ενίσχυση και, προφανώς, κρατικοποίηση, επειδή οι μέτοχοί τους δεν θα είναι σε θέση να καλύψουν το κενό κεφαλαίων. Οπότε η μοναδική τους επιλογή θα ήταν να εισέλθουν στο ΤΧΣ.

Αγωνία για την Αγροτική

Στο επίκεντρο τώρα βρίσκεται η Αγροτική, η οποία οποία χρειάζεται άμεση κεφαλαιακή ενίσχυση τουλάχιστον 500 εκατ. ευρώ, μετά την «εσπευσμένη» συμμετοχή της στο PSI. Σημειώνεται ότι η Αγροτική από τη συμμετοχή της στο πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων με το σύνολο του χαρτοφυλακίου της (5,2 δισ. ευρώ) υπέστη ζημιά 836 εκατ. ευρώ. Συνολικά, οι ζημιές της Αγροτικής στο εξάμηνο έφτασαν τα 905,1 εκατ. ευρώ. Η εξέλιξη αυτή, όπως έχει ήδη ανακοινώσει η Τράπεζα, καθιστά αναγκαίες την επικαιροποίηση του προγράμματος αναδιάρθρωσης, καθώς και την περαιτέρω αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου. Γι’ αυτό το λόγο στους τραπεζικούς κύκλους ακούγεται πως η Αγροτική Τράπεζα θα είναι η επόμενη που θα εισέλθει στο Ταμείο. Ωστόσο στην περίπτωση της ΑΤΕ προκειμένου ν' ανοίξει η πόρτα του ΤΧΣ απαιτείται νομοθετική ρύθμιση, καθώς εκ της συστάσεώς του απευθύνεται αποκλειστικά σε ιδιωτικές τράπεζες.

(ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ 10)

Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΦΡΟΚΑΛΑ

2011-10-02T18:49:00.002+03:00

H καταστροφή μήπως ευκαιρία

Tου Χρηστου Γιανναρα

Oλα όσα λέει ο κ. Σαμαράς, όταν αγορεύει, είναι κατά βάσιν σωστά. O λόγος του εντελώς, μα εντελώς παλαιοκομματικός, αλλά τα όσα λέει, σωστά. Πότε είναι παλαιοκομματικός ο πολιτικός λόγος; Oταν εξαντλείται σε σωστές γενικότητες. Oταν δεν προσδιορίζει τα συγκεκριμένα ενεργήματα που θα κάνουν πράξη τα γενικώς σκοπούμενα. Oταν αποφεύγει να κατονομάσει τα πρόσωπα που θα διαχειριστούν την ευθύνη της πραγματοποίησης των εξαγγελιών.

O παλαιοκομματικός λόγος φλυαρεί αραδιάζοντας κοινοτοπίες (μιάμιση ώρα η ομιλία του κ. Σαμαρά τον Σεπτέμβρη στη ΔEΘ, με όλα όσα ακούμε, δεκαετίες τώρα, σε μονότονες επαναλήψεις). Διαβαστός από χαρτί, με κάποιο πάθος τεχνητό στη φωνή, στις τυποποιημένες χειρονομίες. Πάθος, σαν του μαθητή στο σχολειό, όταν με τη ζέση της απαγγελίας θέλει να αναπληρώσει την ελλειμματική κατανόηση του μαθήματος.

O κ. Σαμαράς μιλάει για την οικονομία. Eπαγγέλλεται ότι θα επαναδιαπραγματευθεί το «Mνημόνιο», θα αλλάξει τις προτεραιότητες: Oχι πια φορολόγηση, που βυθίζει την οικονομία στην ύφεση και την κοινωνία στην πιο απάνθρωπη αδικία, στην οργή της απόγνωσης.

Προτεραιότητα στην ενίσχυση της παραγωγικότητας, για να ξαναζωντανέψει η αγορά. Σωστό. Aλλά δεν μας λέει το πώς, σε ποια συγκεκριμένα ενεργήματα θα σαρκωθεί η δική του προτεραιότητα. Kαι από ποιους. Σε ποιον θα αναθέσει την ευθύνη της οικονομίας, ποιες κοινωνικές δυνάμεις θα επιστρατεύσει, ποια ανθρώπινη ποιότητα, ποιους αριστείς.

Tον αγορητή Σαμαρά τον βλέπουν οι πολίτες πλαισιωμένον από τις ίδιες και ίδιες φθαρμένες φιγούρες, ξεφωνημένα, ανυπόληπτα πρόσωπα της εφιαλτικής, γαλάζιας πενταετίας. Aυτοί είναι τα «στελέχη», που περιμένουν να χάψει ο παραλογιασμένος λαός τις επαγγελίες Σαμαρά για να υπουργοποιηθούν και πάλι. Nα ξανασκαρφαλώσουν στους θώκους αυτοί που σήμερα κρύβονται, ούτε που ξεμυτίζουν στους δρόμους, για να μην εισπράξουν τη δίκαιη οργή, την ασυγκράτητη αγανάκτηση των πολιτών.

Aλήθεια, τι φαντάζεται ο κ. Σαμαράς: Nομίζει ότι με τις επαγγελίες και μόνο για οικονομική πολιτική διαφορετική από αυτή των ανερμάτιστων αντιπάλων του οι ακροατές του αποσβολώνονται, δεν διερωτώνται με ποιους θα κάνει πράξη τις επαγγελίες του, παύουν να βλέπουν ποια «στελέχη» τον πλαισιώνουν; Aν σε αυτά τα «στελέχη» βασίζεται, δεν καταλαβαίνει ότι προσβάλλει τη νοημοσύνη μας και όση ανθρώπινη αξιοπρέπεια μας απόμεινε; Ποιος σοβαρός άνθρωπος με ενεργά αντανακλαστικά αυτοσυντήρησης, θα δώσει την ψήφο του για να υπουργοποιηθούν και πάλι τα φρόκαλα που συγκροτούν τη «σκιώδη κυβέρνηση» του κ. Σαμαρά; Kαλύτερα το σημερινό χαροπάλεμα της χώρας, ο πασοκικός αμοραλισμός, οι κλασαυχενιζόμενοι σπιθαμιαίοι, χειροκροτητές ολίγιστου, σε βαθμό αναπηρίας, πρωθυπουργού. Mια σωστή καταστροφή, προτιμότερη από μια ακόμα ντροπιασμένη παράταση επιβίωσης.

H ώς τώρα αρχηγική πολιτική του κ. Σαμαρά στη N. Δ. έχει αποδείξει ότι η συντεχνιακή συνοχή τον ενδιαφέρει περισσότερο από τη σωτηρία της πατρίδας του. Bαρύς ο λόγος, αλλά βεβαιωμένος από την εκτεθειμένη σε κοινή θέα συμπεριφορά του. Aν τον ενδιέφερε πρώτα η πατρίδα και ύστερα το κόμμα, θα είχε τολμήσει αυτό που οι δραματικές περιστάσεις απαιτούν: Nα επιστρατεύσει τους αριστείς της ελληνικής κοινωνίας, την ανθρώπινη ποιότητα που θα ξανάδινε στον λαό αίσθηση σιγουριάς. Kαι να οργανώσει επιτελικά τη μεταποίηση της καταστροφής σε ευκαιρία.

Aν τον ενδιέφερε η πατρίδα και όχι η επανεκλογή του πακέτο με τα φρόκαλα, θα είχε διαλύσει τη φοιτητική κομματική του νεολαία και τους κομματικούς του θύλακες στον συνδικαλισμό. Αντί για αδιάντροπες υποσχέσεις επαναδιορισμού της «εφεδρείας», θα είχε απαιτήσει να απολυθούν όσοι διορίστηκαν στο Δημόσιο, χωρίς να κριθούν από το ΑΣΕΠ, τα τελευταία δέκα χρόνια. Εστω και μόνο αυτό, αν έχει ίχνος πατριωτισμού μέσα του, ας το ζητήσει τώρα – είναι πρόκληση: αν την αντιπαρέλθει, δικαιώνει την κοινή δυσπιστία για τον πατριωτισμό του. Και να πάψει να βλασφημεί τσιτάροντας Σεφέρη και Ελύτη στις αγορεύσεις του, στάχτη στα μάτια.

«Γιωργάκης» και «Αντωνάκης», οι σπιθαμιαίοι, χαμαιβάμονες και χαμαίζηλοι της πολιτικής, είναι οι συμβολικές φιγούρες που θα σηματοδοτήσουν ανεξάλειπτα στην Ιστορία την καταστροφή του ελλαδικού κρατιδίου – όπως σηματοδότησε ο Ρωμύλος Αυγουστύλος το τέλος της Παλαιάς Ρώμης, την υποταγή της στα γερμανικά φύλα υπό τον Οδόακρο. Η καταστροφή είναι συμφορά, είναι και ευκαιρία. Ενα λάθος κράτος διαλύεται έχοντας φτάσει στα έσχατα όρια της παρακμής και της καταισχύνης. Αν διασώζεται ακόμα κάποιο ελάχιστο σπέρμα ελληνικής ιδιαιτερότητας στον περίπου ελληνόφωνο πληθυσμό του ρημαγμένου κρατιδίου, είναι τώρα η ευκαιρία να γίνει θεμέλιο για μια καινούργια, ριζικά διαφορετική οικοδομή.

Η λογική του καινούργιου δεν μπορεί να είναι άλλη από τη συνετή πιστότητα στην ελληνική ιδιαιτερότητα. Οχι ιδιαιτερότητα παρελθόντος, τίτλων καταγωγής και άλλων ιδεοληπτικών αφορμών αποβλακωτικού αυτοηδονισμού. Η Ελλάδα θέλει να παραμείνει στην ενωμένη Ευρώπη και η Ευρώπη τη χρειάζεται, γιατί είναι κάτι διαφορετικό από την Ευρώπη, έχει ριζική αλλά γόνιμη διαφορά από το παγκοσμιοποιημένο σήμερα δυτικό μοντέλο οργάνωσης της συνύπαρξης και της παραγωγής.

Διακόσια χρόνια ακολουθήσαμε τη λογική της μίμησης, του μεταπρατισμού, ζώντας την πίκρα των αλυσιδωτών αποτυχιών, το κάτσιασμα της μειονεξίας, την ντροπή της ατίμωσης και τελικά τη σημερινή καταστροφή. Το καινούργιο, αν γεννηθεί, θα θεμελιωθεί στο αντίθετο της μίμησης: στην ενεργό, έμπρακτη, θεσμική, επιτελικά οργανωμένη κατάφαση της ελληνικής ιδιαιτερότητας.

Παρακαλώ τον αναγνώστη να ανατρέξει στο διαδίκτυο, στην ιστοσελίδα http://anamorfosis.net/?p=147 , για να διαβάσει το κείμενο του Αρίστου Δοξιάδη: «Νοικοκυραίοι, ραντιέρηδες, καιροσκόποι». Είναι κείμενο οικονομολόγου, με τον ρεαλισμό του τεχνοκράτη, δίχως την παραμικρή παραχώρηση σε ιδεολογήματα και θεωρητικές προκαταλήψεις. Το πρώτο, για μένα, κείμενο που δείχνει, με συνεπέστατο πραγματισμό, το πώς η σημερινή καταστροφή μπορεί να μεταποιηθεί σε ευκαιρία: Αν κράτος και οικονομία ξαναστηθούν από την αρχή με βάση την αποδοχή της ιδιομορφίας.

Διαβάστε το κείμενο του ρεαλιστή οικονομολόγου. Και τα ξαναλέμε.

"KAΘΗΜΕΡΙΝΗ" (2-10-2011)

ΤΟ ΠΑΛΙΜΨΗΣΤΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΗ

2011-09-25T10:50:00.002+03:00

Το Παλίμψηστο του Αρχιμήδη

Ένα άγνωστο αρχαίο ελληνικό κείμενο, το οποίο είχε σχεδόν καταστραφεί, επανακτήθηκε και αποκωδικοποιήθηκε πλήρως με τη βοήθεια τής σύγχρονης τεχνολογίας. Πρόκειται για το αποκαλούμενο «Παλίμψηστο τού Αρχιμήδη» στο οποίο εμπεριέχονται συγκλονιστικές λεπτομέρειες για τις κατακτήσεις τής μαθηματικής επιστήμης στην αρχαία Ελλάδα. Οι πληροφορίες που προέκυψαν, από τη μελέτη των έργων τού Αρχιμήδη τα οποία υπάρχουν στη συγκεκριμένη περγαμηνή, οδηγούν τους επιστήμονες στην αναθεώρηση των όσων πιστεύαμε για τις μαθηματικές γνώσεις των αρχαίων Ελλήνων. Και αυτό διότι αποδεικνύουν, μεταξύ άλλων, ότι ο Αρχιμήδης γνώριζε τις αρχές και την πρακτική τού Διαφορικού και του Ολοκληρωτικού λογισμού,πολλούς αιώνες πριν τη διατύπωσή τους από το Νεύτωνα και τον Λάιμπνιτς.
.

Πηγή : http://www.livepedia.gr/index.php

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ (1999 - 2011)

2011-09-11T20:40:00.001+03:00

Πού βρίσκεται στην περίπτωση της Ελλάδας το έγκλημα της εξουσίας;

Σε ποια περίοδο αναζητάμε την προδοσία; Στην εποχή εκείνη, που επέτρεψαν στις ιδιωτικές τράπεζες και στους ξένους τοκογλύφους να βάλουν τον πρώτο "σωλήνα" εισαγωγής ξένων κεφαλαίων στην ελληνική οικονομία ...Έναν "σωλήνα", ο οποίος ήταν πρακτικά ανεξέλεγκτος. Δεν δόθηκαν προδιαγραφές για την εισαγωγή αυτών των κεφαλαίων. Δεν τα προσανατόλισαν υποχρεωτικά σε παραγωγικές επενδύσεις. Δεν τα περιόρισαν σε συγκεκριμένους κλάδους της οικονομίας.

Εκμεταλλεύτηκαν την "ξηρασία" της ελληνικής οικονομίας και άφησαν το "νερό" όχι να γίνει χρήσιμο, αλλά να "πνίξει" τα πάντα. Όχι μόνον δεν "πότισαν" νέα "φυτά" ανάπτυξης και απασχόλησης, αλλά "σάπισαν" και τα ήδη υπάρχοντα. Με αυτό τον "σωλήνα" δημιούργησαν τη "φούσκα" του χρηματιστηρίου. Εκεί παρέσυραν τον λαό και του έφαγαν τις "καταθέσεις". Γιατί λέμε του έφαγαν; Γιατί τα όργανα της Πολιτείας δεν έλεγξαν τα κεφάλαια των τοκογλύφων. Δεν τους εμπόδιζαν να παίζουν παιχνίδια μέσα στο χρηματιστήριο. Δεν τους υποχρέωναν σε μια ελάχιστη παραμονή σε κάποια συμμετοχή. Δεν τους υποχρέωναν να κάνουν εκθέσεις επενδυτικών στόχων, προκειμένου να τους επιτρέψουν να επενδύσουν στο χρηματιστήριο.

Με αυτόν τον τρόπο οι τοκογλύφοι παρίσταναν τους "επενδυτές" και μετέτρεψαν το Χρηματιστήριο σε Καζίνο. Όμως, στο Καζίνο το πλεονέκτημα το έχει αυτός, ο οποίος έχει τα πολλά χρήματα και άρα ήταν θέμα χρόνου να την "πατήσουν" οι φουκαράδες, οι οποίοι δεν κατάλαβαν ότι οι τοκογλύφοι το "ανέβαζαν", για να τους παρασύρουν. Τριάντα τρις δραχμές έφαγαν από τον απλό κόσμο οι ελληνικές τράπεζες και οι διεθνείς τοκογλύφοι μέσα σε ελάχιστα χρόνια. Η πολιτική εξουσία όχι μόνον δεν προστάτευσε τον ελληνικό λαό, αλλά τον βύθισε άλλο τόσο στην αθλιότητα. Επέτρεψε στα ασφαλιστικά του ταμεία να "τζογάρουν" κι αυτά μέσα στο χρηματιστήριο και να φύγουν από αυτό με τεράστιες ζημιές. Επέτρεψε στις τράπεζες να παρασύρουν τους αφελείς -οι οποίοι έχασαν τις καταθέσεις τους- σε νέα δάνεια, προκειμένου να κάνουν "σπλιτ" και "μουαγιέ" ...και άλλες "εξωτικές" επινοήσεις των τοκογλύφων και των απατεώνων.

Η εξουσία είναι συνένοχη σ' αυτό το έγκλημα ...Συνειδητά συνένοχη, εφόσον επέτρεψε στις ιδιωτικές τράπεζες να μπουν σε όλους τους χώρους της οικονομίας χωρίς κανέναν έλεγχο. Γι' αυτόν τον λόγο κάναμε ιδιαίτερη αναφορά στα στεγαστικά δάνεια. Από τη στιγμή που τους επέτρεψε να μπουν στον χώρο των στεγαστικών δανείων, ήταν δεδομένο ότι θα δημιουργηθεί "φούσκα" στην αγορά ακινήτων. Όταν την τράπεζα, η οποία "πουλάει" χρήμα, την ενδιαφέρει να γίνονται ακριβές αγοραπωλησίες στα όρια του παραλόγου, είναι θέμα χρόνου η "φούσκα". "Φούσκα" στην πιο βασική, ακριβή και απαραίτητη ανάγκη της κοινωνίας είναι έγκλημα ...Το απόλυτο έγκλημα.

Το ίδιο έγινε και με την υπόλοιπη αγορά. Η προδοτική πολιτική ηγεσία επέτρεψε στις ιδιωτικές τράπεζες να παρασύρουν τον κόσμο στην υπερκατανάλωση, εφόσον τους επέτρεψε να δίνουν ανεξέλεγκτα καταναλωτικά δάνεια ...Δάνεια, για να χρηματοδοτήσουν ηλιθιότητες και όχι επενδύσεις ...Δάνεια, για να χρηματοδοτήσουν ακριβά σχολεία εις βάρος των δημοσίων ...Δάνεια, για να χρηματοδοτήσουν ακριβές γέννες εις βάρος των δημοσίων μαιευτηρίων ...Δάνεια, για να χρηματοδοτήσουν ό,τι ηλιθιότητα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος.

Κατάλαβε ο αναγνώστης το έγκλημα; ...Τα ίδια ελληνικά σπίτια αγοράζαμε και σε κάθε αγορά βάζαμε και τον Σόρος να μας δανείζει δεκάδες εκατομμύρια ...Τα ίδια γράμματα μάθαιναν τα παιδιά και σε κάθε νέα εγγραφή στα ιδιωτικά σχολεία βάζαμε τον Σόρος να μας δανείζει νέα εκατομμύρια ...Τα ίδια παιδιά γεννούσαμε και σε κάθε νέα γέννα βάζαμε τον Σόρος να μας δανείζει νέα εκατομμύρια. Στα ίδια μέρη πηγαίναμε διακοπές και σε κάθε εξόρμησή μας βάζαμε τον Σόρος να μας δανείζει νέα εκατομμύρια ...Κάναμε τα ίδια ακριβώς πράγματα που κάναμε πάντα, βάζοντας έναν "νταβατζή" πάνω από το κεφάλι μας. Δεν μπορούσαμε πλέον να κάνουμε τίποτε με τον φτηνό τρόπο. Δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτε, χωρίς να πληρώσουμε κεφαλικό φόρο στη διεθνή τοκογλυφία ...Η "αναπνοή" μας πλέον είχε αρχίσει να γίνεται επώδυνη.

Όμως, αυτό δεν μπορεί να γίνεται επ’ άπειρον. Ο ένας χρωστάει στον άλλο μέχρι να μην μπορεί κάποιος ν' ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του και τότε "σπάει" ο "κύκλος". Αυτό δεν είναι μακριά όταν συνδυάζεται με μια καλπάζουσα ανεργία. Δανείζεται κάποιος και ξοδεύει τις αποταμιεύσεις του ...Στη συνέχεια ξαναδανείζεται και υποθηκεύει την ιδιοκτησία του. Στο τέλος δεν έχει τίποτε άλλο να βάλει "υποθήκη" και προκαλεί αυτό, το οποίο σήμερα γνωρίζουμε ως "πιστωτικό" γεγονός. Αυτό ήταν το ζητούμενο για τους τοκογλύφους. Γιατί; Γιατί θα έφταναν τους Έλληνες στα όριά τους και μετά θα τους έλιωναν ως λαό. Θα τους "έτρωγαν" τις ιδιωτικές καταθέσεις και θα τους υποθήκευαν τις προσωπικές τους περιουσίες. Αυτό ήταν το ζητούμενο, γιατί, μετά την καταστροφή των ιδιωτών, θ' ακολουθούσε η καταστροφή του κράτους τους. Οι Έλληνες ιδιώτες θα έφταναν στο σημείο να μην μπορούν ν' ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους και αυτό θα έφτανε ως "απειλή" στις τράπεζες.

Από εδώ ξεκινάει το "κόλπο". Οι τράπεζες των συνενόχων των πολιτικών είχαν φροντίσει από την αρχή για την άμυνά τους. Αυτές θα οδηγούσαν τον λαό στη χρεοκοπία, αλλά δεν θα αφήνονταν να χρεοκοπήσουν οι ίδιες ...Για το "καλό" της οικονομίας και του έθνους θα λάμβαναν βοήθεια από το κράτος. Θα τις βοηθούσε το κράτος με το άλλοθι ότι προστατεύει τις ιδιωτικές καταθέσεις. Θα τις βοηθούσε "αυτές", για να κάνει καλό σε "εμάς". Το ιδιωτικό χρέος των εκατομμυρίων αφελών θυμάτων θα γινόταν δημόσιο χρέος ενός αφελούς κράτους ...Ενός κράτους όμως, το οποίο είχε αμύθητη περιουσία ...Ενός κράτους, το οποίο είχε την εξουσία να διαχειρίζεται ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΟΠΑΠ, γη αμύθητης αξίας, αρχαιολογικούς χώρους τεράστιας χρηματοληπτικής αξίας, ορυχεία, μεταλλεία, πετρελαϊκά κοιτάσματα, εθνικές οδούς κλπ..

Όλα αυτά όμως, για να τα καταφέρουν οι τραπεζίτες, έπρεπε να έχουν υπό την ομηρία τους τον "αφελή" ...Τον λαό. Μόνον εξαιτίας αυτής της "ομηρίας" μπορούσαν να εξασφαλίζουν την "προστασία" του κράτους ...Την "προστασία" εκείνη, την οποία είχαν ανάγκη και τα αφεντικά τους, εφόσον μόνον έτσι μπορούσε να δημιουργηθεί η "γέφυρα" μεταξύ ιδιωτικού χρέους και δημόσιου χρέους. Αν δεν υπήρχε η "ομηρία", η κάθε "κανονιά" τού κάθε Έλληνα, ο οποίος δεν θα μπορούσε ν' ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, θα "χτυπούσε" τις ελληνικές Τράπεζες και από εκεί τους ξένους τοκογλύφους, οι οποίοι κρύβονταν πίσω τους.

Ο κάθε αδύναμος δανειολήπτης, φτάνοντας στο σημείο να αδυνατεί ν' ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, θα έκανε ζημιά σ' αυτόν, ο οποίος έκανε το λάθος να του "δανείσει" ...και αυτός ήταν ο τοκογλύφος. Αυτό όμως οι τοκογλύφοι δεν το δέχονταν. Οι τοκογλύφοι δεν θα δέχονταν να πληρώσουν τα λάθη τα δικά τους. Δεν θα δεχόταν να πληρώσουν τις αδυναμίες των Ελλήνων. Γιατί να τις πληρώσουν, όταν υπήρχε ένα ολόκληρο κράτος να λάβουν σαν αποζημίωση; Αυτό ήταν το κόλπο ...Το συνολικό ιδιωτικό χρέος των Ελλήνων στις τράπεζές τους να γίνει κρατικό χρέος στους διεθνείς τοκογλύφους.

Όμως, για να γίνουν όλα αυτά εφικτά, θα έπρεπε να υπάρχει δικαιολογία ...Θα έπρεπε να υπάρχει δικαιολογία, ώστε το κράτος να τρέξει να καλύψει με τη δική του περιουσία τα "λάθη" των Ελλήνων τραπεζιτών, τα οποία έγιναν υπέρ των διεθνών τοκογλύφων. Γι' αυτόν τον λόγο αναζητήσαμε πιο πάνω ένα "άλλοθι". Το "άλλοθι" αυτό ήταν οι ιδιωτικές καταθέσεις των Ελλήνων. Με τις καταθέσεις αυτές οι ιδιωτικές τράπεζες διατηρούν τον λαό υπό την "ομηρία" τους. Για να μην χαθούν αυτές οι ιδιωτικές καταθέσεις, χρηματοδοτούμε με κρατικά χρήματα τις επιχειρήσεις των εγκληματιών, για να μην καταρρεύσουν.

Για να μην καταρρεύσουν οι τράπεζες, "βυθίζεται" το κράτος και οδηγείται σαν πρόβατο στη σφαγή των τοκογλύφων. Για να μην βραχεί το τοκογλυφικό "αμόνι", το οποίο μας απειλεί με "πνιγμό", το σηκώνουμε ψηλά και βυθιζόμαστε εμείς οι ίδιοι. Με αυτόν τον τρόπο μετατρέπεται το ιδιωτικό χρέος σε δημόσιο. Μετατρέπεται το ιδιωτικό χρέος -και άρα ακίνδυνο χρέος- σε δημόσιο -και άρα επικίνδυνο για την επιβίωσή μας χρέος-. Αντί να τρέμουν οι τοκογλύφοι για την ασφάλειά τους, εξαιτίας της αδυναμίας των ιδιωτών πελατών τους να τους ξεπληρώσουν, τρέμουν οι λαοί για την ασφάλειά τους, επειδή τα κράτη αναλαμβάνουν τα "βάρη" και μπορούν να τους ξεπληρώσουν εις βάρος των λαών τους.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Με παράνομο και ολέθριο τρόπο οι τοκογλύφοι μπήκαν μέσα στην ελληνική κοινωνία και την έβαλαν να πληρώνει για την "αναπνοή" της. Αντί όμως αυτή η παράλογη πράξη να εμπεριέχει την έννοια του ρίσκου γι' αυτούς που παρανομούν, γίνεται ο απόλυτος εφιάλτης για το κράτος. Αντί αυτοί, οι οποίοι παρανόμως δανειοδοτήθηκαν -απλά γιατί "υπάρχουν"-, να σταματήσουν να πληρώνουν και άρα να σταματήσει εκεί το πρόβλημα, αυτό "μεταφέρεται" και γίνεται πρόβλημα του κράτους. Γιατί; Γιατί το κράτος έχει να πληρώσει. Γιατί η ζημιά του βλάκα, ο οποίος πήρε δάνεια, για ν' αγοράσει υπερτιμημένο σπίτι, πολυτελές αυτοκίνητο και να πάει πολυτελείς διακοπές, δεν γίνεται ζημιά του εγκληματία τοκογλύφου που του τα έδωσε, αλλά γίνεται δάνειο του κράτους.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τον λόγο που οι πολιτικοί και οι τραπεζίτες δεν ήθελαν ούτε μία τράπεζα υπό κρατικό έλεγχο; ...Τον λόγο που βλέπουν με μίσος το σημερινό Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο ή την Αγροτική Τράπεζα; Γνωρίζουν ότι, ακόμα και μία κρατική τράπεζα να υπάρχει, τους απειλεί. Γιατί; Γιατί σταδιακά -για λόγους ασφαλείας- όλοι οι Έλληνες καταθέτες θα μπορούσαν να μετακινήσουν προς αυτές τις καταθέσεις τους. Για να εξασφαλίσουν την εγγύηση του κράτους, θα μετακινούσαν τις καταθέσεις τους εκεί όπου θα μπορούσε το κράτος να τους βοηθήσει άμεσα, ως επιχειρηματίας και το ίδιο.

Αυτό όμως θα ήταν τραγικό για τις ιδιωτικές τράπεζες, γιατί θα έχαναν τον "όμηρό" τους. Μια τέτοια εξέλιξη θα άφηνε τις ιδιωτικές τράπεζες "γυμνές" από ασφάλεια. Άρα; Άρα θα αφήνονταν να πληρώσουν την ηλιθιότητά τους και άρα να χρεοκοπήσουν ...Να χρεοκοπήσουν για τα εκατομμύρια αναίτια και περιττά δάνεια, τα οποία μοίραζαν, προκειμένου να εισπράττουν μπόνους τα εγκληματικά στελέχη τους. Όταν αυτά τα εκατομμύρια δάνεια δεν θα μπορούσαν να τα εισπράξουν, θα έβαζαν λουκέτο και πολλοί από αυτούς θα κατέληγαν στη φυλακή.

Όμως, αυτό το ενδεχόμενο το απέτρεψαν με τη γενική και απόλυτη ιδιωτικοποίηση του τραπεζικού συστήματος. Αυτό το ενδεχόμενο το απέτρεψαν με τη συνομωσία εις βάρος των υπό κρατικό έλεγχο τραπεζικών ιδρυμάτων ...Των ιδρυμάτων εκείνων, τα οποία, αν οι Έλληνες πολίτες ήταν πονηροί, θα έπρεπε ήδη να έχουν μεταφέρει εκεί τις καταθέσεις τους. Αυτήν την αθλιότητα εξασφάλισαν οι ιδιώτες τραπεζίτες με τη "συνεργασία" τους με τους πολιτικούς. Μια "συνεργασία" εντελώς παράνομη, την οποία τη γνωρίζουν όλοι, εκτός από τους κατά τον νόμο αρμόδιους, που είναι οι δικαστικές αρχές.

Γιατί μιλάμε για παράνομες συνεργασίες και για δικαστικές αρχές; Για τον εξής απλό λόγο. Ένα κόμμα είναι το πιο απλό -μέχρι γελοιότητας- νομικό "πρόσωπο". Δεν έχει καν ΑΦΜ, όπως έχει ένας πολιτιστικός σύλλογος ...Και όμως, αυτά τα κόμματα, χωρίς ΑΦΜ και άρα χωρίς κατά τον νόμο υπεύθυνους διαχειριστές, οι τράπεζες τα έχουν δανειοδοτήσει με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Ποιες τράπεζες; Οι κρατικές, εφόσον είναι υπό τον δικό τους έλεγχο και οι διαπλεκόμενες, οι οποίες θέλουν να τα εκβιάζουν. Μόνον τα δύο μεγάλα κόμματα χρωστάνε στην Αγροτική Τράπεζα πάνω από 220 εκατομμύρια ευρώ. Μυθικό ποσό. 73 δις δραχμές. Χρέος, το οποίο δεν είχαν ούτε οι μεγάλες βιομηχανίες της εποχής της δραχμής. Τα υπόλοιπα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ τα χρωστάνε στις τράπεζες της διαπλοκής. Πώς και με ποια δικαιολογία τούς δόθηκαν τόσα πολλά χρήματα από τους τραπεζίτες;

Ποιο κόμμα δεν θα τους "εξυπηρετήσει", όταν αυτοί οι τραπεζίτες μπορούν να το εκβιάζουν με πλήρη καταστροφή και τον πρόεδρό του με φυλάκιση; Ποιο κόμμα δεν θα τους "εξυπηρετήσει", όταν τα περισσότερα στελέχη του εκλέγονται με τις χορηγίες των τραπεζιτών; Ένα εκατομμύριο Ευρώ δόση έχει η ΝΔ τον μήνα από τραπεζικά δάνεια. Πώς θα τα πληρώσει; Με κουπόνια; Περιμένει να της χαριστούν σε "αντάλλαγμα" "εξυπηρετήσεων". Πώς περιμένει ο κόσμος να τον προστατεύσουν οι πολιτικοί του ηγέτες από τα "κοράκια" των τοκογλύφων; Ποιος μπορεί ν' αμφισβητήσει ότι ο ίδιος ο Σόρος μπορεί να δίνει απευθείας εντολές στην πολιτική μας ηγεσία. Αυτός, ο οποίος δανείζει στους δανειστές των κομμάτων, ελέγχει τους πάντες ...Απλά πράγματα, τα οποία δείχνουν το πώς γίνονται οι σύγχρονες προδοσίες.

H AΦΕΡΕΓΓΥΑ ΕΛΛΑΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

2011-09-03T15:34:00.000+03:00

Υπάρχει μια βασική οικονομική αλήθεια: Πως όταν δανείζεις σε ένα αφερέγγυο κράτος, τότε παύεις πια να είσαι δανειστής. Γίνεσαι ιδιοκτήτης του χρέους του. Ένας νέος μεγάλος εφιάλτης... Ένας νέος μεγάλος ξεπεσμός... Η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει θέσει το οικονομικό μέλλον της Ελλάδας σε σοβαρό κίνδυνο. Ας μην ξεχνάμε ότι το μέλλον είναι μεγαλύτερο από το παρόν.

Οι λεπτομέρειες της συμφωνίας των Βρυξελλών της 21ης Ιουλίου για το νέο δάνειο προς την Ελλάδα δεν έχουν διευκρινιστεί ακόμα, είναι, ωστόσο, εμφανές πλέον ότι έχει αναδεχτεί η κυβέρνηση των Γιώργου Παπανδρέου και Ευάγγελου Βενιζέλου ένα νέο καθεστώς μακροπρόθεσμων εγγυήσεων. Με την αποδοχή των αξιώσεων της Φινλανδίας, ο Βενιζέλος έφερε στο επίκεντρο το ζήτημα της φερεγγυότητας της χώρας μας, αποδεχόμενος στους πιστωτές μας το δικαίωμα να μην την εμπιστεύονται!

Πρόκειται για μια θηλιά που ανοίγει το δρόμο για μελλοντική παροχή εμπράγματων εγγυήσεων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα επιδιώξει –ίσως και σύντομα– να εξαναγκάσει μια χώρα να βάλει εμπράγματες υποθήκες για την εξασφάλιση των δανειστών της. Και αυτό θα είναι κάτι που θα συμβεί για πρώτη φορά στη διεθνή πολιτική, από την εποχή των πολεμικών αποζημιώσεων που επιβλήθηκαν στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η αξιοπιστία μιας κυβέρνησης έγκειται στη δέσμευσή της να είναι συνεπής στις οφειλές της. Αυτό, προφανώς, το αγνοεί ο κ. Βενιζέλος, αποδεχόμενος τις αξιώσεις της Φινλανδίας να εξασφαλίσει εγγυήσεις για το νέο δάνειο προς την Ελλάδα, που τις παρουσίασε αρχικώς ως κάτι σωστό και αθώο. Όμως δεν άργησαν να φανούν οι συνέπειες με τις ορέξεις και των άλλων –Ολλανδία, Αυστρία, Σλοβακία και Σλοβενία–, που έσπευσαν να δηλώσουν ότι, αν προχωρήσει η συμφωνία παροχής εγγυήσεων στη Φινλανδία, θα διεκδικήσουν και εκείνοι κάτι αντίστοιχο! Ο ελληνικός λαός πρέπει να ενημερωθεί σε τι συνίστανται αυτές οι εγγυήσεις που δόθηκαν από τον Ευάγγελο Βενιζέλο στη Φινλανδία. Δεν έχουμε λόγο να υποστούμε νέο και οριστικό εξευτελισμό, μαζί με όλη τη μιζέρια που θα φορτώσει στην κοινωνία μας. Η χώρα μπορεί να σωθεί.

Εκ των πραγμάτων, και η νέα κυβέρνηση Παπανδρέου - Βενιζέλου αποδεικνύεται ανεπαρκής ή ανίκανη. Διότι επαιτεί να συνεχιστεί ο δανεισμός του υπερχρεωμένου κράτους με όποιους όρους κι αν τους θέτουν οι δανειστές μας. Ή διότι δυσλειτουργούν οι πολιτικές αντοχές τους... Ο Γιώργος Παπανδρέου μαζί με την, πρώην και τη νέα, ομάδα του, που ανέλαβαν τη «σωτηρία» της Ελλάδας, που εκχώρησαν το δικαίωμα διαμόρφωσης της οικονομικής πολιτικής στην τρόικα, που αποδέχτηκαν δίχως να διαπραγματευτούν τα Μνημόνια και τις διαρκείς αναθεωρήσεις, έχουν απωλέσει κάθε αίσθηση ακόμη και της πολιτικής διαχείρισης των θεμάτων. Το οικονομικό επιτελείο είναι απλώς χυλός κοχλάζων.

Όσο κι αν είναι χρεωμένη μια χώρα στο εξωτερικό, η κυβέρνησή της δεν παύει να έχει και εσωτερικές υποχρεώσεις. Οι εσωτερικές υποχρεώσεις είναι να καταβάλλει μισθούς και συντάξεις και να εξασφαλίζει την παροχή υπηρεσιών και αγαθών στους πολίτες. Όταν αφαιρεί από αυτές τις παροχές και μεταβιβάζει διαρκώς τον παραγόμενο πλούτο στο εξωτερικό, προκειμένου να ικανοποιούνται οι απαιτήσεις των ξένων δανειστών, υποθηκεύει αυτούς τους πολίτες ως ενέχυρο για το χρέος. Με τα Μνημόνια δεσμεύει τους πολίτες να εργάζονται στο διηνεκές για την αποπληρωμή του χρέους, με όρους που καθιστούν ουσιαστικά ανέφικτη την απαλλαγή τους απ’ αυτό. Όταν πρόκειται για την ικανοποίηση των ξένων δανειστών, η κυβέρνηση την επισείει ως φόβητρο στο λαό, ώστε να υποταχτεί στη λογική μιας «κατάστασης έκτακτης ανάγκης».

Τo κοινωνικό σκηνικό στη χώρα μας βράζει... Εκείνες που επλήγησαν από την οικονομική κατάρρευση ήταν η φτωχή και η μεσαία τάξη. Δουλειές χάθηκαν, σπίτια θάφτηκαν κάτω από τα ασήκωτα βάρη των στεγαστικών δανείων, ευκαιρίες για σπουδές εξανεμίστηκαν. Τα «πακέτα διάσωσης», που υποτίθεται πως θα σταθεροποιούσαν την οικονομία, κατέληξαν στις τσέπες εκείνων ακριβώς που προκάλεσαν την κατάρρευση. Πολλοί από αυτούς, εκμεταλλευόμενοι τις «τρύπες» του φορολογικού συστήματος, φυγάδευσαν αυτά τα χρήματα σε φορολογικούς παραδείσους. Οι φτωχές και μεσαίες τάξεις, που δεν προκάλεσαν την κατάρρευση αλλά έπεσαν θύματά της, καλούνται πάλι να υποβληθούν σε νέες θυσίες. Οι περισσότεροι ανησυχούν για τις δουλειές τους. Τις δουλειές που έχασαν, τις δουλειές που κινδυνεύουν να χάσουν. Και διψούν για καλύτερη παιδεία, περισσότερα δημόσια έργα, ανθρωπινότερο περιβάλλον – δηλαδή όλα εκείνα τα οποία θυσιάζονται στο βωμό της λιτότητας.

Πρέπει να φοβόμαστε επιδείνωση της κρίσης χρέους... Το πρόβλημα της Ελλάδας και των λοιπών χωρών του κοινού ευρωπαϊκού χώρου είναι μείζον πολιτικό πρόβλημα. Η απειλή της εξαχρείωσης τείνει να οδηγήσει σε κοινωνικές εκρήξεις με απρόβλεπτες διαστάσεις.

Κι όσο οι φλόγες θα τυλίγουν τους δρόμους, οι αγορές θα τζογάρουν στην καταστροφή...

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις 25/8/11

ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ : ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΡΑΜΑ

2011-09-02T10:04:00.007+03:00

Η μεγαλύτερη ιδιωτική απάτη της ανθρώπινης ιστορίας.

"Δανειζόμασταν, για να βάλουμε γερμανικές γυψοσανίδες στα γυράδικα και στα καφενεία και φτάσαμε να πληρώνουμε τον γύρο ή τον καφέ ένα χιλιάρικο, για να ξεπληρωθούν οι άχρηστες γυψοσανίδες"

Του ΠΑΝΑΓΙΏΤΗ ΤΡΑΪΑΝΟΥ (απόσπασμα)

Βγαίνει ο κάθε νεοταξίτης καραγκιόζης και λέει ότι οι Έλληνες τα "έφαγαν" τα χρήματα που χρωστάνε ...Πράγματι τα "έφαγαν". Όμως, αυτό δεν είναι το θέμα. Το θέμα είναι αν τα "έφαγαν", επειδή αυτό συνέφερε τους ίδιους ή επειδή συνέφερε τους τοκογλύφους; Τα "έφαγαν", επειδή έπρεπε να "φάνε" ή απλά τα "ανέπνευσαν", επειδή κάποιοι εγκληματίες τοκογλύφοι τούς παγίδευσαν; Αν τα "έφαγαν", εξαιτίας της θέλησής τους να ζήσουν πολυτελώς, αποκτώντας "τροφή" υψηλής ποιότητας, την οποία δεν διέθεταν, θα πρέπει να τα επιστρέψουν στους δανειστές τους. Αν τα "ανέπνευσαν" -και άρα εξαιτίας της ανάγκης τους απλά να επιβιώσουν-, πρέπει οι δανειστές να πάνε φυλακή για απόπειρα δολοφονίας.

Αυτό πλέον αναζητούμε. Πώς ακριβώς δημιουργήθηκε το ελληνικό χρέος; Πράγματι το χρέος δημιουργήθηκε από την οικονομική λειτουργία της Ελλάδας. Ποια όμως λειτουργία της; ...Τη φυσιολογική ή την πάρα φύση;

Πώς δημιουργήθηκε; Αγόρασαν οι Έλληνες περιουσίες στο εξωτερικό και ως εκ τούτου βρέθηκαν με δάνεια; Όχι βέβαια. Τα δικά τους σπίτια αγόραζαν διαρκώς και ακριβότερα με ξένα δάνεια. Τα ίδια προϊόντα, τα οποία πάντα χρησιμοποιούσαν, τα αγόραζαν διαρκώς ακριβότερα σε μια κατάσταση καλπάζουσας ακρίβειας. Κατάλαβε ο αναγνώστης τι έγινε; Οι αλήτες Έλληνες τραπεζίτες, υπό την καθοδήγηση της διεθνούς τοκογλυφίας, δημιούργησαν τη "φούσκα" των ακινήτων. Γιατί τη δημιούργησαν; Για να "διασωληνώσουν" την ελληνική κοινωνία με τη "δεξαμενή" των τοκογλύφων ...Για να της βάλουν στο "στόμα" έναν "σωλήνα", ο οποίος θα ελέγχει την "αναπνοή" της ελληνικής κοινωνίας και θα της δημιουργεί χρέος στην "αναπνοή" ...Εκεί, δηλαδή, όπου δεν θα έπρεπε επ' ουδενί να δημιουργείται χρέος.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι η ελληνική κοινωνία έπρεπε να λειτουργεί "τζάμπα" στο επίπεδο της "αναπνοής". "Αναπνοή" είναι η αγορά της κατοικίας. Γιατί; Γιατί καθημερινά γεννιούνται και πεθαίνουν άνθρωποι. Καθημερινά παντρεύονται, κάνουν οικογένειες και γεννούν παιδιά. Καθημερινά, δηλαδή, σπίτια αλλάζουν χέρια, επειδή ακριβώς η κοινωνία ζει και "αναπνέει". Δεν μπορείς αυτήν την εσωτερική συνεχή δραστηριότητα να την κάνεις παραγωγό χρέους. Δεν μπορείς, δηλαδή, να βάλεις ξένα κεφάλαια στη χρηματοδότηση αυτής της δραστηριότητας.

Αν η ελληνική κοινωνία ήταν μια φτωχή οικονομία φτωχών εργαζομένων, έπρεπε να έχει και φτηνά σπίτια. Να αγοράζουν μόνον με ό,τι είχαν στις τσέπες τους, είτε αυτά ήταν πολλά είτε λίγα. Αν οι φτωχοί Έλληνες είχαν μόνον κουκιά στα χέρια τους, τα σπίτια τους έπρεπε να υπολογίζονται σε κουκιά και όχι σε ευρώ ...Στην καλύτερη περίπτωση να διευκολύνονται οι αγοραστές από τα ασφαλιστικά τους ταμεία με πραγματικά χρήματα από τις δικές τους πραγματικές εισφορές. Όχι να χρηματοδοτούνται από εξωγενείς παράγοντες. Όχι να δανείζονται σε ευρώ από τις τοκογλυφικές τράπεζες και να δημιουργούν εξωτερικό χρέος. Όταν οι μισθοί βρίσκονται στο επίπεδο των 600 ευρώ τον μήνα, δεν είναι δυνατόν τα σπίτια να βρίσκονται στο επίπεδο των 300.000 ευρώ ... Απλά πράγματα. Θέμα αναλογιών είναι και οι αναλογίες δημιουργούνται από τη δυναμική της οικονομίας και άρα από την "ανάσα" του λαού.

Όταν βρισκόμασταν στη δραχμή, οι μισθοί ήταν στις 200.000 δραχμές, αλλά τα σπίτια βρίσκονταν στο επίπεδο των 20.000.000 δραχμών. Η αναλογία τού μέσου μισθού προς την αξία ενός καλού σπιτιού ήταν 1/100. Όταν μπήκαμε στο Ευρώ, οι μισθοί παρέμειναν στη "μετάφρασή" τους, αλλά τα σπίτια "πενταπλασίασαν" την αξία τους. Η αναλογία του μέσου μισθού προς την αξία του ίδιου αυτού σπιτιού έγινε 1/500. Ξαφνικά, δηλαδή, στην Ελλάδα των φτωχών έγινε φυσιολογικό να μιλάμε για σπίτια πολλών δεκάδων εκατομμυρίων. Γιατί; Γιατί με το Ευρώ η Ελλάδα μπήκε στο "κρεβάτι" της ευρωπαϊκής "εντατικής" και "διασωληνώθηκε".

Οι εγκληματίες τραπεζίτες έβαλαν έναν "σωλήνα" μέσα στην ελληνική οικονομία ...Έναν "σωλήνα", ο οποίος την συνέδεε ανεξέλεγκτα με το διεθνές κύκλωμα των τοκογλύφων. Αυτό είχε τραγικά αποτελέσματα. Γιατί; Γιατί οι εγκληματίες, χωρίς να χρηματοδοτούν την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας -και άρα την "τροφή" της-, επενέβησαν εγκληματικά στην "αναπνοή" της. Μετέτρεψαν σε οικονομικά αποδοτική δραστηριότητα την "αναπνοή" της. Χρηματοδοτούσαν τη "φούσκα" των σπιτιών με τη χρηματοδότηση των στεγαστικών δανείων. Ήταν πρωτοφανές πολιτικό έγκλημα, το ότι αφέθηκαν ιδιωτικές τράπεζες να δανείζονται από τοκογλύφους του εξωτερικού, για να χρηματοδοτούν την εσωτερική αγορά κατοικίας.

Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό. Το ίδιο σπίτι, το οποίο στον καιρό της δραχμής κόστιζε κάποια 20.000.000 δραχμές, έφτασε σε ένα αντίστοιχο των 100.000.000 δραχμών, αλλά χρηματοδοτούμενο από τις τράπεζες. Για μια κοινή αγοραπωλησία "αναπνοής" για την κοινωνία, η τράπεζα δανειζόταν από τους διεθνείς τοκογλύφους, για να δανείσει στους τοπικούς ηλίθιους 80.000.000 δραχμές επιπλέον για κάτι το οποίο πάντα υπήρχε και, ενώ παρέμενε το ίδιο, μυστηριωδώς πολλαπλασίαζε την αξία του. Για ν' αποκτήσει ένας Έλληνας ένα ελληνικό σπίτι, ξαφνικά, εκτός από τα χρήματά του, χρειαζόταν και ένα τεράστιο δάνειο από τους ξένους τοκογλύφους. Ξαφνικά, δηλαδή, χωρίς ν' αλλάξει το παραμικρό στην ελληνική οικονομία, άρχισαν οι Έλληνες να συσσωρεύουν χρέος στις τράπεζες και αυτές να συσσωρεύουν χρέος στη διεθνή τοκογλυφία.

Για κάθε νέα, δηλαδή, αγοραπωλησία σπιτιού στην Ελλάδα, η διεθνής τοκογλυφία εδώ και είκοσι περίπου χρόνια εισπράττει κατά μέσο όρο παρανόμως και παραλόγως τόκους 80.000.000 δραχμών ...Τόκους ενός τεράστιου ποσού, το οποίο μπήκε "καπέλο" από τις τράπεζες και τους τοκογλύφους. Για ένα σπίτι, το οποίο λίγες ημέρες πριν από τη νομισματική "ενοποίηση" δεν ξεπερνούσε τα 20.000.000 δραχμές -και δεν δημιουργούσε εξωτερικό χρέος- φτάσαμε στο σημείο να πληρώνουμε τόκους τετραπλάσιου ποσού και αυτό να είναι ταυτόχρονα εξωτερικό χρέος ...Σαν να ήταν η Ελλάδα ένα τεράστιο άδειο "οικόπεδο" και οι τράπεζες μας έφερναν σπίτια "εισαγόμενα" στην τετραπλάσια τιμή ...Σπίτια "εισαγόμενα", τα οποία πλέον μάς δημιουργούσαν εξωτερικό χρέος.

Επειδή αυτοί οι τραπεζίτες ήταν άπληστοι, δεν περιορίστηκαν στη "φούσκα" των ακινήτων. Προκειμένου να κερδίσουν, "γκρέμισαν" ό,τι με άπειρο κόπο είχαν χτίσει οι προηγούμενες γενιές Ελλήνων, για να προσφέρουν στους απογόνους τους. Όπου ο Έλληνας έπρεπε να καλύψει μια ανάγκη, απλά και μόνον επειδή ήταν άνθρωπος, επενέβαιναν οι άθλιοι. Διέλυσαν το δημόσιο σύστημα παιδείας, για να πουλάνε "δάνεια", τα οποία δημιούργησαν τη "φούσκα" της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Διέλυσαν το δημόσιο σύστημα υγείας, για να πουλάνε "δάνεια", τα οποία δημιούργησαν τη "φούσκα" της ιδιωτικής νοσοκομειακής περίθαλψης. Για ό,τι επένδυσαν οι προηγούμενες γενιές Ελλήνων τόνους χρημάτων, προκειμένου ν' "αναπνέει" ο ελληνικός λαός ελεύθερα, πήγαν τα κτήνη και το κατέστρεψαν, για να τ' "αρπάζουν" ...Για να μπορούν σε στοιχειώδεις λειτουργίες της ελληνικής κοινωνίας να δημιουργούν χρέη στους ξένους τοκογλύφους.

Κατάλαβε ο αναγνώστης το έγκλημα; Με την ανοχή μιας προδοτικής μητσοτακοσημιτικής πολιτικής ηγεσίας έκαναν τα αίσχη. Είναι σαν στο παράδειγμα της οικογένειας να χρηματοδοτούσαν αδέρφια να εκβιάζουν αδέρφια, χρησιμοποιώντας δανεικά χρήματα από ξένους. Επειδή δημιούργησαν μια ψευδή εικόνα οικονομικής ανάπτυξης, άρχισαν να υποβαθμίζουν την ίδια τη οικονομική λειτουργία. Όταν κάποιος έχει ένα διαμέρισμα και κάποιος άλλος ηλίθιος δανείζεται από τη διεθνή τοκογλυφία δεκάδες εκατομμύρια, προκειμένου να του το αγοράσει, εύκολα δημιουργούνται ψευδείς εντυπώσεις. Όταν κάποιος από μία κοινή πώληση ενός ακινήτου βγάζει μέσα από μια πράξη όσα δεν θα έβγαζε σε όλη του τη ζωή με το μεροκάματο, εύκολα νομίζει ότι ανακάλυψε τη "φιλοσοφική λίθο", η οποία μετέτρεπε την πέτρα σε χρυσάφι ...Την "λίθο" εκείνη, η οποία μετέτρεπε το φτηνό διαράκι σε περιουσία δεκάδων εκατομμυρίων.

Αυτό, το οποίο δεν γνωρίζει, είναι κατά πόσο μια τέτοια οικονομία μπορεί να λειτουργήσει και σε τι βάθος χρόνου θα τους καταστρέψει όλους μαζί ...Όλους μαζί, γιατί σε κάποια στιγμή είτε ο ένας δεν θα έχει κάτι να πουλήσει -για να επιβιώσει- είτε ο άλλος δεν θα έχει πιστοληπτική ικανότητα να δανειστεί -είτε για ν' αγοράσει είτε για να πληρώσει τις δόσεις του σε προηγούμενες αγορές-. Θέμα χρόνου είναι να μπλοκάρουν όλα σε μια οικονομία, όπου κανείς δεν εργάζεται και όλοι θέλουν να πουλήσουν ή ν' αγοράσουν με δανεισμό. Για πόσο διάστημα θα έχει κάποιος περιουσιακά στοιχεία να πουλάει και για πόσο διάστημα θα μπορούν κάποιοι ηλίθιοι να δανείζονται από τον Σόρος 100.000.000, για ν' αγοράσουν κάτι, το οποίο δεν άξιζε ούτε 20.000.000 πριν εμφανιστεί ο Σόρος;

Τι σημαίνει αυτό στο παράδειγμα της οικογένειας; Τα μέλη της οικογένειας έβαλαν τους ξένους δανειστές μέσα στην καθημερινότητά τους. Δανειζόταν από ξένους όχι για να κάνουν νέες αγορές ή επενδύσεις, αλλά για να παρακάμψουν αυτά, τα οποία μέχρι τότε ήταν δωρεάν και τα επέβαλε η λογική. Δανείζονταν από ξένους ο ένας, για να "σηκώσει" τον άλλο από τον καναπέ ή να τον "βγάλει" νωρίτερα από το WC. Αυτό δημιούργησε τις "θέσεις" εργασίας της νέας εποχής ...Θέσεις εργασίας, οι οποίες δεν υπήρχαν στην περίοδο της λογικής. Σηκωνόταν ο άλλος πρωί-πρωί, όχι για να πάει στη δουλειά, αλλά για να πάει στο WC ...Να πάει εκεί όχι γιατί είχε αυτήν την ανάγκη, αλλά για να περιμένει εκείνον, ο οποίος θα είχε την ανάγκη και θα τον πλήρωνε, για να του την παραχωρήσει.

Αυτός, ο οποίος "σηκωνόταν" από τον καναπέ ή που έβγαινε νωρίτερα από το WC επειδή πληρωνόταν, νόμιζε ότι εργάζεται. Νόμιζε ότι εργάζεται, όπως νόμιζε ότι εργάζεται ο βλάκας, που στην εποχή του χρηματιστηρίου έβλεπε σταυροπόδι την καθημερινή άνοδο των μετοχών σαν "μεροκάματο". Νόμιζαν όλοι ότι είχαν ανακαλύψει την Νέα Οικονομία. Δεν έβλεπαν την παγίδα. Δεν έβλεπαν ότι είχαν πιαστεί στη φάκα σαν τα ποντίκια. Νόμιζαν ότι είχαν ανακαλύψει τον μαγικό κόσμο των μεγιστάνων, που με καθισιό και υπομονή βγάζεις λεφτά. Όλοι έτρεχαν να προλάβουν τα πόστα, για να πληρωθούν. Πρωί-πρωί στη "δουλειά".

Η οικογένεια σε πλήρη ηλιθιότητα. Ο άλλος κλειδωνόταν στην τουαλέτα -ακόμα και χωρίς να την έχει ανάγκη-, για να βρεθεί εκείνος που θα την έχει και θα τον πληρώσει για να βγει. Ο άλλος έπιανε από το βράδυ θέση στο τραπέζι, για να τον πληρώσει εκείνος, οποίος θα ήθελε να φάει το πρωί. Ο άλλος έπιανε από τον χειμώνα την ξαπλώστρα στο μπαλκόνι, για να πληρωθεί το καλοκαίρι ...Ξεπάγιαζε ...κι αυτό νόμιζε ότι είναι "επένδυση". Η καθημερινότητα της οικογένειας έγινε ένα "παζάρι", όπου ο ένας την "έστηνε" στον άλλο, γνωρίζοντας την ανάγκη του. Ο "εκβιασμός" έγινε οικονομική δραστηριότητα ...Ο "σωλήνας" του αέρα είχε πλέον μπει στο "στόμα" και δεν ξεχώριζε η "τροφή" από την απλή "ανάσα" ...Το τέλος δεν θα ήταν μακριά.

Αυτή η οικονομία της πλάκας ήταν εκείνη που "μέθυσε" τους Έλληνες ...και όχι μόνον. Τότε ξέσπασε η μεγάλη διαφθορά ...Η διαφθορά, η οποία ήταν μια φυσική συνέπεια, εξαιτίας αυτής της εγκληματικής "διασωλήνωσης". Εφόσον κάποιοι έκαναν την εσωτερική λειτουργία της κοινωνίας "μαγαζί", θα υπήρχαν οι ανάλογες συνέπειες. Εφόσον κάποιοι βιάζονταν για την "υπογραφή" της πολεοδομίας, έπρεπε να δώσουν "φακελάκι" σ' αυτόν που την έβαζε. Εφόσον κάποιοι βιάζονταν να πιάσουν "κρεβάτι" σε ένα νοσοκομείο, έπρεπε να δώσουν "φακελάκι" σ' αυτόν που τα μοίραζε. Εφόσον κάποιοι βιάζονταν να περάσουν τα παιδιά τους στα Πανεπιστήμια, έπρεπε να δώσουν "φακελάκι" σ' αυτόν που θα τους τα περνούσε. Γύρισαν την πλάτη στο δημόσιο κεφάλαιο, το οποίο εξασφάλιζε ισότητα μεταξύ των πολιτών. Τους "μέθυσε" η Νέα Οικονομία, γιατί κάποιοι την εμφάνιζαν με παραπλανητικές ιδιότητες.

Κάποιοι εμφάνιζαν την οικονομία των τεμπέληδων και της διαφθοράς σαν μια οικονομία, η οποία "κάλπαζε" στον τομέα της ανάπτυξης. Πώς μπορούσαν να εμφανίσουν ένα τέτοιο κολοσσιαίο ψέμα; Πώς γινόταν να εμφανίσουν ως παραγωγική μια "οικογένεια", όπου στην πραγματικότητα δεν εργαζόταν κανένας και όλοι κυνηγιούνταν μεταξύ τους; ...Με ένα απλό τρυκ. Κάποιοι πονηροί έβαλαν μέσα στους δείκτες της "ανάπτυξης" και την κατανάλωση της ηλιθιότητας και κατόρθωσαν με αυτόν τον τρόπο να παρουσιάζουν την οικονομία με τον απόλυτα στρεβλό τρόπο. Ποιος μπορεί να λησμονήσει τον προδότη τον Σημίτη, ο οποίος προκαλούσε τους Έλληνες να δανειστούν για να ξοδέψουν, προκειμένου να παραμείνει η οικονομία σε κατάσταση ανάπτυξης; ...Τον Σημίτη, ο οποίος επέτρεπε στις τράπεζες να χρηματοδοτούν ανεξέλεγκτα την υπερκατανάλωση, για να μην πέφτουν αυτοί οι δείκτες.

...Η απόλυτη παράνοια. Έβαλαν τον "διασωληνωμένο" να παίρνει τεράστιες "ανάσες", για να "ψηλώνει". Ο πάλαι ποτέ υγιής οργανισμός είχε γίνει μια σάπια στο εσωτερικό της "σαμπρέλα", η οποία είχε ανάγκη τον "σωλήνα" των τοκογλύφων, για να διατηρεί το μέγεθός της ...Ο απόλυτος εφιάλτης ...Το απόλυτο "έγκλημα". Με αυτόν τον τρόπο κατέστρεψαν την πιθανότητα της ελληνικής κοινωνίας να επανέλθει στα λογικά της. Κατέστρεψαν την απασχόληση της ελληνικής κοινωνίας και άρα τη δυνατότητα να "τρέφεται" μόνη της. Την έμαθαν να "δανείζεται" και να μην εργάζεται. Την έμαθαν από τον ίδιο "σωλήνα" καί ν' "αναπνέει" καί να "τρέφεται". Αυτό ήταν το όλο κόλπο. Επειδή έπρεπε να υπάρχει κοινωνική λειτουργία σε μια οικονομία, την οποία οι τοκογλύφοι την κατέστρεφαν, έκαναν "οικονομία" την "αναπνοή" της.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τι έκαναν οι τοκογλύφοι μέσω των δωσίλογων και των εγκληματιών τραπεζιτών; Κατάλαβε από πού προέρχεται η παγκάλεια ρήση ..."μαζί τα φάγαμε"; Μαζί τα έφαγαν οι εγκληματίες με τον "διασωληνωμένο". Οι άθλιοι κατέστρεψαν την παραγωγική λειτουργία της ελληνικής "οικογένειας". Έβαλαν το κέρδος μέσα στη λειτουργία της και τους εγκλώβισαν όλους σ' αυτήν τη λειτουργία. Τα χωράφια και τα εργοστάσια της "οικογένειας" εγκαταλείφθηκαν, γιατί τα κέρδη δεν βρίσκονταν εκεί. Ο καλός επιστήμονας έπαψε να είναι πρότυπο, όταν ο καλός απατεώνας "διαφημιστής" έβγαζε εκατομμύρια. Ο καλός εργάτης έπαψε να είναι πρότυπο, όταν ο καλός ποδοσφαιριστής με ένα ζευγάρι στραβά πόδια έβγαζε κέρδη φεουδάρχη. Η καλή εργάτρια έπαψε να είναι καλό πρότυπο, γιατί η Τζούλια εμφάνιζε ολόκληρο "εργοστάσιο" ανάμεσα στα πόδια της. Κανένας δεν ήθελε να εργαστεί, όταν αντιλαμβανόταν ότι θα μπορούσε να "καλοπουλήσει" ό,τι είχε στη διάθεσή του ...Από την κληρονομιά του μέχρι τον ίδιο του τον εαυτό.

...Όλοι "μπίζνεσμαν", χωρίς να υπάρχουν "μπίζνες". Όλοι έψαχναν "ευκαιρίες", τις οποίες χρηματοδοτούσαν με ξένα χρήματα και άρα πολλαπλασιάζοντας τα χρέη του ελληνικού λαού. Ως ηλίθιοι αγόραζαν με ξένα δάνεια διαμερίσματα της πλάκας, ελπίζοντας ότι θα βρεθούν άλλοι ηλίθιοι άνθρωποι, οι οποίοι με καταναλωτικά δάνεια θα τους πλήρωναν τα πανάκριβα ενοίκια, για να τα ξεπληρώσουν. Αγόραζαν με ξένα δάνεια οικόπεδα, τα οποία "ήλπιζαν" ότι κάποτε θα είχαν αξία. Με το ξένο χρήμα αύξαναν τις αξίες, χωρίς να υπάρχει πραγματικός οικονομικός λόγος αυτές οι αξίες να αυξηθούν. Δανειζόμασταν, για να αυξάνουμε τις αξίες εκείνες, τις οποίες εμείς οι ίδιοι πληρώναμε.

Δανειζόμασταν, με αποτέλεσμα να ακριβαίνουμε διαρκώς τα προϊόντα, τα οποία εμείς οι ίδιοι καταναλώναμε. Δανειζόμασταν, για να βάλουμε γερμανικές γυψοσανίδες στα γυράδικα και στα καφενεία, για να φτάσουμε να πληρώνουμε τον γύρο ή τον καφέ ένα χιλιάρικο, για να ξεπληρωθούν οι άχρηστες γυψοσανίδες. Γιατί; Γιατί μέσω των ΜΜΕ οι τράπεζες μάς έκλειναν το "μάτι" και μας εμφανίζονταν σαν οι χουβαρντάδες και αφελείς συνέταιροι, οι οποίοι δανείζουν χρήματα, χωρίς να το πολυσκέφτονται. Δεν γνώριζε κανένας ότι αυτές οι τράπεζες ήταν συνεννοημένες με τις γερμανικές βιομηχανίες των γυψοσανίδων και τους διεθνείς τοκογλύφους εις βάρος των Ελλήνων. Όμως, όλα αυτά -εκτός από παράλογα και βασανιστικά- αύξαναν και τα χρέη ...Τα χρέη των ιδιωτών προς τις ιδιωτικές τράπεζες ...Τα χρέη αυτών των ιδιωτικών ελληνικών τραπεζών προς τους διεθνείς τοκογλύφους.

Όμως, όλα αυτά είναι εγκλήματα ...Εγκλήματα, τα οποία χωρίς τις "πλάτες" και τη συνενοχή της πολιτικής ηγεσίας δεν θα μπορούσαν να γίνουν. Γιατί; Γιατί πάντα η εξουσία γνώριζε τις συνέπειες της κακής τραπεζικής λειτουργίας. Πάντα η εξουσία γνώριζε την άσχημη κατάληξη της "μέθης", την οποία προκαλούσαν τα "κεράσματα" των τοκογλύφων. Από τον Αριστοτέλη και την αρχαία Ρώμη οι πάντες στον αρχαίο κόσμο είχαν γνώση της έννοιας της τοκογλυφίας. Από τους ξεπεσμένους αριστοκράτες του Μεσαίωνα -οι οποίοι γνώριζαν την "τρελή" ζωή μέχρι να καταστραφούν από τους τοκογλύφους- μέχρι τους σημερινούς φουκαράδες των στεγαστικών δανείων, οι πάντες ήταν θύματα της ίδιας τακτικής ...Της τακτικής εκείνης, που γνώριζε η εξουσία.

Η εξουσία, δηλαδή, δεν υπάρχει ούτε μία πιθανότητα στο εκατομμύριο να "μπερδεύτηκε" ...Γνώριζε ακριβώς πού οδηγούσε τον λαό ...Γνώριζε από τότε ότι τον οδηγούσε στο σημερινό "σφαγείο" του ΔΝΤ.

ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ

2011-08-10T09:42:00.002+03:00

ΤΙ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΕΧΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ;

Του Γιώργου Καισάριου

Γενικά μιλώντας, έχω πολλά προβλήματα με το πολιτικό σύστημα όπως είναι φτιαγμένο, διότι όπως σας έχω πει, δεν θεωρώ ότι στην Ελλάδα έχουμε δημοκρατία.

Πριν μερικά χρόνια με ρώτησαν τι πολίτευμα έχουμε στην Ελλάδα και απάντησα ως εξής: Πολίτευμα της Ελλάδος: Εναλλασσόμενη φεουδαρχία (ΠΑΣΟΚ – ΝΔ) με κληρονομικό δικαίωμα.

H κατάσταση έχει ως εξής:

Έχεις τον Βασιλιά (σημερινός πρωθυπουργός που κάνει ό,τι του κατέβει στο κεφάλι).
Η Αυλή, που εκτελεί τις επιθυμίες του βασιλιά (Βουλευτές & και λοιποί ανώτατοι αξιωματούχοι).
Έχεις τους επιστάτες, που διαχειρίζονται το φέουδο (σημερινοί δημόσιοι υπάλληλοι).
Τέλος έχεις και τους χωρικούς που δουλεύουν τη γη (Ελληνικός Λαός).
Ένας φίλος όμως στο facebook με διόρθωσε. Ξέχασα τους γελωτοποιούς... δηλαδή τους δημοσιογράφους!!! Αν και βέβαια οι γελωτοποιοί δεν αποτελούν μέρος της κυβέρνησης (αυτών που παίρνουν τις αποφάσεις), εντούτοις ήταν αναπόσπαστο μέρος της αυλής!!!

Το πρόβλημα με το όλο πολιτικό οικοδόμημα είναι ότι αυτοί που εκλέγονται (με ελάχιστες εξαιρέσεις) δεν έχουν καμία επαφή με τους ψηφοφόρους τους και καμία επαφή με τα προβλήματα της χώρας.

Ειδικά δε όσον αφορά τους βουλευτές επικρατείας. Δεν είναι τίποτα άλλο από έναν τρόπο να βάζει τον όποιο εκλεκτό θεωρεί πρέπον η εκάστοτε πολιτική κλίκα.

Πάρτε για παράδειγμα την κυρία Έλενα Παναρίτη, που προχτές είπε ότι δεν είναι Ελληνίδα αλλά Αμερικανίδα. Αφήνοντας στην άκρη τις δηλώσεις της, με ποιο δικαίωμα αυτή η κυρία μπήκε στο κοινοβούλιο; Ποιος την ξέρει και από που μας ήρθε; Η απάντηση είναι ότι μπήκε στη βουλή με το τερτίπι του ψηφοδελτίου επικρατείας.

Και ερωτώ; Ποιος την ξέρει αυτή την κυρία; Τι προϊστορία έχει στην Ελλάδα, τι αγώνα έχει κάνει και τι απόψεις έχει εκθέσει, έτσι ώστε να έχει την εμπιστοσύνη του Έλληνα ψηφοφόρου και να νομοθετεί;

Η απάντηση είναι καμία. Έγινε βουλευτής διότι προφανώς ήταν κολλητή του κυρίου πρωθυπουργού ή κάποιου άλλου μέσα στο κυβερνών κόμμα. Έχει τον τίτλο του βουλευτή, αλλά κανένας δεν την ξέρει και κανένας δεν την είχε ακουστά.

Είναι αυτή η αρρωστημένη νοοτροπία της κλίκας και του κάνω ό,τι θέλω, όπως το θέλω, με το έτσι θέλω, επειδή γουστάρω, που μας έχει φέρει σε αυτή την κατάσταση.

Και αυτό δεν ισχύει μόνο από την πλευρά της εκάστοτε κυβέρνησης, το ίδιο ισχύει και στα κόμματα της αντιπολίτευσης. Το όλο σκηνικό είναι μια μεγάλη φαρσοκωμωδία, όπου εκλέγονται άτομα που δεν έχουν καμία σχέση με τον κόσμο που υποτίθεται εκπροσωπούν.

Πόσους από τους βουλευτές που είναι σε αυτό το αρρωστημένο κοινοβούλιο γνωρίζετε; Πόσοι από αυτούς ξέρετε που στέκονται;, Πόσοι σας έχουν εκθέσει τις απόψεις τους για το οτιδήποτε; Πιο σημαντικό, ποιοι έχουν μίαν οποιαδήποτε άποψη, ανεξάρτητη, που, ενδεχομένως να μην συμβαδίζει με τις επίσημες προτάσεις του κόμμα που ανήκουν;

Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν τα βάζω με το βιογραφικό της κυρίας Παναρίτη (το οποίο είναι άψογο) και δεν παίρνω θέση για τις απόψεις της (τις οποίες άλλωστε δεν ξέρω), δεν είναι αυτό το θέμα μου. Ίσως να είναι και η εξυπνότερη βουλευτής που έχει το Ελληνικό κοινοβούλιο, δεν το ξέρω.

Το θέμα μου είναι ότι μπήκε στο κοινοβούλιο από το παράθυρο και χωρίς καμία αναμέτρηση . Αυτό είναι το θέμα και όχι τι βιογραφικό έχει και ακόμα λιγότερο τι δήλωσε σχετικά με το τι αισθάνεται, που ενδεχομένως να τονίσω μπορεί και να έχει παρερμηνευτεί.

Στη λίστα λοιπόν για το τι θα πρέπει να αλλάξει σε αυτή η χώρα για να γίνουμε δημοκρατία, βάλτε και μια big fat Greek συνταγματική αναθεώρηση, όπου μεταξύ άλλων θα πρέπει να γίνει διαχωρισμός μεταξύ νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας, κατάργηση των βουλευτών επικρατείας αλλά και το δικαίωμα του καθενός να πολιτεύεται όπου τον συμφέρει, άσχετα αν δεν έχει πατήσει ποτέ πόδι στην περιοχή που υποτίθεται ότι καλείται να εκπροσωπήσει (μεταξύ άλλων).

Πολλοί λένε ότι πρέπει να μειωθούν οι βουλευτές από τους 300 στους 200. Και να γίνει αυτό, δεν θα αλλάξει τίποτα αν δεν αλλάξουν οι θεσμοί αυτής της δημοκρατίας και ο τρόπος που παίρνονται οι αποφάσεις.

Και αυτό ακούει εις το όνομα μιας προεδρικής δημοκρατίας, όπου ο ψηφοφόρος θα ψηφίζει ξεχωριστά για τον πρόεδρο (που θα έχει όλες τις εκτελεστικές εξουσίες – καταργούμε παντελώς τον Πρόεδρο της δημοκρατίας και τον πρωθυπουργό) και ξεχωριστά για το νομοθετικό σώμα (όπου στο ψηφοδέλτιο θα μπαίνουν κατόπιν προκριματικής διαδικασίας, ανταγωνιζόμενοι άλλους του ιδίου κόμματος που θα ήθελαν να πάρουν το χρίσμα για τη θέση στο ίδιο ψηφοδέλτιο).

george.kesarios@capital.gr

Πηγή:www.capital.gr

ΗΛΙΘΙΟΙ Ή ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ;

2011-08-05T12:33:00.001+03:00

Του κ. Ανδρέα Ανδριανόπουλου πρώην υπουργού και βουλευτή Α’ Πειραιώς

Δεν έχω για σημαντικό χρονικό διάστημα αρθρογραφήσει στην «Εστία» ή οπουδήποτε αλλού σχετικά με τις οικονοικο-πολιτικές εξελίξεις. Αυτό δεν ήταν τυχαίο. Υπήρξε προϊόν απογοήτευσης για το γεγονός πως συνεχείς προειδοποιήσεις και δικές μου και αυτής της εφημερίδας για τα επερχόμενα αδιέξοδα, αλλά και προτάσεις για την δυνατότητα αντιμετώπισής τους, συναντούν την καθολική αδιαφορία αυτού που λέγεται σήμερα «πολιτικός κόσμος της χώρας».

Κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι αδυνατούν να ξεπεράσουν βαθιές ιδεοληψίες, λαϊκίστικες καταβολές και μικροκομματικές σκοπιμότητες και να κάνουν το άλμα που θα τους ξέκοβε από το τέλμα του παλιού και ξεπερασμένου πολιτικού καθεστώτος. Παρά τις συμφωνίες που συνομολογεί με τους δανειστές μας αλλά και την εμμονή των αντιπροσώπων τους στην περικοπή δημοσίων δαπανών, οι αρμόδιοι Υπουργοί επιμένουν στα έσοδα, στη «μαγική» καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και σε νέους φόρους.

Οι φορείς της αντιπολίτευσης από την πλευρά τους, όσοι τουλάχιστον κάνουν ένα βήμα παραπέρα από τη τυφλή καταδίκη του Μνημονίου και της καταγγελίας κάθε κίνησης των, πράγματι απογοητευτικών, Δυτικών για την διάσωσή μας, επιμένουν σε πρωτοβουλίες εξωπραγματικές και εντελώς αντι-ρεαλιστικές.

Ξαφνικά συνειδητοποιεί κανείς πως είναι περίπου χάσιμο χρόνου κάθε προσπάθεια επίκλησης της απλής λογικής για την αντιμετώπιση υπαρκτών, αλλά όχι άλυτων, προβλημάτων.

Αυτή η συνειδητή τύφλωση δεν μπορεί παρά να έχει μία και μοναδική εξήγηση. Έχουμε δηλαδή να κάνουμε είτε με εγκληματικές κινήσεις είτε με συνειδητοποιημένες ηλιθιότητες. Άλλη εκτίμηση δεν είναι δυνατόν να υπάρχει.

Έχεις έξοδα πολλά περισσότερα από τα έσοδά σου. Κι αντί να περικόψεις δραστικά τις δαπάνες σου, ψάχνεις απελπισμένα σε γωνίες και ξεχασμένα συρτάρια –ακόμα και ανάμεσα στις στάχτες στο τζάκι– για να αυξήσεις θεαματικά (αν είναι δυνατόν) τις εισπράξεις σου.

Και κάποιοι καταφεύγουν σε ουτοπικά τεχνάσματα (λ.χ. επαναδιαπραγμάτευση με απρόθυμους και καχύποπτους δανειστές) για να ξεφύγουν από την πραγματικότητα.

Αφορμή για το σημερινό μου σημείωμα υπήρξε ένα δημοσίευμα που κατά τη γνώμη μου συμπυκνώνει την άγνοια πραγματικότητας και κινδύνου που χαρακτηρίζει ένα μεγάλο κομμάτι του δημόσιου διαλόγου στη χώρα. Οι λύσεις του ελληνικού προβλήματος κατά τον συντάκτη του δεν είναι δύσκολες. Να απαιτήσουμε, με κεφαλαία αυτό, την διαγραφή 100 περίπου δισ. ευρώ από το χρέος, να πάνε τα υπόλοιπα 30 χρόνια πίσω, με αισθητά χαμηλότερο επιτόκιο και με 6-7 χρόνια περίοδο χάριτος. Έτσι απλά. Κι αν εισπράξουμε για όλα αυτά ένα μεγαλοπρεπές «όχι», όπως και το πιθανότερο, τι γίνεται; Κι εδώ η απάντηση εμφανίζεται σαν απλή. Απειλούμε πως θα ανάψουμε το φυτίλι. Δηλαδή, θα μιλήσουμε για κήρυξη πτώχευσης. Που υποτίθεται πως οι εταίροι την τρέμουν σαν προοπτική.

Κανείς δεν σκέφθηκε πως σε μια τέτοια περίπτωση τους λύνουμε τα χέρια; Γιατί κάτι τέτοιο ακριβώς επιδιώκουν. Μια πράξη αυτοεξόντωσης δηλαδή της Ελλάδας που θα τους απαλλάξει από το μαρτυρικό δίλημμα. Διάσωση της Ελλάδας με εσωτερική οικονομική και πολιτική αναταραχή ή εσωστρέφεια και φροντίδα των υπολοίπων που αντιμετωπίζουν διαρθρωτικά εντελώς διαφορετικά προβλήματα;

Ήδη οι μεγάλες ευρωπαϊκές Τράπεζες έχουν απαλλαγεί από τα περισσότερα ελληνικά ομόλογα, ενώ οι αγορές έχουν συνηθίσει στην προοπτική χρεοκοπίας χώρας μέλους της ευρωζώνης. Για μήνες σχεδόν όλοι συνιστούν ή προβλέπουν χρεοκοπία που την καλύπτουν κάτω από περίτεχνους νεολογισμούς που θυμίζουν newspeak του Όργουελ (αναδιάρθρωση, επιλεκτική χρεοκοπία, reprofiling, κούρεμα κλπ). Όλοι ξέρουν τι ακριβώς θα συμβεί. Η χώρα θα μπει σε ένα αδιέξοδο κοινωνικό μεσαίωνα. Με τραγικές συνέπειες για τα αδύναμες κυρίως εισοδηματικά ομάδες. Και ποιοι βέβαια θα πληρώσουν (όσοι δηλαδή έχουν εκδώσει cds σε σχέση με τα ελληνικά ομόλογα). Χασούρα για τις αμερικανικές κυρίως Τράπεζες. Και κερδισμένοι θα είναι όσοι έχουν ποντάρει στην ελληνική χρεοκοπία ή που συνιστούν πολιτικές που οδηγούν αναπόφευκτα σε αυτήν.

Για μια ακόμη φορά θα το επαναλάβω. Λύση υπάρχει. Όχι όμως αυτή της ΝΔ, που είναι νεοφιλελεύθερη στα έσοδα (μείωση φόρων) αλλά σοσιαλδημοκρατική στα έξοδα (όχι απολύσεις στο δημόσιο και σε κατάργηση φορέων).

Κατάργηση φόρων, μείωση συντελεστών και σταθερό φορολογικό σύστημα είναι η μία πτυχή της λύσης. Μείωση δραματική του δημόσιου τομέα (απολύσεις, καταργήσεις φορέων, υπηρεσιών, διευθύνσεων και γενικών γραμματειών σε υπουργεία) είναι η άλλη. Κι ενδιάμεσα απαραίτητη είναι οι περικοπές γραφειοκρατικών διαδικασιών με κατάργηση κανονισμών, αδειών, εγκρίσεων, πιστοποιητικών κλπ.

Ώστε να διευκολύνονται οι επενδύσεις. Έτσι μπορούμε να σωθούμε. Διαφορετικά…

Η 75η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ 4ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1936

2011-08-04T10:19:00.004+03:00

4η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1936 :

Η ΑΡΧΗ ΕΝΟΣ ΕΠΟΥΣ - 75 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

http://ioannis-metaxas.blogspot.com

ΑΙΔΩΣ ΑΧΡΕΙΟΙ ...

2011-08-04T09:55:00.001+03:00

Η "Οικολογική Παρέμβαση" εκ των πολιτικών τάσεων που συνθέτουν το μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ αναγνωρίζει τα Σκόπια ως Μακεδονία!

Την "ευαισθησία" του στα εθνικά μας θέματα και κυρίως στο ζήτημα του ονόματος της Μακεδονίας μας έδειξε για μία ακόμη φορά ο Συνασπισμός! Συγκεκριμένα, η "Οικολογική Παρέμβαση" η οποία αποτελείται από άτομα και μέλη οικολογικών ομάδων, αγωνίζεται για την πολιτική και κοινωνική οικολογία, και είναι ισότιμο μέλος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α στην επίσημη ιστοσελίδα της αναγράφει τα εξής απίστευτα:

"Η δεξιά κυβέρνηση της Ελλάδας, λίγες μόνο μέρες μετά την οριακή νίκη της στις εκλογές, ξεκίνησε εθνικιστική επίθεση εναντίον του γειτονικού κράτους της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, και αλλάζοντας το βιβλίο ιστορίας όπως ακριβώς ζητούσε το ακροδεξιό κόμμα. Η επίθεση αυτή γίνεται σε συνδυασμό με μια νεοφιλελεύθερη επίθεση σε κοινωνικό επίπεδο, ανακοινώνοντας δεξιά μέτρα για τις συντάξεις και τα όρια ηλικίας, καθώς και εφαρμογή του Νόμου-Πλαισίου (νεοφιλελεύθερα μέτρα για τα πανεπιστήμια και μαζικές διαγραφές φοιτητών).Διακηρύσσουμε την φιλία και αλληλεγγύη μας προς τον λαό της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, τον λαό της Αλβανίας, της Τουρκίας, της Κύπρου (Ε/Κ και Τ/Κ), τον λαό της Βουλγαρίας, και προς όλους τους Βαλκανικούς λαούς, οι οποίοι και είναι αδέλφια μας! Χρειάζεται να αγωνιστούμε για ενότητα των Βαλκανίων και την δημιουργία Βαλκανικής ομοσπονδίας, για ειρήνη-αποστρατιωτικοποίηση-κατάργηση υποχρεωτικής θητείας, ελεύθερη διακίνηση των πολιτών στα Βαλκάνια, Ευρωπαϊκή προοπτική των Βαλκανίων..."

Του λόγου το αληθές μπορεί να διαπιστώσει κανείς με μία απλή επίσκεψη στην ιστοσελίδα τους:

http://oikologiki-paremvasi.gr/

H MEΓΑΛΥΤΕΡΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

2011-07-31T22:54:00.003+03:00

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ Η ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΠΟΛΟ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ανεπανάληπτη εμφάνιση της γυναικείας Εθνικής ομάδας πόλο της Ελλάδας, που στον τελικό του παγκοσμίου πρωταθλήματος που διεξάγεται στη Σανγκάη επικράτησε με 9-8 της Κίνας και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Δικαιότατο το αποτέλεσμα, με τα κορίτσια του Γιώργου Μορφέση να δείχνουν στην πισίνα την ανωτερότητά τους και να χαρίζουν στην Ελλάδα το πρώτο χρυσό σε ομαδικό επίπεδο σε παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Ισπανία, Βραζιλία, Ρωσία, Ολλανδία, Ιταλία και Κίνα τα θύματα της Ελλάδας στην κούρσα για το χρυσό μετάλλιο. Αήττητη, δεν άφησε το περιθώριο για αμφισβήτηση από κανέναν.

Παγκόσμια διάκριση για δύο παίκτριες της Eθνικής μας, με την Ελένη Κούβδου να αναδεικνύεται καλύτερη τερματοφύλακας του παγκοσμίου πρωταθλήματος, ενώ στις κορυφαίες συγκαταλέγεται και η Αντιγόνη Ρουμπέση.

Τα οκτάλεπτα: 2-2, 0-2, 4-4, 2-1

ΚΙΝΑ (Χουάν Ζανέ): Γιανγκ, Τενγκ 1, Λιου 2, Σουν Γιούχουν, Χε 1, Σουν Γιάτινγκ 1, Σονγκ 1, Τσεν, Γουάνγκ Γι 2, Μα, Σουν Χουίζι, Ζιάνγκ, Γουάνγκ Γιν

ΕΛΛΑΔΑ (Μορφέσης): Κούβδου, Τσουκαλά, Μελιδώνη 1, Ψούνη, Λιόση 1, Αβραμίδου, Ασημάκη 3, Ρουμπέση 3, Γερόλυμου, Μανωλιουδάκη 1, Αντωνάκου, Λαρά, Γούλα.

KAI ΝΕΑ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ

2011-07-27T01:28:00.003+03:00

Moody's: υποβάθμιση της Ελλάδας στην κατηγορία «υψηλού κινδύνου χρεοκοπίας»

Εκτιμά ότι η χώρα δεν θα είναι σε θέση να καταβάλει στο ακέραιο τις υποχρεώσεις της απέναντι στους ιδιώτες πιστωτές

Ο οίκος αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας Moody's υποβάθμισε τη Δευτέρα κατά τρεις μονάδες, από Caa1 σε Caτο μακροπρόθεσμο χρέος της Ελλάδας θέτοντάς το σε καθεστώς «υψηλού κινδύνου χρεοκοπίας».

Σε ανακοίνωσή του, ο οίκος Moody's εξηγεί ότι η αναγγελία ενός δεύτερου σχεδίου διάσωσης και η ανταλλαγή παλαιότερων ελληνικών ομολόγων με νέα που το συνοδεύει, «σημαίνει ότι οι ιδιώτες πιστωτές θα έχουν απώλειες».

Ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης δηλώνει ότι το καθεστώς της χώρας θα επανεξετασθεί όταν ολοκληρωθεί η ανταλλαγή των ομολόγων.

«Η ανακοίνωση του ευρωπαϊκού προγράμματος και η δήλωση του IIF συνεπάγονται ότι η πιθανότητα μιας δύσκολης ανταλλαγής και ως εκ τούτου χρεοκοπίας σε ό,τι αφορά τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου είναι πρακτικώς 100% υπαρκτή» αναφέρει η ανακοίνωση της Moody's.

Ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης σημειώνει ότι το πρόγραμμα της ΕΕ και η προτεινόμενη ανταλλαγή ομολόγων αυξάνουν την πιθανότητα σταθεροποίησης και μείωσης του χρέους της Ελλάδας.

«Το πακέτο στήριξης περιλαμβάνει την συμμετοχή των ιδιωτών ομολογιούχων, οι οποίοι είναι πλέον σίγουρο ότι θα υποστούν απώλειες. Αν και όταν πραγματοποιηθούν οι ανταλλαγές ομολόγων, η Moody’s θα το χαρακτηρίσει ως χρεοκοπία της ελληνικής κυβέρνησης» αναφέρεται στο σχόλιο του οίκου αξιολόγησης.

«Όταν ολοκληρωθεί η ανταλλαγή των ομολόγων, η Moody’s θα επανεκτιμήσει την αξιολόγηση της Ελλάδας προκειμένου να διασφαλίσει ότι θα αντανακλά το ρίσκο που σχετίζεται με το νέο πιστωτικό προφίλ της χώρας, συμπεριλαμβάνοντας την πιθανότητα για περαιτέρω αναδιαρθρώσεις χρέους» επισημαίνεται.

YΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΟΚΤΩ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

2011-07-27T00:21:00.002+03:00

Moody΄s: Προς υποβάθμιση οκτώ ελληνικές τράπεζες

Πρόκειται για τις Εθνική, Eurobank, Alpha Bank, Πειραιώς, ATEbank, Attica Bank, Εμπορική και Γενική

Σε καθεστώς αναθεώρησης για πιθανή υποβάθμιση θέτει ο οίκος αξιολόγησης Moody΄s τη βαθμολογία οκτώ ελληνικών τραπεζών, σε συνέχεια της προς τα κάτω αναπροσαρμογής της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας.

Σύμφωνα με τους οικονομολόγους της εταιρείας, η κίνησή αυτή είναι επακόλουθο του προγράμματος στήριξης της Ελλάδας που ανακοίνωσε η ΕΕ και των προτάσεων για ανταλλαγή χρέους από μεγάλα τραπεζικά ιδρύματα.

Ως αποτέλεσμα, θα προκληθούν μεγάλες ζημιές στα κρατικά ομόλογα που κατέχουν οι ιδιώτες πιστωτές, οι οποίοι θα συμμετάσχουν στο πρόγραμμα χρηματοδότησης της Ελλάδας.

Όπως ανακοινώθηκε, οι τράπεζες που επηρεάζονται είναι οι Εθνική Τράπεζα, EFG Eurobank Ergasias, Alpha Bank, Τράπεζα Πειραιώς, ATEbank, Attica Bank, Εμπορική Τράπεζα και Γενική Τράπεζα.

NTΟΡΑ : AΠΟΧΩΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝ . . .

2011-07-26T13:16:00.001+03:00

Η Ντόρα Μπακογιάννη σχεδιάζει να αποχωρήσει από την πολιτική αν το κόμμα της δεν καταφέρει να μπει στη Βουλή στις προσεχείς εκλογές.

Σε τηλεοπτική της συνέντευξη στην τηλεόραση του «Σκάι», η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας αιφνιδίασε, παρά το γεγονός ότι, όπως είπε, παραμένει αισιόδοξη ότι το νεοσύστατο κόμμα της θα τα καταφέρει να περάσει το όριο του 3%. Εκτίμησε πάντως ότι δεν πρόκειται να λάβουν χώρα εκλογές στην παρούσα φάση, αν και ουδείς μπορεί να αποκλείσει κάτι τέτοιο σε μία χώρα όπως η Ελλάδα. Δεν απέκλεισε επίσης το ενδεχόμενο συνεργασιών με άλλα κόμματα εφόσον βρεθεί κοινό έδαφος.

Πηγή : http://www.tovima.gr

ΕΘΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΝΕΟΛΑΙΑΣ - 1938

2011-07-25T15:10:00.003+03:00

http://ioannis-metaxas.blogspot.com